HG Gericke Family Farms (Edms) Bpk v Lid van die Uitvoerende Raad: Plaaslike Regering en Behuising (709/2005) [2005] ZAFSHC 155 (15 December 2005)
The court held that clause 2.3 of Annexure C to the Vaalriver Complex Guide Plan requires that the width of the waterfront boundary of any property, measured horizontally, must be at least 100m, except for existing properties. The proposed subdivision does not create a new property with a river frontage less than...
Source-derived case information.
- Citation
- [2005] ZAFSHC 155
- Parties
- Applicant: HG Gericke Family Farms (Edms) Bpk; Respondent: Lid van die Uitvoerende Raad: Plaaslike Regering en Behuising; Respondent: Ngwathe Munisipaliteit
- Court
- Free State High Court, Bloemfontein
- Jurisdiction
- South Africa
- Case Number
- 709/2005
- Procedural Posture
- Review Application / Judgment Delivered After Opposed Motion Proceedings
- Outcome
- Application for review granted in terms of prayers 1 and 3 of the Notice of Motion. Costs awarded to applicant on a reduced basis.
- Judges
- Hattingh, R, Cillié, R
- Legal Topics
- Statutory Interpretation, Subdivision of Land, Guide Plan Binding Effect, Waterfront Rights
Source-derived case record
Summary, issues, holding and outcome
More case intelligence is available
Unlock the full research layer for this judgment.
Parties
HG Gericke Family Farms (Edms) Bpk
Applicant
Lid van die Uitvoerende Raad: Plaaslike Regering en Behuising
Respondent
Ngwathe Munisipaliteit
Respondent
Procedural Posture
Review Application / Judgment Delivered After Opposed Motion Proceedings
Legal Issues
- 1 What is the correct interpretation of clause 2.3 of Annexure C to the Vaalriver Complex Guide Plan regarding subdivision of land bordering the Vaal River.
- 2 Does clause 2.3 prohibit the first respondent from approving the proposed subdivision of the Remainder of the Farm Luciana No. 214.
Ratio Decidendi
The court held that clause 2.3 of Annexure C to the Vaalriver Complex Guide Plan requires that the width of the waterfront boundary of any property, measured horizontally, must be at least 100m, except for existing properties. The proposed subdivision does not create a new property with a river frontage less than 100m, nor does it affect the river frontage of the remainder of the farm. Therefore, the clause does not prohibit the first respondent from considering the application on its merits. The respondent's refusal was based on a misinterpretation of the clause, and the application for review succeeds.
Court Disposition
Application for review granted in terms of prayers 1 and 3 of the Notice of Motion. Costs awarded to applicant on a reduced basis.
Orders
- Order granted in terms of prayers 1 and 3 of the Notice of Motion.
- First respondent to pay only half of the taxed costs of the application.
Full Case Text
Judgment text and source record
50 paragraphs
IN DIE HOOGGEREGSHOF VAN SUID-AFRIKA
(ORANJE VRYSTAATSE PROVINSIALE AFDELING)
Saak nr: 709/2005
HG GERICKE FAMILY FARMS (EDMS) BPK Applikant
en
DIE LID VAN DIE UITVOERENDE RAAD:
PLAASLIKE REGERING EN BEHUISING 1ste Respondent
NGWATHE MUNISIPALITEIT 2de Respondent
_____________________________________________________
CORAM: HATTINGH, R et CILLIé, R
_______________________________________________________
UITSPRAAK: HATTINGH, R
GELEWER OP: 15 DESEMBER 2005
[1] ân Eenvoudige geskilpunt, te wete wat die korrekte intrepetasie is wat aan ân bepaalde klousule geheg behoort te word is deur die applikant self ontsier deurdat ellelange irrelevante feite by die hare ingesleep is wat die respondent genoop het om daarop te antwoord. Dit het ân papieroorlog ontketen wat geëindig het in ân bundel wat bykans 810 bladsye beslaan het.
[2] Omdat die applikant, nie die kaf van die koring kon of wou skei nie sal daar ân gepaste bevel teen die applikant gemaak word.
[3] In die Kennisgewing van Mosie versoek die applikant:
â(a) Dat die eerste respondent se besluit om die applikant se aansoek kragtens artikel 20 van die Ordonansie op Dorpe, nr. 9 van 1969 (VS) gedateer 10 Februarie 2004 vir die Onderverdeling van die Restant van die plaas Luciana nommer 214, geleë in die distrik van Parys te weier, hersien en ter syde gestel word.
(b) Dat daar aan die Landmeter-Generaal, Bloemfontein verlof verleen word om in ooreenstemming met sy pligte te handel ten opsigte van die beoogde onderverdeling van die Restant van die plaas Luciana nommer 214 geleë in die distrik van Parys soos wat die onderverdeling beskryf word in die aansoek gedateer 10 Februarie 2004 gemerk Aanhangsel âGBG11â tot die applikant se Funderende Beëdigde Verklaring, op die basis asof die eerste respondent die aansoek goedgekeur het op die wyse bedoel in artikel 20 van die Ordonansie.
(c) Alternatiewelik tot bede (b) hierbo, dat die eerste respondent gelas word om die aansoek te heroorweeg op die basis dat die beoogde onderverdeling nie strydig sal wees met die bepalings van paragraaf 2.3 van Aanhangsel âCâ tot die Vaalrivier Kompleks Gidsplan nie.
(d) Dat die eerste respondent beveel word om die koste van hierdie aansoek te betaal, alternatiewelik, en slegs indien die tweede respondent hierdie aansoek sou teenstaan, dat die respondente gesamentlik en afsonderlik, die een betaal die ander kwytgeskel te word, beveel word om die koste van hierdie aansoek te betaal.â
[4] Die eerste respondent het die aansoek van applikant afgewys op grond daarvan dat:
âThe Subdivision of the Remainder of the Farm Luciana number 214 was declined due to the fact that paragraph 2.3 in annexure âCâ of the Vaalriver Cormplex Guide Plan determines that all properties that presently borders the Vaalriver should maintain a water frontage of at least 100m wide, measured horizontally. The subdivision will result in the proposed subdivided portion being cut off from the Vaalriver and therefore a hundred metre waterfront will not be maintained.â
[5] Dit is gemeen saak dat die gidsplan van statutêre bindende aard is ooreenkomstig die bepalings van artikel 6(A)(10) van die destydse Wet op die Beplanning en Benutting van Hulpbronne, Wet 88 van 1967 soos herbevestig en bekragtig is in artikel 37 van die Wet op Fisiese Beplanning, nommer 125 van 1991.
[6] Klousule 2.3 lees soos volg:
âDie breedte van die waterkantgrens van enige eiendom, hetsy dit deel van enige dorp, vakansiedorp of âoord (met inbegrip van klubterreine en woonwaparke) uitmaak, horisontaal gemeet mintens 100m wees met die uitsondering van die volgende:
bestaande eiendomme
....â
[7] Meneer Knoetze namens applikant het betoog dat klousule 2.3 nie in die weg staan van die eerste respondent om die onderverdeling goed te keur nie; daarteenoor het Mnr. Claassen namens eerste respondent betoog dat op ân behoorlike intrepetasie van klousule 2.3 dit die eerste respondent verbied om enigsins die voorgestelde onderverdeling te magtig.
[8] Uit Aanhangsel âGBG5â blyk dit duidelik dat die voorgestelde onderverdeling beskryf word as die âproposed subdivisionâ en gemerk 1, 2, 3 en 4. Dit word hierby aangeheg.
[9] Die vertolking wat aan klousule 2.3 gegee moet word vereis nie ân in diepte bespreking van al die reëls wat toepaslik is by wetsuitleg nie. Eerstens omdat die uitleg van die klousule betreklik eenvoudig is, en tweedens omdat die primêre reël van intrepetasie opsigself ân volkome antwoord verskaf.
[10] In UNION GOVERNMENT v MACK 1917 AD 731 â 739 verklaar Solomon, AR:
â.... the primary rule in the construction of statutes is that the language of the legislature should be read in its ordinary sense.â
[11] Klousule 2.3 verwys nadruklik dat die breedte van die waterkantgrens van enige eiendom horisontaal gemeet minstens 100m moet wees. Soos blyk uit die Aanhangsel âGBG5â is die voorgestelde eiendom glad nie begrens deur enige waterkant nie en is die klousule op die gramatikale betekenis van âân waterkantgrensâ nie van toepassing of ân beletsel vir die eerste respondent om die aansoek op die meriete te oorweeg nie. Dit was duidelik die wetgewer se bedoeling om die rivieroewer nie op te snipper in stukkies kleiner as 100m nie behalwe in die geval van bestaande eiendomme. Word die onderverdeling goedgekeur tas dit hoegenaamd nie die rivieroewer aan nie en ook nie die waterkantgrens van die restant van die plaas Luciana nr. 214 nie.
[12] Tydens die aanhoor van die aansoek het Mnr. Knoetze namens applikant smeekbede (b) laat vaar en slegs staat gemaak op die alternatiewe smeekbede daartoe.
[13] Dit is duidelik soos reeds blyk uit die inleidende paragrawe hierin dat die applikant die oorsaak was dat hierdie aansoek ontaard het in ân oor-en-weer gekekkel oor irrelevanthede. Al is die applikant suksesvol in hierdie aansoek is hy nie geregtig op die normale kostebevel nie.
[14] Gevolglik word die volgende bevele verleen:
(a) ân Bevel in terme smeekbede 1 en 3 van die Kennisgewing van Mosie.
(b) Eerste respondent betaal applikant slegs die helfte van die getakseerde koste van die aansoek.
________________
G.A. HATTINGH, R
Ek stem saam.
__________
C.B. CILLIé
Namens die applikant: Advokaat B. Knoetze SC
In opdrag van:
Stander, Venter en Kleynhans
BLOEMFONTEIN
Namens 1ste respondent: Adovkaat J. Claassen
Staatsprokureur
/em