Besluit van 4 december 1995, houdende vaststelling van eisen ten aanzien van kennis en inzicht met betrekking tot sociale hygiëne (Besluit kennis en inzicht sociale hygiëne Drank- en Horecawet)

Staatsblad Besluit van 4 december 1995, houdende vaststelling van eisen ten aanzien van kennis en inzicht met betrekking tot sociale hygiëne (Besluit kennis en inzicht sociale hygiëne Drank- en Horecawet) Op de voordracht van Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 17 augustus 1995; DGVgz/GVC/ADT 954265; Gelet op de artikelen 5, vierde lid, 37 tot en met 44 en 58 van de Drank- en Horecawet; De Raad van State gehoord (advies van 13 november 1995, No.W13.95.0484.); Gezien het nader rapport van Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 28 november 1995, kenmerk GVC/ADT 95.6762; Bedrijfsleiders en beheerders beschikken over voldoende kennis en inzicht met betrekking tot: a. de invloed van alcoholgebruik en van alcoholgebruik in combinatie met het gebruik van soft- en harddrugs op het menselijk lichaam en de menselijke geest; b. de invloed van het gebruik van alcohol in combinatie met bepaalde geneesmiddelen; c. alcoholmisbruik, alcoholafhankelijkheid en de sociale gevolgen daarvan; d. het gebruik van speelautomaten als bedoeld in de Wet op de kansspelen en de daaraan verbonden risico's van gokverslaving; e. de Drank- en Horecawet en andere regelgeving die verband houdt met alcohol; f. binnen de branche geldende codes voor alcoholhoudende dranken; g. de technische, bouwkundige en ruimtelijke voorzieningen van de inrichting; h. de verschillende bedrijfsformules en gedragskenmerken van de verschillende doelgroepen. Bedrijfsleiders en beheerders beschikken over de kennis en het inzicht nodig om hun bedrijfsvoering af te stemmen op hun doelgroepen en het bedrijf te exploiteren met inachtneming van de bijzondere maatschappelijke verantwoordelijkheid die zij hebben. Het Besluit vestigingseisen Drank- en Horecawet wordt ingetrokken. Het >Algemeen uitvoeringsbesluit Drank- en Horecawet wordt als volgt gewijzigd: In artikel 1 vervalt: ; Kamer: de Kamer van Koophandel en Fabrieken. Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: In het eerste lid vervalt de zinsnede: om een vergunning als bedoeld in artikel 3 van de wet of. Het tweede lid vervalt. Het derde lid wordt vernummerd tot het tweede lid. Toegevoegd wordt een nieuw derde lid, luidende: Het bedrag komt toe aan de gemeente. Het vierde en het vijfde lid vervallen. De artikelen 3 en 4 vervallen. In artikel 5, eerste en derde lid, wordt «Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid» vervangen door: Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. De artikelen 6 en 7 vervallen. Artikel 8 komt te luiden: Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport kan het gebruik maken van formulieren, waarvan het model door hem wordt vastgesteld, voorschrijven. Dit besluit wordt aangehaald als: Besluit kennis en inzicht sociale hygiëne Drank- en Horecawet. Dit besluit treedt in werking met ingang van de dag waarop de wet van 2 november 1995 tot intrekking van de Vestigingswet detailhandel en wijziging van de Drank- en Horecawet en van de Vestigingswet Bedrijven 1954 in werking treedt. Stb. 1967, 404, laatstelijk gewijzigd bij besluit van 23 oktober 1993, Stb. 541. Het advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt op grond van artikel 25a, vierde lid, onder b, van de Wet op de Raad van State, omdat het zonder meer instemmend luidt. NOTA VAN TOELICHTING Bij wet van 2 november 1995 tot intrekking van de Vestigingswet detailhandel en wijziging van de Drank- en Horecawet en van de Vestigingswet Bedrijven 1954 zijn alle vestigingswettelijke bepalingen uit de Drank- en Horecawet naar de Vestigingswet Bedrijven 1954 overgeheveld. Dit betekent dat alle algemene ondernemersvaardigheden, die voor iedere ondernemer gelden (ongeacht de bedrijfstak), in de Vestigingswet Bedrijven 1954 zijn ondergebracht. Hiermee wordt uitvoering gegeven aan de eerste fase van modernisering van de vestigingswetgeving voor bedrijven. Algemene ondernemersvaardigheden kunnen onder meer met de eisen op het gebied van handelskennis worden vergeleken. Deze overheveling van de vestigingswettelijke eisen uit de Drank- en Horecawet brengt een strikte scheiding aan tussen volksgezondheidseisen en vestigingswettelijke eisen. In de Drank- en Horecawet worden uitsluitend nog eisen op het gebied van volksgezondheid gesteld (met uitzondering van de regels op het gebied van paracommercialisme). Bij de wet tot intrekking van de Vestigingswet detailhandel en wijziging van de Drank- en Horecawet en van de Vestigingswet Bedrijven 1954 is aan artikel 5 van de Drank- en Horecawet een nieuw vierde lid toegevoegd. Door deze toevoeging wordt een grondslag gecreëerd om bij algemene maatregel van bestuur eisen in verband met volksgezondheid te kunnen blijven stellen aan bedrijfsleiders en beheerders van horecabedrijven en slijterijen. Op grond van dit vierde lid kunnen zowel aan bedrijfsleiders, als aan beheerders eisen worden gesteld ten aanzien van kennis en inzicht met betrekking tot sociale hygiëne. Dit is een uitbreiding ten opzichte van het Besluit vestigingseisen Drank- en Horecawet, waarin uitsluitend aan één beheerder eisen van vakbekwaamheid konden worden gesteld. In het onderhavige besluit worden aan bedrijfsleiders en beheerders van horecabedrijven en slijterijen gelijkelijk eisen gesteld met betrekking tot kennis en inzicht van sociale hygiëne. Dit neemt niet weg dat in de opleiding en de diploma-eisen van leidinggevenden van horecabedrijven en slijterijen andere accenten zullen worden gelegd op de verschillende onderdelen van het begrip sociale hygiëne. Voor wat betreft de invulling van het begrip sociale hygiëne is aansluiting gezocht bij de nu al in het Besluit vestigingseisen Drank- en Horecawet opgenomen eisen van sociale hygiëne. Deze eisen zijn aangepast aan de huidige maatschappelijke opvatting over openbare volksgezondheid. Deze nieuwe eisen van sociale hygiëne strekken ertoe de negatieve gevolgen die kunnen ontstaan door uitoefening van horecabedrijven of slijterijen te voorkomen en te beperken. Als gevolg van vorengenoemde overheveling van de vestigingseisen zijn de artikelen 7 en 27 van de Drank- en Horecawet, welke de grondslag boden voor het Besluit vestigingseisen Drank- en Horecawet, vervallen. In dit besluit waren voor bedrijfsleiders en beheerders eisen van handelskennis en vakbekwaamheid opgenomen. Aan de bedrijfsleider werden eisen van handelskennis en aan de beheerder eisen van vakbekwaamheid gesteld. Artikel 3 van het onderhavige besluit voorziet expliciet in de intrekking van het Besluit vestigingseisen Drank- en Horecawet. Als gevolg van de overheveling van alle vestigingswettelijke eisen uit de Drank- en Horecawet naar de Vestigingswet Bedrijven 1954 dient het Algemeen uitvoeringsbesluit Drank- en Horecawet te worden gewijzigd. Het onderhavige besluit bevat onder meer de in verband hiermee noodzakelijk geworden wijzigingen van het Algemeen uitvoeringsbesluit Drank- en Horecawet. Tevens wordt hierbij een artikel dat ten onrechte was geschrapt opnieuw in het Algemeen uitvoeringsbesluit Drank- en Horecawet opgenomen. Dit artikel geeft een opsomming van de eisen die aan bedrijfsleiders en beheerders worden gesteld met betrekking tot kennis en inzicht van sociale hygiëne. In de onderdelen a tot en met h zijn deze eisen geformuleerd. In de onderdelen a en b is bepaald dat bedrijfsleiders en beheerders van horecabedrijven en slijterijen voldoende kennis en inzicht moeten hebben van de fysieke en mentale gevolgen van (overmatig) alcoholgebruik, al dan niet in combinatie met drugs of bepaalde geneesmiddelen. In de Opiumwet is opgenomen welke geneesmiddelen als softdrugs of harddrugs worden aangemerkt. De combinatie van alcoholgebruik en druggebruik heeft een specifieke negatieve uitwerking op het menselijk lichaam en de menselijke geest. Van deze effecten dienen leidinggevenden op de hoogte te zijn. Leidinggevenden van horecabedrijven en slijterijen dienen op de hoogte te zijn van al deze effecten om hun verantwoordelijkheid ten opzichte van hun cliëntèle te kunnen uitoefenen. De consumptie van alcohol brengt het risico met zich mee dat dit uitmondt in overmatig alcoholgebruik, alcoholmisbruik of alcoholverslaving, hetgeen schade kan toebrengen aan personen of goederen. Bedrijfsleiders en beheerders van horecabedrijven en slijterijen moeten de signalen en gedragskenmerken van overmatig alcoholgebruik, alcoholmisbruik en alcoholverslaving kunnen herkennen en zoveel mogelijk voorkomen of beperken. Onderdeel c strekt daartoe. Op grond van de Wet op de Kansspelen is het onder meer toegestaan om in een horecabedrijf, welke beschikt over een Drank- en Horecawetvergunning, speelautomaten aanwezig te hebben. Overmatig spelen op gokkasten kan leiden tot gokverslaving. Ook ten aanzien van dit onderdeel van de bedrijfsvoering dienen in dit geval de horecabedrijfsleider en beheerder op de hoogte te zijn van de negatieve gevolgen. In onderdeel d is dit uitgewerkt. In de onderdelen e en f worden kennis en inzichteisen gesteld op het gebied van wettelijke regelgeving en van zelfregulering. Sedert 1 september 1990 is voor de gehele alcoholbranche de Code voor Alcoholhoudende Dranken van kracht. Deze Code bevat onder meer regels met betrekking tot reclame-uitingen en verkoopbevorderende activiteiten. Voor wat betreft de wettelijke regelgeving zijn onder meer de Drank- en Horecawet, de Wegenverkeerswet en het Wetboek van Strafrecht van belang. In de onderdelen g en h worden kennis en inzichteisen gesteld met betrekking tot de bouwkundige aspecten van de inrichting, de verschillende bedrijfsformules en de gedragskenmerken van de cliëntèlegroep. De ambiance en de bouwkundige aspecten van de inrichting van een horecabedrijf en slijterij dienen bij te dragen aan het voorkomen en beperken van de negatieve gevolgen van de verstrekking van alcohol. In het Besluit inrichtingseisen Drank- en Horecawet worden minimum eisen gesteld aan horecabedrijven ten aanzien van onder meer de vloeroppervlakte, de hoogte van de lokaliteiten, ventilatie en toiletvoorzieningen. In het belang van de sociale hygiëne is het noodzakelijk dat leidinggevenden van horecabedrijven en slijterijen niet alleen voldoen aan deze minimum eisen, maar tevens beschikken over kennis en inzicht met betrekking tot de verschillende technische of bouwkundige voorzieningen van inrichtingen. Zij dienen op de hoogte te zijn van de verschillende bedrijfsformules en van het gedrag van de verschillende doelgroepen van horecabedrijven en slijterijen. In het belang van de sociale hygiëne dienen leidinggevenden van horecabedrijven en slijterijen hun bedrijfsvoering aan te passen en voorzieningen te treffen gericht op hun specifieke doelgroep. Op deze wijze zullen bedrijfsleiders en beheerders moeten anticiperen op mogelijke negatieve gevolgen van de verstrekking van alcohol en deze moeten voorkomen en beperken. Zo zal een horecagelegenheid waarin houseparties worden gegeven een andere inrichting en bedrijfsvoering verlangen dan een grandcafé. Als gevolg van de overheveling van de vestigingswettelijke eisen uit de Drank- en Horecawet naar de Vestigingwet Bedrijven 1954 en de nieuwe eisen van sociale hygiëne die aan leidinggevenden van horecabedrijven en slijterijen in het onderhavige besluit worden gesteld, vervalt de grondslag aan het Besluit vestigingseisen Drank- en Horecawet. Voor alle duidelijkheid wordt het besluit ingetrokken. De omschrijving van het begrip Kamer kan vervallen omdat de Kamer van Koophandel en Fabrieken uitsluitend van belang was voor de vestigingswettelijke aspecten van de Drank- en Horecawetvergunning, -verklaring of -ontheffing. Om die reden kan ook de adviesverplichting van artikel 4, eerste lid, vervallen. Bij deze gelegenheid is gebruik gemaakt het eerste lid in overeenstemming te brengen met de Drank- en Horecawet. Sedert het vervallen van artikel 25, tweede lid, van de Drank- en Horecawet (Stb. 1991, 54) is de grondslag om een bedrag voor een aanvraag van een vergunning te betalen, vervallen. Het tweede, vierde en vijfde lid van artikel 2 kunnen vervallen omdat respectievelijk de artikelen 27, 41 en 42 van de wet, waarop deze leden betrekking hadden, vervallen. Aan dit artikel is een nieuw derde lid toegevoegd. In dit lid is bepaald dat de bedragen die moeten worden betaald bij het indienen van een aanvrage om een ontheffing op grond van de Drank- en Horecawet aan de gemeente toekomen. Nu dit expliciet is bepaald is aan artikel 7 geen behoefte meer. Het vervalt. Het vervallen van artikel 7 heeft tot gevolg dat aan de op dat artikel gebaseerde Beschikking aanvraaggelden Drank- en Horecawet de grondslag ontvalt. Artikel 3 en artikel 4, tweede, derde en vierde lid vervallen omdat respectievelijk de artikelen 74, 75 en 27 van de wet, waarop deze bepalingen betrekking hebben, vervallen. Uit het vervallen van de artikelen 41, 42 en 74 van de wet vloeit tenslotte voort dat artikel 6, dat daarop betrekking heeft, kan vervallen. Voor de toelichting op het vervallen van artikel 7 wordt verwezen naar de toelichting op onderdeel B. Bij besluit van 23 oktober 1993, houdende aanpassing van een aantal algemene maatregelen van bestuur aan de Algemene wet bestuursrecht (Ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur), (Stb. 541) is ten onrechte artikel 8 van het Algemeen uitvoeringsbesluit Drank- en Horecawet geschrapt. Daarbij is er van uit gegaan dat artikel 8 overbodig is geworden door artikel 4:4 van de Algemene wet bestuursrecht. Dit artikel bepaalt dat het bestuursorgaan dat bevoegd is op de aanvraag te beslissen, voor het verstrekken van gegevens een formulier kan vaststellen. De formulieren die op grond van de Drank- en Horecawet werden voorgeschreven zijn echter formulieren van de centrale overheid die worden gebruikt voor aanvragen waarop door de gemeente wordt beslist. Omdat de centraal vastgestelde formulieren goed voldoen worden deze gehandhaafd. Door het weer opnemen van artikel 8 in het Algemeen uitvoeringsbesluit Drank- en Horecawet wordt de grondslag voor de vaststelling ervan hersteld.