Ustawa z dnia 15 maja 2015 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz ustawy o wspieraniu przedsiębiorców dotkniętych skutkami powodzi z 2010 r.

Ustawaz dnia 15 maja 2015 r.o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz ustawy o wspieraniu przedsiębiorców dotkniętych skutkami powodzi z 2010 r. Treść ustawy

Art. 1. 1) 6. 2) 2a. 3) 4) 2a. 5) a) 2. b) 1) 1a) c) 4a. d) 5. e) 6. 6)

Art. 47a. 1. 2. 3. 7)

Art. 48. 1. 1) 2) 3) 2. 8) a) 2. 1) 2) b) 5. 9)

Art. 49a. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 2. 3. 4.

Art. 49b. 10)

Art. 50. 11)

Art. 50a. 1. 2. 12) 3)

Art. 2. 1)

Art. 13a. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 2. 3. 4.

Art. 13b. 2)

Art. 14a. 1. 2.

Art. 14b. 1. 2. 1) 2)

Art. 3.

Art. 4. 1. 2. 3. 4. 5.

Art. 5.

Art. 6. 1. 2.

Art. 7. 1. 2. 3.

Art. 8. W ustawie z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (Dz. U. Nr 234, poz. 1385, z późn. zm.1)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 908, z 2013 r. poz. 1291 oraz z 2014 r. poz. 598.) wprowadza się następujące zmiany: w art. 43 ust. 6 otrzymuje brzmienie: Oszacowanie, o którym mowa w ust. 4, stanowi podstawę określenia przez fundusz pożyczkowy kwoty pożyczki udzielanej przedsiębiorcy. W przypadku przedsiębiorcy, który przed wystąpieniem powodzi zawarł umowę ubezpieczenia przedsiębiorstwa od następstw klęsk żywiołowych, podstawę określenia przez fundusz pożyczkowy kwoty pożyczki może stanowić oszacowanie dokonane przez ubezpieczyciela. w art. 44 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: W przypadku gdy podstawą określenia kwoty pożyczki jest oszacowanie, o którym mowa w art. 43 ust. 4 pkt 2 lub 3, lub oszacowanie dokonane przez ubezpieczyciela, o którym mowa w art. 43 ust. 6, do wniosku o udzielenie pożyczki przedsiębiorca dołącza to oszacowanie wraz z dokumentacją, na podstawie której zostało ono dokonane. w art. 45 uchyla się ust. 5; w art. 46 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: W uzasadnionych przypadkach, na wniosek przedsiębiorcy oraz za zgodą funduszu pożyczkowego, dopuszczalne jest dokonywanie zmian pomiędzy wydatkami finansowanymi ze środków otrzymanej pożyczki. w art. 47: ust. 2 otrzymuje brzmienie: Decyzję w sprawie umorzenia pożyczki wydaje fundusz pożyczkowy po dokonaniu kontroli poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków. Do decyzji stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Fundusz pożyczkowy wydający decyzję w sprawie umorzenia pożyczki jest organem pierwszej instancji. w ust. 4: wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: Odmowa umorzenia pożyczki odpowiednio w całości lub w części następuje: pkt 1 otrzymuje brzmienie: w przypadku niewykorzystania lub nierozliczenia pożyczki w całości lub w części w sposób oraz w terminach określonych w art. 41 ust. 2 i art. 46; po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: w przypadku niewykorzystania pożyczki w całości lub w części i niedołączenia do jej rozliczenia potwierdzenia, o którym mowa w art. 47a ust. 2; po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: W decyzji o odmowie umorzenia pożyczki w całości lub w części określa się kwotę, do której zapłaty jest obowiązany przedsiębiorca. Kwota ta jest równa sumie nieumorzonej kwoty pożyczki oraz należnych w dniu wydania decyzji odsetek ustawowych, jeżeli są naliczane. Decyzja o odmowie umorzenia pożyczki w całości lub w części stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. ust. 5 otrzymuje brzmienie: Od decyzji o odmowie umorzenia pożyczki w całości lub w części przysługuje przedsiębiorcy odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji. dodaje się ust. 6 w brzmieniu: Jeżeli przedsiębiorca wniósł odwołanie, o którym mowa w ust. 5, za okres od dnia jego wniesienia do dnia uprawomocnienia się wydanego w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięcia nie nalicza się odsetek ustawowych. po art. 47 dodaje się art. 47a w brzmieniu: W przypadku niewykorzystania pożyczki w całości lub w części niewykorzystana kwota pożyczki podlega zwrotowi. Do rozliczenia pożyczki, o którym mowa w art. 46 ust. 1, przedsiębiorca dołącza potwierdzenie dokonania wpłaty niewykorzystanej kwoty pożyczki na rachunek bankowy funduszu pożyczkowego. W przypadku niedołączenia tego potwierdzenia przepis art. 45 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Od niewykorzystanej kwoty pożyczki niezwróconej zgodnie z ust. 2 fundusz pożyczkowy nalicza odsetki ustawowe. Odsetki są liczone od dnia zawarcia umowy pożyczki. art. 48 otrzymuje brzmienie: W przypadkach, o których mowa w art. 47 ust. 3 i art. 49 ust. 3: spłaty pożyczki dokonuje się zgodnie z harmonogramem ustalonym przez fundusz pożyczkowy i przedsiębiorcę; okres spłaty pożyczki przez przedsiębiorcę nie może przekroczyć 3 lat od dnia zawarcia umowy pożyczki; okres karencji spłaty pożyczki wynosi 9 miesięcy i jest liczony od dnia zawarcia umowy pożyczki. W uzasadnionych przypadkach fundusz pożyczkowy może, na wniosek przedsiębiorcy, dokonać zmian harmonogramu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1. w art. 49: ust. 2 otrzymuje brzmienie: W przypadku: odmowy umożliwienia funduszowi pożyczkowemu przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1 - przedsiębiorca jest obowiązany do zwrotu otrzymanej pożyczki, nierozliczenia pożyczki w całości lub w części w terminie określonym w art. 46 ust. 1 - przedsiębiorca jest obowiązany do zwrotu nierozliczonej kwoty pożyczki - wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia zawarcia umowy pożyczki. ust. 5 otrzymuje brzmienie: Decyzja o odmowie umorzenia pożyczki w całości lub w części, o której mowa w art. 47 ust. 4a, stanowi podstawę do zwrotu lub spłaty przez przedsiębiorcę pożyczki lub jej części. Zwrotu pożyczki lub jej części przedsiębiorca dokonuje w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu tej decyzji. po art. 49 dodaje się art. 49a i art. 49b w brzmieniu: Należności funduszu pożyczkowego z tytułu niespłaconych lub niezwróconych pożyczek lub ich części mogą zostać umorzone w całości lub w części, jeżeli: przedsiębiorca będący osobą fizyczną zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku albo majątek pozostawiony nie podlega egzekucji na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 87, 211, 218, 396, 539, 774 i 978.) lub ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 293, 379, 435, 567, 616, 945, 1091, 1161, 1296, 1585, 1626, 1741 i 1924 oraz z 2015 r. poz. 2, 4, 218, 539 i 978.), albo pozostawił jedynie przedmioty codziennego użytku domowego; przedsiębiorca będący osobą prawną został wykreślony z właściwego rejestru osób prawnych przy jednoczesnym braku majątku, z którego można by egzekwować należność, a odpowiedzialność z tytułu należności nie przechodzi z mocy prawa na osoby trzecie; zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne; przedsiębiorca będący jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną uległ likwidacji; zachodzi ważny interes dłużnika lub interes publiczny. Decyzję w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, wydaje fundusz pożyczkowy. W przypadku gdy należność funduszu pożyczkowego przekracza 5000 zł, decyzja w sprawie jej umorzenia wymaga zgody ministra właściwego do spraw gospodarki. Do decyzji w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Od decyzji wydanej przez fundusz pożyczkowy przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki. Umorzenie należności funduszu pożyczkowego na podstawie ust. 1 pkt 5 stanowi pomoc dla przedsiębiorcy i jest dokonywane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1). Przed wydaniem decyzji o umorzeniu należności funduszu pożyczkowego na podstawie art. 49a ust. 1 pkt 5 fundusz pożyczkowy jest obowiązany wystąpić do przedsiębiorcy o przedłożenie dokumentacji, o której mowa w art. 37 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.4)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 93, poz. 585, z 2010 r. Nr 18, poz. 99 oraz z 2011 r. Nr 233, poz. 1381.). art. 50 otrzymuje brzmienie: Spłata, o której mowa w art. 47 ust. 3 i art. 49 ust. 3, oraz zwrot, o którym mowa w art. 47a ust. 1 i art. 49 ust. 2 i 4, są dokonywane na rachunek bankowy funduszu pożyczkowego. po art. 50 dodaje się art. 50a w brzmieniu: Do należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczki lub jej części, w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Do dochodzenia należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczki lub jej części stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. w art. 53 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie: oświadczenie o spełnianiu warunków, o których mowa w art. 52 ust. 1 pkt 1 i ust. 2. W ustawie z dnia 12 sierpnia 2010 r. o wspieraniu przedsiębiorców dotkniętych skutkami powodzi z 2010 r. (Dz. U. Nr 148, poz. 992) wprowadza się następujące zmiany: po art. 13 dodaje się art. 13a i art. 13b w brzmieniu: Należności funduszu pożyczkowego z tytułu niespłaconych lub niezwróconych pożyczek mogą zostać umorzone w całości lub w części, jeżeli: przedsiębiorca będący osobą fizyczną zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku albo majątek pozostawiony nie podlega egzekucji na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619, z późn. zm.5)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 87, 211, 218, 396, 539, 774 i 978.) lub ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm.6)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 293, 379, 435, 567, 616, 945, 1091, 1161, 1296, 1585, 1626, 1741 i 1924 oraz z 2015 r. poz. 2, 4, 218, 539 i 978.), albo pozostawił jedynie przedmioty codziennego użytku domowego; przedsiębiorca będący osobą prawną został wykreślony z właściwego rejestru osób prawnych przy jednoczesnym braku majątku, z którego można by egzekwować należność, a odpowiedzialność z tytułu należności nie przechodzi z mocy prawa na osoby trzecie; zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne; przedsiębiorca będący jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną uległ likwidacji; zachodzi ważny interes dłużnika lub interes publiczny. Decyzję w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, wydaje fundusz pożyczkowy. W przypadku gdy należność funduszu pożyczkowego przekracza 5000 zł, decyzja w sprawie jej umorzenia wymaga zgody ministra właściwego do spraw gospodarki. Do decyzji w sprawie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.7)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 183 i 1195 oraz z 2015 r. poz. 211.). Od decyzji wydanej przez fundusz pożyczkowy przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki. Umorzenie należności funduszu pożyczkowego na podstawie ust. 1 pkt 5 stanowi pomoc dla przedsiębiorcy i jest dokonywane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1). Przed wydaniem decyzji o umorzeniu należności funduszu pożyczkowego na podstawie art. 13a ust. 1 pkt 5 fundusz pożyczkowy jest obowiązany wystąpić do przedsiębiorcy o przedłożenie dokumentacji, o której mowa w art. 37 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.8)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 93, poz. 585, z 2010 r. Nr 18, poz. 99 oraz z 2011 r. Nr 233, poz. 1381.). po art. 14 dodaje się art. 14a i art. 14b w brzmieniu: Do należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczki lub jej części, w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, 699 i 978). Do dochodzenia należności funduszu pożyczkowego z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczki lub jej części, stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zobowiązanie przedsiębiorcy do spłaty lub zwrotu pożyczki w całości lub w części przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym pożyczka powinna zostać spłacona lub w którym powinien nastąpić zwrot pożyczki. Bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu z dniem: wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję wydaną w trybie art. 11 ust. 5; wszczęcia administracyjnego postępowania egzekucyjnego, mającego na celu egzekucję należności funduszu pożyczkowego. Do pożyczek udzielonych, na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Przedsiębiorca, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy złożył rozliczenie, o którym mowa w art. 46 ustawy zmienianej w art. 1, i w stosunku do którego do tego dnia nie została wydana decyzja, o której mowa w art. 47 ust. 2 tej ustawy, może złożyć do funduszu pożyczkowego wybranego zgodnie z art. 51-54 ustawy zmienianej w art. 1 nowe rozliczenie, z zastosowaniem art. 46 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1, zwane dalej „nowym rozliczeniem”. Fundusz pożyczkowy obowiązany jest do powiadomienia przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, w terminie 10 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, o możliwości złożenia nowego rozliczenia. Nowe rozliczenie przedsiębiorca składa w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu powiadomienia. Złożenie przez przedsiębiorcę nowego rozliczenia jest równoznaczne ze złożeniem przez niego wniosku, o którym mowa w art. 46 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1. Przedsiębiorca, który nie zamierza składać nowego rozliczenia, może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, zawiadomić pisemnie fundusz pożyczkowy, iż nie będzie składał nowego rozliczenia. W przypadku złożenia przez przedsiębiorcę, w terminie, o którym mowa w ust. 2, nowego rozliczenia, bieg terminu na wydanie decyzji, o której mowa w art. 47 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczyna się od nowa i jest liczony od dnia otrzymania przez fundusz pożyczkowy nowego rozliczenia. W przypadku niezłożenia przez przedsiębiorcę, w terminie, o którym mowa w ust. 2, nowego rozliczenia, do terminu na wydanie decyzji, o której mowa w art. 47 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, nie wlicza się okresu od dnia doręczenia powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, do dnia dokonania przez przedsiębiorcę zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3, lub upływu terminu na jego dokonanie. Weksle in blanco, przyjęte przez fundusze pożyczkowe przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, na podstawie art. 45 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, są zwracane przedsiębiorcom, w terminie 15 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Fundusz pożyczkowy dokonuje zwrotu weksla przesyłką poleconą, za zwrotnym pokwitowaniem odbioru, wysyłając wraz z wekslem pisemną informację o jego zwrocie. Do pożyczek udzielonych, na podstawie ustawy zmienianej w art. 2, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, które nie zostały do tego dnia rozliczone, zwrócone lub spłacone, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Należności funduszy pożyczkowych z tytułu spłaty lub zwrotu pożyczek powstałe, na podstawie ustawy zmienianej w art. 2, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy są dochodzone lub egzekwowane w trybie przepisów o postępowaniu cywilnym, są w tym trybie dochodzone lub egzekwowane także po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. W przypadku pożyczek udzielonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 2, które powinny zostać spłacone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy lub których zwrot powinien nastąpić przed tym dniem, i w przypadku których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie nastąpiło przedawnienie roszczeń o ich spłatę lub zwrot, bieg terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 14b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2, liczy się od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Przepis art. 14b ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2 stosuje się także, gdy zdarzenia, o których mowa w tym przepisie, wystąpiły przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, z tym że bieg terminu przedawnienia ulega zawieszeniu z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. W przypadku gdy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zostało wszczęte, w trybie przepisów o postępowaniu cywilnym, postępowanie mające na celu dochodzenie lub egzekwowanie należności funduszu pożyczkowego, powstałych na podstawie ustawy zmienianej w art. 2, bieg terminu przedawnienia należności dochodzonych lub egzekwowanych w tym postępowaniu ulega zawieszeniu z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.