AI-assisted research summary: This provision amends yacht-safety rules, defines individual buoyancy equipment, sets safety duties for the yacht captain, requires VHF radio equipment for certain yachts, and states the regulation takes effect 14 days after publication.
§ 2. Na podstawie art. 110 ust. 4 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2015 r. poz. 611) zarządza się, co następuje: W rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 28 lutego 2012 r. w sprawie bezpiecznego uprawiania żeglugi przez jachty morskie (Dz. U. poz. 326) wprowadza się następujące zmiany: w § 2 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: Przepisów § 8-15 nie stosuje się do: w § 3 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu: indywidualnych urządzeniach wypornościowych - należy przez to rozumieć ubiór lub urządzenia, które poprawnie założone i stosowane w wodzie zapewniają użytkownikowi określoną wartość pływalności zwiększającą prawdopodobieństwo przeżycia, obejmujące różnego rodzaju kamizelki ratunkowe i środki asekuracyjne zgodne z normami transponującymi normy z serii EN ISO 12402-1 do EN ISO 12402-10 „Indywidualne urządzenia wypornościowe”. § 6 otrzymuje brzmienie: W celu zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi kapitan jachtu powinien: planować podróż z uwzględnieniem doświadczenia i kwalifikacji załogi, prognoz pogody, możliwych do przewidzenia niebezpieczeństw nawigacyjnych oraz innych czynników, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo podróży; przed rozpoczęciem żeglugi sprawdzić stan techniczny jachtu i jego wyposażenia, w tym środków ratunkowych i środków służących do wzywania pomocy; zaznajomić członków załogi i pasażerów ze sposobami wzywania pomocy i podstawowymi procedurami alarmowymi w przypadku zagrożenia na jachcie, w tym w przypadku wypadnięcia człowieka za burtę, pożaru, przecieku lub konieczności opuszczenia jachtu, oraz przeszkolić członków załogi i pasażerów w posługiwaniu się środkami ratunkowymi i środkami bezpieczeństwa, w które jacht jest wyposażony; podczas żeglugi zapewnić prowadzenie ciągłej obserwacji akwenu, warunków hydrologiczno-meteorologicznych i nawigacyjnych; zapewnić noszenie indywidualnych urządzeń wypornościowych przez przebywające na pokładzie jachtu osoby nieumiejące pływać; zapewnić noszenie indywidualnych urządzeń wypornościowych lub pasów bezpieczeństwa: w porze nocnej, na jednostkach, na których w ocenie kapitana jachtu występuje znaczne ryzyko wywrócenia się jachtu, lub w trudnych warunkach atmosferycznych; 7) przedsięwziąć wszelkie inne środki wynikające z zasad dobrej praktyki morskiej. w załączniku nr 1 do rozporządzenia w: w pkt I. Środki ratunkowe: tabela „Dopuszczone standardy tratw ratunkowych” otrzymuje brzmienie: 1) Na jachtach o długości do 15 m, także w Rejonie 4 (żegludze oceanicznej), dopuszcza się stosowanie tratw zgodnych z normą ISO 9650-1 pack 1. tabela „Dopuszczone standardy pasów/kamizelek ratunkowych” otrzymuje brzmienie: w Uwagach ogólnych pkt 4 otrzymuje brzmienie: Tratwy ratunkowe w Rejonie T i 1 (żegludze na akwenach treningowych i osłoniętej) są wyposażeniem zalecanym. w pkt IV. Urządzenia radiokomunikacyjne podpunkt 3 otrzymuje brzmienie: Jacht w Rejonie 2 i 1 (żegludze przybrzeżnej i osłoniętej) powinien być wyposażony co najmniej w radiotelefon VHF; w załączniku nr 2 do rozporządzenia w pkt I. Środki ratunkowe tabela „Dopuszczone standardy pasów/kamizelek ratunkowych” otrzymuje brzmienie: Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.