Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 12 stycznia 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego

Obwieszczenie Ministra Zdrowiaz dnia 12 stycznia 2015 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego Spis treści Treść obwieszczenia 1. 2.

§ 2. Załącznik - Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 3 listopada 2011 r. w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego1)Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 września 2014 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 1268).

§ 1. 1) 2) 3)

§ 2. 1. 2.

§ 3. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10.

§ 4. 1. 1) 2) 3) 4) 2. 3. 1) 2) 3) 4. 1) 2) 3)

§ 5. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8)

§ 6. 1. 1) 2) 3) 2. 1) a) b) 2) 3) 3.

§ 7. 1. 2. 1) 2) 3) 4) 3. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 4. 1) 2) 3)

§ 8. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 2.

§ 9. 1. 1) 2) 2. 3. 1) 2) 3) 4) 5) 4.

§ 10. 1) a) b) c) d) e) f) 2) 3) 4) 5)

§ 11. 1. 2.

§ 12. 1) 2) 3) 4) 5)

§ 13. 1) 2) 3) 4)

§ 14.

§ 15. § 164)W brzmieniu ustalonym przez § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 grudnia 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego (Dz. U. poz. 1511), które weszło w życie z dniem 26 grudnia 2013 r.. Załącznik - Wymagania dla lądowisk szpitalnych oddziałów ratunkowych Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 3 listopada 2011 r. w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego (Dz. U. Nr 237, poz. 1420), z uwzględnieniem zmiany wprowadzonej rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 6 grudnia 2013 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego (Dz. U. poz. 1511). Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 grudnia 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego (Dz. U. poz. 1511), który stanowi: Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Na podstawie art. 34 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2013 r. poz. 757, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 1245 i 1635 oraz z 2014 r. poz. 1802.) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa: szczegółowe zadania szpitalnych oddziałów ratunkowych; szczegółowe wymagania dotyczące lokalizacji szpitalnych oddziałów ratunkowych w strukturze szpitala oraz warunków technicznych; minimalne wyposażenie, organizację oraz minimalne zasoby kadrowe szpitalnych oddziałów ratunkowych. Szpitalny oddział ratunkowy, zwany dalej „oddziałem”, udziela świadczeń opieki zdrowotnej polegających na wstępnej diagnostyce oraz podjęciu leczenia w zakresie niezbędnym dla stabilizacji funkcji życiowych osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego. Oddział może posiadać w swojej strukturze zespoły ratownictwa medycznego. Oddział lokalizuje się na poziomie wejścia dla pieszych i podjazdu specjalistycznych środków transportu sanitarnego do oddziału, z osobnym wejściem dla pieszych oddzielonym od trasy podjazdu specjalistycznych środków transportu sanitarnego. Wejście dla pieszych i podjazd specjalistycznych środków transportu sanitarnego do oddziału są zadaszone, podjazd jest zamykany i otwierany automatycznie w celu ochrony przed wpływem czynników atmosferycznych, przelotowy dla ruchu specjalistycznych środków transportu sanitarnego oraz wyraźnie oznakowany wzdłuż drogi dojścia i dojazdu. Zapewnia się bezkolizyjny dojazd specjalistycznych środków transportu sanitarnego pod oddział. Wejście dla pieszych i podjazd specjalistycznych środków transportu sanitarnego do oddziału organizuje się niezależnie od innych wejść i podjazdów do szpitala, przystosowując je również do potrzeb osób niepełnosprawnych. Lokalizacja oddziału zapewnia łatwą komunikację z oddziałem anestezjologii i intensywnej terapii, zespołem operacyjnym, pracownią diagnostyki obrazowej oraz węzłem wewnątrzszpitalnej komunikacji pionowej. Oddział posiada własne bezkolizyjne trakty komunikacyjne, niezależne od ogólnodostępnych traktów szpitalnych. Oddział posiada całodobowe lotnisko, zlokalizowane w takiej odległości, aby było możliwe przyjęcie osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, bez pośrednictwa specjalistycznych środków transportu sanitarnego. W przypadku braku możliwości spełnienia wymagań, o których mowa w ust. 7, oddział posiada całodobowe lądowisko, zlokalizowane w takiej odległości, aby było możliwe przyjęcie osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, bez pośrednictwa specjalistycznych środków transportu sanitarnego. Lądowisko, o którym mowa w ust. 8, spełnia wymagania określone w ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2013 r. poz. 1393 oraz z 2014 r. poz. 768) oraz w załączniku do rozporządzenia. W przypadku braku możliwości technicznych spełnienia wymagań określonych w ust. 7 lub 8 dopuszcza się odległość oddziału od lotniska lub lądowiska większą niż określona w ust. 7 lub 8, pod warunkiem że oddział zabezpieczy specjalistyczny środek transportu sanitarnego, a czas trwania transportu osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, specjalistycznym środkiem transportu sanitarnego do oddziału nie przekroczy 5 minut, licząc od momentu przekazania pacjenta przez lotniczy zespół ratownictwa medycznego do specjalistycznego środka transportu sanitarnego. Oddział organizuje się w szpitalu, w którym znajdują się co najmniej: oddział chirurgii ogólnej z częścią urazową, a w przypadku szpitali udzielających świadczeń zdrowotnych dla dzieci - oddział chirurgii dziecięcej; oddział chorób wewnętrznych, a w przypadku szpitali udzielających świadczeń zdrowotnych dla dzieci - oddział pediatrii; oddział anestezjologii i intensywnej terapii; pracownia diagnostyki obrazowej. Oddział ma powierzchnię wystarczającą dla prawidłowego funkcjonowania wszystkich jego obszarów wymienionych w

§ 5. Na minimalne wyposażenie oddziału do przyłóżkowego wykonywania badań składa się: analizator parametrów krytycznych; przyłóżkowy zestaw RTG; przewoźny ultrasonograf. Zapewnia się całodobowy dostęp do: badań diagnostycznych wykonywanych w medycznym laboratorium diagnostycznym; komputerowego badania tomograficznego; badań endoskopowych, w tym: gastroskopii, rektoskopii, bronchoskopii, laryngoskopii. W skład oddziału wchodzą obszary: segregacji medycznej, rejestracji i przyjęć; resuscytacyjno-zabiegowy; wstępnej intensywnej terapii; terapii natychmiastowej; obserwacji; konsultacyjny; stacjonowania zespołów ratownictwa medycznego, jeżeli oddział ma w swojej strukturze zespoły ratownictwa medycznego; zaplecza administracyjno-gospodarczego. Obszar segregacji medycznej, rejestracji i przyjęć lokalizuje się bezpośrednio przy wejściu dla pieszych i podjeździe specjalistycznych środków transportu sanitarnego do oddziału w celu zapewnienia: przeprowadzenia wstępnej oceny osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, i bezkolizyjnego transportu tych osób do innych obszarów oddziału lub do innego oddziału szpitala; jednoczesnego przyjęcia i segregacji medycznej co najmniej czterech osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego; warunków niezbędnych do przeprowadzenia wywiadu z zespołami ratownictwa medycznego, osobą, która znajduje się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, lub z osobą jej towarzyszącą. W obrębie obszaru segregacji medycznej, rejestracji i przyjęć lokalizuje się: stanowisko wyposażone w: środki łączności zapewniające łączność z zespołami ratownictwa medycznego, dyspozytorem medycznym, lekarzem koordynatorem ratownictwa medycznego, centrum urazowym, jednostkami organizacyjnymi szpitala wyspecjalizowanymi w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa medycznego, a także kompleksową łączność wewnątrzszpitalną oraz niezależny stały nasłuch na kanale ogólnopolskim, system bezprzewodowego przywoływania osób, w szczególności o których mowa w § 13; stanowisko rejestracji medycznej, które wyposaża się w sprzęt niezbędny do rejestracji i przyjęć osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego; stanowisko dekontaminacji. W przypadku braku możliwości zlokalizowania stanowiska dekontaminacji w obrębie obszaru segregacji medycznej, rejestracji i przyjęć, dopuszcza się odstąpienie od tego wymagania, pod warunkiem zapewnienia możliwości niezwłocznego zorganizowania czasowego stanowiska dekontaminacji możliwie najbliżej wejścia dla pieszych i podjazdu specjalistycznych środków transportu sanitarnego do oddziału, w przypadku konieczności przeprowadzenia dekontaminacji. Obszar resuscytacyjno-zabiegowy składa się co najmniej z dwóch sal resuscytacyjno-zabiegowych z jednym stanowiskiem resuscytacyjnym w każdej z tych sal albo jednej sali resuscytacyjno-zabiegowej z dwoma stanowiskami resuscytacyjnymi. Wyposażenie i urządzenie obszaru resuscytacyjno-zabiegowego zapewnia co najmniej: monitorowanie i podtrzymywanie funkcji życiowych; prowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowo-mózgowej; prowadzenie resuscytacji okołourazowej; wykonywanie podstawowego zakresu wczesnej diagnostyki i wstępnego leczenia urazów. Minimalne wyposażenie w wyroby medyczne jednego stanowiska resuscytacyjnego stanowi: stół zabiegowy z lampą operacyjną; aparat do znieczulania z wyposażeniem stanowiska do znieczulania, mobilny, jeden na dwa stanowiska obszaru; zestaw do monitorowania czynności życiowych, w tym co najmniej: rytmu serca, ciśnienia tętniczego i żylnego, wysycenia tlenowego hemoglobiny, końcowo wydechowego stężenia dwutlenku węgla, temperatury powierzchniowej i głębokiej ciała; defibrylator z kardiowersją i opcją elektrostymulacji serca; zestaw do przetaczania i dawkowania leków i płynów oraz zestaw do szybkiego przetaczania płynów; elektryczne urządzenie do ssania; centralne źródło tlenu, powietrza i próżni w liczbie nie mniejszej niż po dwa gniazda poboru na stanowisko; aparat do powierzchniowego ogrzewania pacjenta; zestaw do trudnej intubacji. Minimalne wyposażenie obszaru resuscytacyjno-zabiegowego stanowią także: respirator transportowy - jeden na dwa stanowiska; respirator stacjonarny - jeden na obszar; aparat do ogrzewania płynów infuzyjnych - jeden na dwa stanowiska. Do zadań obszaru wstępnej intensywnej terapii należy w szczególności: monitorowanie i podtrzymywanie funkcji życiowych; prowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowo-mózgowej; wykonywanie pełnego zakresu wczesnej diagnostyki i wstępnego leczenia; prowadzenie resuscytacji płynowej; leczenie bólu; wstępne leczenie zatruć; opracowywanie chirurgiczne ran i drobnych urazów. W obszarze wstępnej intensywnej terapii lokalizuje się co najmniej jedno stanowisko intensywnej terapii umożliwiające wykonywanie zadań określonych w ust. 1. Obszar terapii natychmiastowej składa się z: sali zabiegowej; sali opatrunków gipsowych. Pomieszczenie sali zabiegowej wyposażone jest w wyroby medyczne i produkty lecznicze, umożliwiające wykonanie drobnych zabiegów chirurgicznych u osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego. Na minimalne wyposażenie sali zabiegowej składają się: stół zabiegowy z lampą operacyjną; aparat do znieczulania z wyposażeniem stanowiska do znieczulania wraz z zestawem monitorującym; nie mniej niż po dwa gniazda poboru tlenu, powietrza i próżni; nie mniej niż osiem gniazd poboru energii elektrycznej; zestaw niezbędnych narzędzi chirurgicznych na jedno stanowisko. Sala opatrunków gipsowych wyposażona jest w wyroby medyczne i produkty lecznicze umożliwiające zakładanie opatrunków gipsowych, dostęp do źródła tlenu, powietrza i próżni; w sali opatrunków gipsowych zapewnia się przestrzeń do umieszczenia stanowiska do znieczulania z wyposażeniem. W skład obszaru obserwacji wchodzą co najmniej cztery stanowiska, o powierzchni wystarczającej dla prawidłowego funkcjonowania obszaru, wyposażone w: wyroby medyczne i produkty lecznicze umożliwiające: monitorowanie rytmu serca i oddechu, nieinwazyjne monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi, monitorowanie wysycenia tlenowego hemoglobiny, monitorowanie temperatury powierzchniowej i głębokiej, stosowanie biernej tlenoterapii, prowadzenie infuzji dożylnych; przenośny zestaw resuscytacyjny z niezależnym źródłem tlenu i respiratorem transportowym; defibrylator półautomatyczny; centralne źródło tlenu, powietrza i próżni z gniazdami poboru przy każdym stanowisku; elektryczne urządzenie do odsysania, co najmniej jedno na cztery stanowiska. W skład obszaru konsultacyjnego wchodzą gabinety lub boksy badań lekarskich w liczbie niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania obszaru. Gabinety lub boksy wewnętrzne połączone są traktem komunikacyjnym. Wyposażenie obszaru konsultacyjnego w wyroby medyczne i produkty lecznicze umożliwia przeprowadzanie badań lekarskich i konsultacji specjalistycznych. Obszar stacjonowania zespołów ratownictwa medycznego zapewnia: pomieszczenie na wyroby medyczne i produkty lecznicze; system alarmowo-wyjazdowy oraz system łączności wewnątrzszpitalnej; zaplecze socjalne oraz sanitarno-higieniczne dla członków zespołów ratownictwa medycznego; magazyn sprzętu; miejsce wyposażone w źródła energii elektrycznej i wody. Minimalne zasoby kadrowe oddziału stanowią: ordynator oddziału (lekarz kierujący oddziałem); pielęgniarka oddziałowa, będąca pielęgniarką systemu; lekarze w liczbie niezbędnej do zabezpieczenia prawidłowego funkcjonowania oddziału, w tym co najmniej jeden lekarz systemu przebywający stale w oddziale; pielęgniarki lub ratownicy medyczni w liczbie niezbędnej do zabezpieczenia prawidłowego funkcjonowania oddziału. W zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu szpitalny oddział ratunkowy spełnia także wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 24, 423, 619, 1138, 1146, 1491 i 1626.). Traci moc rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 15 marca 2007 r. w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego (Dz. U. Nr 55, poz. 365). Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia5)Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 8 listopada 2011 r., z wyjątkiem § 3 ust. 7-10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r. patrz oryginał