Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 4 marca 2015 r. w sprawie uznawania stacji pilotowych i ośrodków szkolenia pilotów

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwojuz dnia 4 marca 2015 r.w sprawie uznawania stacji pilotowych i ośrodków szkolenia pilotów Spis treści Treść rozporządzenia

§ 1. 1) 2) 3)

§ 2. 1. 1) a) b) c) d) 2) 2.

§ 3.

§ 4. 1. 2.

§ 5. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) a) b) 9) 10) 11) 2.

§ 6.

§ 7. 1. 2.

§ 8. 1) 2) 3)

§ 9. 1) 2) 3)

§ 10. 1. 2. 3.

§ 11. 1. 2. 3. 1) 2) 4.

§ 12. 1. 2.

§ 13.

§ 14.

§ 15. Załącznik nr 1 - Minimalne wymagania dotyczące kwalifikacji kadry dydaktycznej Załącznik nr 2 - Wymagania dotyczące pomieszczeń i sprzętu Załącznik nr 3 - Wzór sprawozdania z audytu w stacji pilotowej lub ośrodku szkolenia pilotów oraz wzór karty niezgodności Załącznik nr 4 - Wzór certyfikatu uznania stacji pilotowej lub ośrodka szkolenia pilotów Na podstawie art. 107b ust. 5 pkt 8 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. Nr 228, poz. 1368, z późn. zm.2)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 1068, z 2013 r. poz. 852, z 2014 r. poz. 609 i 768 oraz z 2015 r. poz. 222.) zarządza się, co następuje: Przepisy rozporządzenia określają: warunki i tryb uznawania, odnawiania, zawieszania i cofania uznania stacji pilotowych, zwanych dalej „stacjami”; warunki i tryb uznawania, odnawiania, zawieszania i cofania uznania ośrodków szkolenia pilotów, zwanych dalej „ośrodkami”; wymagania dotyczące wyposażenia bazy szkoleniowej oraz kwalifikacji kadry stacji lub ośrodków. Stacja lub ośrodek zostają uznane w zakresie szkolenia pilotów morskich, jeżeli: szkolenia są prowadzone: przez kadrę posiadającą kwalifikacje zgodne z minimalnymi wymaganiami określonymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia, w pomieszczeniach i z użyciem sprzętu spełniających wymagania określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia, zgodnie z programami szkoleń określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 107b ust. 5 pkt 4-6 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”, w sposób, który zapewnia zrealizowanie praktyki pilotowej; posiadają system zarządzania jakością w zakresie działalności szkoleniowej potwierdzony odpowiednim dokumentem, przy czym w nowo tworzonych stacjach lub ośrodkach system zarządzania jakością powinien być potwierdzony certyfikatem uzyskanym w okresie roku od rozpoczęcia działalności szkoleniowej. Stacja lub ośrodek mogą zostać uznane jedynie w zakresie szkolenia na symulatorze dla pilotów morskich, jeżeli spełnią warunki określone w ust. 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2. W celu uznania albo odnowienia ważności uznania stacji lub ośrodka przeprowadza się audyt. Wniosek o przeprowadzenie audytu, o którym mowa w § 3, zawierający określenie zakresu audytu, składa szef pilotów stacji lub kierownik ośrodka do ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej. Wniosek o przeprowadzenie audytu w celu odnowienia ważności uznania stacji lub ośrodka składa się nie później niż 3 miesiące przed upływem terminu ważności istniejącego uznania. Do wniosku o przeprowadzenie audytu, o którym mowa w § 3, należy dołączyć: regulamin funkcjonowania stacji lub statut ośrodka; akt o utworzeniu stacji lub akt założycielski ośrodka; zaświadczenie o wpisie ośrodka do ewidencji szkół i placówek niepublicznych zakładanych przez osoby prawne lub fizyczne prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego; kopię dokumentu potwierdzającego wdrożenie i funkcjonowanie systemu zarządzania jakością w zakresie działalności szkoleniowej, z wyłączeniem nowo tworzonych stacji lub ośrodków; opis posiadanej bazy szkoleniowej oraz wykaz pomieszczeń i sprzętu służących do szkolenia pilotów morskich; opis wewnętrznego systemu kontroli realizacji programów szkolenia; informację dotyczącą kadry, obejmującą imiona, nazwiska, zakres i poziom kwalifikacji, w tym kwalifikacji morskich jej członków, oraz wskazanie poszczególnych zajęć prowadzonych przez tę kadrę; programy szkolenia pilotów morskich realizowane w stacji lub ośrodku, w tym: opis metod sprawdzania wiedzy, umiejętności i kompetencji, spis posiadanych pomocy szkoleniowych niezbędnych do szkolenia pilotów morskich; wzory wydawanych zaświadczeń o ukończeniu szkoleń; opis warunków przeprowadzenia i zaliczenia zajęć na symulatorze; opis warunków prowadzenia i zaliczania praktyki pilotowej. Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1-10, należy dołączyć również w przypadku złożenia wniosku o przeprowadzenie audytu w celu uznania stacji lub ośrodka w zakresie szkolenia na symulatorze dla pilotów morskich. Po otrzymaniu kompletnego wniosku o przeprowadzenie audytu, o którym mowa w § 3, minister właściwy do spraw gospodarki morskiej wyznacza spośród osób wpisanych na listę audytorów, o której mowa w art. 76 ust. 1 ustawy, zespół audytujący, który przeprowadza audyt w zakresie określonym we wniosku. Audyt w celu uznania stacji lub ośrodka przeprowadza się w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku. Audyt w celu odnowienia ważności uznania stacji lub ośrodka przeprowadza się nie później niż przed upływem terminu ważności istniejącego uznania. Audytowi przeprowadzanemu w stacji lub ośrodku podlega: organizacja i realizacja procesu szkolenia; dokumentacja prowadzonego lub planowanego szkolenia; zgodność kwalifikacji kadry stacji lub ośrodka, w tym kwalifikacji morskich, z minimalnymi wymaganiami dotyczącymi prowadzenia poszczególnych zajęć. W ramach audytu zespół audytujący: weryfikuje wniosek i złożoną dokumentację; przeprowadza czynności audytowe w stacji lub ośrodku obejmujące weryfikację zgodności przedstawionej przez stację lub ośrodek dokumentacji ze stanem faktycznym; weryfikuje działania podjęte w związku z wykonaniem zaleceń wynikających z kart niezgodności, o których mowa w § 10 ust. 3. Po przeprowadzeniu czynności audytowych, o których mowa w § 9 pkt 2, zespół audytujący sporządza sprawozdanie w dwóch egzemplarzach. Audytor wiodący przekazuje sprawozdanie ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej. Drugi egzemplarz sprawozdania przekazuje szefowi pilotów stacji albo kierownikowi ośrodka. W przypadku stwierdzenia niezgodności lub niezgodności zagrażającej osiągnięciu zakładanych efektów szkolenia, zwanej dalej „niezgodnością dużą”, audytor wiodący sporządza dodatkowo w dwóch egzemplarzach karty niezgodności, odrębnie dla niezgodności albo niezgodności dużej, i określa w nich szczegóły niezgodności oraz termin przekazania informacji o podjętych działaniach korygujących. Jeden egzemplarz karty niezgodności wraz ze sprawozdaniem, o którym mowa w ust. 1, przekazuje szefowi pilotów stacji lub kierownikowi ośrodka. Szef pilotów stacji lub kierownik ośrodka informuje na piśmie audytora wiodącego o podjętych działaniach korygujących i określa sposób i termin usunięcia niezgodności lub niezgodności dużej. Audytor wiodący po otrzymaniu informacji, o których mowa w ust. 1, analizuje je oraz karty niezgodności i w przypadku akceptacji działań korygujących podjętych przez stację lub ośrodek zamyka wystawione karty niezgodności przez dokonanie stosownej adnotacji. Audytor wiodący zamyka także karty niezgodności w przypadku: braku akceptacji podjętych działań korygujących zawartych w informacji, o której mowa w ust. 1; nieotrzymania informacji o planowanych lub podjętych działaniach korygujących w terminie, o którym mowa w § 10 ust. 3. Po zamknięciu kart niezgodności audytor wiodący przekazuje je ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej. Audytor wiodący, w zależności od wyniku audytu, składa wniosek o udzielenie albo nieudzielenie uznania, odnowienie uznania, zawieszenie uznania albo cofnięcie uznania. W przypadku stwierdzenia niezgodności dużej audytor wiodący składa wniosek do ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej o zawieszenie uznania do czasu usunięcia tej niezgodności. Wzór sprawozdania oraz wzór kart niezgodności i niezgodności dużej określa załącznik nr 3 do rozporządzenia. Do decyzji o uznaniu stacji lub ośrodka dołącza się certyfikat uznania, którego wzór określa załącznik nr 4 do rozporządzenia. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. *) Międzynarodowa konwencja o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978, sporządzona w Londynie dnia 7 lipca 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 39, poz. 201 i 202, z 1999 r. Nr 30, poz. 286 oraz z 2013 r. poz. 1092 i 1093). Pomieszczenia przeznaczone do prowadzenia szkolenia, w tym pomieszczenia udostępniane kandydatom na pilotów i pilotom do nauki własnej, są wyposażone w sprzęt umożliwiający właściwe przekazanie treści szkolenia (np. projektor multimedialny, tablicę multimedialną, stanowisko do e-learningu) oraz materiały obejmujące zagadnienia objęte nauką własną. *) Międzynarodowa konwencja o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978, sporządzona w Londynie dnia 7 lipca 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 39, poz. 201 i 202, z 1999 r. Nr 30, poz. 286 oraz z 2013 r. poz. 1092 i 1093). patrz oryginał patrz oryginał