Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt

Ustawaz dnia 20 lutego 2015 r.o zmianie ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt Treść ustawy

Art. 1. 1) 5a) 2) 5a) 3)

Art. 57e. 1. 2. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) a) b) c) 3. 4. 1) 2) 5. 1) a) b) 2) 6. 1) 2) 7. 8. 1) 2) 9. 10.

Art. 57f.

Art. 57g. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 1) 2) 3) 4) 9. 10. 11.

Art. 57h. 4) 2) 5) a) 3) b)

Art. 2. 1. 1) a) b) c) d) e) 2) a) b) c) 2. 3. 4. 5.

Art. 3. W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2014 r. poz. 1539 oraz z 2015 r. poz. 266) wprowadza się następujące zmiany: w art. 45 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu: nakazać posiadaczom zwierząt zgłaszanie miejsc, w których przebywają zwierzęta z gatunków wrażliwych na daną chorobę zakaźną zwierząt, powiatowemu lekarzowi weterynarii; w art. 46 w ust. 3 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu: nakazuje posiadaczom zwierząt zgłaszanie miejsc, w których przebywają zwierzęta z gatunków wrażliwych na daną chorobę zakaźną zwierząt, powiatowemu lekarzowi weterynarii, lub po art. 57d dodaje się art. 57e-57h w brzmieniu: Główny Lekarz Weterynarii opracowuje programy bioasekuracji mające na celu zapobieganie szerzeniu się chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi zwalczania, biorąc pod uwagę sytuację epizootyczną w odniesieniu do danej choroby zakaźnej zwierząt. Program bioasekuracji zawiera w szczególności: określenie chorób zakaźnych zwierząt, których szerzeniu się ma zapobiec realizacja tego programu; określenie gatunków zwierząt objętych tym programem; określenie obszaru, na którym będzie obowiązywał ten program, ze wskazaniem ewentualnych nakazów i zakazów, jakie mogą zostać wydane w celu realizacji tego programu, oraz określenie obszaru, na którym może być wydana decyzja, o której mowa w ust. 4; analizę poziomu bioasekuracji na obszarze, o którym mowa w pkt 3, w zakresie środków bioasekuracji mających na celu zapobieżenie szerzeniu się chorób, o których mowa w pkt 1; prawdopodobny czas trwania tego programu oraz określenie celu, który ma zostać osiągnięty do dnia jego zakończenia; określenie wymagań dotyczących bioasekuracji, które mają spełnić gospodarstwa objęte tym programem; określenie kwoty przeznaczonej na wypłatę odszkodowań, o których mowa w art. 57f, w każdym roku realizacji tego programu; określenie szczegółowego sposobu i trybu realizacji tego programu, w tym określenie terminu na: złożenie oświadczenia, o którym mowa w ust. 5 pkt 1 lit. a, spełnienie wymagań określonych w tym programie, złożenie wniosku, o którym mowa w art. 57g ust. 7. Realizacja programu bioasekuracji, z wyłączeniem kosztów nadzoru sprawowanego przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, jest finansowana przez posiadaczy zwierząt. W przypadkach określonych w programie bioasekuracji powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję: nakazującą zabicie utrzymywanych w gospodarstwie zwierząt z gatunków wrażliwych lub poddanie tych zwierząt ubojowi oraz zakazującą wprowadzania do gospodarstwa i utrzymywania w nim zwierząt, o których mowa w pkt 1, przez okres wskazany w tym programie. Decyzję, o której mowa w ust. 4, wydaje się: po przeprowadzeniu przez powiatowego lekarza weterynarii kontroli w gospodarstwie, wyłącznie gdy posiadacz zwierząt: złożył w terminie określonym w programie bioasekuracji oświadczenie, że gospodarstwo, w którym przebywają te zwierzęta, nie spełni wymagań określonych w tym programie albo nie złożył w terminie określonym w programie bioasekuracji oświadczenia, o którym mowa w lit. a, i gospodarstwo, w którym przebywają te zwierzęta, nie spełnia wymagań określonych w tym programie po upływie terminu na ich spełnienie; po uzyskaniu od właściwego miejscowo wojewody informacji, że wydanie tej decyzji nie spowoduje przekroczenia kwoty przeznaczonej na wypłatę odszkodowań w danym roku, o której mowa w ust. 2 pkt 7. Kontrola, o której mowa w ust. 5 pkt 1, ma na celu stwierdzenie w szczególności: niespełniania przez gospodarstwo wymagań określonych w programie bioasekuracji; liczby zwierząt z gatunków wrażliwych z podziałem na gatunki zwierząt. Informacja, o której mowa w ust. 5 pkt 2, jest sporządzana na podstawie informacji przekazywanych wojewodzie przez ministra właściwego do spraw rolnictwa oraz posiadanych przez wojewodę danych dotyczących decyzji, o których mowa w ust. 4, i decyzji w sprawie odszkodowania, o którym mowa w art. 57f, wydawanych na obszarze województwa. Decyzji, o której mowa w ust. 4, nie wydaje się, jeżeli w gospodarstwie, o którym mowa w ust. 4: podejrzewa się wystąpienie lub wystąpiła choroba zakaźna zwierząt podlegająca obowiązkowi zwalczania lub stosuje się środki określone w art. 44. Wojewódzki lekarz weterynarii zbiera i analizuje dane dotyczące wydawanych decyzji, o których mowa w ust. 4, i decyzji w sprawie odszkodowania, o którym mowa w art. 57f, oraz przekazuje właściwemu miejscowo wojewodzie informacje w tym zakresie. Minister właściwy do spraw rolnictwa może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, program bioasekuracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, mając na względzie zmniejszenie zagrożenia szerzenia się chorób zakaźnych zwierząt z gatunków wrażliwych przebywających w gospodarstwie oraz umożliwienie podmiotom utrzymującym takie zwierzęta osiągnięcie poziomu bioasekuracji określonego w tym programie. Za zwierzęta zabite lub poddane ubojowi z nakazów, o których mowa w art. 57e ust. 4 pkt 1, przysługuje odszkodowanie ze środków budżetu państwa. Do odszkodowania stosuje się przepisy art. 49 ust. 1-4, ust. 7, 8, 11 i 12 oraz przepisy wydane na podstawie art. 49 ust. 13. Posiadaczowi zwierząt, który złożył oświadczenie wskazane w art. 57e ust. 5 pkt 1 lit. a oraz w stosunku do którego została wydana i wykonana decyzja, o której mowa w art. 57e ust. 4, przysługuje rekompensata ze środków budżetu państwa za nieprzerwane nieutrzymywanie w gospodarstwie zwierząt, których dotyczą zakazy określone w tej decyzji. Wysokość rekompensaty oblicza się na podstawie iloczynu średniej rocznej liczby zwierząt z gatunków wrażliwych utrzymywanych w gospodarstwie w roku kalendarzowym poprzedzającym rok wejścia w życie programu bioasekuracji i stawki za zwierzę dla danego gatunku zwierząt określonej w przepisach wydanych na podstawie ust. 11. Średnią roczną liczbę zwierząt, o której mowa w ust. 2, ustala się jako iloraz sumy liczby zwierząt z gatunków wrażliwych utrzymywanych w gospodarstwie w ostatnim dniu każdego miesiąca roku kalendarzowego poprzedzającego rok wejścia w życie programu bioasekuracji i liczby 12. Średnią roczną liczbę zwierząt, o której mowa w ust. 2, ustala się na podstawie danych zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. W przypadku posiadacza zwierząt utrzymującego nie więcej niż jedną świnię, z przeznaczeniem na własne potrzeby, średnia roczna liczba zwierząt, o której mowa w ust. 2, wynosi 1. Rekompensatę przyznaje się w drodze decyzji kierownika biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa właściwego ze względu na miejsce położenia gospodarstwa, o którym mowa w ust. 1. W decyzji kierownik biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ustala wysokość rekompensaty. Rekompensatę przyznaje się za okres obowiązywania zakazów, o których mowa w art. 57e ust. 4 pkt 2. Rekompensata jest przyznawana na wniosek posiadacza zwierząt, o którym mowa w ust. 1. Wniosek, o którym mowa w ust. 7, zawiera w szczególności: imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres posiadacza zwierząt; numer siedziby stada, jeżeli został nadany; średnią roczną liczbę zwierząt, o której mowa w ust. 2; podpis posiadacza zwierząt. Do wniosku dołącza się kopię decyzji, o której mowa w art. 57e ust. 4, oraz dokumenty potwierdzające wykonanie tej decyzji. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, w terminie 60 dni od daty upływu terminu na złożenie wniosku o przyznanie rekompensaty, informację o faktycznej liczbie zwierząt z gatunków wrażliwych, za które będą przyznane rekompensaty. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, warunki i częstotliwość wypłaty rekompensat oraz stawkę za zwierzę, odrębnie dla każdego gatunku zwierząt wrażliwych, biorąc pod uwagę przewidywany okres obowiązywania zakazów, o których mowa w art. 57e ust. 4 pkt 2, długość cyklu produkcyjnego, średnią cenę rynkową zwierząt danego gatunku oraz liczbę zwierząt, o której mowa w ust. 10. Do ustalania wysokości, umarzania, odraczania terminu spłaty i rozkładania na raty płatności nienależnie pobranej rekompensaty i odsetek za zwłokę stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1438 oraz z 2015 r. poz. 308 i 349). w art. 78 pkt 2 otrzymuje brzmienie: nie stosuje się do nakazów, zakazów lub ograniczeń wydanych w celu zwalczania choroby zakaźnej zwierząt lub zapobiegania takiej chorobie, wymienionych w art. 44 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 9, pkt 10 lit. c, pkt 12-14 i 17, ust. 1a pkt 1, 2 i pkt 6 lit. c, art. 45 ust. 1 pkt 2-5, 6, 10 i 11, art. 46 ust. 3 pkt 2-5, 6, 8a i 10 oraz art. 57e ust. 4, w art. 85 w ust. 1: pkt 3 otrzymuje brzmienie: nie stosuje się do nakazów, zakazów lub ograniczeń, wydanych w celu zwalczania choroby zakaźnej zwierząt lub zapobiegania takiej chorobie, wymienionych w art. 44 ust. 1 pkt 4, 5, 7, 8, pkt 10 lit. a i b, pkt 11, 15 i 16, ust. 1a pkt 3-5 i pkt 6 lit. a i b, art. 45 ust. 1 pkt 5a, 7 i 8 oraz art. 46 ust. 3 pkt 5a i 7, w pkt 9 w lit. a w tiret czwartym na końcu dodaje się przecinek i dodaje się tiret piąte w brzmieniu: bioasekuracji Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, będących skutkiem finansowym ustawy zmienianej w art. 1, nie przekroczy: w odniesieniu do rekompensat, o których mowa w art. 57g ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1: w 2015 r. kwoty 2 050 300 zł, w 2016 r. kwoty 3 658 500 zł, w 2017 r. kwoty 3 658 500 zł, w 2018 r. kwoty 3 658 500 zł, w latach 2019-2024 kwoty 0 zł; w odniesieniu do odszkodowań, o których mowa w art. 57f ustawy zmienianej w art. 1: w 2015 r. kwoty 11 030 614 zł; w 2016 r. kwoty 8 652 116 zł; w latach 2017-2024 kwoty 0 zł. Minister właściwy do spraw rolnictwa monitoruje przekroczenie limitu wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz w razie potrzeby wdraża mechanizm korygujący. Mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 2, polega na proporcjonalnym, w zależności od liczby zwierząt z gatunków wrażliwych, za które będą przyznane rekompensaty, zmniejszeniu stawki za zwierzę, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 57g ust. 11 ustawy zmienianej w art. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa monitoruje przekroczenie limitu wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, a właściwy miejscowo wojewoda w razie potrzeby wdraża mechanizm korygujący. Mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 4, polega na wstrzymaniu lub zaprzestaniu przekazywania powiatowym lekarzom weterynarii informacji, o których mowa w art. 57e ust. 5 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.