Rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie rodzajów i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych, decydujących o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej

Rozporządzenie Ministra Rozwojuz dnia 29 stycznia 2016 r.w sprawie rodzajów i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych, decydujących o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej 2)Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/18/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie kontroli zagrożeń poważnymi awariami związanymi z substancjami niebezpiecznymi, zmieniającą, a następnie uchylającą dyrektywę Rady 96/82/WE (Dz. Urz. UE L 197 z 24.07.2012, str. 1). Spis treści Treść rozporządzenia

§ 1.

§ 2. Załącznik - Rodzaje i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych, decydujących o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej Tabela 1. Rodzaje i ilości substancji niebezpiecznych z uwzględnieniem kryteriów kwalifikowania ich do kategorii substancji stwarzających zagrożenia Tabela 2. Rodzaje i ilości substancji niebezpiecznych z uwzględnieniem ich nazw i oznaczeń numerycznych 1. 2. 3.1. 3.2. 3.3. 4. 1) 2) 3) a) b) c) 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11.1. 11.2. 12. 13. 1) 2) 14. 1) 2) 3) 15. 1) 2) 16. 1) 2) 17. 18. 19. 20. Tabela 3. Wartości współczynnika toksyczności (TEF; WHO 2005) 21. Na podstawie art. 248 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2013 r. poz. 1232, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 1238, z 2014 r. poz. 40, 47, 457, 822, 1101, 1146, 1322 i 1662 oraz z 2015 r. poz. 122, 151, 277, 478, 774, 881, 933, 1045, 1223, 1434, 1593, 1688, 1936 i 2278.) zarządza się, co następuje: Rodzaje i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych, decydujących o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej lub zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, o których mowa w art. 248 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, określa załącznik do rozporządzenia. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.4)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 10 października 2013 r. w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz. U. poz. 1479), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 23 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1434). Do zakładu o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (zakład o zwiększonym ryzyku) zalicza się zakład, w którym występuje jedna lub więcej substancji niebezpiecznych w ilości równej lub większej niż określone w tabeli 1 w kolumnie 2 lub w tabeli 2 w kolumnie 2, ale mniejszej niż ilości określone w tabeli 1 w kolumnie 3 lub w tabeli 2 w kolumnie 3, z uwzględnieniem zasady sumowania, o której mowa w objaśnieniu nr 4. Do zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (zakład o dużym ryzyku) zalicza się zakład, w którym występuje jedna lub więcej substancji niebezpiecznych w ilości równej lub większej niż określone w tabeli 1 w kolumnie 3 lub w tabeli 2 w kolumnie 3, z uwzględnieniem zasady sumowania, o której mowa w objaśnieniu nr 4. Do substancji niebezpiecznych objętych kategoriami zagrożeń wymienionych w tabeli 1 w kolumnie 1 mają zastosowanie ilości progowe określone w tabeli 1 w kolumnie 2 i 3. W przypadku gdy substancja niebezpieczna jest objęta tabelą 1 oraz jest wyszczególniona w tabeli 2, mają zastosowanie do niej ilości progowe określone w tabeli 2 w kolumnie 2 i 3. OBJAŚNIENIA DO TABEL Klasyfikacji substancji i mieszanin dokonano zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającym i uchylającym dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz. Urz. UE L 353 z 31.12.2008, str. 1, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1272/2008”. Mieszaniny są traktowane tak samo jak czyste substancje, jeśli ich stężenie mieści się w granicach ustalonych zgodnie z ich właściwościami zgodnie z rozporządzeniem nr 1272/2008 lub zgodnie z ich ostatnim dostosowaniem do postępu technicznego, chyba że wyraźnie określono ich skład procentowy lub inną konkretną charakterystykę. Ustanowione w tabelach ilości progowe substancji niebezpiecznych odnoszą się do każdego zakładu. Ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku lub zakładu o dużym ryzyku, należy odnosić zarówno do maksymalnych ilości znajdujących się lub mogących się znaleźć w dowolnym czasie w zakładzie w warunkach normalnej pracy zakładu, jak i takich, w których przewiduje się możliwość wystąpienia substancji niebezpiecznej podczas poważnej awarii przemysłowej. Substancje niebezpieczne znajdujące się w zakładzie w ilościach równych bądź mniejszych niż 2% podanych ilości progowych nie muszą być uwzględniane przy obliczaniu ilości całkowitej, jeżeli ich lokalizacja w zakładzie zapewnia, że nie staną się przyczyną poważnej awarii przemysłowej w jakimkolwiek miejscu zakładu. W przypadku gdy znajdujące się w zakładzie poszczególne substancje niebezpieczne nie występują w ilościach wyższych lub równych odpowiednim ilościom określonym w tabeli 1 w kolumnie 2 lub 3 lub odpowiednim ilościom określonym w tabeli 2 w kolumnie 2 lub 3, do zaliczenia zakładu do zakładu o zwiększonym ryzyku lub zakładu o dużym ryzyku stosuje się następującą zasadę sumowania: zaliczenie zakładu do zakładu o dużym ryzyku następuje wtedy, jeżeli suma: aaaq1/QD1 + q2/QD2 + q3/QD3+q4/QD4 +.....+ qx/QDx jest większa lub równa 1, gdzie poszczególne symbole oznaczają: ilość substancji niebezpiecznej x (lub kategoria substancji niebezpiecznej) objęta zakresem tabeli 1 lub tabeli 2, odpowiednia ilość progowa określona w tabeli 1 w kolumnie 3 lub w tabeli 2 w kolumnie 3; zaliczenie zakładu do zakładu o zwiększonym ryzyku następuje wtedy, jeżeli suma: aaaq1/QZ1 + q2/QZ2 + q3/QZ3 + q4/QZ4 +.....qx/QZx jest większa lub równa 1, gdzie poszczególne symbole oznaczają: ilość substancji niebezpiecznej x (lub kategoria substancji niebezpiecznej) objęta zakresem tabeli 1 lub tabeli 2, odpowiednia ilość progowa określona w tabeli 1 w kolumnie 2 lub w tabeli 2 w kolumnie 2; zasada sumowania ma zastosowanie do oceny zagrożeń dla zdrowia, zagrożeń fizycznych i zagrożeń dla środowiska - z tego względu stosuje sieją trzykrotnie: przy sumowaniu substancji niebezpiecznych wymienionych w tabeli 2 i sklasyfikowanych jako ostro toksyczne kategorii 1, 2 lub kategorii 3 w odniesieniu do inhalacyjnej drogi narażenia lub mających działanie toksyczne na narządy docelowe - narażenie jednorazowe, kategorii 1, razem z substancjami niebezpiecznymi objętymi działem H (pozycje H1-H3 tabeli 1), przy sumowaniu substancji niebezpiecznych wymienionych w tabeli 2 i będących materiałami wybuchowymi, gazami łatwopalnymi, aerozolami łatwopalnymi, gazami utleniającymi, cieczami łatwopalnymi, substancjami i mieszaninami samoreaktywnymi, nadtlenkami organicznymi, substancjami ciekłymi i stałymi piroforycznymi, substancjami stałymi i ciekłymi utleniającymi, łącznie z substancjami niebezpiecznymi objętymi działem P (pozycje P1-P8 tabeli 1), przy sumowaniu substancji niebezpiecznych wymienionych w tabeli 2, które są niebezpieczne dla środowiska wodnego w kategorii ostre 1, w kategorii przewlekłe 1 lub kategorii przewlekłe 2, razem z substancjami niebezpiecznymi objętymi działem E (pozycje E1-E2 tabeli 1). Zaliczenie zakładu do zakładu o zwiększonym ryzyku lub o dużym ryzyku następuje, jeżeli którakolwiek z sum uzyskanych w sposób określony w lit. a, b lub c jest większa lub równa 1. W przypadku substancji niebezpiecznych, które nie są objęte rozporządzeniem nr 1272/2008, w tym odpadów, które znajdują się lub mogą znaleźć się w zakładzie oraz które w warunkach panujących w zakładzie posiadają lub mogą posiadać równoważne właściwości pod względem możliwości wywołania poważnych awarii przemysłowych, są one tymczasowo przypisane do najbardziej analogicznej kategorii wymienionej w tabeli 1 lub substancji niebezpiecznej wymienionej w tabeli 2. W przypadku substancji niebezpiecznych, których właściwości mogą zostać zaklasyfikowane do większej liczby kategorii niż jedna, stosuje się najniższą ilość progową. Jednakże w celu zastosowania zasady, o której mowa w objaśnieniu nr 4, stosuje się najniższą ilość progową dla każdej grupy kategorii wymienionej w objaśnieniu nr 4 lit. a, b, i c odpowiadającą przedmiotowej klasyfikacji. Substancje niebezpieczne będące ostro toksycznymi kategorii 3 o pokarmowej drodze narażenia (H 301) należą do pozycji H2 OSTRO TOKSYCZNE w tabeli 1 w przypadkach, gdy nie można ich zaklasyfikować ani ze względu na ostrą toksyczność drogą inhalacyjną, ani ze względu na ostrą toksyczność drogą skórną, przykładowo z uwagi na brak wiarygodnych danych na temat ich toksyczności drogą inhalacyjną lub skórną. Kategoria zagrożeń „materiały wybuchowe” obejmuje wyroby wybuchowe, o których mowa w pkt 2.1 załącznika I do rozporządzenia nr 1272/2008. Jeżeli znana jest ilość substancji lub mieszaniny wybuchowej zawartej w wyrobie, ilość ta powinna zostać uwzględniona. Jeśli ilość substancji lub mieszaniny wybuchowej zawartej w wyrobie jest nieznana, cały wyrób traktuje się jako wybuchowy. Badanie właściwości wybuchowych substancji i mieszanin jest niezbędne tylko w przypadku, gdy procedura kwalifikacyjna - zgodna z aneksem 6 część 3 Zaleceń ONZ dotyczących transportu towarów niebezpiecznych Podręcznika badań i kryteriów ONZ (the UN Manual of Tests and Criteria) - pozwala zidentyfikować substancję lub mieszaninę jako substancję lub mieszaninę o potencjalnych właściwościach wybuchowych.5)Dodatkowe wytyczne dotyczące odstąpienia od badania znajdują się w pkt A. 14 opisu metody - zob. rozporządzenie Komisji (WE) nr 440/2008 z dnia 30 maja 2008 r. ustalające metody badań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH). Jeśli substancje i mieszaniny wybuchowe z podklasy 1.4 są rozpakowywane lub przepakowywane, przypisuje się je do pozycji Pla w tabeli 1, chyba że okaże się, że zagrożenie nadal odpowiada podklasie 1.4, zgodnie z rozporządzeniem nr 1272/2008. Aerozole sklasyfikowane, jako „skrajnie łatwopalne” i „łatwopalne”, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 5 listopada 2009 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla wyrobów aerozolowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 854) odpowiadają aerozolom odpowiednio kategorii 1 lub 2 w rozporządzeniu nr 1272/2008. Aby zastosować tę pozycję z tabeli 1, należy udokumentować, że dozownik aerozolu nie zawiera łatwopalnego gazu kategorii 1 lub 2 ani łatwopalnej cieczy kategorii 1. Zgodnie z pkt 2.6.4.5 załącznika I do rozporządzenia nr 1272/2008 ciecze o temperaturze zapłonu przekraczającej 35şC nie muszą być klasyfikowane do kategorii 3, w przypadku uzyskania negatywnych wyników w badaniu na podtrzymywanie palenia L.2. części III, sekcja 32 Podręcznika badań i kryteriów ONZ. Nie ma to jednak zastosowania w warunkach podwyższonej temperatury lub ciśnienia, w związku z tym takie ciecze są włączone do tej pozycji. Dla azotanu amonu (pozycja 1 w tabeli 2) ilość 5000/10000 Mg odnosi się do nawozów zdolnych do samopodtrzy-mującego się rozkładu. Niniejsze objaśnienie stosuje się do nawozów mineralnych wieloskładnikowych opartych na azotanie amonu, zdolnych do samopodtrzymującego się rozkładu zgodnie z testem S. 1 określonym w ramach ONZ w Podręczniku badań i kryteriów ONZ w części III pkt 38.2, i w których zawartość azotu pochodząca z azotanu amonu wyrażona ułamkiem masowym, w procentach wynosi: nie mniej niż 15,75%6)15,75% zawartości azotu pochodzącego z azotanu amonu odpowiada 45% zawartości azotanu amonu. i nie więcej niż 24,5%7)24,5% zawartości azotu pochodzącego z azotanu amonu odpowiada 70% zawartości azotanu amonu. i w których zawartość łącznie substancji palnych lub organicznych nie przekracza 0,4% lub które spełniają wymogi ust. 2 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów (Dz. Urz. UE L 304 z 21.11.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str. 467, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2003/2003”; 15,75% lub mniej oraz zawierają nieokreśloną ilość substancji palnych. Dla azotanu amonu (pozycja 2 w tabeli 2) ilość 1250/5000 Mg odnosi się do azotanu amonu stosowanego jako nawóz. Niniejsze objaśnienie stosuje się do prostych nawozów mineralnych opartych na azotanie amonu oraz do nawozów mineralnych wieloskładnikowych, w których zawartość azotu pochodząca z azotanu amonu wyrażona ułamkiem masowym, w procentach, jest większa niż: 24,5%, z wyjątkiem mieszanin prostych nawozów mineralnych opartych na azotanie amonu z dolomitem, kamieniem wapiennym lub węglanem wapnia o czystości co najmniej 90%, 15,75% w mieszaninach azotanu amonu i siarczanu(VI) amonu, 28%8)28% zawartości azotu pochodzącego z azotanu amonu odpowiada 80% zawartości azotanu amonu. w mieszaninach prostych nawozów mineralnych opartych na azotanie amonu z dolomitem, kamieniem wapiennym lub węglanem wapnia o czystości nie mniejszej niż 90% - i które spełniają wymogi ust. 2 załącznika III do rozporządzenia nr 2003/2003. Dla azotanu amonu (pozycja 3 w tabeli 2) ilość 350/2500 Mg odnosi się do azotanu amonu technicznego. Niniejsze objaśnienie stosuje się do: azotanu amonu i mieszanin, w których zawartość azotu pochodząca z azotanu amonu wyrażona ułamkiem masowym, w procentach: wynosi nie mniej niż 24,5% i nie więcej niż 28% i które zawierają nie więcej niż 0,4% substancji palnych, jest większa niż 28% i które zawierają nie więcej niż 0,2% substancji palnych; wodnych roztworów azotanu amonu, w których stężenie azotanu amonu jest większe niż 80%. Dla azotanu amonu (pozycja 4 w tabeli 2) ilość 10/50 Mg odnosi się do materiałów „poza specyfikacją” i nawozów, które nie spełniają testu wybuchowości. Niniejsze objaśnienie stosuje się do: materiału odrzuconego w trakcie procesu produkcyjnego oraz do azotanu amonu i mieszanin azotanu amonu, prostych nawozów mineralnych opartych na azotanie amonu i nawozów mineralnych wieloskładnikowych opartych na azotanie amonu, określonych w objaśnieniach nr 14 i nr 15, które są lub zostały zwrócone przez końcowego użytkownika producentowi, przekazane do czasowego składowania lub do zakładu przetwórczego w celu obróbki, recyklingu lub przetworzenia do bezpiecznego użytkowania, ponieważ nie spełniają wymogów określonych w objaśnieniach nr 14 i nr 15; nawozów określonych w objaśnieniu nr 13 pkt 1 i w objaśnieniu nr 14, niespełniających wymogów ust. 2 załącznika III do rozporządzenia nr 2003/2003. Dla azotanu potasu (pozycja 5 w tabeli 2) ilość 5000/10000 Mg odnosi się do nawozów mineralnych wieloskładnikowych opartych na azotanie potasu, zawierających azotan potasu w postaci bryłek lub granulatu, które mają takie same niebezpieczne właściwości jak czysty azotan potasu. Dla azotanu potasu (pozycja 6 w tabeli 2) ilość 1250/5000 Mg odnosi się do nawozów mineralnych wieloskładnikowych opartych na azotanie potasu w postaci krystalicznej, które mają takie same niebezpieczne właściwości jak czysty azotan potasu. Biogaz uszlachetniony może być zaklasyfikowany do pozycji 18 w tabeli 2, w przypadkach, gdy został on przetworzony zgodnie z obowiązującymi normami dla biogazu oczyszczonego i biogazu uszlachetnionego przy zapewnieniu jakości równoważnej do jakości gazu ziemnego, w tym zawartości metanu, i gdy zawiera on maksymalnie 1% tlenu. Ilości polichlorowanych dibenzofuranów i polichlorowanych dibenzodioksanów są określane przy użyciu współczynników zestawionych w poniższej tabeli: (Objaśnienia do tabeli: T = tetra, Pe = penta, Hx = heksa, Hp = hepta, O = okta, C = chloro, DD = dibenzodioksyna, DF = dibenzofuran. Przykładowo HxCDF oznacza heksachlorodibenzofuran). W przypadkach gdy substancja niebezpieczna należy do kategorii P5a „Ciecze łatwopalne” lub do kategorii P5b „Ciecze łatwopalne”, wówczas stosuje się najniższą ilość progową.