AI-assisted research summary: The regulation sets conditions for bringing firearms or means of direct coercion onto an aircraft by authorized soldiers and officers, and sets out the related training and notification rules.
§ 10. Na podstawie art. 116 ust. 5 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2016 r. poz. 605, 904 i 1361)zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa: szczegółowe warunki wnoszenia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego na pokład statku powietrznego przez żołnierzy i funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, żołnierzy Żandarmerii Wojskowej oraz funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji, Straży Granicznej, Służby Celnej i Biura Ochrony Rządu, zwanych dalej „uprawnionymi”; organizację i zakres szkolenia uprawnionych w zakresie zasad bezpieczeństwa na pokładzie statku powietrznego w przypadku użycia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego. Warunkiem wniesienia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego na pokład statku powietrznego przez uprawnionych jest: przekazanie przez przełożonych uprawnionych lub inne osoby upoważnione informacji o zamiarze wniesienia na pokład statku powietrznego broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego; posiadanie przez uprawnionych na pokładzie statku powietrznego: broni palnej utrzymywanej w stanie zabezpieczonym, bez wprowadzonego naboju do komory nabojowej i w miejscu uniemożliwiającym jej dobycie przez osoby postronne, amunicji, której użycie minimalizuje ryzyko uszkodzenia statku powietrznego oraz wyrządzającej możliwie najmniejszą szkodę osobom trzecim, środków przymusu bezpośredniego w miejscu uniemożliwiającym ich użycie przez osoby postronne. Szkolenie, o którym mowa w art. 116 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze, zwanej dalej „ustawą”, prowadzi Straż Graniczna w oparciu o program szkolenia przygotowany przez Komendanta Głównego Straży Granicznej w porozumieniu z Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Szkolenie funkcjonariuszy Policji może prowadzić Policja w oparciu o program szkolenia, o którym mowa w ust. 1. Szkolenie żołnierzy Żandarmerii Wojskowej może prowadzić Żandarmeria Wojskowa w oparciu o program szkolenia, o którym mowa w ust. 1. Komendant Główny Straży Granicznej lub upoważniona przez niego osoba wydają zaświadczenie potwierdzające odbycie szkolenia. Komendant Główny Policji lub upoważniona przez niego osoba wydają zaświadczenie, o którym mowa w ust. 4, dla funkcjonariuszy Policji, którzy odbyli szkolenie prowadzone przez Policję. Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej lub upoważniona przez niego osoba wydaje zaświadczenie, o którym mowa w ust. 4, dla żołnierzy Żandarmerii Wojskowej, którzy odbyli szkolenie prowadzone przez Żandarmerię Wojskową. Szkolenie może być prowadzone w formie wykładu, pokazu lub ćwiczenia. Koszty szkolenia prowadzonego przez Straż Graniczną ponoszą podmioty delegujące uprawnionych do odbycia tego szkolenia na podstawie pisemnego porozumienia zawartego w postaci papierowej między Komendantem Głównym Straży Granicznej a właściwym podmiotem. Szkolenie, o którym mowa w art. 116 ust. 3 pkt 3 ustawy, przeprowadza się z zakresu znajomości: pokładu statku powietrznego; procedur obowiązujących na pokładzie statku powietrznego; skutków użycia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego na pokładzie statku powietrznego; sposobów unieszkodliwienia osoby bez użycia broni palnej na pokładzie statku powietrznego. Szkolenie z zakresu znajomości pokładu statku powietrznego obejmuje zagadnienia dotyczące: ogólnej budowy statku powietrznego, z uwzględnieniem miejsc szczególnie wrażliwych dla bezpieczeństwa statku powietrznego; lokalizacji na pokładzie statku powietrznego miejsc, w których są rozmieszczone techniczne środki łączności statku powietrznego, oraz sposobu nawiązywania łączności za ich pośrednictwem z załogą statku powietrznego; lokalizacji na pokładzie statku powietrznego zestawów pierwszej pomocy oraz ich składu. Szkolenie z zakresu znajomości procedur obowiązujących na pokładzie statku powietrznego obejmuje zagadnienia dotyczące postępowania w przypadku: awaryjnego lądowania statku powietrznego; pożaru na pokładzie statku powietrznego; wystąpienia aktu bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym na pokładzie statku powietrznego. Szkolenie z zakresu znajomości skutków użycia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego na pokładzie statku powietrznego obejmuje zagadnienia dotyczące: dopuszczalności użycia poszczególnych rodzajów broni palnej i amunicji, minimalizującej ryzyko uszkodzenia statku powietrznego oraz wyrządzającej możliwie najmniejszą szkodę osobom trzecim lub środków przymusu bezpośredniego; następstw użycia poszczególnych rodzajów broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego; postępowania po użyciu broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego. Szkolenie z zakresu znajomości sposobów unieszkodliwienia osoby niebezpiecznej bez użycia broni palnej na pokładzie statku powietrznego obejmuje zagadnienia dotyczące: przypadków, w których zachowanie osoby na pokładzie statku powietrznego stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa statku powietrznego lub jego pasażerów; sposobów podejmowania przez uprawnionego interwencji w przypadkach, o których mowa w pkt 1. Informację, o której mowa w § 2 pkt 1, przekazuje się: komendantowi właściwej miejscowo placówki Straży Granicznej - w przypadku lotniska, na którym znajduje się lotnicze przejście graniczne; zarządzającemu lotniskiem wylotu i przylotu statku powietrznego; przewoźnikowi lotniczemu. Informację, o której mowa w § 2 pkt 1, przekazuje się w postaci papierowej albo elektronicznej, nie później niż na 2 dni przed planowanym terminem wylotu uprawnionego. Informacja, o której mowa w § 2 pkt 1, zawiera: termin wylotu; oznaczenie lotu; dane dotyczące uprawnionego: imię i nazwisko, serię i numer dokumentu tożsamości, numer karty identyfikacyjnej portu lotniczego - jeżeli uprawniony ją posiada; dane dotyczące liczby sztuk broni oraz rodzaju amunicji wnoszonej na pokład; dane dotyczące rodzajów środków przymusu bezpośredniego wnoszonych na pokład. W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy nie ma możliwości przekazania informacji, o której mowa w § 2 pkt 1, z zachowaniem terminu określonego w ust. 2, przekazuje się ją telefonicznie, a następnie niezwłocznie potwierdza w postaci papierowej lub elektronicznej. Przepisów ust. 1-4 oraz § 2 pkt 1 nie stosuje się do uprawnionych wnoszących broń palną lub środki przymusu bezpośredniego na pokład statku powietrznego bez zamiaru odbycia lotu oraz funkcjonariuszy Straży Granicznej pełniących wartę ochronną, o której mowa w art. 186a ust. 1 ustawy. W przypadku przewożenia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego przez uprawnionego na pokładzie statku powietrznego, przewoźnik lotniczy przekazuje dowódcy statku powietrznego dane wynikające z informacji, o której mowa w § 2 pkt 1. Dowódca statku powietrznego, w trakcie przygotowania do lotu, jednak nie później niż do chwili startu, informuje uczestniczących w danym locie uprawnionych o przebywaniu na pokładzie statku powietrznego pozostałych uprawnionych posiadających broń palną lub środki przymusu bezpośredniego oraz o zajmowanych przez nich miejscach. Dowódca statku powietrznego nie informuje uczestniczących w danym locie uprawnionych o miejscach zajmowanych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej pełniących wartę ochronną, o której mowa w art. 186a ust. 1 ustawy. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 9 września 2016 r.1)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 28 maja 2014 r. w sprawie wnoszenia broni palnej lub środków przymusu bezpośredniego na pokład statku powietrznego przez uprawnionych żołnierzy i funkcjonariuszy (Dz. U. poz. 751), które na podstawie art. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo lotnicze (Dz. U. poz. 1221) traci moc z dniem 9 września 2016 r.