Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2016 r. w sprawie należności pieniężnych otrzymywanych przez żołnierzy niezawodowych wyznaczonych do pełnienia służby poza granicami państwa oraz pracowników wojska zatrudnionych w jednostkach wojskowych wykonujących zadania poza granicami państwa

Rozporządzenie Rady Ministrówz dnia 26 lutego 2016 r.w sprawie należności pieniężnych otrzymywanych przez żołnierzy niezawodowych wyznaczonych do pełnienia służby poza granicami państwa oraz pracowników wojska zatrudnionych w jednostkach wojskowych wykonujących zadania poza granicami państwa Treść rozporządzenia

§ 1. 1) 2)

§ 2. 1) 2) 3)

§ 3. 1) 2) 3) 4)

§ 4. 1. 2.

§ 5. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 11) 12) 13) 14) 15) 16) 17) 18) 19) 20) 2. 3. 1) 2) 4. 5. 6. 7. 8. 9. 1) 2) 10.

§ 6. 1. 2. 1) 2) 3. 4.

§ 7. 1. 2. 1) 2) 3. 4.

§ 8. 1. 1) 2) 3) 2. 3.

§ 9. 1. 1) 2) a) b) c) 3) 2. 3. 4.

§ 10. 1) 2)

§ 11. 1. 1) 2) 3) 4) 2. 1) 2) 3) 3. 1) a) b) 2) 3) a) b) 4) 5)

§ 12. 1. 1) 2) 2. 3. 1) 2)

§ 13.

§ 14.

§ 15. 1. 2. 3.

§ 16. 1) 2)

§ 17.

§ 18.

§ 19.

§ 20. 1) 2)

§ 21. Na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1510) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa: uposażenie oraz inne należności pieniężne przysługujące żołnierzom niezawodowym, zwanym dalej „żołnierzami”, wyznaczonym do pełnienia służby poza granicami państwa; wynagrodzenie i inne należności pieniężne oraz świadczenia otrzymywane przez pracowników wojska zatrudnionych w jednostkach wojskowych wykonujących zadania poza granicami państwa, zwanych dalej „pracownikami”. Żołnierze wyznaczeni do pełnienia służby poza granicami państwa w składzie jednostek wojskowych użytych poza granicami państwa, w celu udziału w: konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom - przez cały czas pełnienia służby poza granicami państwa otrzymują uposażenie oraz inne należności pieniężne, przysługujące im z tytułu pełnienia czynnej służby wojskowej w kraju, z uwzględnieniem powstałych w tym czasie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość. Żołnierzom, o których mowa w § 2, przysługują także: jednorazowa należność pieniężna; dodatek zagraniczny; dodatek wojenny; zwrot kosztów podróży służbowych. Jednorazowa należność pieniężna przeznaczona jest na zakup indywidualnego sprzętu i wyposażenia wojskowego i przysługuje w wysokości odpowiadającej kwocie najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 78 ust. 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414, z późn. zm.1)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1822, z 2015 r. poz. 1066, 1217, 1268 i 1830 oraz z 2016 r. poz. 178 i 308.), zwanego dalej „najniższym uposażeniem”. Jednorazową należność pieniężną wypłaca się po wydaniu dokumentu o wyznaczeniu żołnierza do pełnienia służby poza granicami państwa, nie częściej jednak niż raz w roku kalendarzowym. Żołnierze, o których mowa w § 2, otrzymują dodatek zagraniczny w miesięcznej wysokości, określonej przy zastosowaniu następujących mnożników najniższego uposażenia: 6,00 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla generała broni (admirała floty); 5,50 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla generała dywizji (wiceadmirała); 5,00 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla generała brygady (kontradmirała); 3,80 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla pułkownika (komandora); 3,50 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla podpułkownika (komandora porucznika); 3,10 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla majora (komandora podporucznika); 2,70 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla kapitana (kapitana marynarki); 2,30 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla porucznika (porucznika marynarki); 2,10 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla podporucznika (podporucznika marynarki); 2,00 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla starszego chorążego sztabowego (starszego chorążego sztabowego marynarki); 1,95 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla starszego chorążego (starszego chorążego marynarki); 1,90 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla chorążego (chorążego marynarki); 1,85 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla młodszego chorążego (młodszego chorążego marynarki); 1,80 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla starszego sierżanta (starszego bosmana); 1,75 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla sierżanta (bosmana); 1,70 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla plutonowego (bosmanmata); 1,65 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla starszego kaprala (starszego mata); 1,60 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla kaprala (mata); 1,55 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla starszego szeregowego (starszego marynarza); 1,50 - w przypadku wykonywania zadań na stanowisku służbowym przewidzianym dla szeregowego (marynarza). Stopień wojskowy dla stanowiska służbowego, o którym mowa w ust. 1, określa się w dokumencie o skierowaniu żołnierza do pełnienia służby poza granicami państwa. Żołnierzowi, o którym mowa w § 2, posiadającemu prawo wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty, pełniącemu służbę w strefie działań wojennych stawkę dodatku zagranicznego wynikającą z ust. 1 zwiększa się o: 250% najniższego uposażenia - jeżeli posiada co najmniej jedną z następujących specjalizacji lekarskich lub lekarsko-dentystycznych: anestezjologia i intensywna terapia, chirurgia ogólna, chirurgia szczękowo-twarzowa, choroby wewnętrzne, diagnostyka laboratoryjna, epidemiologia, medycyna ratunkowa, medycyna rodzinna, medycyna transportu, ortopedia i traumatologia narządu ruchu, psychiatria, radiologia i diagnostyka obrazowa lub stomatologia zachowawcza z endodoncją; 150% najniższego uposażenia - innemu niż wymieniony w pkt 1 lekarzowi lub lekarzowi dentyście. Żołnierzowi, o którym mowa w § 2, wykonującemu zadania związane z bezpośrednim udziałem w oczyszczaniu rejonu działania jednostki wojskowej z materiałów wybuchowych albo zadania polegające na unieszkodliwianiu tych materiałów miesięczną stawkę dodatku zagranicznego zwiększa się o 1% najniższego uposażenia za każdy dzień wykonywania tych zadań. Żołnierzowi, o którym mowa w § 2, wykonującemu poza rejonem stacjonowania jednostki wojskowej zadania w warunkach związanych z bezpośrednim udziałem w akcjach o charakterze bojowym, akcjach zapobiegania aktom terroryzmu lub ich skutkom albo pełnieniem służby patrolowej, ochronnej lub z udziałem w konwojach miesięczna stawka dodatku zagranicznego może zostać zwiększona od 10% do 30% najniższego uposażenia. Stawki zwiększenia dodatku zagranicznego, o których mowa w ust. 3-5, ustala w rozkazie dowódca jednostki wojskowej wykonującej zadania poza granicami państwa. Żołnierzowi, o którym mowa w § 2, wykonującemu zadania służbowe w rejonie działania jednostki wojskowej, w którym występują warunki zagrożenia utraty zdrowia lub życia albo trudne warunki klimatyczne lub zakwaterowania, miesięczną stawkę dodatku zagranicznego, o którym mowa w ust. 1, zwiększa się od 20% do 70% kwoty najniższego uposażenia. Stawki zwiększenia dodatku zagranicznego, o których mowa w ust. 7, dla poszczególnych jednostek wojskowych ustala Minister Obrony Narodowej. Dodatek zagraniczny wypłaca się żołnierzowi za okres: od dnia przybycia do rejonu działania jednostki wojskowej do dnia opuszczenia tego rejonu, z wyłączeniem dni, w których żołnierz wykorzystywał urlop; wykonywania obowiązków służbowych poza rejonem działania jednostki wojskowej. Dodatek zagraniczny za jeden dzień wynosi 1/30 część jego miesięcznej stawki. Dodatek wojenny przysługuje za czas faktycznego przebywania w strefie działań wojennych. Stawka dodatku wojennego wynosi: 3% najniższego uposażenia za każdy dzień pobytu w strefie działań wojennych; od 3% do 5% najniższego uposażenia za każdy dzień wykonywania zadań w strefie działań wojennych, w warunkach związanych z bezpośrednim udziałem w akcjach o charakterze bojowym, akcjach zapobiegania aktom terroryzmu lub ich skutkom albo pełnieniem służby patrolowej, ochronnej lub udziałem w konwojach. W przypadku żołnierza spełniającego jednocześnie warunki uprawniające do otrzymania dodatku wojennego na podstawie ust. 2 pkt 1 lub pkt 2, wypłaca się dodatek wojenny w wyższej wysokości. Stawkę dodatku wojennego, o której mowa w ust. 2 pkt 2, ustala w rozkazie dowódca jednostki wojskowej wykonującej zadania poza granicami państwa. Dodatki, o których mowa w § 5 i § 6, wypłaca się miesięcznie z dołu, do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który te dodatki przysługują. Dodatki, o których mowa w § 5 i § 6, są wypłacane na wniosek żołnierza: w złotych - na wskazany rachunek bankowy w kraju, albo w walucie dodatku zagranicznego bazowego ustalonego dla państwa, w którym żołnierz pełni służbę, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 30 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej (Dz. U. poz. 1403, z późn. zm.2)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. poz. 2703, z 2006 r. poz. 1217, 1218 i 1600, z 2008 r. poz. 1505, z 2009 r. poz. 1277, z 2015 r. poz. 1220 i 1274 oraz z 2016 r. poz. 34.), zwanego dalej „kwotą bazową”, lub w walucie tego państwa - gotówką, w miejscu pełnienia służby poza granicami państwa. W przypadku gdy dodatki są wypłacane w walucie kwoty bazowej lub w walucie państwa, w którym żołnierz pełni służbę, wysokość dodatków ustala się według średniego kursu tej waluty w Narodowym Banku Polskim, obowiązującego w pierwszym dniu roboczym miesiąca kalendarzowego, za który dodatki te przysługują. Dowódca właściwy w sprawie wypłaty dodatku zagranicznego może wypłacić zaliczkę na poczet przysługującego dodatku zagranicznego bezpośrednio po przybyciu żołnierza do rejonu działania jednostki wojskowej wykonującej zadania poza granicami państwa. Żołnierze wyznaczeni do pełnienia służby w składzie jednostek wojskowych, których pobyt poza granicami państwa ma na celu udział w: szkoleniach i ćwiczeniach wojskowych, akcjach ratowniczych, poszukiwawczych lub humanitarnych, przedsięwzięciach reprezentacyjnych - przez cały czas pełnienia służby poza granicami państwa otrzymują uposażenie oraz inne należności pieniężne przysługujące z tytułu pełnienia czynnej służby wojskowej w kraju, z uwzględnieniem powstałych w tym czasie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość. Żołnierze, o których mowa w ust. 1, otrzymują za każdy dzień wykonywania zadań służbowych poza granicami państwa dodatek zagraniczny w wysokości 25% diety ustalonej dla docelowego państwa pobytu, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1662 oraz z 2015 r. poz. 1066, 1220, 1224, 1240, 1268 i 1735.), z tym że w przypadku żołnierzy wykonujących zadania na jednostkach pływających Marynarki Wojennej dodatki te przysługują wyłącznie za czas pobytu w porcie zagranicznym. Do wypłaty dodatku zagranicznego, o którym mowa w ust. 2, przepisy § 7 stosuje się odpowiednio. Żołnierzowi odbywającemu podróż służbową przysługuje: dieta, zwrot kosztów: przejazdu na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości stanowiącej cel podróży służbowej i z powrotem, noclegów lub ryczałt za nocleg, dojazdu środkami komunikacji miejscowej w formie ryczałtu, zwrot innych niezbędnych i udokumentowanych wydatków poniesionych w związku z podróżą służbową - w wysokości określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy niezawodowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1211, z 2014 r. poz. 773 oraz z 2015 r. poz. 1830). W przypadku odbywania podróży służbowych trwających dłużej niż 12 godzin dieta wynosi 25% stawki diety ustalonej dla państwa, w którym żołnierz pełni służbę poza granicami państwa; jeżeli podróż trwa krócej niż 12 godzin, dieta nie przysługuje. W przypadku odbywania podróży służbowej poza granice państwa, w którym żołnierz pełni służbę, dieta wynosi 50% stawki diety ustalonej dla państwa stanowiącego cel podróży; jeżeli podróż trwa krócej niż 12 godzin, dieta nie przysługuje. Za czas podróży służbowej odbywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dieta wynosi 50% stawki diety przysługującej z tytułu odbywania krajowej podróży służbowej. Przepis § 9 stosuje się odpowiednio do podróży odbywanej w okresie: od dnia wyjazdu z kraju lub wyjścia jednostki poza granice polskich wód terytorialnych do dnia przybycia do rejonu działania jednostki wojskowej lub miejsca wykonywania zadań służbowych poza granicami państwa, od dnia opuszczenia tego rejonu lub miejsca wykonywania zadań służbowych poza granicami państwa do dnia powrotu do kraju lub wejścia jednostki pływającej w obszar polskich wód terytorialnych - jeżeli czas przejazdu lub przejścia jednostki pływającej trwa dłużej niż jeden dzień. Pracownicy zatrudnieni w jednostkach wojskowych, o których mowa w § 2, otrzymują: wynagrodzenie miesięczne w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2015 r. poz. 2008); jednorazową należność pieniężną; dodatek zagraniczny w miesięcznej wysokości najniższego uposażenia; dodatek wojenny. Pracownicy zatrudnieni w jednostkach wojskowych, o których mowa w § 8 ust. 1, otrzymują: wynagrodzenie miesięczne w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na podstawie odrębnych przepisów; dodatek zagraniczny; dodatek wojenny. Pracownicy, o których mowa w ust. 1 i 2, otrzymują również: bezpłatne świadczenia podczas przygotowania do udziału w operacji i przebywania poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie: zakwaterowania i wyżywienia, ubioru i wyekwipowania; bezpłatne świadczenia zdrowotne oraz bezpłatne zaopatrzenie w leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne i artykuły sanitarne; bezpłatne przewozy: z kraju do rejonu działania operacji wojskowej i z powrotem, w związku z rozpoczęciem i zakończeniem pracy poza granicami państwa oraz bezpłatne wyżywienie w czasie tego przewozu, z rejonu działania operacji wojskowej do kraju i z powrotem w razie śmierci lub choroby członka najbliższej rodziny; świadczenie na podstawie umów dotyczących indywidualnego i zbiorowego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków zaistniałych w czasie przebywania poza granicami państwa, wskutek których nastąpiło uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia lub śmierć pracownika; świadczenia z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Do pracowników, o których mowa w § 11 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy § 4, § 5 ust. 3-8 i 10, § 6, § 7, § 9 i § 10, z tym że pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku, na którym jest wymagane wykształcenie: średnie - przysługuje dodatek zagraniczny, w wysokości 175% najniższego uposażenia; wyższe - przysługuje dodatek zagraniczny, w wysokości 250% najniższego uposażenia. Do pracowników, o których mowa w § 11 ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy § 6, § 7, § 8 ust. 2 i

§ 10. Dodatek zagraniczny wypłaca się pracownikowi za okres: od dnia przybycia do rejonu działania jednostki wojskowej do dnia opuszczenia tego rejonu, również za dni, w których pracownik wykorzystywał urlop wypoczynkowy; wykonywania obowiązków służbowych poza rejonem działania jednostki wojskowej. Bezpłatne zakwaterowanie i wyżywienie oraz zaopatrzenie w artykuły sanitarne przysługuje pracownikowi w zakresie i na warunkach przewidzianych dla żołnierzy zawodowych skierowanych do pełnienia służby poza granicami państwa w jednostkach wojskowych użytych poza granicami państwa. Pracownikowi przysługuje ubiór i wyekwipowanie umożliwiające ich wykorzystanie w warunkach klimatycznych i pogodowych, w których pracownik przebywa poza granicami państwa, stosownie do wykonywania zadań służbowych przez pracownika, uwzględniające płeć pracownika. Pracownikowi przysługują bezpłatne świadczenia zdrowotne i bezpłatne zaopatrzenie w leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne znajdujące się w wykazach, o których mowa w art. 37 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 345, 1830 i 1991), w zakresie kategorii, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a tej ustawy, oraz leki recepturowe, a także leki oznaczone symbolem OTC i wyroby medyczne oraz wyposażenie wyrobów medycznych. Pracownikowi przed wyjazdem z kraju w rejon działania jednostki wojskowej, w związku z rozpoczęciem zatrudnienia poza granicami państwa oraz bezpośrednio po powrocie do kraju, w związku z zakończeniem tego zatrudnienia, przysługują bezpłatne badania lekarskie w zakresie przewidzianym dla żołnierzy zawodowych skierowanych do pełnienia służby poza granicami państwa. Pracownik przed wyjazdem z kraju w rejon działania jednostki wojskowej, w związku z rozpoczęciem zatrudnienia poza granicami państwa podlega szczepieniom ochronnym oraz w trakcie pobytu i po powrocie do kraju profilaktyce chorób mogących wywołać epidemię. Świadczenia, o których mowa w § 13-15, przysługują pracownikowi: przed wyjazdem, w czasie pobytu w jednostce wojskowej przygotowującej pracownika do wykonywania zadań poza granicami państwa, od dnia rozpoczęcia przygotowania poza rejonem stacjonowania jednostki wojskowej, w której są zatrudnieni, do dnia przekroczenia granicy państwowej Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej „granicą państwową”; w czasie wykonywania zadań w obszarze działania jednostki wojskowej poza granicami państwa, oraz w czasie przewozu tam i z powrotem, od dnia przekroczenia granicy państwowej do dnia przekroczenia tej granicy w drodze powrotnej. Świadczenia opieki zdrowotnej niezakwalifikowane jako świadczenia gwarantowane oraz odpłatne świadczenia opieki zdrowotnej udzielane są żołnierzowi i pracownikowi także po zwolnieniu ze służby lub ustaniu umowy o pracę, w związku z urazami i chorobami nabytymi podczas wykonywania zadań poza granicami państwa, na warunkach i w trybie przewidzianym dla żołnierzy weteranów-poszkodowanych. Zakres i sumę ubezpieczenia indywidualnego i zbiorowego ubezpieczenia określa umowa ubezpieczeniowa zawarta pomiędzy Ministrem Obrony Narodowej a zakładem ubezpieczeń, z tym że suma ubezpieczenia nie może być niższa niż świadczenia odszkodowawcze przysługujące żołnierzom na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. z 2014 r. poz. 213 i 1822). Należności pieniężne określone w niniejszym rozporządzeniu wypłaca dowódca jednostki wojskowej właściwy w sprawie wypłaty dodatku zagranicznego. Przepisy niniejszego rozporządzenia stosuje się do określenia: uposażenia oraz innych należności pieniężnych przysługujących żołnierzom niezawodowym wyznaczonym do pełnienia służby poza granicami państwa, wynagrodzenia i innych należności pieniężnych oraz świadczeń otrzymywanych przez pracowników wojska zatrudnionych w jednostkach wojskowych wykonujących zadania poza granicami państwa - od dnia 2 lutego 2016 r. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.4)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999 r. w sprawie należności pieniężnych i świadczeń otrzymywanych przez żołnierzy wyznaczonych do pełnienia służby poza granicami państwa i pracowników wojska zatrudnionych w jednostkach wojskowych wykonujących zadania poza granicami państwa (Dz. U. poz. 1257, z 2002 r. poz. 282, z 2003 r. poz. 1977, z 2004 r. poz. 2068 i 2848 oraz z 2007 r. poz. 259), które utraciło moc na podstawie art. 12 pkt 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2014 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 773).