AI-assisted research summary: The rule sets the procedure for recognizing professional practice abroad and the maximum practice periods that may be recognized for listed conservation and archaeology professions.
§ 7. Na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 65) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa: tryb uznawania praktyki zawodowej do wykonywania zawodów: konserwatora zabytków ruchomych, konserwatora zabytków nieruchomych, konserwatora zabytkowej zieleni, archeologa; maksymalny uznawany okres praktyki zawodowej, o której mowa w pkt 1, odbytej w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska. Osoba ubiegająca się o uznanie praktyki zawodowej do wykonywania zawodów, o których mowa w § 1 pkt 1, zwana dalej „wnioskodawcą”, składa do ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, zwanego dalej „ministrem”, wniosek o uznanie praktyki zawodowej, zwany dalej „wnioskiem”, wraz z dokumentami potwierdzającymi zakres odbytej praktyki zawodowej, czas trwania i miejsce jej odbycia oraz nabyte podczas odbywania tej praktyki umiejętności. Wniosek składa się w języku polskim, a dokumenty, o których mowa w ust. 1, w języku oryginału wraz z ich tłumaczeniem na język polski dokonanym przez tłumacza przysięgłego, w przypadku gdy dokumenty te sporządzono w języku innym niż język oficjalny Unii Europejskiej. Minister dokonuje oceny formalnej wniosku. Jeżeli wniosek zawiera braki formalne, minister wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. W przypadku gdy wnioskodawca nie uzupełni wniosku w terminie, o którym mowa w ust. 2, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia. Minister może przeprowadzić z wnioskodawcą rozmowę w celu ustalenia szczegółowego przebiegu praktyki zawodowej oraz zakresu działania podmiotu, w którym była ona odbywana. O konieczności przeprowadzenia rozmowy, o której mowa w ust. 1, minister zawiadamia wnioskodawcę w formie pisemnej, wskazując termin przeprowadzenia tej rozmowy. W przypadku gdy wnioskodawca nie może uczestniczyć w rozmowie, o której mowa w ust. 1, w terminie, o którym mowa w ust. 2, minister na jego wniosek wyznacza inny termin. Jeżeli wnioskodawca nie stawi się na rozmowę, o której mowa w ust. 1, w terminie, o którym mowa w ust. 2 albo 3, minister dokona rozstrzygnięcia na podstawie informacji zawartych we wniosku i dokumentach, o których mowa w § 2 ust. 1. Minister uznaje praktykę zawodową odbytą w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska, w formie decyzji, wskazując uznawany okres tej praktyki. Maksymalny uznawany okres praktyki zawodowej wynosi: 9 miesięcy - w przypadku konserwatora zabytków ruchomych uprawnionego do kierowania lub samodzielnego wykonywania prac konserwatorskich, restauratorskich lub badań konserwatorskich w dziedzinach objętych programem wyższych studiów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 4 lata - w przypadku konserwatora zabytków ruchomych uprawnionego do prowadzenia prac konserwatorskich, restauratorskich lub badań konserwatorskich w dziedzinach nieobjętych programem wyższych studiów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 18 miesięcy - w przypadku konserwatora zabytków nieruchomych; 9 miesięcy - w przypadku konserwatora zabytkowej zieleni; 12 miesięcy - w przypadku archeologa. Wniosek rozpatruje się w terminie 90 dni od dnia: otrzymania wniosku albo uzupełnienia wniosku w przypadku otrzymania wniosku zawierającego braki formalne. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.