AI-assisted research summary: This provision sets the procedure for recognizing foreign professional practice for actuarial candidates and caps the recognized period at 12 months.
§ 6. 2)Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, Dz. Urz. UE C 3 z 06.01.2006, str. 12, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 141, Dz. Urz. UE C 165 z 19.07.2007, str. 13 i 18, Dz. Urz. UE L 271 z 16.10.2007, str. 18, Dz. Urz. UE L 320 z 06.12.2007, str. 3, Dz. Urz. UE L 93 z 04.04.2008, str. 28, Dz. Urz. UE L 205 z 01.08.2008, str. 10, Dz. Urz. UE L 311 z 21.11.2008, str. 1, Dz. Urz. UE L 93 z 07.04.2009, str. 11, Dz. Urz. UE L 59 z 04.03.2011, str. 4, Dz. Urz. UE L 112 z 24.04.2012, str. 21, Dz. Urz. UE L 180 z 12.07.2012, str. 9, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 368, Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 132, Dz. Urz. UE L 305 z 24.10.2014, str. 115, Dz. Urz. UE L 177 z 08.07.2015, str. 60 oraz Dz. Urz. UE L 134 z 24.05.2016, str. 135). Na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 65) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa tryb uznawania praktyki zawodowej kandydatów na aktuariuszy odbytej w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż Rzeczpospolita Polska, Konfederacji Szwajcarskiej, państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej, zwanym dalej „państwem innym niż Rzeczpospolita Polska”, oraz jej maksymalny uznawany okres. Uznawanie praktyki zawodowej kandydatów na aktuariuszy odbytej w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska następuje w toku postępowania wymaganego do uzyskania wpisu do rejestru aktuariuszy, o którym mowa w art. 68 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. poz. 1844 oraz z 2016 r. poz. 615). Uznanie praktyki zawodowej następuje na wniosek kandydata na aktuariusza, zwanego dalej „wnioskodawcą”. Dokumenty potwierdzające zakres odbytej praktyki zawodowej w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska, nabyte umiejętności, czas trwania i miejsce jej odbycia, wnioskodawca załącza do wniosku o wpis do rejestru aktuariuszy. Dokumenty, o których mowa w ust. 1, wnioskodawca składa w języku polskim albo w innym języku wraz z tłumaczeniem na język polski. W przypadku dokumentów szczególnie istotnych dla uznania praktyki organ właściwy do uznawania odbycia praktyki zawodowej w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska, zwany dalej „organem właściwym do uznawania praktyki”, może wymagać tłumaczenia dokonanego przez tłumacza przysięgłego prowadzącego działalność w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim. Organ właściwy do uznawania praktyki może przeprowadzić z wnioskodawcą rozmowę w celu ustalenia szczegółowego zakresu praktyki zawodowej odbytej w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska. O konieczności przeprowadzenia rozmowy, o której mowa w ust. 1, zawiadamia się wnioskodawcę w formie pisemnej wraz ze wskazaniem terminu rozmowy. W przypadku gdy wnioskodawca nie ma możliwości wzięcia udziału w rozmowie w wyznaczonym terminie, organ właściwy do uznawania praktyki zawodowej wyznacza, na jego wniosek, nowy termin rozmowy. Jeżeli wnioskodawca nie stawi się na rozmowę w żadnym z wyznaczonych terminów, organ właściwy do uznawania praktyki rozstrzyga o uznaniu praktyki zawodowej odbytej w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska na podstawie informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w § 3 ust. 1. Maksymalny uznawany okres praktyki zawodowej odbytej w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska wynosi 12 miesięcy. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.