Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2017 r. w sprawie zakresu znajomości języka polskiego niezbędnej do wykonywania zawodu fizjoterapeuty oraz egzaminu ze znajomości języka polskiego
This provision is the preamble to a regulation about the Polish-language knowledge required for physiotherapists and the Polish-language exam.
AI-assisted research synopsis — verify against the official legal text below.
- Jurisdiction
- Poland
- Instrument
- Regulation
- Citation
- Dz.U. 2017 poz. 1224
- Version
- Undated source snapshot
- Language
- pl
- Updated
- Official source
- View official record ↗
Publicly available, excluded from search-engine indexing
This page remains available for direct access and API use, but this release emits
noindex,follow for the following reason:
- The record does not meet this release's canonical indexing criteria.
(market-indexing-disabled)
Statute overview
About this statute
This provision is the preamble to a regulation about the Polish-language knowledge required for physiotherapists and the Polish-language exam. § 1. 1) 2) 3) The provided text contains only section numbering and no substantive rule. The source text appears to contain only section numbering and placeholders, without a substantive rule. § 4.
Search within this statute
Search all stored provisions in this version.
Legal text
Provisions of Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2017 r. w sprawie zakresu znajomości języka polskiego niezbędnej do wykonywania zawodu fizjoterapeuty oraz egzaminu ze znajomości języka polskiego
Showing 14 of 14
Part preamble
Preamble
- preamble Verify source ↗
Preamble
AI-assisted research summary: This provision is the preamble to a regulation about the Polish-language knowledge required for physiotherapists and the Polish-language exam.
Rozporządzenie Ministra Zdrowiaz dnia 19 czerwca 2017 r.w sprawie zakresu znajomości języka polskiego niezbędnej do wykonywania zawodu fizjoterapeuty oraz egzaminu ze znajomości języka polskiego 1)Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 1908). Spis treści Treść rozporządzenia
- 1
- 2 Verify source ↗
§ 2.
AI-assisted research summary: The provided text contains only section numbering and no substantive rule.
§ 2. 1) 2) 3) 4) - 3 Verify source ↗
§ 3.
AI-assisted research summary: The source text appears to contain only section numbering and placeholders, without a substantive rule.
§ 3. 1. 2. 1) 2) 3. 4. 5. - 4
- 5
- 6
- 7 Verify source ↗
§ 7.
AI-assisted research summary: § 7. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8.
§ 7. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. - 8 Verify source ↗
§ 8.
AI-assisted research summary: § 8. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7)
§ 8. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) - 9
- 10
- 11 Verify source ↗
§ 11.
AI-assisted research summary: This excerpt contains only numbering and no substantive rule text.
§ 11. 1. 2. 1) 2) - 12 Verify source ↗
§ 12.
AI-assisted research summary: The regulation sets Polish-language knowledge requirements and exam rules for a physiotherapist qualification exam, including the fee and consequences for rule breaches.
§ 12. Załącznik - Zaświadczenie o zdaniu egzaminu ze znajomości języka polskiego, niezbędnej do wykonywania zawodu fizjoterapeuty (wzór) Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (Dz. U. poz. 1994 oraz z 2017 r. poz. 599) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa: zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie, niezbędnej do wykonywania zawodu fizjoterapeuty; sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty, zwanej dalej „ustawą”; wysokość opłaty za egzamin, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy, oraz wzór zaświadczenia potwierdzającego pozytywne złożenie tego egzaminu. Osoba, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, jest obowiązana znać język polski w mowie i piśmie w stopniu umożliwiającym: stosowanie w mowie i piśmie prawidłowej terminologii medycznej obejmującej słownictwo anatomiczne, fizjologiczne, patofizjologiczne, dotyczące stanów metabolicznych, rozpoznań, stanów chorobowych, procedur i zabiegów fizjoterapeutycznych; rozumienie tekstu pisanego, w szczególności korzystanie z fachowej literatury i piśmiennictwa medycznego oraz przepisów regulujących wykonywanie zawodu fizjoterapeuty w Rzeczypospolitej Polskiej oraz praw pacjenta; porozumiewanie się z pacjentami, fizjoterapeutami, lekarzami, lekarzami dentystami i przedstawicielami innych zawodów medycznych, w szczególności poprawne przeprowadzanie wywiadów z pacjentem, udzielanie przystępnych i zrozumiałych dla pacjenta porad i informacji, przekazywanie danych o pacjencie, a także czynne uczestniczenie w konsyliach i konsultacjach oraz naradach i szkoleniach zawodowych; redagowanie tekstów zgodnie z zasadami gramatyki i ortografii oraz czytelne odręczne prowadzenie dokumentacji medycznej. Krajowa Rada Fizjoterapeutów, zwana dalej „KRF”, organizuje egzamin, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy, zwany dalej „egzaminem”, osobie, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, na jej wniosek, w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania prawidłowo złożonego wniosku. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, osoba, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, dołącza: kopię dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu potwierdzającego kwalifikacje do wykonywania zawodu fizjoterapeuty, uznanego za równoważny z dyplomem uzyskanym w Rzeczypospolitej Polskiej, przetłumaczone na język polski; potwierdzenie uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 5 ustawy. W przypadku gdy osoba, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, zamierza przystąpić tylko do wybranych sprawdzianów, o których mowa w § 6, wskazuje je we wniosku, z uwzględnieniem § 8 ust. 4. Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 1, jest niekompletny, KRF wzywa osobę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, do usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. KRF zawiadamia osobę zdającą o terminie i miejscu składania egzaminu, nie później niż na 14 dni przed terminem egzaminu. KRF przed egzaminem powołuje komisję, o której mowa w art. 13 ust. 4 ustawy, zwaną dalej „komisją”. Bezpośrednio przed rozpoczęciem egzaminu członkowie komisji sprawdzają tożsamość osoby zdającej. Osoby zdające nieposiadające dokumentu potwierdzającego tożsamość nie mogą przystąpić do egzaminu. Osoby zdające są obowiązane zdeponować w szczególności notatki, zeszyty, torby, teczki w miejscu wskazanym przez przewodniczącego komisji oraz wyłączyć telefony komórkowe i inne urządzenia służące do kopiowania, przekazywania i odbioru informacji w sposób uniemożliwiający posługiwanie się nimi. Egzamin składa się z czterech następujących po sobie sprawdzianów, które obejmują: część A - sprawdzian pisemny - dyktando z nośnika elektronicznego; część B - sprawdzian testowy - rozumienie tekstu mówionego z nośnika elektronicznego; część C - sprawdzian ustny - umiejętność czytania i rozumienia tekstu czytanego przez osobę zdającą; część D - sprawdzian praktyczny - umiejętność mówienia w ramach symulowanego zbierania wywiadów z pacjentami oraz w zakresie udzielania porad pacjentom. Podczas egzaminu osoba zdająca nie może korzystać z pomocy naukowych i dydaktycznych, a także z urządzeń służących do kopiowania oraz przekazywania i odbioru informacji. W celu weryfikacji, czy osoba zdająca posiada urządzenia służące do kopiowania oraz przekazywania i odbioru informacji, jest możliwe użycie wykrywaczy takich urządzeń. W trakcie egzaminu osoba zdająca nie może zachowywać się w sposób rozpraszający uwagę innych osób zdających oraz kontaktować się z nimi. Osoba zdająca, która narusza zakazy obowiązujące podczas egzaminu lub zakłóca jego prawidłowy przebieg, zostaje zdyskwalifikowana. O dyskwalifikacji decyduje przewodniczący komisji. Dyskwalifikację, o której mowa w ust. 3, przewodniczący komisji odnotowuje w protokole, o którym mowa w art. 13 ust. 4 ustawy, wskazując przyczyny i godzinę przerwania egzaminu. Dyskwalifikacja, o której mowa w ust. 3, oznacza uzyskanie negatywnego wyniku egzaminu. O dyskwalifikacji, o której mowa w ust. 3, KRF zawiadamia na piśmie osobę zdyskwalifikowaną. Osoba zdyskwalifikowana może wnieść do Prezesa KRF uzasadnione zastrzeżenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6. Prezes KRF rozpatruje zastrzeżenia, o których mowa w ust. 7, i przekazuje informację o rozstrzygnięciu osobie zdyskwalifikowanej w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania. Rozstrzygnięcie Prezesa KRF jest ostateczne i nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego. Komisja zalicza poszczególne sprawdziany, o których mowa w § 6, na podstawie uzyskanej liczby punktów. Każdy sprawdzian jest oceniany oddzielnie w skali od 0 do 10 punktów. Do złożenia z wynikiem pozytywnym egzaminu jest niezbędne uzyskanie w każdym ze sprawdzianów, o których mowa w § 6, co najmniej 60% liczby punktów możliwych do uzyskania. W przypadku nieuzyskania przez osobę zdającą wymaganej liczby punktów za dany sprawdzian nie może ona przystąpić do kolejnego sprawdzianu. Wyniki sprawdzianów, o których mowa w § 6, oraz egzaminu umieszcza się w protokole, o którym mowa w art. 13 ust. 4 ustawy. Protokół, o którym mowa w art. 13 ust. 4 ustawy, zawiera: datę i miejsce przeprowadzenia egzaminu; imiona i nazwiska członków komisji i jej przewodniczącego; imię i nazwisko osoby zdającej; cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość osoby zdającej: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania; wyniki sprawdzianów, o których mowa w § 6; wynik egzaminu; podpisy przewodniczącego komisji i jej członków. Osoba zdająca, która nie uzyskała pozytywnego wyniku egzaminu, może do niego przystąpić w kolejnym terminie. Przy kolejnych przystąpieniach do egzaminu za zaliczone uznaje się sprawdziany, o których mowa w § 6, które osoba zdająca zaliczyła we wcześniejszych przystąpieniach do egzaminu. Ustala się opłatę za egzamin w wysokości 400 zł, po 100 zł za każdy sprawdzian, o którym mowa w - 6 Verify source ↗
§ 6.
AI-assisted research summary: Osoba zdająca płaci 100 zł za każdy ponownie zaliczany sprawdzian; KRF wydaje zaświadczenie osobie, która zdała egzamin pozytywnie, i prowadzi rejestr wydanych zaświadczeń.
§ 6. Za każdy ponownie zaliczany sprawdzian osoba zdająca ponosi opłatę w wysokości 100 zł. KRF wydaje osobie, która złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin, zaświadczenie, którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia. KRF prowadzi rejestr wydanych zaświadczeń, zawierający dane: datę wystawienia i numer zaświadczenia; imię i nazwisko osoby, która zdała egzamin. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. (pieczęć Krajowej Rady Fizjoterapeutów) Zaświadczenie o zdaniu egzaminu ze znajomości języka polskiego, niezbędnej do wykonywania zawodu fizjoterapeuty Pani/Pan1) ... obywatel/ka ... data i miejsce urodzenia ... posiadająca/y numer PESEL2) ... pozytywnie złożył/a egzamin ze znajomości języka polskiego przed komisją egzaminacyjną Prezes Krajowej Rady Fizjoterapeutów Numer zaświadczenia ... (miejscowość i data) 1) Niepotrzebne skreślić. 2) W przypadku braku numeru PESEL należy podać cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania.
Provision text is displayed from LexChat’s stored statute record. Use the official source links to verify amendments, commencement, and current legal force.
Ask AI about this statute
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2017 r. w sprawie zakresu znajomości języka polskiego niezbędnej do wykonywania zawodu fizjoterapeuty oraz egzaminu ze znajomości języka polskiego
Sign in to ask AI about this statute
Sign in to start authenticated, citation-grounded statute research.
Sign in