Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 28 sierpnia 2017 r. w sprawie ramowego programu zajęć praktycznych dla kierunku lekarskiego i lekarsko-dentystycznego

Rozporządzenie Ministra Zdrowiaz dnia 28 sierpnia 2017 r.w sprawie ramowego programu zajęć praktycznych dla kierunku lekarskiego i lekarsko-dentystycznego 1)Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 1908). Spis treści Treść rozporządzenia

§ 1.

§ 2. 1) 2)

§ 3. 1. 2.

§ 4. 1. 2. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 3.

§ 5.

§ 6.

§ 7.

§ 8.

§ 9. Załącznik nr 1 - Ramowy program zajęć praktycznych dla kierunku lekarskiego 1. 2. 3. 1) 2) Załącznik nr 2 - Ramowy program zajęć praktycznych dla kierunku lekarsko-dentystycznego 1. 2. 3. 1) a) b) c) d) e) 2) a) b) c) d) 3) a) b) c) d) e) f) g) i) j) k) 4. 1) a) b) 2) a) b) c) d) e) 3) 4) 5) a) b) c) d) e) f) g) h) i) 5. 1) a) b) c) d) e) f) g) 2) a) b) c) d) e) 3) a) b) c) d) e) f) 6. 1) a) b) c) d) e) f) g) h) i) 2) a) b) c) d) e) 7. 1) a) b) c) d) 2) 3) 4) a) b) c) d) e) f) g) 8. 1) a) b) 2) 3) 4) a) b) c) d) e) f) 9. 1) 2) 3) 4) 10. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 11. 1) a) b) c) 2) a) b) c) 3) a) b) c) d) 12. 1) a) b) c) 2) a) b) c) 13. 1) 2) Na podstawie art. 5 ust. 14 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2017 r. poz. 125 i 767) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa ramowy program zajęć praktycznych oraz sposób ich odbywania, dokumentowania i zaliczania, w tym zakres danych, które powinny być zawarte w dzienniku praktyk, dla kierunku lekarskiego i lekarsko-dentystycznego. Ramowy program zajęć praktycznych dla kierunku: lekarskiego określa załącznik nr 1 do rozporządzenia; lekarsko-dentystycznego określa załącznik nr 2 do rozporządzenia. Student odbywa praktyczne nauczanie, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, zwane dalej „praktycznym nauczaniem”, zgodnie z programem praktycznego nauczania opracowanym przez radę programową wydziału i zatwierdzonym przez dziekana. Przed rozpoczęciem każdego modułu praktycznego nauczania jego opiekun zaznajamia studenta z programem zajęć, zakresem zadań i czynności praktycznych oraz sposobem ich wykonywania. Przebieg praktycznego nauczania dokumentuje dziennik praktyk, w którym student odnotowuje wykonywane czynności praktyczne oraz nabywane umiejętności. Wykonanie czynności i nabycie umiejętności potwierdza opiekun, o którym mowa w § 3 ust. 2. Dziennik praktyk zawiera: nazwę uczelni macierzystej; zdjęcie studenta; imię (imiona) i nazwisko studenta umieszczone na każdej stronie dziennika; numer albumu; datę wystawienia dziennika wraz z podpisem dziekana; nazwę i adres podmiotów leczniczych, w których odbywane jest praktyczne nauczanie; moduły lub przedmioty, w jakich prowadzi się praktyczne nauczanie, z wyszczególnieniem umiejętności, jakie nabyć musi student, wraz z liczbą godzin, w ramach których odbywa się nauczanie danego modułu; informację o zaliczeniu i jego formie, wraz z informacją o zaliczeniu poszczególnych umiejętności wchodzących w skład modułu lub przedmiotu, potwierdzoną podpisem podmiotu leczniczego, w którym odbywane jest praktyczne nauczanie, wraz z podpisem opiekuna, o którym mowa w § 3 ust. 2; miejsce na uwagi. Po zakończeniu praktycznego nauczania student przedkłada dziekanowi wypełniony dziennik praktyk. Praktyczne nauczanie zalicza dziekan na podstawie wpisów w dzienniku praktyk. Dziennik praktyk jest dołączany do dokumentacji przebiegu studiów. Rozporządzenie stosuje się do studentów kierunku lekarskiego i lekarsko-dentystycznego począwszy od roku akademickiego 2017/2018. Traci moc rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 lipca 2012 r. w sprawie ramowego programu zajęć praktycznych oraz sposobu ich odbywania, dokumentowania i zaliczania (Dz. U. poz. 900). Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2017 r. Cel praktycznego nauczania Celem praktycznego nauczania jest poszerzenie wiedzy i nabycie umiejętności i kompetencji zawartych w standardach kształcenia dla kierunku lekarskiego. Czas trwania praktycznego nauczania Czas trwania praktycznego nauczania regulują standardy kształcenia dla kierunku lekarskiego. Umiejętności praktyczne student może nabyć w symulowanych warunkach klinicznych oraz w trakcie zajęć prowadzonych zgodnie z obowiązującym programem nauczania na wcześniejszych latach studiów. Rodzaj umiejętności nabywanych podczas praktycznego nauczania W ramach praktycznego nauczania realizowane są efekty kształcenia zawarte w standardach kształcenia dla kierunku lekarskiego obejmujące następujące rodzaje umiejętności: umiejętność A - czynności z nią związane student wykonuje prawidłowo i w pełni samodzielnie; umiejętność B - student zna zasady wykonywania czynności z nią związanych, potrafi przy nich asystować. Cel praktycznego nauczania Celem praktycznego nauczania jest pogłębienie wiedzy teoretycznej oraz doskonalenie i utrwalenie praktycznych umiejętności z zakresu promocji zdrowia oraz zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób wchodzących w zakres stomatologii jako przygotowanie studenta do samodzielnego wykonywania zawodu lekarza dentysty. Czas trwania praktycznego nauczania Czas trwania praktycznego nauczania regulują standardy kształcenia dla kierunku lekarsko-dentystycznego. Umiejętności praktyczne student może nabyć w symulowanych warunkach klinicznych, także przy użyciu fantomów, oraz w trakcie zajęć prowadzonych zgodnie z obowiązującym programem nauczania na wcześniejszych latach studiów. Zajęcia te powinny umożliwić studentom nabycie praktycznych umiejętności stosowania instrumentów i narzędzi stomatologicznych oraz praktycznego przeprowadzania zabiegów w różnych specjalnościach lekarsko-dentystycznych z zachowaniem zasad ergonomii. Program praktycznego nauczania z zakresu stomatologii zachowawczej obejmuje: organizację i metody pracy indywidualnej praktyki, w szczególności: organizację pracy gabinetu stomatologicznego (ruch pacjentów, rejestracja, dokumentacja medyczna, sprawozdawczość, zasady wypisywania recept i skierowań na badania diagnostyczne oraz na konsultacje specjalistyczne), ergonomię pracy lekarza dentysty, pracę z asystentką na cztery ręce, współdziałanie z lekarzami i innymi osobami wykonującymi zawody medyczny lub zatrudnionymi w ochronie zdrowia, praktyczną znajomość zasad zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz takich umów finansowanych ze środków niepublicznych, prawidłową komunikację interpersonalną z pacjentami, ich opiekunami i zespołem stomatologicznym; rozpoznawanie, profilaktykę i leczenie: próchnicy zębów, zapaleń miazgi, martwicy i zgorzeli miazgi oraz chorób tkanek okołowierzchołkowych zęba, niepróchnicowych uszkodzeń tkanek twardych zęba; doskonalenie wykonywania następujących umiejętności i czynności: diagnozowania próchnicy i wczesnych stadiów próchnicy, ze szczególnym uwzględnieniem oceny aktywności choroby, wykrywania i kwalifikacji zmian próchnicowych, planowania postępowania profilaktyczno-leczniczego w próchnicy, z uwzględnieniem indywidualnych czynników ryzyka choroby, leczenia próchnicy z zastosowaniem oszczędzających tkanki zęba metod opracowania ubytku i odpowiednich materiałów, diagnostyki, profilaktyki i leczenia ubytków twardych tkanek zęba niepróchnicowego pochodzenia, diagnozowania i leczenia chorób miazgi i tkanek okołowierzchołkowych (ekstyrpacja miazgi w znieczuleniu, leczenie kanałowe zębów z zainfekowaną miazgą, wypełnienie kanałów korzeniowych z użyciem różnych metod kondensacji gutaperki, praca z zastosowaniem koferdamu oraz z użyciem urządzeń powiększających, np. lup czy mikroskopu zabiegowego), diagnostyki i postępowania leczniczego w przypadku pourazowych uszkodzeń zębów stałych, zastosowania różnych metod obrazowania radiologicznego, h) diagnozowania i usuwania przebarwień zębów, prowadzenia instruktażu higieny jamy ustnej i motywowania chorego oraz oceny uzyskanych efektów, stosowania profesjonalnych metod profilaktyki próchnicy i zapaleń dziąseł (profesjonalne usuwanie kamienia nazębnego i płytki nazębnej, stosowanie lakierów i żeli fluorkowych, lakierów chlorheksydyno-wych i uszczelniaczy bruzd), planowania i oceny efektów edukacji prozdrowotnej w różnych grupach populacji. Program praktycznego nauczania z zakresu stomatologii dziecięcej obejmuje: utrwalenie i doskonalenie: zasad komunikacji z pacjentem do ukończenia 18. roku życia i jego opiekunem oraz metod jego adaptacji do leczenia stomatologicznego, postępowania stomatologicznego z pacjentami niepełnosprawnymi do ukończenia 18. roku życia; rozpoznawanie, zapobieganie i leczenie: próchnicy zębów w uzębieniu mlecznym, próchnicy zębów stałych z niezakończonym rozwojem, chorób miazgi zębów mlecznych i zębów stałych z niezakończonym rozwojem, chorób przyzębia i błony śluzowej jamy ustnej w wieku rozwojowym, próchnicy, chorób przyzębia; postępowanie w pourazowym uszkodzeniu zębów mlecznych oraz zębów stałych z niezakończonym rozwojem (diagnostyka kliniczna i radiologiczna, uwarunkowania procedur leczniczych, badania kontrolne); postępowanie stomatologiczne z pacjentami do ukończenia 18. roku życia obciążonymi chorobami układowymi; doskonalenie następujących umiejętności i czynności: oceny rozwoju zęba i przebiegu rozwoju uzębienia, diagnozowania zaburzeń i wad rozwojowych uzębienia, diagnozowania próchnicy zębów mlecznych i zębów stałych z niezakończonym rozwojem, leczenia próchnicy zębów mlecznych i zębów stałych z niezakończonym rozwojem, planowania i wykonywania zabiegów profilaktycznych u pacjenta do ukończenia 18. roku życia i kobiety ciężarnej, postępowania leczniczego w chorobach miazgi zębów mlecznych, leczenia chorób miazgi zębów stałych z niezakończonym rozwojem, postępowania w pourazowym uszkodzeniu zębów stałych i mlecznych z niezakończonym rozwojem, diagnozowania chorób i nieprawidłowości rozwojowych błony śluzowej jamy ustnej, zapaleń dziąseł i innych chorób przyzębia, określania periodontologicznych czynników przyczynowych i potrzeb w zakresie leczenia periodontologicznego. Program praktycznego nauczania z zakresu chirurgii stomatologicznej obejmuje: utrwalenie zasad: znieczulenia miejscowego powierzchniowego, nasiękowego i przewodowego, usuwania zębów u pacjentów do ukończenia 18. roku życia i dorosłych, chirurgicznych ekstrakcji wewnątrz- i zewnątrzzębodołowych, diagnostyki i postępowania w zapaleniu tkanek jamy ustnej, współczesnej antybiotykoterapii w leczeniu zapaleń tkanek jamy ustnej, twarzy i szyi, zapobiegania oraz metod diagnozowania i rozpoznawania nowotworów jamy ustnej, profilaktyki zakażeń wirusami hepatotropowymi i HIV w chirurgii stomatologicznej, h) pierwszej pomocy w pourazowych obrażeniach zębów i wyrostków zębodołowych; rozpoznawanie, różnicowanie i zasady leczenia: wczesnych i późnych powikłań po usunięciu zębów, zębopochodnych stanów zapalnych, torbieli, zmian rozrostowych błony śluzowej jamy ustnej, chorób stawów skroniowo-żuchwowych; opanowanie następujących umiejętności i czynności: zastosowania badań radiologicznych i ultrasonograficznych w chirurgii stomatologicznej, znieczulenia powierzchniowego, nasiękowego i przewodowego w zakresie części twarzowej czaszki, wykonania ekstrakcji zębów jedno- i wielokorzeniowych, wykonania zabiegu chirurgicznego zaopatrzenia zębodołu po ekstrakcji zębów, wykonania nacięcia wewnątrzustnych ropni zębopochodnych, wykonania nakłucia zwiadowczego. Program praktycznego nauczania z zakresu protetyki obejmuje: utrwalenie zasad: badania pacjenta oraz rozpoznania, zapobiegania i leczenia stanów wynikających z braków zębów, zaburzeń zwarcia, zaburzeń czynnościowych narządu żucia, zaburzeń w nieskomplikowanych przypadkach klinicznych, planowania leczenia protetycznego, współpracy z pracownią techniczną, leczenia za pomocą protez stałych (wkład koronowo-korzeniowy, korony lane licowane, mosty), wykonania uzupełnień tymczasowych, wykonania płytowych protez ruchomych, częściowych i całkowitych, protez overdenrure oraz szkieletowych, leczenia z zastosowaniem metod implantologicznych, rehabilitacji protetycznej po operacjach nowotworów części twarzowej czaszki, naprawy w warunkach klinicznych i laboratoryjnych uszkodzonych uzupełnień protetycznych; doskonalenie następujących umiejętności i czynności: wykonania klinicznego protezy stałej, wkładu koronowo-korzeniowego, korony lanej licowanej, mostu, wykonania klinicznego protezy płytowej, częściowej osiadającej, wykonania klinicznego protezy całkowitej, wykonania klinicznego protezy szkieletowej, wykonania klinicznego naprawy protezy ruchomej. Program praktycznego nauczania z zakresu chorób przyzębia i błony śluzowej obejmuje: utrwalenie: zasad diagnozowania, zapobiegania i leczenia (w tym farmakologicznego) chorób przyzębia i zapalenia okołowszczepowego, sposobów kontroli czynników ryzyka chorób przyzębia i zapalenia okołowszczepowego, zasad oceny wyników leczenia w chorobach przyzębia i wokół wszczepów zębowych, zasad profilaktyki onkologicznej i minimalnej interwencji antynikotynowej; postępowanie diagnostyczne i lecznicze w chorobach błony śluzowej jamy ustnej, ze szczególnym uwzględnieniem zmian i stanów przednowotworowych; poznanie wskazań i zasad chirurgicznego leczenia periodontologicznego, leczenia protetycznego, ortodontycznego i implantologicznego u pacjentów z chorobą przyzębia; doskonalenie następujących umiejętności: oceny stanu klinicznego i radiologicznego przyzębia, metod motywacji i instruktażu higieny jamy ustnej u pacjentów z chorobami przyzębia, korekty miejscowych czynników etiologicznych, czynników ryzyka zapaleń dziąseł i przyzębia, wykonania skalingu nad- i poddziąsłowego u pacjentów z zapaleniem przyzębia, wykonania kiretażu zamkniętego, postępowania w ostrych stanach periodontologicznych, interpretacji podstawowych wyników badań laboratoryjnych. Program praktycznego nauczania z zakresu ortodoncji obejmuje: doskonalenie umiejętności rozpoznawania: rozwoju prawidłowej i zaburzonej postaci zgryzu, prawidłowej i nieprawidłowej funkcji układu ruchowego narządu żucia; umiejętność planowania i realizowania procedur z zakresu profilaktyki ortodontycznej; promocję prawidłowego rozwoju narządu żucia i eliminowania dysfunkcji i parafunkcji (profilaktyka pierwotna i wtórna); opanowanie następujących czynności i umiejętności: ustalania wskazań do wykonywania badań radiologicznych (ortopantomogramy, teleradiogramy, RTG przylegające osiowe), oceny wskazań do: leczenia ortodontycznego, leczenia zespołowego wad twarzo-szczękowo-zgryzowych, wykonania wycisku diagnostycznego, rejestracji okluzji, stosowania bioterapii, mioterapii, leczenia z zastosowaniem standardowych aparatów ortodontycznych i ortodontycznych protez dla pacjentów do ukończenia 18. roku życia, naprawy uszkodzonego zdejmowanego aparatu ortodontycznego. Program praktycznego nauczania z zakresu stomatologii zintegrowanej wieku rozwojowego obejmuje: opanowanie wiedzy dotyczącej planowania i prowadzenia interdyscyplinarnego leczenia stomatologicznego pacjentów do ukończenia 18. roku życia; postępowanie stomatologiczne z pacjentem niepełnosprawnym do ukończenia 18. roku życia; promocję zdrowia poprzez współpracę ze szkołami, przedszkolami, szkołami rodzenia; kompleksowe leczenie pacjenta w wieku rozwojowym. Program praktycznego nauczania z zakresu stomatologii zintegrowanej wieku dorosłego obejmuje: opracowanie interdyscyplinarnego planu leczenia stomatologicznego, indywidualnie dostosowanego do potrzeb leczniczych pacjenta, obejmującego zabiegi profilaktyczne, leczenie zachowawcze i endodontyczne oraz leczenie periodontologiczne, a także ewentualne zabiegi chirurgiczne i rehabilitację protetyczną narządu żucia; zaplanowanie badań pomocniczych, np. radiologicznych, i konsultacji specjalistycznych, np. ortodontycznych, chirurgicznych; wykonanie podstawowych zabiegów profilaktycznych, takich jak motywacja pacjenta do leczenia, instruktaż prawidłowego oczyszczania jamy ustnej, oczyszczanie złogów nazębnych oraz lakierowanie, lakowanie; organizowanie pracy w gabinecie stomatologicznym zgodnie z zasadami ergonomii, koordynowanie współpracy w zespole: lekarz dentysta - asysta - technik - pacjent, a także prawidłowe prowadzenie dokumentacji medycznej; kompleksowe leczenie pacjenta, w tym wykonywanie podstawowych zabiegów stomatologicznych w zakresie poszczególnych dyscyplin stomatologicznych; nabycie umiejętności dobrej komunikacji z pacjentem, stosownie do jego wieku, wykształcenia, stanu zdrowia, potrzeb leczniczych, z wykorzystaniem wiedzy na temat psychologicznych aspektów leczenia stomatologicznego, zasad etyki lekarskiej i kultury osobistej. Program praktycznego nauczania z zakresu chirurgii szczękowo-twarzowej obejmuje: utrwalenie: zasad diagnozowania i leczenia nowotworów i obrażeń w zakresie części twarzowej czaszki, wskazań i przeciwwskazań do pobierania materiału do badań histopatologicznych z jamy ustnej, zasad udzielania pierwszej pomocy w obrażeniach części twarzowej czaszki; rozpoznawanie, różnicowanie i zasady leczenia: guzów jamy ustnej i kości szczęk, nerwobólów i zespołów bólowych twarzy, chorób ślinianek, zatok szczękowych i stawów skroniowo-żuchwowych; doskonalenie następujących umiejętności: postępowania profilaktycznego i diagnostycznego w zmianach przednowotworowych jamy ustnej, postępowania diagnostycznego w nowotworach jamy ustnej i kości szczęk, zaopatrywania nieskomplikowanych obrażeń w obrębie części twarzowej czaszki, postępowania w ostrych pourazowych krwawieniach z jamy ustnej. Program praktycznego nauczania z zakresu gerostomatologii obejmuje: poznanie: zmian w obrębie narządu żucia w okresie starzenia, chorób błony śluzowej jamy ustnej związanych z wiekiem, opieki stomatologicznej nad pacjentami w podeszłym wieku w gabinecie stomatologicznym i w miejscu zamieszkania; opanowanie następujących umiejętności: oceny stanu narządu żucia osób w podeszłym wieku, planowania zabiegów profilaktycznych i leczniczych oraz ich wykonania u pacjentów w podeszłym wieku, prowadzenia akcji oświatowych. Wykaz umiejętności nabytych przez studentów kierunku lekarsko-dentystycznego w trakcie praktycznego nauczania Rodzaj umiejętności W ramach praktycznego nauczania realizowane są efekty kształcenia zawarte w standardach kształcenia dla kierunku lekarsko-dentystycznego obejmujące następujące rodzaje umiejętności: umiejętność A - czynności z nią związane student wykonuje prawidłowo i w pełni samodzielnie; umiejętność B - student zna zasady wykonywania czynności z nią związanych, potrafi przy nich asystować.