Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 19 grudnia 2017 r. w sprawie sposobu i trybu ustalania okoliczności i przyczyn wypadków w Służbie Celno-Skarbowej

Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansówz dnia 19 grudnia 2017 r.w sprawie sposobu i trybu ustalania okoliczności i przyczyn wypadków w Służbie Celno-Skarbowej 1)Minister Rozwoju i Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Finansów (Dz. U. poz. 2331). Spis treści Treść rozporządzenia

§ 1. 1) 2) 3)

§ 2.

§ 3. 1. 1) 2) 2. 3.

§ 4. 1. 2. 1) 2) 3) 3. 4.

§ 5. 1. 2.

§ 6. 1. 2. 3.

§ 7. 1. 2.

§ 8. 1. 2.

§ 9. 1. 2.

§ 10. 1. 2. 3.

§ 11.

§ 12. Załącznik nr 1 - Dokument oględzin miejsca wypadku lub stanu technicznego maszyn lub urządzeń (wzór) Załącznik nr 2 - Dokument przyjęcia wyjaśnień od poszkodowanego/poszkodowanej (wzór) Załącznik nr 3 - Dokument przyjęcia wyjaśnienia od świadka oraz innych osób, których informacje mogą mieć znaczenie dla ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku (wzór) Załącznik nr 4 - Protokół powypadkowy (wzór) Załącznik nr 5 - Rejestr wypadków pozostających w związku z pełnieniem służby (wzór) Na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą (Dz. U. poz. 616 i 1199 oraz z 2017 r. poz. 1321) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa sposób i tryb ustalania okoliczności i przyczyn wypadków w Służbie Celno-Skarbowej, w tym: tryb postępowania komisji powypadkowej; tryb zgłaszania i rozpatrywania uwag i zastrzeżeń do ustaleń komisji powypadkowej oraz zatwierdzania tych ustaleń; wzory rejestru wypadków pozostających w związku z pełnieniem służby, protokołu powypadkowego oraz innych dokumentów sporządzanych w toku postępowania wyjaśniającego. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o ustawie, rozumie się przez to ustawę z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą. W celu utrwalenia przebiegu i wyników czynności wymienionych w art. 20 ust. 1: pkt 1 ustawy - sporządza się dokument oględzin miejsca wypadku lub stanu technicznego maszyn lub urządzeń, którego wzór stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia; pkt 3 ustawy - sporządza się dokument przyjęcia wyjaśnień od poszkodowanego, którego wzór stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia, lub dokument przyjęcia wyjaśnień od świadka wypadku oraz innych osób, których informacje mogą mieć znaczenie dla ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku, którego wzór stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia. Czynności, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy, mogą być wykonane przez co najmniej jednego z członków komisji powypadkowej na podstawie upoważnienia przewodniczącego komisji powypadkowej; w takim przypadku członkowie komisji powypadkowej, którzy nie uczestniczyli w czynnościach, zapoznają się z aktami postępowania wyjaśniającego dokumentującymi przebieg i wynik tych czynności i potwierdzają ten fakt podpisem i datą. W przypadku gdy wykonanie czynności określonej w art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy stało się bezprzedmiotowe, komisja powypadkowa wskazuje przyczyny odstąpienia od wykonania czynności. Komisja powypadkowa, ustalając przyczyny wypadku, uwzględnia udokumentowane okoliczności wypadku oraz inne zebrane dowody mające związek z wypadkiem lub jego skutkami. Komisja powypadkowa po ustaleniu, że wyłączną przyczyną wypadku było umyślne lub rażąco niedbałe działanie albo zaniechanie poszkodowanego, naruszające obowiązujące przepisy lub polecenia służbowe, wykazuje wyłączny związek tego działania albo zaniechania poszkodowanego z powstaniem wypadku, a także wskazuje: przepis, który został przez poszkodowanego naruszony, lub polecenie służbowe, które nie zostało przez niego wykonane; czy i w jaki sposób przełożeni poszkodowanego zapewnili warunki do stosowania przepisów lub wykonywania poleceń służbowych, czy sprawowali właściwy nadzór nad przestrzeganiem przepisów lub wykonywaniem poleceń służbowych, a także czy poszkodowany był przeszkolony w zakresie znajomości przepisów; czy poszkodowany posiadał potrzebne umiejętności do wykonywania określonych czynności mających związek z wypadkiem. Komisja powypadkowa po ustaleniu, że do wypadku przyczyniło się zachowanie poszkodowanego spowodowane jego stanem po spożyciu alkoholu, środków odurzających, substancji psychotropowych lub innych substancji o podobnym działaniu albo że uraz lub śmierć poszkodowanego zostały spowodowane przez niego umyślnie, wykazuje związek tego zachowania poszkodowanego z powstaniem wypadku. Komisja powypadkowa po ustaleniu, że wypadek nie pozostawał w związku z pełnieniem służby, wykazuje niezaistnienie przesłanek wymienionych w art. 3 ust. 1 ustawy. Komisja powypadkowa podejmuje rozstrzygnięcia w drodze uzgodnienia. W razie niezgodności stanowisk członków komisji powypadkowej co do okoliczności lub przyczyn wypadku w protokole powypadkowym zamieszcza się stanowisko większości członków komisji powypadkowej; przy równej liczbie głosów decyduje głos przewodniczącego komisji powypadkowej. Członek komisji powypadkowej, który nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w protokole powypadkowym, ma prawo złożenia na piśmie zdania odrębnego wraz z uzasadnieniem. O powołaniu komisji powypadkowej kierownik jednostki organizacyjnej niezwłocznie zawiadamia osoby wchodzące w skład komisji powypadkowej. Komisja powypadkowa powinna zakończyć postępowanie wyjaśniające i sporządzić protokół powypadkowy w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia zawiadomienia członków komisji powypadkowej o jej powołaniu. W przypadku gdy postępowanie wyjaśniające nie może być zakończone w terminie, o którym mowa w ust. 2, przyczyny opóźnienia podaje się w protokole powypadkowym. Protokół powypadkowy sporządza się w co najmniej 3 egzemplarzach zgodnie z wzorem stanowiącym załącznik nr 4 do rozporządzenia. Protokół powypadkowy podpisują przewodniczący oraz członkowie komisji powypadkowej. Dane dotyczące urazów doznanych przez poszkodowanego wpisuje się do protokołu powypadkowego na podstawie udostępnionej dokumentacji medycznej dotyczącej skutków wypadku. Poszkodowany albo uprawnieni członkowie jego rodziny mogą zgłaszać uwagi i zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole powypadkowym lub w wyciągu z protokołu powypadkowego w terminie 7 dni od dnia zapoznania się z protokołem powypadkowym albo wyciągiem z protokołu powypadkowego albo od dnia doręczenia protokołu powypadkowego lub wyciągu z protokołu powypadkowego. Uwagi i zastrzeżenia, o których mowa w ust. 1, wnosi się w formie pisemnej do kierownika jednostki organizacyjnej za pośrednictwem przewodniczącego komisji powypadkowej. Po upływie terminu, o którym mowa w § 8 ust. 1, komisja powypadkowa niezwłocznie przedstawia kierownikowi jednostki organizacyjnej protokół powypadkowy, do którego dołącza uwagi i zastrzeżenia wniesione przez poszkodowanego albo uprawnionych członków jego rodziny oraz zdanie odrębne, jeżeli zostało złożone przez członka komisji powypadkowej. W przypadku sporządzenia przez komisję powypadkową nowego protokołu powypadkowego poprzedni protokół powypadkowy włącza się do akt postępowania wyjaśniającego. Kierownik jednostki organizacyjnej wykonuje czynności określone w art. 24 ust. 1 ustawy w terminie 5 dni od dnia przedstawienia przez komisję powypadkową protokołu powypadkowego. Komisja powypadkowa wykonuje czynności określone w art. 24 ust. 2 ustawy w terminie 7 dni od dnia dokonania dodatkowych ustaleń albo wyjaśnień i uzupełnień. W przypadku, o którym mowa w art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy, kierownik jednostki organizacyjnej zatwierdza protokół powypadkowy w terminie 5 dni od dnia jego przedstawienia przez komisję powypadkową. Wzór rejestru wypadków pozostających w związku z pełnieniem służby stanowi załącznik nr 5 do rozporządzenia. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. patrz oryginał patrz oryginał patrz oryginał patrz oryginał patrz oryginał