Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 kwietnia 2017 r. w sprawie prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych

Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansówz dnia 13 kwietnia 2017 r.w sprawie prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych 1)Minister Rozwoju i Finansów kieruje działem administracji rządowej - gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września 2016 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Finansów (Dz. U. poz. 1595). Spis treści Treść rozporządzenia Rozdział 1 Przepisy ogólne

§ 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6)

§ 2. 1) 2) 3) 4)

§ 3. 1. 2. Rozdział 2 Zatwierdzenie typu przyrządu pomiarowego

§ 4. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 11) 12) 13) 14)

§ 5. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 2. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10)

§ 6. 1) 2)

§ 7.

§ 8. 1. 2.

§ 9. 1. 2. 1) a) b) c) d) 2) 3) 4) 5) 6)

§ 10. 1. 2.

§ 11. 1. 2. 3. 4.

§ 12. 1. 2.

§ 13. 1. 2.

§ 14. 1. 2. 1) 2) 3. Rozdział 3 Przepisy wspólne dla legalizacji

§ 15. 1) 2)

§ 16. 1. 2. 3.

§ 17. 1. 2. 3.

§ 18. 1. 2.

§ 19. 1) 2) 3)

§ 20. 1. 2. 3. 1) a) b) c) d) e) f) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8)

§ 21. 1. 1) 2) a) b) 2. 1) 2) 3. 4.

§ 22.

§ 23. 1) 2)

§ 24. 1) 2) 3)

§ 25.

§ 26. 1. 2. 1) 2)

§ 27. Rozdział 4 Przepisy szczególne dla legalizacji pierwotnej i legalizacji jednostkowej

§ 28.

§ 29. 1. 1) 2) a) b) c) d) e) f) 3) 2.

§ 30.

§ 31.

§ 32. 1. 2.

§ 33. 1. 2. 3. 4. 5. 1) 2) 6. Rozdział 5 Przepisy szczególne dla legalizacji ponownej

§ 34. 1. 1) 2) a) b) c) d) 3) 2.

§ 35.

§ 36. Rozdział 6 Przepisy przejściowe i przepisy końcowe

§ 37.

§ 38.

§ 39.

§ 40.

§ 41. 1. 2.

§ 42.

§ 43.

§ 44.

§ 45.

§ 46.

§ 47. Załącznik nr 1 - Wzory decyzji zatwierdzenia typu oraz decyzji zatwierdzenia typu z ograniczeniami Załącznik nr 2 - Wzór znaku zatwierdzenia typu o określonym wzorze Załącznik nr 3 - Świadectwo legalizacji Załącznik nr 4 - Wzory cech legalizacji oraz wyróżniki cyfrowe identyfikujące urzędy podległe organom administracji miar i podmioty upoważnione stosowane w cechach identyfikujących urząd albo podmiot upoważniony Załącznik nr 5 - Rodzaje dowodów legalizacji, okresy ważności legalizacji dla poszczególnych rodzajów przyrządów pomiarowych oraz terminy zgłaszania do legalizacji ponownej przyrządów pomiarowych wprowadzonych do obrotu lub użytkowania po dokonaniu oceny zgodności Załącznik nr 6 - Wzory cech legalizacji pierwotnej o określonym wzorze 1. 1) a) b) 2) 2. 1) 2) 3. 4. 1) 2) 3) 4) 2)Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 17 listopada 2016 r., pod numerem 2016/600/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1). 3)Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/34/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych przepisów dotyczących przyrządów pomiarowych oraz metod kontroli metrologicznej (przekształcenie) (Dz. Urz. UE L 106 z 28.04.2009, str. 7) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/17/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie uchylenia dyrektyw Rady 71/317/EWG, 71/347/EWG, 71/349/EWG, 74/148/EWG, 75/33/EWG, 76/765/EWG, 76/766/EWG i 86/217/EWG w odniesieniu do metrologii (Dz. Urz. UE L 71 z 18.03.2011, str. 1). Na podstawie art. 9 pkt 1-5 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach (Dz. U. z 2016 r. poz. 884 i 1948) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa: tryb zgłaszania przyrządów pomiarowych do prawnej kontroli metrologicznej; szczegółowy sposób przeprowadzania prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych; dowody legalizacji wydawane dla określonych rodzajów przyrządów pomiarowych; okresy ważności legalizacji określonych rodzajów przyrządów pomiarowych oraz terminy, w których przyrządy pomiarowe wprowadzone do obrotu lub użytkowania po dokonaniu oceny zgodności powinny być zgłaszane do legalizacji ponownej; wzory decyzji zatwierdzenia typu i świadectw legalizacji; wzory znaków zatwierdzenia typu, cech legalizacji i cech zabezpieczających. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: ocenie zgodności - należy przez to rozumieć ocenę zgodności w rozumieniu art. 2 pkt 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30); odrębnych dyrektywach Unii Europejskiej - należy przez to rozumieć dyrektywy Unii Europejskiej określające wymagania, które muszą spełniać przyrządy pomiarowe w związku z ich wprowadzaniem do obrotu lub oddawaniem do użytku, z wyłączeniem dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/31/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na rynku wag nieautomatycznych (Dz. Urz. UE L 96 z 29.03.2014, str. 107) i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/32/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na rynku przyrządów pomiarowych (Dz. Urz. UE L 96 z 29.03.2014, str. 149, z późn. zm.)4)Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 3 z 07.01.2015, str. 42 oraz Dz. Urz. UE L 13 z 20.01.2016, str. 57.; podmiocie upoważnionym - należy przez to rozumieć podmiot, o którym mowa w art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach, zwanej dalej „ustawą”; Prezesie - należy przez to rozumieć Prezesa Głównego Urzędu Miar. Wniosek o przeprowadzenie prawnej kontroli metrologicznej w sprawach określonych w rozporządzeniu i dokumenty dołączane do wniosku sporządza się w języku polskim. W przypadku gdy wniosek i dokumenty, o których mowa w ust. 1, są sporządzone w języku innym niż język polski, do wniosku dołącza się ich tłumaczenie na język polski, sporządzone przez tłumacza przysięgłego. Wniosek o zatwierdzenie typu przyrządu pomiarowego zawiera: imię i nazwisko lub nazwę wnioskodawcy i jego adres oraz w przypadku gdy wnioskodawca jest przedsiębiorcą - jego numer identyfikacji podatkowej i numer we właściwym rejestrze przedsiębiorców, o ile posiada takie numery; adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż adres, o którym mowa w pkt 1; imię i nazwisko lub nazwę producenta przyrządu pomiarowego i jego adres, jeżeli wniosek jest składany przez upoważnionego przedstawiciela; rodzaj i nazwę przyrządu pomiarowego, którego typ ma być zatwierdzony; dane identyfikujące typ przyrządu pomiarowego; wskazanie miejsca zainstalowania przyrządu pomiarowego, jeżeli do wniosku nie jest dołączany egzemplarz przyrządu pomiarowego i, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 9a ustawy, badanie typu przyrządu pomiarowego przeprowadzane jest w miejscu jego zainstalowania; charakterystyki metrologiczne typu przyrządu pomiarowego; określenie warunków znamionowych użytkowania przyrządu pomiarowego; określenie warunków właściwego stosowania przyrządu pomiarowego; wykaz elementów przyrządu pomiarowego, jeżeli przyrząd składa się z więcej niż jednego elementu; wykaz urządzeń dodatkowych, które mogą wchodzić w skład przyrządu pomiarowego; wykaz załączników; datę sporządzenia wniosku; podpis wnioskodawcy. Do wniosku, o którym mowa w § 4, dołącza się: dokumentację techniczno‑konstrukcyjną typu przyrządu pomiarowego; egzemplarz przyrządu pomiarowego reprezentujący typ, który ma zostać zatwierdzony, w tym elementy przyrządu pomiarowego oraz urządzenia dodatkowe określone we wniosku, z zastrzeżeniem § 4 pkt 6; instrukcję obsługi przyrządu pomiarowego; dodatkowe dokumenty poświadczające charakterystyki metrologiczne, jeżeli są one niezbędne do prawidłowego przeprowadzenia badania danego rodzaju przyrządu pomiarowego i zostały określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9a pkt 3 ustawy; upoważnienie do działania w imieniu producenta w sprawach związanych z zatwierdzeniem typu, jeżeli wnioskodawcą jest upoważniony przedstawiciel; odpis z właściwego rejestru lub właściwej ewidencji, w której jest wpisany wnioskodawca, prowadzonych w państwie, w którym znajduje się siedziba wnioskodawcy nieposiadającego siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uzyskane nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku. Dokumentacja techniczno‑konstrukcyjna typu przyrządu pomiarowego zawiera: ogólny opis przyrządu pomiarowego; szczegółowy opis budowy i działania przyrządu pomiarowego; projekt konstrukcyjny przyrządu pomiarowego oraz schematy elementów, podzespołów, obwodów i innych części, które są istotne dla działania przyrządu pomiarowego; opis urządzeń elektronicznych z rysunkami, wykresami, logicznymi schematami blokowymi wyjaśniającymi ich charakterystyki i działanie, o ile mają być stosowane; opisy i objaśnienia do rysunków i schematów; opis procedur produkcyjnych zapewniających produkcję przyrządu pomiarowego zgodnego z zatwierdzonym typem; opis zabezpieczeń zapewniających prawidłowe działanie przyrządu pomiarowego oraz urządzeń regulacyjnych lub adiustacyjnych; opis oprogramowania pozwalający na jednoznaczną identyfikację wersji oprogramowania, w tym opis zapewnienia bezpieczeństwa oprogramowania; wskazanie miejsc na przyrządzie pomiarowym przewidzianych do umieszczania cechy legalizacji oraz cech zabezpieczających; fotografię przyrządu pomiarowego, jeżeli jest to niezbędne do identyfikacji przyrządu pomiarowego. Jeżeli jest to niezbędne dla prawidłowego przeprowadzenia badania typu, Prezes może wezwać wnioskodawcę do: dostarczenia dodatkowych egzemplarzy przyrządu pomiarowego reprezentujących typ, który ma być zatwierdzony, jego elementów lub urządzeń dodatkowych; udostępnienia specjalistycznego sprzętu, w szczególności wzorców miary wraz z dowodami spójności pomiarowej i odpowiednich środków technicznych, oraz zapewnienia pomocy personelu pomocniczego. Wnioskodawca może dołączyć do wniosku protokoły z wynikami badań, przeprowadzonych przez kompetentne instytucje metrologiczne lub laboratoria, wykazującymi, że typ przyrządu pomiarowego spełnia wymagania. W przypadku gdy sposoby i metody przeprowadzania badań wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej nie zostały określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9a pkt 2 ustawy, badanie przyrządu pomiarowego przeprowadzane jest z uwzględnieniem właściwych dla danego przyrządu pomiarowego Polskich Norm, dokumentów Międzynarodowej Organizacji Metrologii Prawnej lub innych dokumentów technicznych. Przeprowadzenie badań w zakresie badania typu przyrządu pomiarowego może zostać zlecone laboratorium akredytowanemu w zakresie tych badań. Z przeprowadzonego badania typu sporządza się protokół. Protokół, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności: dane identyfikujące: przyrząd pomiarowy reprezentujący typ, który ma zostać zatwierdzony, producenta przyrządu pomiarowego oraz jego upoważnionego przedstawiciela, jeżeli wniosek, o którym mowa w § 4, złożony został przez upoważnionego przedstawiciela, wykonawcę badania, miejsce zainstalowania badanego egzemplarza przyrządu pomiarowego, jeżeli badania wykonane zostały w tym miejscu; wskazanie zakresu badania; wyniki badania, w tym charakterystyki metrologiczne typu przyrządu pomiarowego; stwierdzenie, czy przyrząd pomiarowy spełnia wymagania; informację o dacie i czasie trwania badania; podpis wykonawcy badania. Wzory decyzji zatwierdzenia typu oraz decyzji zatwierdzenia typu z ograniczeniami określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Wzorów, o których mowa w załączniku nr 1 do rozporządzenia, nie stosuje się przy zatwierdzaniu typu urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym - tachografów samochodowych oraz wykresówek do tych urządzeń. Znak zatwierdzenia typu składa się z dużych liter „PL” i „T”, dwóch ostatnich cyfr roku, w którym wydana jest decyzja zatwierdzenia typu, oraz kolejnego numeru tego znaku nadanego w danym roku. Znaku zatwierdzenia typu, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przy zatwierdzaniu typu urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym - tachografów samochodowych oraz wykresówek do tych urządzeń. Jeżeli przedmiotem wniosku o zatwierdzenie typu są przyrządy pomiarowe, do których odnoszą się odrębne dyrektywy Unii Europejskiej, Prezes nadaje zatwierdzonemu typowi przyrządu pomiarowego znak zatwierdzenia typu o określonym wzorze, na wniosek producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela. Wzór znaku zatwierdzenia typu o określonym wzorze określa załącznik nr 2 do rozporządzenia. Po zakończeniu postępowania w sprawie zatwierdzenia typu badane egzemplarze przyrządu pomiarowego są zwracane wnioskodawcy łącznie z tymi, które uległy zniszczeniu podczas badania. W przypadku nieodebrania przez wnioskodawcę zwracanych przyrządów pomiarowych w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji zatwierdzenia typu, podlegają one zniszczeniu i utylizacji na jego koszt. Prezes może zatrzymać w Głównym Urzędzie Miar egzemplarz przyrządu pomiarowego, który był przedmiotem badania typu, albo jego część, jako wzór zatwierdzonego typu, który będzie służył jako odniesienie do sprawdzania zgodności wprowadzanych do obrotu lub użytkowania przyrządów pomiarowych z zatwierdzonym typem. Wzór zatwierdzonego typu jest zwracany wnioskodawcy po upływie okresu ważności decyzji zatwierdzenia typu. Do zwrotu wzoru zatwierdzonego typu przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio. Do postępowania w sprawie zmiany decyzji zatwierdzenia typu albo decyzji zatwierdzenia typu z ograniczeniami stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dokumentacja techniczno ‑konstrukcyjna typu przyrządu pomiarowego sporządzana jest w zakresie wprowadzanych zmian typu przyrządu pomiarowego. Do wniosku o uznanie za równoważne zatwierdzeniu typu i legalizacji pierwotnej odpowiednich dokumentów potwierdzających dokonanie prawnej kontroli metrologicznej przyrządu pomiarowego przez właściwe zagraniczne instytucje metrologiczne w państwach członkowskich Unii Europejskiej, Republice Turcji oraz państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), będących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, stosuje się § 4 oraz § 5 ust. 1 pkt 1 i 3-6 i ust. 2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się: dokumenty potwierdzające dokonanie prawnej kontroli metrologicznej przyrządu pomiarowego przez właściwe zagraniczne instytucje metrologiczne; przepisy o wymaganiach, którym powinny odpowiadać przyrządy pomiarowe objęte wnioskiem w państwie, w którym dokonano ich prawnej kontroli metrologicznej. Dokumenty, o których mowa w ust. 1, Prezes uznaje za równoważne zatwierdzeniu typu i legalizacji pierwotnej po stwierdzeniu, że prawna kontrola metrologiczna wykonywana w państwach, o których mowa w ust. 1, zapewnia jednolitość miar i dokładność pomiarów w stopniu co najmniej odpowiadającym przepisom określającym wymagania, którym powinny odpowiadać poszczególne rodzaje przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o „legalizacji” bez dalszego określania, należy przez to rozumieć: legalizację pierwotną i legalizację jednostkową oraz legalizację ponowną. Wniosek o dokonanie legalizacji może być składany w postaci pisemnej lub elektronicznej albo ustnie do rejestru wniosków. W przypadku wniosku ustnego za datę sporządzenia wniosku uznaje się datę zgłoszenia wniosku do rejestru wniosków. Wniosek o dokonanie legalizacji w punkcie legalizacyjnym zawiera dodatkowo nazwę i adres punktu legalizacyjnego. W przypadku zgłaszania do legalizacji dużej liczby przyrządów pomiarowych wniosek o dokonanie legalizacji może nie zawierać numerów fabrycznych przyrządów pomiarowych pod warunkiem, że wnioskodawca określi numer fabryczny przyrządu pomiarowego przed wykonaniem czynności sprawdzenia tego przyrządu. Organy administracji miar oraz podmioty upoważnione prowadzą rejestry wniosków o dokonanie legalizacji. Przyjmujący wniosek o dokonanie legalizacji wydaje pisemne potwierdzenie przyjęcia wniosku albo potwierdza jego przyjęcie na kopii wniosku. W przypadku prowadzenia rejestru wniosków przy użyciu systemu informatycznego jako potwierdzenie przyjęcia wniosku wydawany jest wydruk z rejestru. Wnioskodawca wraz z wnioskiem o dokonanie legalizacji przedkłada egzemplarz albo egzemplarze przyrządów pomiarowych, które mają być poddane legalizacji, albo wskazuje we wniosku miejsce przeprowadzenia legalizacji, jeżeli zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 9a ustawy legalizacja przyrządu pomiarowego powinna być przeprowadzona w miejscu jego zainstalowania lub miejscu użytkowania. Jeżeli wnioskodawca zgłasza do legalizacji partię lub dużą liczbę przyrządów pomiarowych, przyrządy te mogą być dostarczone do miejsca przeprowadzenia legalizacji w późniejszym terminie ustalonym przez organ administracji miar albo podmiot upoważniony. W przypadku gdy legalizacja przyrządu pomiarowego dokonywana jest w miejscu jego zainstalowania lub miejscu użytkowania i jest to niezbędne dla prawidłowego sprawdzenia przyrządu pomiarowego, organ administracji miar wzywa wnioskodawcę do: udostępnienia specjalistycznego sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia sprawdzenia przyrządu pomiarowego, w szczególności wzorców miary wraz z dowodami spójności pomiarowej i odpowiednich środków technicznych; udostępnienia materiałów lub substancji niezbędnych do przeprowadzenia sprawdzenia przyrządu pomiarowego; zapewnienia pomocy personelu pomocniczego przy sprawdzaniu przyrządu pomiarowego. W przypadku gdy sposoby i metody przeprowadzania sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej nie zostały określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9a pkt 2 ustawy, sprawdzenie przyrządu pomiarowego przeprowadzane jest z uwzględnieniem właściwych dla danego przyrządu pomiarowego Polskich Norm, dokumentów Międzynarodowej Organizacji Metrologii Prawnej lub innych dokumentów technicznych. Z przeprowadzonych czynności sprawdzenia sporządza się protokół. Protokół, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności: dane identyfikujące: organ administracji miar albo podmiot upoważniony przeprowadzający sprawdzenie, osobę przeprowadzającą sprawdzenie, wnioskodawcę, przyrząd pomiarowy, miejsce i termin przeprowadzenia sprawdzenia, miejsce zainstalowania lub miejsce użytkowania przyrządu pomiarowego, jeżeli ma to zastosowanie; numer fabryczny przyrządu pomiarowego, o ile ma zastosowanie; zakres przeprowadzonego sprawdzenia; wyniki sprawdzenia, w tym wyniki dotyczące charakterystyki metrologicznej sprawdzonego przyrządu pomiarowego; informację o miejscach umieszczenia cechy legalizacji lub cech zabezpieczających oraz o liczbie umieszczonych cech zabezpieczających, o ile mają one zastosowanie; stwierdzenie, czy przyrząd pomiarowy spełnia wymagania; datę sporządzenia protokołu; podpis osoby przeprowadzającej sprawdzenie. Organ administracji miar albo podmiot upoważniony na podstawie przeprowadzonego sprawdzenia przyrządu pomiarowego i stwierdzenia zgodności z wymaganiami technicznymi i metrologicznymi poświadcza dokonanie legalizacji przez: wydanie świadectwa legalizacji lub umieszczenie na przyrządzie pomiarowym cechy legalizacji, która wskazuje: organ administracji miar albo podmiot upoważniony, który dokonał legalizacji, rok albo miesiąc i rok ważności legalizacji obliczane w sposób określony w § 26 ust. 2. Na cechę legalizacji składa się cecha identyfikująca urząd podległy organowi administracji miar albo podmiot upoważniony oraz cecha: roczna - jeżeli okres ważności legalizacji jest wyrażony w latach, albo roczna i miesięczna - jeżeli okres ważności legalizacji jest wyrażony w miesiącach. Jeżeli przyrząd pomiarowy podlega legalizacji pierwotnej, a nie podlega legalizacji ponownej albo okres ważności legalizacji jest nieokreślony, cechę legalizacji stanowi wyłącznie cecha identyfikująca urząd podległy organowi administracji miar albo podmiot upoważniony. Cechy legalizacji i cechy zabezpieczające są nanoszone na przyrządy pomiarowe za pomocą nośników zapewniających ich czytelność, trwałość i odporność na zniszczenie. Wzór świadectwa legalizacji oraz wzór załącznika do świadectwa legalizacji ponownej taksometru albo taksometru elektronicznego określa załącznik nr 3 do rozporządzenia. Świadectwo legalizacji przyrządu pomiarowego: przechowywane jest przez użytkownika tego przyrządu w sposób umożliwiający zapoznanie się z tym świadectwem przez strony uczestniczące w pomiarach wykonywanych za pomocą tego przyrządu; udostępniane jest właściwym organom podczas przeprowadzanych kontroli. Cecha identyfikująca urząd podległy organowi administracji miar albo podmiot upoważniony jest umieszczana na przyrządach pomiarowych jako cecha zabezpieczająca przed dostępem osób nieuprawnionych we wszystkich miejscach wskazanych: w przepisach wydanych na podstawie art. 9a pkt 1 ustawy lub przepisach określających wymagania dla urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym - tachografów samochodowych albo w decyzji zatwierdzenia typu albo przez producenta przyrządu pomiarowego, w przypadku przyrządów pomiarowych wprowadzonych do obrotu lub użytkowania po dokonaniu oceny zgodności. Wzory cech legalizacji oraz wyróżniki cyfrowe identyfikujące urzędy podległe organom administracji miar i podmioty upoważnione stosowane w cechach identyfikujących urząd albo podmiot upoważniony określa załącznik nr 4 do rozporządzenia. Rodzaje dowodów legalizacji, okresy ważności legalizacji dla poszczególnych rodzajów przyrządów pomiarowych oraz terminy zgłaszania do legalizacji ponownej przyrządów pomiarowych wprowadzonych do obrotu lub użytkowania po dokonaniu oceny zgodności określa załącznik nr 5 do rozporządzenia. Okres ważności legalizacji wyrażony w: miesiącach - liczy się od pierwszego dnia tego miesiąca, w którym legalizacja została dokonana; latach - liczy się od dnia pierwszego stycznia roku następującego po roku, w którym legalizacja została dokonana. Przyrząd pomiarowy zgłoszony do legalizacji jest zwracany wnioskodawcy niezwłocznie po zakończeniu czynności legalizacji, a w przypadku partii przyrządów pomiarowych są one zwracane niezwłocznie po wykonaniu czynności w stosunku do wszystkich przyrządów. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o „legalizacji” bez dalszego określania, należy przez to rozumieć legalizację pierwotną i legalizację jednostkową. Wniosek o dokonanie legalizacji zawiera: imię i nazwisko lub nazwę wnioskodawcy i jego adres oraz numer identyfikacji podatkowej, o ile wnioskodawca taki numer posiada, albo numer identyfikacyjny PESEL, jeżeli wnioskodawca jest osobą fizyczną; dane identyfikujące zgłaszany do legalizacji przyrząd pomiarowy obejmujące: nazwę, nazwę lub znak producenta przyrządu pomiarowego, numer fabryczny, o ile ma to zastosowanie, liczbę przyrządów pomiarowych w partii oraz zakres numerów fabrycznych tych przyrządów, o ile ma to zastosowanie, w przypadku zgłoszenia do legalizacji partii przyrządów pomiarowych, zakres pomiarowy, o ile ma to zastosowanie, nadany znak zatwierdzenia typu lub numer decyzji zatwierdzenia typu albo decyzji o uznaniu za równoważne zatwierdzeniu typu, o ile ma to zastosowanie; datę sporządzenia wniosku i podpis wnioskodawcy. Jeżeli wniosek o dokonanie legalizacji składa upoważniony przedstawiciel producenta, do wniosku należy dołączyć upoważnienie do działania w imieniu producenta w sprawach związanych z legalizacją. Do wniosku o dokonanie legalizacji pierwotnej przyrządu pomiarowego niepodlegającego zatwierdzeniu typu oraz do wniosku o dokonanie legalizacji jednostkowej dołącza się dokumentację techniczno ‑konstrukcyjną przyrządu pomiarowego, która zawiera dane określone w § 5 ust. 2. Jeżeli dowodem legalizacji przyrządu pomiarowego jest świadectwo legalizacji, dołącza się je do przyrządu pomiarowego wprowadzanego do obrotu lub użytkowania. Na przyrządach pomiarowych, do których odnoszą się odrębne dyrektywy Unii Europejskiej, na wniosek wnioskodawcy składającego wniosek o dokonanie legalizacji, umieszcza się cechy legalizacji pierwotnej o określonym wzorze. Wzory cech legalizacji pierwotnej o określonym wzorze określa załącznik nr 6 do rozporządzenia. Legalizacja pierwotna jednorodnej partii przyrządów pomiarowych może być wykonana z zastosowaniem metody statystycznej. Jednorodność każdej zgłaszanej do legalizacji pierwotnej partii przyrządów pomiarowych zapewnia wnioskodawca. Z każdej partii pobiera się losowo próbkę przyrządów pomiarowych. Liczbę pobieranych przyrządów pomiarowych określa organ administracji miar albo podmiot upoważniony w zależności od rodzaju przyrządu pomiarowego zgłaszanego do legalizacji pierwotnej. Organ administracji miar albo podmiot upoważniony przeprowadza indywidualne sprawdzenia wszystkich przyrządów pomiarowych z próbki. Metoda statystyczna oparta jest na badaniach wyrywkowych metodą alternatywną, w której system pobierania próbek zapewnia: poziom jakości odpowiadający prawdopodobieństwu akceptacji 95% z niezgodnością mniejszą niż 1%; jakość graniczną odpowiadającą prawdopodobieństwu akceptacji 5% z niezgodnością mniejszą niż 7%. W przypadku stwierdzenia spełniania wymagań przez przyrządy pomiarowe w próbce, dokonuje się legalizacji wszystkich przyrządów pomiarowych w partii, z wyjątkiem tych przyrządów pomiarowych z próbki, w stosunku do których stwierdzono niespełnienie wymagań. Wniosek o dokonanie legalizacji ponownej zawiera: imię i nazwisko lub nazwę wnioskodawcy i jego adres oraz numer identyfikacji podatkowej, o ile wnioskodawca taki numer posiada, albo numer identyfikacyjny PESEL, jeżeli wnioskodawca jest osobą fizyczną; dane identyfikujące zgłaszany do legalizacji przyrząd pomiarowy obejmujące: nazwę, numer albo numery fabryczne, o ile ma to zastosowanie, liczbę przyrządów pomiarowych w partii oraz zakres numerów fabrycznych tych przyrządów, o ile ma to zastosowanie, w przypadku zgłoszenia do legalizacji partii przyrządów pomiarowych, zakres pomiarowy, o ile ma to zastosowanie; datę sporządzenia wniosku i podpis wnioskodawcy. Jeżeli dowodem legalizacji przyrządu pomiarowego jest świadectwo legalizacji, do wniosku o dokonanie legalizacji ponownej powinno być dołączone świadectwo legalizacji pierwotnej albo jednostkowej lub poprzedniej legalizacji ponownej albo ich kopia. Jeżeli w wyniku przeprowadzonego sprawdzenia przyrządu pomiarowego organ administracji miar albo podmiot upoważniony stwierdzą, że przyrząd pomiarowy nie spełnia wymagań, cechy legalizacji umieszczone na przyrządzie pomiarowym podczas legalizacji uprzedniej są kasowane za pomocą znaku, którego wzór określa załącznik nr 4 do rozporządzenia. Jeżeli czynności legalizacji ponownej są wykonywane przed zainstalowaniem i po zainstalowaniu przyrządu pomiarowego w miejscu jego użytkowania, cecha identyfikująca urząd podległy organowi administracji miar albo podmiot upoważniony jest umieszczana na przyrządzie pomiarowym po przeprowadzeniu jego sprawdzenia przed zainstalowaniem tego przyrządu w miejscu jego użytkowania. Do wniosków o dokonanie legalizacji ponownej przyrządów pomiarowych, które zostały wprowadzone do obrotu lub użytkowania i zalegalizowane przed dniem 29 stycznia 2008 r., składanych po raz pierwszy po dniu wejścia w życie rozporządzenia, nie stosuje się § 34 ust. 2. Dowody legalizacji pierwotnej, legalizacji jednostkowej i legalizacji ponownej wydane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia są ważne do czasu upływu ich okresów ważności określonych w przepisach dotychczasowych. Podmioty upoważnione mogą posługiwać się dotychczasowymi wyróżnikami identyfikującymi ustalonymi w upoważnieniach do dokonywania legalizacji pierwotnej lub legalizacji ponownej wydanych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia do czasu upływu okresów ważności tych upoważnień. Do prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. Przeliczniki do gazomierzy podlegające prawnej kontroli metrologicznej wprowadzone do obrotu lub użytkowania po dokonaniu oceny zgodności przed dniem wejścia w życie rozporządzenia zgłasza się po raz pierwszy do legalizacji ponownej do dnia 31 grudnia 2021 r. Okres ważności legalizacji pierwotnej przeliczników do gazomierzy dokonanej na podstawie przepisów dotychczasowych upływa z dniem 31 grudnia 2026 r. Instalacje pomiarowe do ciągłego i dynamicznego pomiaru ilości cieczy innych niż woda, inne niż określone w § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 grudnia 2007 r. w sprawie rodzajów przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej oraz zakresu tej kontroli (Dz. U. z 2014 r. poz. 1066), wprowadzone do obrotu lub użytkowania po dokonaniu oceny zgodności przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, zgłasza się po raz pierwszy do legalizacji ponownej do dnia 31 grudnia 2018 r. Przyrządy do pomiaru długości tkanin, drutu, kabla, materiałów taśmowych, opatrunkowych i papierowych, wprowadzone do obrotu lub użytkowania po dokonaniu oceny zgodności przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, zgłasza się po raz pierwszy do legalizacji ponownej do dnia 31 grudnia 2018 r. Do dnia 31 grudnia 2017 r. na przyrządzie pomiarowym umieszczana jest cecha legalizacji spełniająca wymagania przepisów dotychczasowych w zakresie wskazywania roku albo miesiąca i roku legalizacji. Na odważnikach klas dokładności E1, E2, F1, F2 i M1 od 1 mg do 50 kg oraz M2 prostopadłościennych od 5 kg do 50 kg i walcowych od 1 g do 10 kg cechy legalizacji pierwotnej o określonym wzorze umieszcza się w przypadku wniosku o dokonanie legalizacji pierwotnej złożonego w terminie do dnia 30 listopada 2025 r. Traci moc rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 7 stycznia 2008 r. w sprawie prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych (Dz. U. poz. 29 oraz z 2010 r. poz. 728). Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. patrz oryginał patrz oryginał patrz oryginał patrz oryginał patrz oryginał Cecha legalizacji pierwotnej o określonym wzorze, zwana dalej „cechą legalizacji”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, składa się z dwóch elementów: pierwszy element stanowi mała litera „e”, zawierająca: w górnej części duże litery PL, ustalone jako oznaczenie Rzeczypospolitej Polskiej, w dolnej części wyróżnik cyfrowy identyfikujący właściwy urząd miar albo podmioty upoważnione, o którym mowa w załączniku nr 4 do rozporządzenia; drugi element składa się z dwóch ostatnich cyfr roku, w którym dokonano legalizacji, umieszczonych w sześciokącie foremnym. Rysunki nr 1 i 2 przedstawiają kształt i wymiary wzorów elementów cechy legalizacji, o których mowa w ust. 1, oraz krój liter i cyfr w nich stosowanych, przy czym: wymiary podane na rysunkach są wartościami względnymi, są one funkcją średnicy okręgu opisanego na małej literze „e” i na polu powierzchni sześcioboku; średnice okręgów opisanych na elementach stanowiących cechę legalizacji wynoszą: 1,6 mm; 3,2 mm; 6,3 mm; 12,5 mm. Element cechy legalizacji, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest stosowany dodatkowo w przypadkach, o których mowa w § 24 rozporządzenia. Cecha legalizacji zamieszczana na alkoholomierzach i densymetrach do alkoholu, klasy dokładności I, II i III, składa się kolejno z: małej litery „e”; dwóch ostatnich cyfr roku, w którym dokonano legalizacji; liter PL; wyróżnika cyfrowego identyfikującego właściwy urząd miar, o którym mowa w załączniku nr 4 do rozporządzenia. patrz oryginał Rysunek nr 1. Kształt i wymiary wzoru elementu będącego częścią cechy legalizacji oraz krój liter i cyfr w nim stosowanych patrz oryginał Rysunek nr 2. Kształt i wymiary wzoru drugiego elementu będącego częścią cechy legalizacji oraz krój liter i cyfr w nim stosowanych