Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 sierpnia 2018 r. w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych

Rozporządzenie Ministra Zdrowiaz dnia 17 sierpnia 2018 r.w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych 1)Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 95). Spis treści Treść rozporządzenia

§ 1. 1) 2) 3)

§ 2. Załącznik nr 1 - Wykaz substancji psychotropowych z podziałem na grupy, o których mowa w art. 32 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii 1. 2. 3. 4. Załącznik nr 2 - Wykaz środków odurzających z podziałem na grupy, o których mowa w art. 31 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, oraz ze wskazaniem środków odurzających grupy iv-n dopuszczonych do stosowania w lecznictwie zwierząt zgodnie z art. 33 ust. 2 tej ustawy 1. 2. 3. 1. 2. 3. 4. 4. Załącznik nr 3 - Wykaz nowych substancji psychoaktywnych 1. 2. 2.1. a) b) 2.2. a) b) 3. 3.1. a) b) 3.2. a) b) 4. 4.1. 4.2. a) b) c) d) 4.3. a) b) 4.4. a) b) 5. 5.1. a) b) c) d) 5.2. 2)Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2103 z dnia 15 listopada 2017 r. zmieniającą decyzję ramową Rady 2004/757/WSiSW w celu włączenia nowych substancji psychoaktywnych do definicji narkotyku i uchylającą decyzję Rady 2005/387/WSiSW (Dz. Urz. UE L 305 z 21.11.2017, str. 12). 3)Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 3 sierpnia 2018 r. pod numerem 2018/401/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża postanowienia dyrektywy (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1). Na podstawie art. 44f ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2018 r. poz. 1030 i 1490) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa: wykaz substancji psychotropowych z podziałem na grupy, o których mowa w art. 32 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, zwanej dalej „ustawą”, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia; wykaz środków odurzających z podziałem na grupy, o których mowa w art. 31 ustawy, oraz ze wskazaniem środków odurzających grupy IV-N dopuszczonych do stosowania w lecznictwie zwierząt zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia; wykaz nowych substancji psychoaktywnych, stanowiący załącznik nr 3 do rozporządzenia. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 21 sierpnia 2018 r. SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY I-P SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY II-P SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY III-P SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY IV-P ŚRODKI ODURZAJĄCE GRUPY I-N ŚRODKI ODURZAJĄCE GRUPY II-N izomery środków odurzających wymienionych w niniejszej grupie, jeżeli istnienie takich izomerów jest możliwe w ramach użytego oznaczenia chemicznego, chyba że istnienie takich izomerów jest wyraźnie wyłączone, sole środków odurzających wymienionych w niniejszej grupie, włączając w to sole estrów, eterów i izomerów, o których mowa wyżej, jeżeli istnienie takich soli jest możliwe ŚRODKI ODURZAJĄCE GRUPY III-N Preparaty zawierające oprócz innych składników kodeinę, której ilość nie przekracza 50 mg w jednej dawce lub stężenie nie przekracza 1,5% w preparatach w formie niepodzielonej. Preparaty zawierające oprócz innych składników: ACETYLODIHYDROKODEINĘ DIHYDROKODEINĘ ETYLOMORFINĘ NORKODEINĘ NIKODYKODYNĘ NIKOKODYNĘ w których ilość środka odurzającego nie przekracza 100 mg w jednej dawce lub stężenie nie przekracza 2,5% w preparatach w formie niepodzielonej. Preparaty zawierające w jednej dawce najwyżej 2,5 mg difenoksylatu obliczonego w postaci zasady i nie mniej niż 0,025 mg siarczanu atropiny w jednej dawce. Preparaty zawierające w jednej dawce nie więcej niż 0,5 mg difenoksyny oraz takie ilości winianu atropiny, które odpowiadają co najmniej 5% dawki difenoksyny. ŚRODKI ODURZAJĄCE GRUPY IV-N Wykaz nowych substancji psychoaktywnych z określeniem ich nazw i oznaczeń chemicznych Pochodne 2-fenyloetyloaminy - grupa I-NPS Każdy związek pochodzący od 2-fenyloetyloaminy zawierający w strukturze cząsteczki element A (którego szczegółowa budowa jest określona w punkcie 2.1.) połączony z elementem B (którego szczegółowa budowa jest określona w punkcie 2.2.), o maksymalnej łącznej masie cząsteczkowej 500 U, oraz sole tych związków, o ile ich istnienie jest możliwe. patrz oryginał ELEMENT A Element A może zawierać następujące układy cykliczne: fenyl-, naftyl-, tetralinyl-, metylenodioksyfenyl-, etylenodioksyfenyl-, furyl-, pirolil-, tiofuranyl-, pirydyl-, benzofuranyl-, dihydrobenzofuranyl-, indanyl-, indenyl-, tetrahydrobenzodifuranyl-, benzodifuranyl-, tetrahydrobenzodipiranyl-, cyklopentyl-, cykloheksyl-. Układy cykliczne elementu A: patrz oryginał Atom wodoru w układach cyklicznych elementu A, o których mowa w punkcie 2.1. lit. a, może być zastąpiony w dowolnej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem R w postaci atomu fluoru, chloru, bromu, jodu lub następujących grup: alkilowej (zawierającej do 6 atomów węgla, tj. do C6), alkenylowej (do C6), alkinylowej (do C6), alkoksylowej (do C6), karboksylowej, alkilosulfonylowej (do C6), nitrowej. Wyżej wymienione grupy mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu, co może prowadzić między innymi do wydłużenia łańcucha podstawnika maksymalnie do 8 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układzie cyklicznym). ELEMENT B Podstawnikami R1, R2, R3, R4, R5, R6 w elemencie B mogą być: atom wodoru lub wymienione poniżej atomy, grupy atomów lub układy cykliczne: podstawnikami R1 i R2 zlokalizowanymi przy atomie azotu mogą być grupy: alkilowa (do C6), cykloalkilowa (do C6), benzylowa, alkenylowa (do C6), alkilokarbonylowa (do C6), hydroksylowa, aminowa. Ponadto podstawniki te mogą tworzyć układ cykliczny, w którym atom azotu może wchodzić w strukturę pierścienia (np. pirolidyna, piperydyna), a także może być połączony z innymi fragmentami elementu B. Wyżej wymienione podstawniki R1 i R2 mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru bromu, jodu lub grupami: metoksylową lub alkilową (do C6), co może prowadzić między innymi do wydłużenia łańcucha podstawnika maksymalnie do 6 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układzie cyklicznym), podstawnikami R3 i R4 zlokalizowanymi przy atomie węgla oraz R5 i R6 zlokalizowanymi przy atomie węgla mogą być atomy: fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupy: alkilowa (do C10), cykloalkilowa (do C10), benzylowa, fenylowa, alkenylowa (do C10), alkinylowa (do C10), hydroksylowa, alkoksylowa (do C10), alkilosulfonylowa (do C10), alkiloksykarbonylowa (do C10), przy czym jest możliwe utworzenie połączenia podstawnika z podstawnikiem R elementu A, prowadzące do zamknięcia pierścienia i powstania struktury cyklicznej. Wyżej wymienione podstawniki R3, R4, R5, R6, jeśli występują w postaci grup, mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu, co może prowadzić między innymi do wydłużenia łańcucha podstawnika maksymalnie do 10 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układzie cyklicznym). Pochodne katynonu (2-amino-1-fenylopropan-1-onu) - grupa II-NPS Każdy związek pochodzący od 2-amino-l-fenylopropan-l-onu zawierający w budowie cząsteczki element A (którego szczegółowa budowa jest określona w punkcie 3.1.), połączony z elementem B (którego szczegółowa budowa jest określona w punkcie 3.2.), o maksymalnej łącznej masie cząsteczkowej 500 U, oraz ich sole, o ile ich istnienie jest możliwe. patrz oryginał ELEMENT A Element A może zawierać następujące układy cykliczne: fenyl-, naftyl-, tetralinyl-, metylenodioksyfenyl-, etylenodioksyfenyl-, furyl-, pirolil-, tiofuranyl-, pirydyl-, benzofuranyl-, dihydrobenzofuranyl-, indanyl-, indenyl-, tetrahydrobenzodifuranyl-, benzodifuranyl-, tetrahydrobenzodipiranyl-, cyklopentyl-, cykloheksyl-. Układy cykliczne elementu A: patrz oryginał Atom wodoru w układach cyklicznych elementu A, o których mowa w punkcie 3.1. lit. a, może być zastąpiony w dowolnej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem R w postaci atomu fluoru, chloru, bromu, jodu lub następujących grup: alkilowej (zawierającej do 6 atomów węgla, tj. do C6), alkenylowej (do C6), alkinylowej (do C6), alkoksylowej (do C6), karboksylowej, alkilosulfonylowej (do C6), nitrowej. Wyżej wymienione grupy mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu, co może prowadzić między innymi do wydłużenia łańcucha podstawnika maksymalnie do 8 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układzie cyklicznym). ELEMENT B Podstawnikami R1, R2, R3, R4 w elemencie B mogą być: atom wodoru lub wymienione poniżej atomy, grupy atomów lub układy cykliczne: podstawnikami R1 i R2 zlokalizowanymi przy atomie azotu mogą być grupy: alkilowa (do C6), cykloalkilowa (do C6), benzylowa, alkenylowa (do C6), alkilokarbonylowa (do C6), hydroksylowa, aminowa. Ponadto podstawniki te mogą tworzyć układ cykliczny, w którym atom azotu może wchodzić w strukturę pierścienia (np. pirolidyna, piperydyna), a także może być połączony z innymi fragmentami elementu B. Wyżej wymienione podstawniki Rl i R2 mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupami: metoksylową lub alkilową (do C6), co może prowadzić między innymi do wydłużenia łańcucha podstawnika maksymalnie do 6 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układzie cyklicznym), podstawnikami R3 i R4 zlokalizowanymi przy atomie węgla mogą być atomy: fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupy: alkilowa (do C10), cykloalkilowa (do C10), benzylowa, fenylowa, alkenylowa (do C10), alkinylowa (do C10), hydroksylowa, alkoksylowa (do C10), alkilosulfonylowa (do C10), alkiloksykarbonylowa (do C10), przy czym możliwe jest utworzenie połączenia podstawnika R3 lub R4 z podstawnikiem R elementu A, prowadzące do zamknięcia pierścienia i powstania struktury cyklicznej. Wyżej wymienione podstawniki R3 i R4, jeśli występują w postaci grup, mogą być dalej podstawione, w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu, co może prowadzić między innymi do wydłużenia łańcucha podstawnika maksymalnie do 10 atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układzie cyklicznym). Syntetyczne kannabinoidy (kannabinomimetyki) - grupa III-NPS Każdy związek zawierający w swojej budowie cztery elementy struktury określone jako: grupa podstawowa, łącznik, grupa przyłączona, łańcuch boczny, których szczegółowa budowa jest opisana w punktach od 4.1. do 4.4, oraz ich sole, o ile ich istnienie jest możliwe. Modelowa struktura syntetycznych kannabinoidów jest przedstawiona na przykładzie l-fluoro-JWH-018: patrz oryginał Grupa podstawowa: Atomy wodoru w grupie podstawowej, stanowiącej jeden z układów cyklicznych opisanych w lit. od a do e, mogą być zastąpione w pozycjach 5, 6 lub 7 podstawnikami Rl, R2, R3 w postaci atomów fluoru, chloru, bromu, jodu lub grup: metylowej, metoksylowej, nitrowej. Układy cykliczne grupy podstawowej: Łącznik do grupy podstawowej: Łącznikami do grupy podstawowej mogą być: grupa karbonylowa lub azakarbonylowa, grupa karboksyamidowa (łączenie do struktury podstawowej następuje poprzez węgiel przy grupie karbonylowej), grupa karboksylową (łączenie do struktury podstawowej następuje poprzez węgiel przy grupie karbonylowej), układ cykliczny mogący zawierać atomy węgla lub heteroatomy: azot, tlen, siarkę, o wielkości pierścienia do 5 atomów (wliczając atomy węgla i heteroatomy), przyłączony bezpośrednio do grupy podstawowej, z podwójnym wiązaniem do atomu azotu w miejscu przyłączenia. Grupa przyłączona: Grupa przyłączona może stanowić kombinacje atomów: węgla, wodoru, azotu, tlenu, siarki, fluoru, chloru, bromu, jodu, o maksymalnej łącznej masie atomowej 400 u, tworzące następujące struktury: nasycony, nienasycony lub aromatyczny pierścień, łącznie z policyklicznymi i heterocyklicznymi, dowolnie podstawiony, przy czym możliwe jest także przyłączenie pierścienia do łącznika poprzez podstawnik, prosty lub rozgałęziony łańcuch węglowy, mogący zawierać w strukturze również heteroatomy, dowolnie podstawiony, liczący maksymalnie do 12 atomów w najdłuższym łańcuchu (nie licząc atomów wodoru). Łańcuch boczny Łańcuch boczny, przyłączony do grupy podstawowej w sposób opisany w pkt 4.1. lit. od a do e, który może mieć postać następujących struktur: nasycony lub pojedynczo nienasycony, prosty lub rozgałęziony łańcuch węglowodorowy, w którym atomy węgla mogą być zastąpione atomami tlenu lub siarki, a łączna długość łańcucha wynosi od trzech do siedmiu atomów (bez uwzględniania atomów wodoru), przy czym atomy wodoru w łańcuchu mogą być podstawione atomami fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupami: trifluorometylową lub cyjanową, nasycony, nienasycony lub aromatyczny pierścień zawierający pięć, sześć lub siedem atomów węgla, które mogą być zastąpione atomami azotu, tlenu lub siarki, przyłączony do grupy podstawowej bezpośrednio lub za pośrednictwem grupy metylenowej, etylenowej lub 2-oksoetylenowej, przy czym atomy wodoru w pierścieniu mogą być zastąpione dodatkowo atomami fluoru, chloru, bromu, jodu lub grupami: trifluorometylową, metoksylową lub cyjanową. Ponadto atom wodoru przy atomie azotu może być podstawiony grupą metylową lub etylową. Pochodne fentanylu grupy IV-NPS Każdy związek zawierający strukturę I, II lub III o maksymalnej łącznej masie cząsteczkowej 500 U, w której w pozycjach Rn, R1, R2, R3 mogą być podstawione atomy lub grupy atomów niezależnie od miejsca podstawienia, zgodnie z poniższym opisem (pkt 5.1. i 5.2.). patrz oryginał W strukturze I, II i III: atom wodoru w pierścieniu A i C może być zastąpiony w dowolniej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem (Rn) w postaci atomu chloru, fluoru, bromu, jodu lub grupy: alkilowej (do 6 atomów węgla (do C6)), alkoksylowej (do C6), atom wodoru w pierścieniu B może być zastąpiony w dowolniej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem (Rn) w postaci atomu chloru, fluoru, bromu, jodu lub grupy: alkilowej (do C6), O-alkilokarboksylowej (do C6) połączony z pierścieniem poprzez atom węgla grupy alkilowej reszty kwasowej, pierścień C może być zastąpiony przez układ cykliczny (nasycony, nienasycony lub aromatyczny) zawierający do 6 atomów węgla tworzących pierścień, przy czym atom węgla może być zastąpiony heteroatomami takimi jak: tlen, siarka, azot, podstawnikiem R2 i R3 mogą być grupy: alkilowa (do C6) lub hydroksylowa. W strukturze I i II: Podstawnikiem R1 mogą być grupy: alkilowa (do C6), alkenylowa (do C6), alkinylowa (do C6), alkoksylowa (do C6), alkilokarboksylowa (do C6) przyłączona poprzez węgiel grupy alkilowej lub metylenodioksyfenylowa przyłączona poprzez węgiel z pierścienia aromatycznego lub układ cykliczny (nasycony, nienasycony) zawierający do 6 atomów węgla tworzących pierścień, przy czym atom węgla może być zastąpiony następującymi heteroatomami: tlen, siarka, azot, ponadto pierścień może zawierać podstawniki w postaci atomów chloru, bromu, fluoru lub grupy alkilowej (do C6).