Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej

Ustawaz dnia 5 lipca 2018 r.o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej 1)Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 14 marca 2018 r. pod numerem 2018/98/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1). Treść ustawy

Art. 1. 1) 2. 1) 2) 2) a) 1) a) b) b) 4a) a) b) c) d) e) f) g) c) 4b) d) 14a) e) 20) f) 21a) 3) a) 1. 2. b) 2a. 4)

Art. 6a.

Art. 6b. 1. 1) 2) 2. 3. 4.

Art. 6c. 1. 2. 3.

Art. 6d. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10)

Art. 6e. 5) a) 7a. 1) 2) 3) 4) 5) b) 8. 1) 2) 3) 4) c) 9. 6) a) d) b) 7) c) 12) 7)

Art. 13. 8) a) 1. b) 4a. c) 5. d) 3) 9)

Art. 17. 1. 2. 3. 10)

Art. 18a. 1. 2. 11)

Art. 19b. 12) a) 1. b) 5) 6) 7) 8a) 9) 10) 11) b) c) 4. 13) a) b) 3) 4) 14) a) 1. 2. 3. 4. b) 6. c) 7a. 1) 2) 7b. d) 9. 15) a) 1a. b) 4a. c) 5. 6. 7. 16) 1) 2) 17)

Art. 26b. 18) 1. 2. 19) 20) 1. 21) 9) a) b) c) 10) 22) 5. 1) 2) 23) a) 1) b) 4.

Art. 2. 3)

Art. 3.

Art. 4. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 2. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 3. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 4. 5. 6. 7.

Art. 5. W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2018 r. poz. 427 i 650) wprowadza się następujące zmiany: w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie: Ustawa określa także zasady kontrolowania jakości paliw stałych wprowadzanych do obrotu lub obejmowanych procedurą celną dopuszczenia do obrotu, jeżeli paliwa te przeznaczone są do użycia w: gospodarstwach domowych; instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1 MW. w art. 2 w ust. 1: pkt 1 otrzymuje brzmienie: przedsiębiorca - przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646, 1479, 1629 i 1633) wykonującego działalność gospodarczą w zakresie: wytwarzania, transportowania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu paliw albo wprowadzania do obrotu paliw stałych; pkt 4a otrzymuje brzmienie: paliwa stałe: węgiel kamienny, brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego, produkty w postaci stałej otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego lub węgla brunatnego przeznaczone do spalania, biomasę pozyskaną z drzew i krzewów oraz biomasę roślinną z rolnictwa, muły węglowe, flotokoncentraty, węgiel brunatny, dowolną mieszaninę paliw, o których mowa w lit. a-f, z dodatkiem lub bez dodatku innych substancji, zawierającą mniej niż 85% węgla kamiennego; po pkt 4a dodaje się pkt 4b w brzmieniu: paliwo stałe niesortowane - paliwo stałe, o którym mowa w pkt 4a lit. a i b oraz e-g, niepoddane procesowi wzbogacania lub mieszaninę węgla o zróżnicowanym uziarnieniu niespełniającą wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2; po pkt 14 dodaje się pkt 14a w brzmieniu: wprowadzanie do obrotu paliw stałych - sprzedaż lub inną formę zbycia paliw stałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2; pkt 20 otrzymuje brzmienie: akredytowane laboratorium ‒ laboratorium niezależne od przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu paliw albo wprowadzania do obrotu paliw stałych, które uzyskało akredytację, na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z 2017 r. poz. 1398 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1338), do wykonywania badań jakości paliw lub paliw stałych; po pkt 21 dodaje się pkt 21a w brzmieniu: próbka paliwa stałego - paliwo stałe pobrane do badań; w art. 3a: ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: Paliwa stałe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wprowadzane do obrotu lub obejmowane procedurą celną dopuszczenia do obrotu z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2, spełniają wymagania jakościowe określone dla tego rodzaju paliwa ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz interesy konsumentów. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wymagania jakościowe dla paliw stałych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2, oraz dopuszczalny poziom odchylenia od tych wymagań, biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej w tym zakresie wynikający z badań tych paliw, a także doświadczeń w ich stosowaniu, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeby poprawy jakości powietrza, w tym ograniczenia emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji. po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: Minister właściwy do spraw energii w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska i ministrem właściwym do spraw gospodarki, co najmniej raz na 2 lata, dokonuje przeglądu wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, w celu oceny wpływu ich stosowania na ochronę środowiska, zdrowie ludzi oraz interesy konsumentów. Wyniki tego przeglądu stanowią podstawę do zmiany tych wymagań. po art. 6 dodaje się art. 6a-6e w brzmieniu: Jeżeli wystąpią na rynku nadzwyczajne zdarzenia skutkujące zmianą warunków zaopatrzenia w paliwa stałe, powodujące utrudnienia w przestrzeganiu wymagań jakościowych lub zagrażające bezpieczeństwu energetycznemu Rzeczypospolitej Polskiej, minister właściwy do spraw energii może, w drodze rozporządzenia, na czas oznaczony, nie dłuższy niż 60 dni, odstąpić od stosowania wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2, mając na względzie interes konsumentów oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego. Podmiot, który nabywa paliwo stałe z przeznaczeniem innym niż określone w art. 1 ust. 2 przekazuje przedsiębiorcy wprowadzającemu do obrotu paliwo stałe, który wprowadza do obrotu również paliwo stałe z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2: kopię zaświadczenia wystawionego przez organ określony w ust. 3 potwierdzającego prowadzenie przez podmiot, który nabywa paliwo stałe, instalacji spalania innej niż wskazana w art. 1 ust. 2 pkt 2 opalanej paliwem stałym albo kopię dokumentu potwierdzającego prowadzenie działalności polegającej na sprzedaży paliwa stałego. Przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2, oraz z przeznaczeniem innym niż określone w art. 1 ust. 2 przechowuje kopie zaświadczeń i dokumentów, o których mowa w ust. 1, oraz kopie faktur VAT wystawionych na rzecz podmiotów, które nabyły paliwo stałe, przez okres 5, lat licząc od dnia ich przekazania. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest wydawane na wniosek prowadzącego instalację spalania inną niż wskazana w art. 1 ust. 2 pkt 2, opalaną paliwem stałym, przez organ ochrony środowiska, który wydał pozwolenie, o którym mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1 albo 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r. poz. 799, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1356, 1479, 1564, 1590, 1592 i 1648.), albo przyjął zgłoszenie, o którym mowa w art. 152 ust. 1 tej ustawy. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest ważne przez rok, licząc od dnia jego wystawienia. Przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2, zwany dalej „świadectwem jakości”. Kopia świadectwa jakości poświadczona za zgodność z oryginałem przez przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu paliwo stałe jest przekazywana każdemu podmiotowi, który nabywa paliwo stałe. Świadectwo jakości jest przechowywane przez przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1, przez okres 2 lat, licząc od dnia jego wystawienia. Świadectwo jakości zawiera: oznaczenie przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości, jego siedziby i adresu; numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacyjny w odpowiednim rejestrze państwa obcego; indywidualny numer świadectwa jakości; określenie rodzaju paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości; wskazanie systemu certyfikacji lub innego dokumentu stanowiącego podstawę do uznania, że określony rodzaj paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2; wskazanie wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2; informację o wymaganiach jakościowych dla paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2; oświadczenie przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości, że paliwo stałe, dla którego jest wystawiane to świadectwo, spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2; oznaczenie miejsca i datę wystawienia świadectwa jakości; podpis przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości albo osoby uprawnionej do jego reprezentowania. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór świadectwa jakości, uwzględniając konieczność zapewnienia kompletności, jednolitości i czytelności wystawianych świadectw jakości. w art. 7: po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu: Zabrania się wprowadzania do obrotu paliw stałych: o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. e i g; o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. f; niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2; niesortowanych; dla których nie wystawiono wymaganego świadectwa jakości. ust. 8 otrzymuje brzmienie: Zabrania się obejmowania procedurą celną dopuszczenia do obrotu paliw stałych, z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2: wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. e i g, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. f; niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2, niesortowanych - przywiezionych z terytorium państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2018 r. poz. 167 i 1544) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. dodaje się ust. 9 w brzmieniu: Do zgłoszenia celnego o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu paliwa stałego należy dołączyć oświadczenie o przeznaczeniu tego paliwa. w art. 12 w ust. 2: w pkt 1 lit. d otrzymuje brzmienie: przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw stałych pkt 7 otrzymuje brzmienie: określanie minimalnej liczby przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania paliw, magazynowania paliw oraz wprowadzania do obrotu paliw stałych, u których dokonywana będzie kontrola jakości paliw lub paliw stałych; pkt 12 otrzymuje brzmienie: ustalanie sposobu oznaczania próbki, próbki paliwa stałego i kopii świadectwa jakości w celu uniemożliwienia identyfikacji przedsiębiorcy, stacji paliwowej, stacji zakładowej, hurtowni paliw lub rolnika wytwarzającego biopaliwa ciekłe na własny użytek podczas przeprowadzanych badań; art. 13 otrzymuje brzmienie: Zarządzający może wyznaczyć do kontroli dodatkowe stacje paliwowe, stacje zakładowe, hurtownie paliw lub przedsiębiorców poza minimalnymi liczbami określonymi zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 6-10, lub rolników wytwarzających biopaliwa ciekłe na własny użytek, w przypadku uzyskania informacji o niewłaściwej jakości paliw lub paliw stałych lub zaistnienia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia niewłaściwej jakości paliw lub paliw stałych. w art. 16: ust. 1 otrzymuje brzmienie: Kontrolę jakości paliw lub paliw stałych u przedsiębiorców oraz biopaliw ciekłych u rolników wytwarzających je na własny użytek, a także kontrolę wykonania obowiązków, o których mowa w art. 9a, art. 9b ust. 1-3 oraz art. 9c, przeprowadza inspektor po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, wydanego przez wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej. po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: Próbki paliw stałych pobiera się z przenośników taśmowych, podnośników kubełkowych, wagonów kolejowych, samochodów lub z pryzmy uzyskanej po wyładowaniu tego paliwa z wagonów, samochodów, statków albo z barek lub ze zwałów albo z opakowań jednostkowych. ust. 5 otrzymuje brzmienie: Inspektor może w toku kontroli żądać udostępnienia dokumentów dotyczących pochodzenia i jakości badanego paliwa lub paliwa stałego. w ust. 5a w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu: kopii dokumentów określonych w art. 6b ust. 1 i 2. art. 17 otrzymuje brzmienie: W toku kontroli inspektor pobiera dwie próbki lub dwie próbki paliwa stałego. Inspektor oznacza próbki lub próbki paliwa stałego w sposób ustalony przez Zarządzającego. Próbkę paliwa stałego przekazuje się do badań laboratoryjnych wraz ze świadectwem jakości, które inspektor oznacza w sposób ustalony przez Zarządzającego. po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu: Zarządzający może zawierać umowy z akredytowanym laboratorium lub z innym akredytowanym podmiotem na pobieranie próbek paliw stałych, jeżeli do ich pobrania są potrzebne specjalistyczne umiejętności lub specjalistyczny sprzęt techniczny. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, próbki paliw stałych są pobierane w obecności inspektora przez pracownika akredytowanego laboratorium lub przez inny akredytowany podmiot, z którym zawarto umowę na ich pobieranie. art. 19b otrzymuje brzmienie: Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, sposób pobierania próbek paliw stałych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej oraz metody określone w odpowiednich normach. w art. 20: ust. 1 otrzymuje brzmienie: Po zakończeniu czynności, o których mowa w art. 17, art. 18 ust. 2 lub art. 18a ust. 2, inspektor sporządza protokół pobrania próbek lub próbek paliw stałych. w ust. 2: ‒ pkt 5-7 otrzymują brzmienie: datę pobrania próbek lub próbek paliw stałych; określenie miejsca pobrania próbek lub próbek paliw stałych; opis sposobu, w jaki pobrano próbki lub próbki paliw stałych; ‒ po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu: informację o ilości wprowadzanego do obrotu przez przedsiębiorcę paliwa stałego o określonych wymaganiach jakościowych, z której pobrano próbki tego paliwa stałego; ‒ pkt 9-11 otrzymują brzmienie: znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy informacje dotyczące pochodzenia i jakości badanego paliwa lub paliwa stałego; określenie rodzaju oferowanego paliwa lub paliwa stałego, których próbki lub próbki paliwa stałego pobrano, oraz ilości pobranego paliwa lub paliwa stałego; imię, nazwisko i stanowisko służbowe inspektora pobierającego próbki lub próbki paliwa stałego; ‒ w pkt 12 lit. b otrzymuje brzmienie: inspektora pobierającego próbki lub próbki paliwa stałego. ust. 4 otrzymuje brzmienie: Odmowa podpisania protokołu przez kontrolowanego przedsiębiorcę lub rolnika wytwarzającego biopaliwa ciekłe na własny użytek lub ich przedstawicieli nie stanowi przeszkody dla przekazania do badań pobranych próbek lub próbek paliw stałych. w art. 21: wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: Inspektor sporządza także protokół pobrania próbek lub próbek paliw stałych przeznaczony do użytku wewnętrznego Inspekcji Handlowej, zawierający: pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie: informacje o oznaczeniu próbek lub próbek paliw stałych oraz świadectwa jakości uniemożliwiającym identyfikację przedsiębiorcy, stacji paliwowej, stacji zakładowej, hurtowni lub rolnika wytwarzającego biopaliwa ciekłe na własny użytek, u którego próbki lub próbki paliw stałych pobrano, przekazywanych do akredytowanego laboratorium; podpis inspektora pobierającego próbki lub próbki paliw stałych. w art. 22: ust. 1-4 otrzymują brzmienie: Inspektor lub upoważniony pracownik Inspekcji Handlowej niezwłocznie przekazują upoważnionemu pracownikowi akredytowanego laboratorium pobrane próbki lub próbki paliw stałych w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości paliw lub paliw stałych i ich cech charakterystycznych. Jedna z próbek lub próbek paliw stałych stanowi próbkę kontrolną, a drugą próbkę lub próbkę paliw stałych przeznacza się do badań. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku badania próbek sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub próbek kontrolnych sprężonego gazu ziemnego (CNG) oraz próbek paliw stałych lub próbek kontrolnych paliw stałych w toku kontroli przez pracownika akredytowanego laboratorium. Badania pobranych próbek lub próbek paliw stałych i próbek kontrolnych przeprowadza się w akredytowanym laboratorium. Badania próbek sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub próbek kontrolnych sprężonego gazu ziemnego (CNG) oraz próbek paliw stałych i próbek kontrolnych paliw stałych mogą być przeprowadzane także w toku kontroli przez pracownika akredytowanego laboratorium. ust. 6 otrzymuje brzmienie: Wniosek, o którym mowa w ust. 5, składa się w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia kontrolowanemu protokołu zawierającego wyniki badań próbek. po ust. 7 dodaje się ust. 7a i 7b w brzmieniu: Badania próbki kontrolnej przeprowadza się z urzędu, jeżeli przeprowadzone badania próbek paliw stałych wykazały, że: paliwo stałe nie spełnia wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 lub wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości. Ocena zgodności wartości parametrów próbki paliwa stałego lub próbki kontrolnej paliwa stałego z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości jest dokonywana z uwzględnieniem dopuszczalnego poziomu odchylenia wartości parametrów jakościowych paliw stałych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2. dodaje się ust. 9 w brzmieniu: Wyniki badań pobranych próbek paliw stałych u przedsiębiorcy wprowadzającego do obrotu paliwa stałe stosuje się do ilości paliwa stałego, o której mowa w art. 20 ust. 2 pkt 8a. w art. 24: po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo stałe nie spełnia wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 lub wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości, Zarządzający, w drodze decyzji, nakłada na kontrolowanego obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań i badań próbki kontrolnej oraz kwoty stanowiącej równowartość kosztów ich pobrania. po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: Zarządzający ustala wysokość należności pieniężnej, o której mowa w ust. 1a, na podstawie faktury wystawionej przez kierownika akredytowanego laboratorium lub innego akredytowanego podmiotu, który dokonał pobrania próbek paliwa stałego, oraz faktury wystawionej przez kierownika akredytowanego laboratorium, które wykonało badania próbki paliwa stałego i próbki kontrolnej paliwa stałego. ust. 5-7 otrzymują brzmienie: Kontrolowany jest obowiązany uiścić należność pieniężną, o której mowa w ust. 1 i 1a, na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Wpływy z tytułu należności, o których mowa w ust. 1 i 1a, stanowią dochód budżetu państwa. Należności, o których mowa w ust. 1 i 1a, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. w art. 25 w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie: próbek lub próbek paliw stałych pobranych do badań - na podstawie umowy zawartej z Zarządzającym; próbek kontrolnych sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub próbek kontrolnych paliw stałych - na podstawie umowy zawartej z Zarządzającym; art. 26b otrzymuje brzmienie: Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, metody badania jakości paliw stałych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej lub metody określone w odpowiednich normach. w art. 27 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: Kierownik akredytowanego laboratorium jest obowiązany do przekazania właściwemu wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej oraz Zarządzającemu, niezwłocznie po zakończeniu badań, protokołu zawierającego wyniki badań próbek lub próbek paliw stałych z ich analizą. Pozostałości po próbkach i próbkach paliw stałych oraz próbki kontrolne paliw lub paliw stałych niepoddane badaniom podlegają, na wniosek wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej, komisyjnemu zniszczeniu przez akredytowane laboratorium przeprowadzające badania. uchyla się art. 28a; w art. 34a ust. 1 otrzymuje brzmienie: Kto wprowadza do obrotu paliwa stałe niezgodnie z art. 7 ust. 7a pkt 1-3, podlega grzywnie od 50 000 zł do 500 000 zł lub karze pozbawienia wolności do lat 3. w art. 35a w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 i 10 w brzmieniu: przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe, który wbrew obowiązkowi: nie wystawia świadectwa jakości albo wystawia świadectwo jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne ze stanem faktycznym, albo nie przekazuje kopii świadectwa jakości podmiotowi, który nabywa paliwo stałe; przedsiębiorca wprowadzający do obrotu paliwo stałe z przeznaczeniem, o którym mowa w art. 1 ust. 2, oraz z przeznaczeniem innym niż określone w art. 1 ust. 2, który wbrew obowiązkowi nie przechowuje kopii dokumentów, o których mowa w art. 6b ust. 1. w art. 35c dodaje się ust. 5 w brzmieniu: Wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 9 i 10, wynosi: od 10 000 zł do 25 000 zł - w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200 000 zł; od 25 001 zł do 100 000 zł - w przypadku gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego przekracza kwotę 200 000 zł. w art. 35d: w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: podmiotom, o których mowa w art. 35a w pkt 1-6, 9 i 10, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej właściwy ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli, dodaje się ust. 4 w brzmieniu: Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, ustalając wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 35c ust. 5, uwzględnia dotychczasową działalność przedsiębiorcy dokonującego naruszenia, wielkość obrotu z tej działalności lub wartość paliw stałych wprowadzonych do obrotu przez tego przedsiębiorcę w roku poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 650, 723, 1000, 1039, 1499, 1544 i 1577.) w art. 2 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie: zadania wynikające z zakazu obejmowania procedurą celną dopuszczenia do obrotu paliw stałych, o którym mowa w art. 7 ust. 8 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2018 r. poz. 427, 650 i 1654); Przegląd, o którym mowa w art. 3a ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1, jest wykonywany po raz pierwszy nie później niż 2 lata po wejściu w życie przepisów wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. W latach 2018-2027 maksymalny limit wydatków budżetu państwa przeznaczonych na realizację zadań z zakresu kontroli przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów będący skutkiem finansowym ustawy wynosi w: 2018 r. - 0,00 zł; 2019 r. - 3 310 000 zł; 2020 r. - 3 190 000 zł; 2021 r. - 3 270 000 zł; 2022 r. - 3 350 000 zł; 2023 r. - 3 430 000 zł; 2024 r. - 3 520 000 zł; 2025 r. - 3 610 000 zł; 2026 r. - 3 700 000 zł; 2027 r. - 3 790 000 zł. W latach 2018-2027 maksymalny limit wydatków budżetu państwa przeznaczonych na realizację zadań z zakresu kontroli przez wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej będący skutkiem finansowym ustawy wynosi w: 2018 r. - 0,00 zł; 2019 r. - 2 710 000 zł; 2020 r. - 2 520 000 zł; 2021 r. - 2 580 000 zł; 2022 r. - 2 650 000 zł; 2023 r. - 2 710 000 zł; 2024 r. - 2 780 000 zł; 2025 r. - 2 850 000 zł; 2026 r. - 2 920 000 zł; 2027 r. - 2 990 000 zł. W latach 2018-2027 maksymalny limit wydatków budżetu państwa przeznaczonych na realizację zadań z zakresu kontroli przez organy Krajowej Administracji Skarbowej będący skutkiem finansowym ustawy wynosi w: 2018 r. - 0,00 zł; 2019 r. - 2 410 000 zł; 2020 r. - 2 280 000 zł; 2021 r. - 2 340 000 zł; 2022 r. - 2 400 000 zł; 2023 r. - 2 460 000 zł; 2024 r. - 2 520 000 zł; 2025 r. - 2 580 000 zł; 2026 r. - 2 650 000 zł; 2027 r. - 2 710 000 zł. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków wprowadza się mechanizm korygujący polegający na ograniczeniu wydatków związanych z kontrolowaniem jakości paliw stałych wprowadzanych do obrotu lub obejmowanych procedurą celną dopuszczenia do obrotu. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, oraz w razie potrzeby wdraża mechanizm korygujący określony w ust. 4 w tym zakresie. Właściwy wojewoda monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których mowa w ust. 2, oraz w razie potrzeby wdraża mechanizm korygujący określony w ust. 4 w tym zakresie. Minister właściwy do spraw finansów publicznych monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których mowa w ust. 3, oraz w razie potrzeby wdraża mechanizm korygujący określony w ust. 4 w tym zakresie. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 7 ust. 7a pkt 2 i ust. 8 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 czerwca 2020 r.