Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 września 2018 r. w sprawie należności pieniężnych przysługujących funkcjonariuszowi Straży Marszałkowskiej z tytułu podróży służbowej

Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrówz dnia 7 września 2018 r.w sprawie należności pieniężnych przysługujących funkcjonariuszowi Straży Marszałkowskiej z tytułu podróży służbowej Treść rozporządzenia

§ 1.

§ 2. 1. 2. 3.

§ 3. 1. 2.

§ 4. 1. 2. 1) a) b) c) 2) a) b) 3. 1) 2) 3) 4.

§ 5. 1. 2. 3.

§ 6.

§ 7. 1. 2. 1) 2) a) b) c)

§ 8. 1. 2. 1) 2) 3) 3.

§ 9. 1. 2. 3.

§ 10.

§ 11. 1. 2. 3.

§ 12.

§ 13. Na podstawie art. 79 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. o Straży Marszałkowskiej (Dz. U. poz. 729 i 1669) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa wysokość i tryb przyznawania oraz sposób wypłacania należności pieniężnych przysługujących funkcjonariuszowi Straży Marszałkowskiej, zwanemu dalej „funkcjonariuszem”, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, zwanej dalej „podróżą krajową”, lub podróży służbowej poza granicami kraju, zwanej dalej „podróżą zagraniczną”. Należności pieniężne przysługujące funkcjonariuszowi z tytułu podróży służbowej są rozliczane nie później niż w terminie 14 dni od dnia zakończenia tej podróży. Celem rozliczenia należności funkcjonariusz dołącza dokumenty w postaci rachunków, faktur lub biletów potwierdzających poszczególne wydatki, z wyjątkiem dokumentów dotyczących diet oraz wydatków objętych ryczałtami. Jeżeli przedstawienie dokumentu nie jest możliwe, funkcjonariusz składa pisemne oświadczenie o poniesieniu wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania. W uzasadnionych przypadkach funkcjonariusz składa pisemne oświadczenie o okolicznościach mających wpływ na prawo do należności oraz na wysokość tych należności. Funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu na dany środek transportu, wraz z opłatami dodatkowymi, w tym opłatami za miejscówki, z uwzględnieniem posiadanej przez funkcjonariusza ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje. W przypadku korzystania przez funkcjonariusza w czasie podróży służbowej z samochodu osobowego, motocykla lub motoroweru niebędącego własnością Kancelarii Sejmu kwotę zwrotu kosztów przejazdu stanowi iloczyn przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr przebiegu, która jest określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2200, z późn. zm.1)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 12, 79, 138, 650, 1039, 1480, 1481, 1544, 1592 i 1629.). Kwotę diety, stanowiącej ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej, w podróży krajowej ustala się w wysokości określonej w przepisach o wysokości oraz warunkach ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, wydanych na podstawie art. 775§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 917, 1000, 1076, 1608 i 1629). Należność z tytułu diet, stanowiących ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej, oblicza się za czas od rozpoczęcia podróży krajowej (wyjazdu) do powrotu po wykonaniu zadania służbowego (przyjazdu) w następujący sposób: jeżeli podróż trwa nie dłużej niż dobę i jej czas wynosi: mniej niż 8 godzin - dieta nie przysługuje, od 8 do 12 godzin - przysługuje 50% diety, ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości; jeżeli podróż krajowa trwa dłużej niż dobę, za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepełną, ale rozpoczętą dobę: do 8 godzin - przysługuje 50% diety, ponad 8 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości. Kwotę diety, o której mowa w ust. 1, zmniejsza się o koszt otrzymanego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy bezpłatny posiłek stanowi odpowiednio: śniadanie - 25% diety; obiad - 50% diety; kolacja - 25% diety. W przypadku korzystania przez funkcjonariusza z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono wyżywienie, przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio. Za nocleg podczas podróży krajowej w obiekcie świadczącym usługi hotelarskie funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości potwierdzonej rachunkiem, jednak nie wyższej za jedną dobę hotelową niż dwudziestokrotność stawki diety. Funkcjonariuszowi, któremu nie zapewniono bezpłatnego noclegu i który nie przedłożył rachunku, o którym mowa w ust. 1, za każdy nocleg przysługuje ryczałt w wysokości 150% diety. Ryczałt za nocleg przysługuje, jeżeli nocleg trwa co najmniej 6 godzin między godzinami 21.00 i 7.00. Na wniosek funkcjonariusza wypłaca mu się zaliczkę na niezbędne koszty podróży krajowej w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów. Dieta, stanowiąca ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej, w podróży zagranicznej przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży. Należność z tytułu diet, stanowiących ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej, w podróży zagranicznej oblicza się w następujący sposób: za każdą dobę podróży zagranicznej przysługuje dieta w pełnej wysokości; za niepełną dobę podróży zagranicznej: do 8 godzin - przysługuje 1/3 diety, od 8 do 12 godzin - przysługuje 50% diety, ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości. Funkcjonariuszowi, któremu zapewniono w czasie podróży zagranicznej bezpłatne, całodzienne wyżywienie, przysługuje 25% diety stanowiącej ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży służbowej. Kwotę diety, o której mowa w ust. 1, zmniejsza się o koszt zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio: śniadanie - 15% diety; obiad - 30% diety; kolacja - 30% diety. W przypadku korzystania przez funkcjonariusza z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono wyżywienie, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio. Za nocleg podczas podróży zagranicznej funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości potwierdzonej rachunkiem, w granicach określonego limitu. W razie nieprzedłożenia rachunku za nocleg funkcjonariuszowi przysługuje ryczałt w wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1. Ryczałt ten nie przysługuje za czas przejazdu. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli Komendant Straży Marszałkowskiej lub strona zagraniczna zapewniają funkcjonariuszowi bezpłatny nocleg. Wysokość diet, o których mowa w § 7, oraz limitów na pokrycie kosztów noclegu, o których mowa w § 9, ustala się w wysokości określonej w przepisach dotyczących wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, wydanych na podstawie art. 775§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy. Funkcjonariusz otrzymuje zaliczkę w walucie obcej na niezbędne koszty podróży zagranicznej, w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów. Za zgodą funkcjonariusza zaliczka może być wypłacona w walucie polskiej, w wysokości stanowiącej równowartość przysługującej funkcjonariuszowi zaliczki w walucie obcej, według średniego kursu złotego w stosunku do walut obcych określonego przez Narodowy Bank Polski z dnia wypłaty zaliczki. Rozliczenie kosztów podróży zagranicznej jest dokonywane w walucie otrzymanej zaliczki, w walucie wymienialnej albo w walucie polskiej, według średniego kursu z dnia jej wypłacenia. W przypadku odbywania podróży zagranicznej w połączeniu z przejazdem na obszarze kraju przepisy § 4-6 stosuje się odpowiednio. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.