Ustawa z dnia 8 lutego 2018 r. o Instytucie Współpracy Polsko-Węgierskiej im. Wacława Felczaka

Ustawaz dnia 8 lutego 2018 r.o Instytucie Współpracy Polsko-Węgierskiej im. Wacława Felczaka 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów oraz ustawę z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym. Treść ustawy

Art. 1.

Art. 2. 1. 2. 3. 4.

Art. 3.

Art. 4. 1. 2. 3. 4.

Art. 5. 1. 2. 1) 2) 3) 4) 5) 6)

Art. 6. 1. 2. 3.

Art. 7. 1) 2) 3)

Art. 8. 1. 2. 1) 2) 3) 4) 5) 3. 4.

Art. 9.

Art. 10. 1. 1) 2) 3) 2. 1) 2) 3) 4) 3. 4.

Art. 11. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 11) 12) 13) 2.

Art. 12.

Art. 13. 1. 2. 3.

Art. 14. 1. 2. 3.

Art. 15. 1) 2) 3) 4) 5)

Art. 16. 1) 2) 3)

Art. 17. 1. 2. 3. 4.

Art. 18. 1. 1) 2) 3) 2. 1) 2) 3. 4.

Art. 19. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 2. 3.

Art. 20. 1. 2.

Art. 21. 1. 2. 3. 4.

Art. 22.

Art. 23. 1. 2.

Art. 24. 1. 2. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 3. 4.

Art. 25. 1. 2. 3. 4. 1) 2) 3) a) b) c) 4) 5) 6) 7) 5.

Art. 26. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 2. 3. 4. 5. 6.

Art. 27. 1. 2.

Art. 28. 1. 2.

Art. 29. 1. 2. 1) 2) 3) a) b) c)

Art. 30. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 1) 2)

Art. 31. 1. 2. 3. 4.

Art. 32. 1) 62) 2) 58)

Art. 33. 11a)

Art. 34.

Art. 35. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 2. 3. 4.

Art. 36. 1) 2)

Art. 37.

Art. 38. Ustawa określa organizację i zadania Instytutu Współpracy Polsko-Węgierskiej im. Wacława Felczaka, zwanego dalej „Instytutem”. Instytut jest państwową osobą prawną. Instytut działa na podstawie ustawy i statutu. Prezes Rady Ministrów, w drodze zarządzenia, nadaje Instytutowi statut, w którym określa organizację wewnętrzną Instytutu, uwzględniając stworzenie optymalnych warunków organizacyjnych do prawidłowej realizacji jego zadań. Instytut ma prawo używania okrągłej pieczęci z wizerunkiem godła Rzeczypospolitej Polskiej pośrodku i nazwą Instytutu w otoku. Nadzór nad działalnością Instytutu sprawuje Prezes Rady Ministrów. Siedzibą Instytutu jest miasto stołeczne Warszawa. Instytut może posiadać oddziały zamiejscowe w kraju. Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Dyrektora Instytutu i Rady Instytutu, może, w drodze zarządzenia, tworzyć, przekształcać i likwidować oddziały zamiejscowe Instytutu, uwzględniając możliwość wykonywania jego zadań na obszarze działania oddziału. Zarządzenie, o którym mowa w ust. 3, określa siedzibę, właściwość rzeczową oraz miejscową oddziałów zamiejscowych Instytutu oraz ich organizację wewnętrzną. Celem działalności Instytutu jest pogłębianie polsko-węgierskiej przyjaźni i współpracy. Do zadań Instytutu należy: przekazywanie młodym pokoleniom znaczenia tradycji polsko-węgierskiej; wzmacnianie współpracy i nawiązywanie kontaktów między przedstawicielami młodego pokolenia, w szczególności w dziedzinie kultury i sportu; wspieranie współpracy naukowej, inicjatyw oraz projektów naukowych i oświatowych mających na celu wzajemne poznanie języka, kultury, historii i polityki obu państw; wspieranie wzajemnej myśli innowacyjnej polsko-węgierskich organizacji kulturalnych, gospodarczych i politycznych w celu wzmacniania konkurencyjności obu państw; finansowanie lub dofinansowanie przedsięwzięć na rzecz współpracy polsko-węgierskiej; analiza przemian politycznych, gospodarczych i społecznych w Europie, wpływających na bezpieczeństwo i rozwój Rzeczypospolitej Polskiej i Węgier. Instytut może prowadzić działalność gospodarczą wyodrębnioną pod względem finansowym i rachunkowym z działalności, o której mowa w art. 5. Działalność gospodarcza, o której mowa w ust. 1, nie może być finansowana z dotacji podmiotowej z budżetu państwa . Dochód z działalności gospodarczej, o której mowa w ust. 1, służy wyłącznie realizacji zadań Instytutu określonych w art. 5 ust. 2. Organami Instytutu są: Dyrektor Instytutu; Międzynarodowa Rada Instytutu; Rada Instytutu. Dyrektor Instytutu jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów. Dyrektorem Instytutu może być osoba, która: korzysta z pełni praw publicznych; posiada wykształcenie wyższe; nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; nie została ukarana zakazem pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1311 i 2110); w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r. nie pracowała i nie służyła w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2017 r. poz. 2186) oraz nie współpracowała z tymi organami. Przed powołaniem na stanowisko Dyrektora Instytutu osoba powoływana składa oświadczenie o spełnieniu wymagań, o których mowa w ust. 2, a w przypadku osób urodzonych przed dniem 1 sierpnia 1972 r. - także oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy. Powołanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 108, 4, 138, 305 i 357). Kadencja Dyrektora Instytutu trwa pięć lat i rozpoczyna się od dnia powołania na stanowisko. Kadencja Dyrektora Instytutu wygasa w przypadku: śmierci; złożenia rezygnacji; skazania prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Rady Instytutu, odwołuje Dyrektora Instytutu przed upływem kadencji, jeżeli: utracił zdolność do pełnienia obowiązków na skutek długotrwałej choroby trwającej co najmniej sześć miesięcy, stwierdzonej orzeczeniem lekarskim; złożył niezgodne z prawdą oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy, stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu; został pozbawiony praw publicznych; naruszył przepisy niniejszej ustawy. Odwołanie następuje z dniem określonym w akcie odwołania. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, Prezes Rady Ministrów powierza zastępcy Dyrektora Instytutu pełnienie obowiązków Dyrektora Instytutu na okres nie dłuższy niż trzy miesiące, z możliwością jednorazowego przedłużenia tego okresu o kolejne trzy miesiące. Do zadań i obowiązków Dyrektora Instytutu należy w szczególności: kierowanie pracami Instytutu; reprezentowanie Instytutu na zewnątrz; zapewnienie funkcjonowania i ciągłości pracy Instytutu; podejmowanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy; powoływanie i odwoływanie dyrektorów oddziałów zamiejscowych Instytutu; opracowywanie rocznego planu działania Instytutu; opracowywanie projektu rocznego planu finansowego Instytutu; opracowywanie rocznego sprawozdania finansowego Instytutu; sporządzanie rocznego sprawozdania z działalności Instytutu; opiniowanie tworzenia, przekształcania i likwidowania oddziałów zamiejscowych Instytutu; sprawowanie zarządu nad mieniem Instytutu; prowadzenie gospodarki finansowej Instytutu; rozliczanie dotacji otrzymanych z budżetu państwa. Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 6-9, Dyrektor Instytutu przedstawia do zatwierdzenia Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Wynagrodzenie Dyrektora Instytutu ustala Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1222 i 2371). Dyrektor Instytutu kieruje działalnością Instytutu przy pomocy nie więcej niż dwóch zastępców, powoływanych przez Dyrektora Instytutu. Zastępcą Dyrektora Instytutu może być osoba, która spełnia wymagania określone w art. 8 ust. 2. Przepisy art. 8 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio. Dyrektor Instytutu odwołuje zastępców Dyrektora Instytutu. W skład Międzynarodowej Rady Instytutu wchodzi nie więcej niż 20 członków powołanych spośród osób wyróżniających się wiedzą o stosunkach polsko-węgierskich, którzy przyczynili się do wzmocnienia współpracy polsko-węgierskiej. Członkowie Międzynarodowej Rady Instytutu są powoływani przez Prezesa Rady Ministrów spośród kandydatów zgłoszonych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 16 pkt 1, na czas określony w akcie powołania. Pracami Międzynarodowej Rady Instytutu kieruje przewodniczący wybierany spośród jej członków. Przewodniczącego wybiera i odwołuje Prezes Rady Ministrów. Do zadań Międzynarodowej Rady Instytutu należy: analiza działań podejmowanych na rzecz współpracy polsko-węgierskiej; opiniowanie kierunków i zasad współpracy między Instytutem a instytucją utworzoną przez stronę węgierską, której celem jest współpraca polsko-węgierska; opiniowanie przedkładanych przez Dyrektora Instytutu propozycji działań Instytutu, mających na celu realizację zadań, o których mowa w art. 5 ust. 2; poszukiwanie nowych form wsparcia organizacyjnego, koncepcyjnego i finansowego działalności Instytutu; wyrażanie opinii i składanie wniosków do Dyrektora Instytutu we wszystkich istotnych sprawach związanych z działalnością Instytutu. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia: podmioty uprawnione do zgłaszania kandydatów do Międzynarodowej Rady Instytutu oraz tryb i sposób ich zgłaszania, uwzględniając potrzebę sprawnego przeprowadzenia wyboru kandydatów na członków Międzynarodowej Rady Instytutu; tryb działania Międzynarodowej Rady Instytutu, uwzględniając stworzenie optymalnych warunków organizacyjnych do prawidłowej realizacji zadań Instytutu; sposób pokrywania kosztów związanych z uczestnictwem członków w posiedzeniach Międzynarodowej Rady Instytutu, uwzględniając celowość zwrotu wydatków poniesionych przez członków Międzynarodowej Rady Instytutu oraz konieczność ułatwienia dokonywania rozliczeń. Wskład Rady Instytutu wchodzi nie więcej niż 7 członków. Członkowie Rady Instytutu są powoływani spośród specjalistów z zakresu działania Instytutu, których wiedza, doświadczenie lub autorytet dają rękojmię prawidłowej realizacji zadań Rady Instytutu. Kadencja Rady Instytutu trwa cztery lata. Nie można pełnić funkcji członka Rady Instytutu przez więcej niż dwie kolejno po sobie następujące pełne kadencje. W przypadku upływu kadencji Rady Instytutu dotychczasowi członkowie pełnią swoje funkcje do czasu powołania członków do Rady Instytutu kolejnej kadencji. Członkostwo w Radzie Instytutu wygasa w przypadku: śmierci; złożenia rezygnacji; skazania prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady Instytutu przed upływem kadencji w przypadku: nieuczestniczenia w pracach Rady Instytutu przez okres co najmniej sześciu miesięcy; choroby uniemożliwiającej pełnienie funkcji członka Rady Instytutu stwierdzonej orzeczeniem lekarskim. Odwołanie następuje z dniem określonym w akcie odwołania. W przypadku wygaśnięcia członkostwa w Radzie Instytutu lub odwołania członka Rady Instytutu przed upływem kadencji Prezes Rady Ministrów powołuje nowego członka Rady Instytutu na okres do końca tej kadencji. Do zadań Rady Instytutu należy opiniowanie: kierunków działalności Instytutu; inicjatyw, opracowań i badań prowadzonych przez Instytut; projektu rocznego planu działania oraz projektu rocznego planu finansowego Instytutu; rocznego sprawozdania finansowego Instytutu; rocznego sprawozdania z działalności Instytutu; tworzenia, przekształcania i likwidowania oddziałów zamiejscowych Instytutu; projektów zmian w statucie Instytutu. Rada Instytutu w celu wykonania swoich zadań może żądać niezbędnych informacji od Dyrektora Instytutu. Rada Instytutu może przedstawiać Dyrektorowi Instytutu stanowiska, opinie lub wnioski we wszystkich sprawach dotyczących działalności Instytutu. Pracami Rady Instytutu kieruje przewodniczący wybierany spośród jej członków. Przewodniczącego wybiera i odwołuje Rada Instytutu w głosowaniu tajnym, zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy członków Rady Instytutu. Rada Instytutu danej kadencji wybiera przewodniczącego na pierwszym posiedzeniu. Przewodniczący Rady Instytutu zwołuje jej posiedzenie z własnej inicjatywy, na wniosek Dyrektora Instytutu lub co najmniej dwóch członków Rady Instytutu, w terminie dwóch tygodni od dnia otrzymania wniosku. Prezes Rady Ministrów zwołuje pierwsze posiedzenie Rady Instytutu danej kadencji oraz wskazuje członka Rady Instytutu, który przewodniczy temu posiedzeniu. W posiedzeniach Rady Instytutu mogą uczestniczyć, bez prawa głosu, Dyrektor Instytutu, zastępcy Dyrektora Instytutu, przewodniczący Międzynarodowej Rady Instytutu oraz osoby zaproszone przez przewodniczącego Rady Instytutu. Członkom Rady Instytutu za udział w posiedzeniach przysługują należności z tytułu podróży służbowych w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy. Uchwały Rady Instytutu zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy liczby członków Rady Instytutu. W przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego Rady Instytutu. Oddziałem zamiejscowym Instytutu kieruje dyrektor powoływany i odwoływany przez Dyrektora Instytutu. Powołanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy. Instytut prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na zasadach określonych w niniejszej ustawie oraz w przepisach o finansach publicznych. Przychodami Instytutu są: dotacja podmiotowa z budżetu państwa; przychody z działalności gospodarczej prowadzonej na zasadach określonych w art. 6; środki finansowe pochodzenia zagranicznego; przychody ze sprzedaży albo z tytułu przekazania do odpłatnego używania rzeczowych składników majątkowych będących własnością Instytutu; darowizny, spadki i zapisy; odsetki od środków zgromadzonych na rachunkach bankowych Instytutu, chyba że przepisy odrębne lub umowa, na podstawie której Instytut otrzymał środki, stanowią inaczej; przychody z innych tytułów. Dotację podmiotową przeznacza się na dofinansowanie działalności bieżącej związanej z realizacją zadań, o których mowa w art. 5 ust. 2. Realizację zadań, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 3, finansuje się także ze środków finansowych przyznawanych Instytutowi na podstawie przepisów odrębnych. Podstawą gospodarki finansowej Instytutu jest roczny plan finansowy ustalany, zgodnie z przepisami o finansach publicznych, na okres roku obrotowego. Rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy. Dyrektor Instytutu przygotowuje i, po zasięgnięciu opinii Rady Instytutu, przedstawia Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów do zatwierdzenia projekt rocznego planu finansowego Instytutu, z uwzględnieniem terminów określanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych dla przedłożenia materiałów do projektu ustawy budżetowej. Podstawę gospodarki finansowej Instytutu w okresie od dnia 1 stycznia do dnia wejścia w życie planu finansowego Instytutu stanowi projekt tego planu. Roczny plan finansowy Instytutu obejmuje w szczególności: przychody z prowadzonej działalności; dotacje z budżetu państwa; koszty, w tym: wynagrodzenia i składki od nich naliczane, płatności odsetkowe wynikające z zaciągniętych zobowiązań, zakup towarów i usług; środki na wydatki majątkowe; środki przyznane innym podmiotom; stan należności i zobowiązań na początek i koniec roku; stan środków pieniężnych na początek i koniec roku. Instytut prowadzi rachunkowość zgodnie z przepisami o rachunkowości. Tworzy się następujące fundusze Instytutu: fundusz statutowy; fundusz rezerwowy; fundusz stypendialny; zakładowy fundusz świadczeń socjalnych; inne fundusze, jeżeli obowiązek ich utworzenia wynika z odrębnych przepisów. Fundusz statutowy Instytutu stanowi równowartość netto środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz innych składników majątku, stanowiących wyposażenie Instytutu w dniu rozpoczęcia działalności. Zysk netto Instytutu powiększa fundusz rezerwowy. Stratę netto Instytutu pokrywa się z funduszu rezerwowego. Fundusz stypendialny tworzy się ze środków z dotacji podmiotowej, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1, w kwocie nie wyższej niż 5% dotacji podmiotowej z budżetu państwa. Fundusz stypendialny może zostać powiększony o środki przekazane Instytutowi na podstawie odrębnych umów o finansowanie lub dofinansowanie stypendiów. Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych tworzy się na zasadach określonych w ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2191 i 2371). Instytut jest zwolniony z opłat z tytułu użytkowania wieczystego gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem części tych gruntów wykorzystywanej wyłącznie do działalności, o której mowa w art. 6 ust. 1. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do użytkowania wieczystego gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Instytut może ustanawiać i finansować stypendia ze środków z funduszu stypendialnego, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 3, za osiągnięcia i inicjatywy podejmowane na rzecz współpracy polsko-węgierskiej, w szczególności dla pracowników naukowych, studentów oraz osób wyróżniających się w działaniach, o których mowa w art. 5 ust. 2. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz pozbawiania stypendiów, o których mowa w ust. 1, a także rodzaje i wysokość stypendiów, uwzględniając znaczenie osiągnięć i inicjatyw dla współpracy polsko-węgierskiej. Z wnioskiem o finansowanie lub dofinansowanie przedsięwzięcia na rzecz współpracy polsko-węgierskiej, zwane dalej „wsparciem”, może wystąpić każdy podmiot prowadzący niezarobkową działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Węgier, państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Instytut nie może udzielić wsparcia: osobie fizycznej skazanej prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo składania fałszywych zeznań, przekupstwa, przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, systemowi bankowemu, przestępstwo skarbowe albo inne związane z wykonywaniem działalności gospodarczej lub popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej; osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej niebędącej osobą prawną, w której osoba będąca członkiem jej organów zarządzających lub wspólnikiem została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo, o którym mowa w pkt 1; podmiotowi, który: posiada zaległości z tytułu należności publicznoprawnych lub pozostaje pod zarządem komisarycznym, znajduje się w toku likwidacji, postępowania upadłościowego lub postępowania restrukturyzacyjnego, lub w okresie trzech lat przed dniem złożenia wniosku o udzielenie wsparcia naruszył w sposób istotny umowę zawartą z Instytutem. Wsparcie odbywa się w formie dotacji celowej. Instytut udziela wsparcia w drodze umowy o wsparcie. Instytut jest obowiązany do kontroli rozliczenia przychodów i kosztów przedsięwzięcia objętego wsparciem. Kontroli podlega również przebieg i sposób realizacji przedsięwzięcia oraz prawidłowość wykorzystania otrzymanego z Instytutu wsparcia. Podmiot otrzymujący wsparcie jest obowiązany wykorzystać uzyskane środki zgodnie z celem, na jaki je uzyskał, i zgodnie z umową o wsparcie. Dotyczy to także odsetek bankowych od środków uzyskanych w ramach wsparcia. Podmiot otrzymujący wsparcie w przypadku osiągnięcia zysku z przedsięwzięcia objętego wsparciem jest obowiązany do zwrotu wsparcia na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia: kryteria, warunki i tryb udzielania wsparcia, a także istotne elementy wniosku o jego udzielenie, istotne elementy umowy o wsparcie - uwzględniając konieczność realizacji celu, o którym mowa w art. 5 ust. 1, efektywnego i skutecznego wykorzystania wsparcia oraz zapewnienia przejrzystości jego udzielania. W ramach kontroli, o której mowa w art. 30 ust. 3, upoważnieni pracownicy Instytutu mogą badać dokumenty i inne nośniki informacji, które mają lub mogą mieć znaczenie dla oceny prawidłowości wykorzystania środków uzyskanych w ramach wsparcia, oraz żądać udzielenia ustnie lub na piśmie informacji dotyczących wykonania przedsięwzięcia objętego wsparciem. Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 30 ust. 3, upoważnieni pracownicy Instytutu mogą formułować wnioski i zalecenia pokontrolne. Instytut może odstąpić od umowy o wsparcie w przypadku wykorzystania wsparcia niezgodnie z przeznaczeniem lub nieterminowego bądź nienależytego wykonywania umowy o wsparcie, w tym zmniejszenia zakresu przedsięwzięcia objętego wsparciem stwierdzonego na podstawie wyników kontroli oraz oceny realizacji wniosków i zaleceń pokontrolnych. Odstępując od umowy o wsparcie, Instytut określa kwotę wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie naliczanymi od dnia przekazania środków, termin jej zwrotu oraz nazwę i numer konta, na które należy dokonać wpłaty. W ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2017 r. poz. 2186) wprowadza się następujące zmiany: w art. 4 w pkt 61 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 62 w brzmieniu: Dyrektor Instytutu Współpracy Polsko-Węgierskiej im. Wacława Felczaka i jego zastępcy. w art. 8 w pkt 57 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 58 w brzmieniu: pkt 62 - Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. W ustawie z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. poz. 2259 oraz z 2017 r. poz. 624, 1491 i 1529) w art. 3 w ust. 1 po pkt 11 dodaje się pkt 11a w brzmieniu: Instytut Współpracy Polsko-Węgierskiej im. Wacława Felczaka; Tworzy się Instytut. W latach 2018-2027 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym realizacji zadań wynikających z ustawy wyniesie: 2018 r. - 6 000 000 zł; 2019 r. - 6 000 000 zł; 2020 r. - 6 000 000 zł; 2021 r. - 6 000 000 zł; 2022 r. - 6 000 000 zł; 2023 r. - 6 000 000 zł; 2024 r. - 6 000 000 zł; 2025 r. - 6 000 000 zł; 2026 r. - 6 000 000 zł; 2027 r. - 6 000 000 zł. Organem monitorującym wykorzystanie limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, jest Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. W przypadku zagrożenia przekroczenia limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, zostanie zastosowany mechanizm korygujący polegający na ograniczeniu wydatków związanych z kosztami funkcjonowania Instytutu, w szczególności w zakresie związanym z liczbą ustanawianych i finansowanych stypendiów, o których mowa w art. 28 ust. 1, oraz wielkością udzielanego przez Instytut wsparcia. Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Prezes Rady Ministrów powołuje członków: Międzynarodowej Rady Instytutu pierwszej kadencji, Rady Instytutu pierwszej kadencji - w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Dyrektor Instytutu przygotowuje i przedstawia Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów do zatwierdzenia projekt planu finansowego Instytutu na rok 2018. Przepis art. 25 ust. 3 stosuje się odpowiednio. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.