Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 września 2019 r. w sprawie warunków i trybu udzielania pomocy publicznej i pomocy de minimis za pośrednictwem Agencji Badań Medycznych

Rozporządzenie Ministra Zdrowiaz dnia 5 września 2019 r.w sprawie warunków i trybu udzielania pomocy publicznej i pomocy de minimis za pośrednictwem Agencji Badań Medycznych 1)Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 95). Spis treści Treść rozporządzenia Rozdział 1 Przepisy ogólne

§ 1. 1. 2.

§ 2. 1) 2) 3)

§ 3. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 2. 3. 4.

§ 4. 1. 2. 3. 4.

§ 5. 1. 2. 1) 2) 3) 4) 5) a) b) c) d) e) 3. 4. 5. 1) 2) a) b)

§ 6. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8)

§ 7. 1. 2. 1) 2) 3. 1) 2) 4. 5. 6.

§ 8. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8)

§ 9. Rozdział 2 Pomoc publiczna na badania podstawowe, badania przemysłowe, prace rozwojowe oraz studia wykonalności

§ 10. 1) 2) 3) 4) 5)

§ 11. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 2.

§ 12. 1. 1) 2) 3) 4) 2. 3.

§ 13. Rozdział 3 Pomoc publiczna na pokrycie kosztów usług doradczych

§ 14. 1) 2)

§ 15. 1) 2) 3)

§ 16. Rozdział 4 Pomoc szkoleniowa

§ 17. 1. 2. 1) 2) 3) 4) 3. 4. 1) 2) Rozdział 5 Pomoc publiczna na wspieranie innowacyjności

§ 18.

§ 19. 1) 2) 3)

§ 20. 1. 2. Rozdział 6 Pomoc publiczna dla przedsiębiorców rozpoczynających działalność badawczo-rozwojową

§ 21.

§ 22. 1) a) b) c) 2) a) b) c) 3) a) b) 4)

§ 23. Rozdział 7 Przepisy końcowe

§ 24.

§ 25.

§ 26. Na podstawie art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Agencji Badań Medycznych (Dz. U. poz. 447) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa warunki i tryb udzielania pomocy publicznej i pomocy de minimis za pośrednictwem Agencji Badań Medycznych, zwanej dalej „Agencją”, w tym przeznaczenie pomocy, rodzaje kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, zwanych dalej „kosztami kwalifikowalnymi”, sposób kumulowania pomocy oraz maksymalne wielkości pomocy. Do pomocy, o której mowa w ust. 1, mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.)2)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 329 z 15.12.2015, str. 28, Dz. Urz. UE L 149 z 7.06.2016, str. 10, Dz. Urz. UE L 156 z 20.06.2017, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 236 z 14.09.2017, str. 28., zwanego dalej „rozporządzeniem nr 651/2014”, oraz rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1407/2013”. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 1 załącznika I do rozporządzenia nr 651/2014; mikro-, małym lub średnim przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć odpowiednio mikro-, małe lub średnie przedsiębiorstwo spełniające kryteria określone w art. 2 załącznika I do rozporządzenia nr 651/2014; dużym przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo niespełniające kryteriów uznania za mikro-, małe lub średnie przedsiębiorstwo. Pomoc publiczna jest udzielana za pośrednictwem Agencji na: badania podstawowe, badania przemysłowe, prace rozwojowe oraz studium wykonalności, o których mowa w art. 25 rozporządzenia nr 651/2014; usługi doradcze, o których mowa w art. 18 rozporządzenia nr 651/2014; pomoc szkoleniową, o której mowa w art. 31 rozporządzenia nr 651/2014; wspieranie innowacyjności, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia nr 651/2014; wspieranie przedsiębiorców rozpoczynających działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 22 rozporządzenia nr 651/2014. Pomoc de minimis jest udzielana za pośrednictwem Agencji na wykonanie studium wykonalności, wsparcie komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych, oraz innych form ich transferu do gospodarki. Pomoc publiczna i pomoc de minimis są udzielane za pośrednictwem Agencji w trybie konkursowym, o którym mowa w art. 16 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Agencji Badań Medycznych. Pomoc publiczna i pomoc de minimis są przekazywane na podstawie umowy, o której mowa w art. 20 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Agencji Badań Medycznych. Pomoc publiczna nie może być udzielona w przypadkach, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. c oraz d, ust. 3 lit. a-d, ust. 4 lit. c oraz ust. 5 rozporządzenia nr 651/2014. Pomoc publiczna nie może być udzielona przedsiębiorcom, na których ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji Europejskiej uznającej pomoc udzieloną przez to samo państwo członkowskie za niezgodne z prawem i rynkiem wewnętrznym. Pomoc de minimis nie może być udzielona w przypadkach, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia nr 1407/2013. Pomoc de minimis oraz pomoc publiczna mogą być udzielone, jeżeli spełniają kryteria pomocy przejrzystej, o których mowa odpowiednio w art. 4 rozporządzenia nr 1407/2013 oraz art. 5 rozporządzenia nr 651/2014. Pomoc publiczna oraz pomoc de minimis wywołują efekt zachęty, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia nr 651/2014, i są udzielane przedsiębiorcy, który złożył pisemny wniosek o udzielenie pomocy przed rozpoczęciem działalności lub prac nad projektem. Wniosek o udzielenie pomocy publicznej i pomocy de minimis zawiera: firmę przedsiębiorcy oraz informację o jego wielkości w rozumieniu art. 2 załącznika I do rozporządzenia nr 651/2014; opis projektu, ze wskazaniem daty rozpoczęcia i zakończenia jego realizacji; lokalizację projektu; wykaz kosztów projektu; wskazanie kwoty finansowania publicznego koniecznego do realizacji projektu i preferowanej formy pomocy spośród następujących: dotacja, pożyczka, gwarancja, zaliczka zwrotna, inna forma, o której mowa w art. 22 rozporządzenia nr 651/2014. Wniosek o udzielenie pomocy może zawierać inne elementy niż wskazane w ust. 2, określone w ogłoszeniu o konkursie. Przepisu ust. 1 w zakresie wywoływania efektu zachęty, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia nr 651/2014, nie stosuje się do pomocy publicznej, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 5. Do wniosku o udzielenie pomocy wnioskodawca załącza: w przypadku pomocy publicznej - informacje dotyczące wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz informacje o otrzymanej pomocy publicznej albo oświadczenie o nieotrzymaniu pomocy, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 6 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 362 oraz z 2019 r. poz. 730 i 1063); w przypadku pomocy de minimis: wszystkie zaświadczenia o pomocy de minimis, pomocy de minimis w rolnictwie i pomocy de minimis w rybołówstwie, jakie otrzymał w roku podatkowym, w którym ubiega się o pomoc oraz w dwóch poprzednich latach podatkowych albo oświadczenie o wielkości pomocy de minimis, pomocy de minimis w rolnictwie i pomocy de minimis w rybołówstwie otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenie o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie, informacje dotyczące w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 37 ust. 2a ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Pomoc publiczna udzielana za pośrednictwem Agencji podlega indywidualnej notyfikacji Komisji Europejskiej, jeżeli jej wielkość przekracza równowartość: 40 000 000 euro dla przedsiębiorcy na jeden projekt - jeżeli ponad połowa całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu zostanie poniesiona na badania podstawowe; 20 000 000 euro dla przedsiębiorcy na jeden projekt - jeżeli ponad połowa całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu zostanie poniesiona na badania przemysłowe albo łącznie badania przemysłowe i badania podstawowe; 15 000 000 euro dla przedsiębiorcy na jeden projekt - jeżeli ponad połowa całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu zostanie poniesiona na prace rozwojowe; 7 500 000 euro na jedno studium wykonalności - na wykonanie studiów wykonalności poprzedzających badania podstawowe, badania przemysłowe lub prace rozwojowe; 5 000 000 euro na przedsiębiorcę i na projekt - w przypadku pomocy na wspieranie innowacyjności; 2 000 000 euro na przedsiębiorcę i na projekt - w przypadku pomocy na usługi doradcze; 2 000 000 euro na projekt szkoleniowy - w przypadku pomocy na pomoc szkoleniową; kwot określonych na przedsiębiorstwo na podstawie § 22 i § 23 - w przypadku pomocy na wspieranie przedsiębiorców rozpoczynających działalność badawczo-rozwojową. Do obliczania wielkości pomocy publicznej w przypadku, o którym mowa w § 6, oraz progów maksymalnej intensywności pomocy publicznej udzielanej za pośrednictwem Agencji uwzględnia się całkowitą kwotę pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, projektu lub działań objętych pomocą, z zachowaniem zasad określonych w art. 8 rozporządzenia nr 651/2014 oraz w art. 5 rozporządzenia nr 1407/2013. Pomoc publiczną, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 1-4, udzielaną za pośrednictwem Agencji, można łączyć z inną pomocą publiczną: pod warunkiem, że każda z nich dotyczy innych, możliwych do wyodrębnienia kosztów kwalifikowalnych; w odniesieniu do tych samych - pokrywających się częściowo albo w całości - kosztów kwalifikowalnych, tylko wówczas gdy taka kumulacja nie spowoduje przekroczenia najwyższego progu intensywności pomocy publicznej lub wartości pomocy publicznej mających zastosowanie do tej pomocy zgodnie z rozporządzeniem 651/2014. Pomoc publiczną, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 5, udzielaną za pośrednictwem Agencji, można łączyć z: pomocą publiczną, w przypadku której można wyodrębnić koszty kwalifikowalne; inną pomocą publiczną, w przypadku której nie można wyodrębnić kosztów kwalifikowalnych, do wysokości najwyższego progu finansowania określonego w rozporządzeniu 651/2014 lub decyzji Komisji Europejskiej. Pomoc publiczna udzielana za pośrednictwem Agencji nie może być łączona z pomocą de minimis w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych, jeżeli doprowadziłoby to do przekroczenia maksymalnych progów intensywności pomocy publicznej określonych w rozporządzeniu nr 651/2014. Pomocy de minimis udzielonej za pośrednictwem Agencji nie można łączyć z pomocą publiczną w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych lub z pomocą publiczną dla tego samego środka finansowania ryzyka, w przypadku gdyby prowadziło to do przekroczenia maksymalnego poziomu intensywności pomocy publicznej lub wartości pomocy publicznej ustalonej w rozporządzeniu nr 651/2014 lub w decyzji Komisji Europejskiej. Pomoc de minimis może być udzielona przedsiębiorcy, jeżeli wartość tej pomocy łącznie z wartością innej pomocy de minimis oraz pomocy de minimis w rolnictwie i pomocy de minimis w rybołówstwie, przyznanych w roku podatkowym, w którym przedsiębiorca ubiega się o pomoc, oraz w dwóch poprzednich latach podatkowych nie przekroczy kwoty stanowiącej równowartość 200 000 euro, a w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego działalność w zakresie transportu drogowego towarów - 100 000 euro. Do kosztów kwalifikowalnych w przypadku pomocy de minimis na wsparcie komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych, studium wykonalności oraz innych form ich transferu do gospodarki zalicza się: koszty zatrudnienia osób realizujących projekt; koszty narzędzi i sprzętu wykorzystywanych do realizacji projektu, jeżeli są one wykorzystywane w okresie dłuższym niż czas realizacji projektu, koszty ich amortyzacji w okresie realizacji projektu, obliczone na podstawie przepisów o rachunkowości; koszty doradztwa lub równoważnych usług świadczonych wyłącznie w celu realizacji projektu, nabytych po cenach rynkowych, pod warunkiem że w transakcji nie ma elementów zmowy; przy czym koszty te uznaje się do wysokości 70% całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu; inne koszty operacyjne, w tym koszty dostaw, materiałów i podobnych produktów, ponoszone bezpośrednio w związku z realizacją projektu; koszty opłat urzędowych ponoszone w związku z wykonywaniem czynności objętych projektem; koszty pomocy prawnej bezpośrednio związanej z wykonywaniem czynności objętych projektem; koszty opracowania studium wykonalności; dodatkowe koszty ogólne ponoszone bezpośrednio w związku z wykonywaniem czynności objętych projektem; przy czym koszty te uznaje się do wysokości 15% całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu. Pomoc de minimis na wsparcie komercjalizacji wyników badań naukowych i prac rozwojowych, studium wykonalności oraz innych form ich transferu do gospodarki nie może przekroczyć 90% wartości kosztów kwalifikowalnych. Pomoc publiczna na badania podstawowe, badania przemysłowe, prace rozwojowe oraz studia wykonalności jest udzielana, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki: projekt ma charakter innowacyjny; istnieje zapotrzebowanie na wynik projektu; proponowane rozwiązania są porównywalne albo lepsze od dotychczasowych rozwiązań technicznych, technologicznych lub organizacyjnych; możliwość wykonania projektu nie budzi wątpliwości, a osiągnięcie przewidywanego wyniku jest efektywne ekonomicznie; planowane koszty realizacji projektu są zasadne w stosunku do przedmiotu i zakresu badań podstawowych, badań przemysłowych, prac rozwojowych lub studiów wykonalności. W przypadku projektu obejmującego badania podstawowe, badania przemysłowe lub prace rozwojowe kosztami kwalifikowalnymi są koszty: wynagrodzeń wraz z pozapłacowymi kosztami pracy, w tym składkami na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, osób zatrudnionych przy realizacji projektu, w części, w jakiej wynagrodzenia te są bezpośrednio związane z jego realizacją; aparatury i sprzętu w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane przy realizacji projektu, jeżeli aparatura i sprzęt nie są wykorzystywane przy realizacji projektu przez cały okres ich użytkowania, za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu obliczone na podstawie przepisów o rachunkowości; budynków i gruntów w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane przy realizacji projektu; w przypadku budynków za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu, obliczone na podstawie przepisów o rachunkowości, a w przypadku gruntów - koszty związane z przeniesieniem własności lub innych praw rzeczowych, koszty odpłatnego korzystania z gruntu lub faktycznie poniesione koszty kapitałowe; badań wykonywanych na podstawie umowy, wiedzy i patentów zakupionych lub użytkowanych na podstawie licencji udzielonej przez podmioty zewnętrzne na warunkach pełnej konkurencji oraz koszty doradztwa i równorzędnych usług wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby projektu; dodatkowe koszty ogólne i inne koszty operacyjne, w tym koszty materiałów, dostaw i podobnych produktów, ponoszone bezpośrednio przy realizacji projektu. W przypadku projektu obejmującego studium wykonalności kosztami kwalifikowalnymi są koszty jego opracowania. Intensywność pomocy publicznej, liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji brutto do kosztów kwalifikowalnych, nie może przekroczyć: 100% kosztów kwalifikowalnych - w przypadku badań podstawowych; 50% kosztów kwalifikowalnych - w przypadku badań przemysłowych; 25% kosztów kwalifikowalnych - w przypadku prac rozwojowych; 50% kosztów kwalifikowalnych - w przypadku studiów wykonalności. Intensywność pomocy publicznej w przypadku badań przemysłowych i prac rozwojowych można zwiększyć do maksymalnie 80% kosztów kwalifikowalnych zgodnie z zasadami określonymi w art. 25 ust. 6 rozporządzenia 651/2014. Intensywność pomocy publicznej na studium wykonalności można zwiększyć zgodnie z zasadą określoną w art. 25 ust. 7 rozporządzenia 651/2014. W przypadku projektu generującego dochód po jego ukończeniu, na realizację którego została udzielona pomoc publiczna na badania podstawowe, badania przemysłowe, prace rozwojowe oraz studia wykonalności na rzecz dużego przedsiębiorcy w wielkości przekraczającej równowartość 1 000 000 euro, wielkość udzielonej pomocy podlega weryfikacji na podstawie art. 61 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, z późn. zm.)3)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 270 z 15.10.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 200 z 26.07.2016, str. 140, Dz. Urz. UE L 259 z 27.09.2016, str. 79, Dz. Urz. UE L 338 z 13.12.2016, str. 34, Dz. Urz. UE L 129 z 19.05.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 176 z 7.07.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 335 z 15.12.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 193 z 30.07.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 291 z 16.11.2018, str. 5 oraz Dz. Urz. UE L 123 z 10.05.2019, str. 1.. Pomoc publiczna na pokrycie kosztów usług doradczych jest udzielana mikro-, małemu lub średniemu przedsiębiorcy, który: realizuje fazę badań lub rozwoju produktu powstałego w wyniku badań naukowych lub prac rozwojowych albo wprowadza na rynek po raz pierwszy produkt powstały w wyniku badań naukowych lub prac rozwojowych. W przypadku pomocy publicznej na pokrycie kosztów usług doradczych kosztami kwalifikowalnymi są koszty tych usług: świadczonych przez konsultantów zewnętrznych; niemających charakteru ciągłego ani okresowego; niezwiązanych ze zwykłymi kosztami operacyjnymi przedsiębiorcy, takimi jak stałe usługi doradztwa podatkowego, regularne usługi prawnicze lub reklama. Intensywność pomocy publicznej na pokrycie kosztów usług doradczych nie przekracza 50% kosztów kwalifikowalnych. Pomocy szkoleniowej nie przyznaje się na szkolenia, o których mowa w art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 651/2014. Za koszty kwalifikowalne w ramach pomocy szkoleniowej uznaje się koszty: zatrudnienia wykładowców poniesione za godziny, podczas których wykładowcy uczestniczą w szkoleniu; operacyjne wykładowców i uczestników szkolenia bezpośrednio związane z projektem szkoleniowym, takie jak koszty podróży, koszty zakwaterowania, materiały bezpośrednio związane z projektem, amortyzacja narzędzi i wyposażenia w zakresie, w jakim są wykorzystywane wyłącznie na potrzeby projektu szkoleniowego; usług doradczych związanych z projektem szkoleniowym; personelu osób szkolonych i ogólne koszty pośrednie, w tym koszty administracyjne, wynajem, koszty ogólne, poniesione za godziny, podczas których osoby szkolone biorą udział w szkoleniu. Intensywność pomocy nie przekracza 50% kosztów kwalifikowalnych. Intensywność pomocy można zwiększyć maksymalnie do 70% kosztów kwalifikowalnych w następujący sposób: o 10 punktów procentowych w przypadku szkoleń dla pracowników niepełnosprawnych lub znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji; o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorstwa i o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małego przedsiębiorstwa. Pomoc publiczna na wspieranie innowacyjności jest udzielana mikro-, małemu lub średniemu przedsiębiorcy. W przypadku pomocy publicznej na wspieranie innowacyjności kosztami kwalifikowalnymi są koszty: uzyskania i ochrony patentów i innych wartości niematerialnych i prawnych; oddelegowania z jednostki naukowej będącej organizacją prowadzącą badania i upowszechniającą wiedzę albo od dużego przedsiębiorcy wysoko wykwalifikowanego personelu, o którym mowa w art. 2 pkt 93 rozporządzenia 651/2014; usług doradczych w zakresie innowacji w rozumieniu art. 2 pkt 94 rozporządzenia nr 651/2014 i usług wsparcia innowacji w rozumieniu art. 2 pkt 95 rozporządzenia nr 651/2014. Intensywność pomocy publicznej na wspieranie innowacyjności nie przekracza 50% kosztów kwalifikowalnych. Intensywność pomocy publicznej na wspieranie innowacyjności przeznaczonej na pokrycie kosztów usług doradczych w zakresie innowacji i usług wsparcia innowacji może zostać zwiększona do 100% kosztów kwalifikowalnych pod warunkiem, że całkowita wartość tej pomocy nie przekroczy równowartości 200 000 euro dla jednego przedsiębiorcy w okresie trzech lat poprzedzających dzień udzielenia tej pomocy. Za przedsiębiorców kwalifikujących się do otrzymania pomocy uznaje się przedsiębiorców, o których mowa w art. 22 ust. 2 rozporządzenia nr 651/2014. Pomoc publiczna dla przedsiębiorców rozpoczynających działalność badawczo-rozwojową może być udzielona w formie: pożyczek o stopach procentowych na warunkach korzystniejszych od rynkowych, udzielanych na okres: 10 lat, o maksymalnej kwocie nominalnej: 1 500 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zwanego dalej „Traktatem”, 2 000 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a Traktatu, od 5 do 10 lat, o maksymalnej kwocie nominalnej określonej jako iloczyn kwot wskazanych w lit. a przez iloraz 10 lat i rzeczywistego okresu, na jaki pożyczka została udzielona, poniżej 5 lat, o maksymalnej kwocie nominalnej określonej jak dla pożyczek udzielanych na okres 5 lat; gwarancji o prowizjach korzystniejszych od wynikających z warunków rynkowych o wartości nieprzekraczającej 80% kwoty kredytu lub pożyczki, na zabezpieczenie których zostają udzielone na okres: 10 lat, w których maksymalna gwarantowana kwota wynosi: 2 250 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c Traktatu, 3 000 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a Traktatu, od 5 do 10 lat, w których maksymalną gwarantowaną kwotę określa się jako iloczyn kwot wskazanych w lit. a przez iloraz 10 lat i rzeczywistego okresu, na jaki gwarancja została udzielona, poniżej 5 lat, w których maksymalną gwarantowaną kwotę określa się jak dla gwarancji udzielanych na okres 5 lat; dotacji, w tym inwestycji kapitałowych lub quasi-kapitałowych w rozumieniu art. 2 pkt 66 rozporządzenia nr 651/2014, zmniejszenia stóp procentowych lub prowizji gwarancyjnych, o wartości ekwiwalentu dotacji brutto do: 600 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c Traktatu, 800 000 euro dla przedsiębiorców mających siedzibę albo miejsce zamieszkania na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a Traktatu; kombinacji form, o których mowa w pkt 1-3, pod warunkiem że odsetek kwoty przyznanej w jednej formie, obliczony na podstawie maksymalnej wielkości pomocy publicznej dopuszczalnej dla tej formy, jest uwzględniony przy ustalaniu pozostałego odsetka maksymalnej wielkości pomocy publicznej udzielanej w innych formach wchodzących w skład kombinacji. Dla małych przedsiębiorców spełniających kryteria innowacyjnego przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 80 rozporządzenia nr 651/2014 maksymalne wartości pomocy publicznej, o których mowa w § 22, mogą ulec podwojeniu. Pomoc publiczna może być udzielana w okresie obowiązywania rozporządzenia 651/2014. Pomoc de minimis może być udzielana w okresie obowiązywania rozporządzenia 1407/2013. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.