Rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 27 września 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania w zakresie wypłaty odszkodowań oraz udzielania dotacji celowych i pożyczek ze środków Funduszu Reprywatyzacji

Rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwojuz dnia 27 września 2019 r.w sprawie szczegółowego sposobu postępowania w zakresie wypłaty odszkodowań oraz udzielania dotacji celowych i pożyczek ze środków Funduszu Reprywatyzacji 1)Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 września 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju (Dz. U. poz. 1841). Treść rozporządzenia

§ 1. 1) 2) 3)

§ 2. 1. 2. 1) 2) 3) 3. 4. 5. 6.

§ 3. 1. 2. 1) 2) 3) 4) 3. 4.

§ 4. 1. 2. 3.

§ 5. 1. 2. 1) 2) 3) 4)

§ 6. 1. 2. 3.

§ 7.

§ 8. 1. 1) 2) 2. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 3. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) a) b) c) d) e) f) g) h) i) j) k) l) m) 9) 10) 11) a) b) 4.

§ 9. 1. 2. 3. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 4. 5.

§ 10.

§ 11. 1. 2.

§ 12. 1. 2.

§ 13.

§ 14.

§ 15. 1. 2.

§ 16.

§ 17. 1. 2.

§ 18. 1. 2. 1) 2) 3) 4) 5) a) b) c) d)

§ 19. 1. 2.

§ 20. 1. 2. 3. 4.

§ 21. 1. 2. 3.

§ 22.

§ 23. Na podstawie art. 56 ust. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i niektórych uprawnieniach pracowników (Dz. U. z 2018 r. poz. 2170 oraz z 2019 r. poz. 492) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa szczegółowy sposób postępowania w zakresie: wypłaty odszkodowań, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i niektórych uprawnieniach pracowników, zwanej dalej „ustawą”; udzielania dotacji, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 3 ustawy; udzielania pożyczek, o których mowa w art. 56 ust. 4d1 ustawy. Wniosek o wypłatę odszkodowania ze środków Funduszu Reprywatyzacji, zwanego dalej „Funduszem”, składa w formie pisemnej do dysponenta Funduszu organ, który reprezentuje Skarb Państwa we właściwym postępowaniu sądowym lub administracyjnym, zwany dalej „organem”. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej: imię i nazwisko (nazwę) oraz adres zamieszkania lub zameldowania (siedziby) uprawnionego oraz jego numer PESEL (NIP), a w razie braku numeru PESEL numer dowodu tożsamości; wskazanie kwoty przypadającej do wypłaty uprawnionemu, ze wskazaniem odpowiednich postanowień w dokumentach, o których mowa w ust. 3, oraz okresu, za jaki mają być naliczone i wypłacone odsetki; wskazanie sposobu realizacji wypłaty, w tym numeru rachunku - jeżeli realizacja wypłaty ma nastąpić przelewem. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się odpis prawomocnego wyroku, odpis ugody sądowej lub kopię ostatecznej decyzji administracyjnej wydanych w związku z nacjonalizacją mienia lub na podstawie art. 10 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2099) wraz z oświadczeniem organu składającego wniosek, że podlegają one wykonaniu, oraz inne dokumenty niezbędne do realizacji wniosku. W przypadku gdy należne kwoty mają być przekazane pełnomocnikowi uprawnionego do wniosku, o którym mowa w ust. 1, organ dołącza kopię pełnomocnictwa uprawniającego do odbioru tych kwot. W przypadku uprawnionego niemającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania i podlegającego obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej we wniosku, o którym mowa w ust. 1, organ dodatkowo podaje numer, rodzaj oraz kraj wydania dokumentu stwierdzającego tożsamość uprawnionego oraz zagraniczny numer identyfikacyjny podatnika uzyskany w państwie, w którym podatnik ma miejsce zamieszkania - o ile uprawniony go posiada. Dysponent Funduszu może wezwać organ składający wniosek do przedstawienia dodatkowych dokumentów i informacji w związku ze złożonym wnioskiem, o którym mowa w ust. 1. Wniosek o udzielenie dotacji celowej na dofinansowanie zaspokajania roszczeń byłych właścicieli mienia przejętego przez Skarb Państwa, w szczególności przez wydanie rzeczy lub wypłatę świadczeń wynikających z prawomocnych wyroków i ugód sądowych oraz ostatecznych decyzji administracyjnych wydanych w związku z nacjonalizacją mienia, jednostka samorządu terytorialnego składa w formie pisemnej do dysponenta Funduszu. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej: kwotę wnioskowanej dotacji celowej; uzasadnienie prawne i ekonomiczne przyznania dotacji celowej na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, wskazujące szczególne okoliczności uzasadniające udzielenie dotacji, w tym związane z jej sytuacją finansową uniemożliwiającą samodzielne zaspokajanie roszczeń, o których mowa w ust. 1; adres zamieszkania lub zameldowania (siedziby) uprawnionego; numer rachunku bankowego jednostki samorządu terytorialnego, na który dotacja ma zostać przekazana. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się poświadczone przez organ wnioskujący kopie dokumentów umożliwiających weryfikację tożsamości uprawnionego oraz prawidłowości reprezentacji uprawnionego, a także dokumenty poświadczające posiadanie środków finansowych na realizację zadania co najmniej w wysokości, o której mowa w art. 128 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622 i 1649). Dysponent Funduszu może wezwać jednostkę samorządu terytorialnego do przedstawienia dodatkowych dokumentów i informacji w związku ze złożonym wnioskiem, o którym mowa w ust. 1. Dysponent Funduszu może powierzyć Bankowi Gospodarstwa Krajowego, na podstawie umowy, dokonywanie oceny i analizy wniosku o udzielenie z Funduszu dotacji celowej, o którym mowa w § 3 ust. 1. Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności kryteria dokonywania przez Bank Gospodarstwa Krajowego analizy i oceny sytuacji finansowej jednostki samorządu terytorialnego w celu potwierdzenia braku możliwości samodzielnego zaspokajania przez nią roszczeń wskazanych we wniosku. Bank Gospodarstwa Krajowego, na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1, przedstawia dysponentowi Funduszu pisemną rekomendację co do zasadności udzielenia dotacji celowej jednostce samorządu terytorialnego ze środków Funduszu i jej wysokości na cel wskazany we wniosku wraz z uzasadnieniem, zawierającym w szczególności analizę i ocenę ekonomiczną sytuacji finansowej jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem możliwości samodzielnego zaspokajania przez nią roszczeń. W przypadku spełnienia warunków, o których mowa w art. 56 ust. 4e ustawy, dysponent Funduszu może zawrzeć z jednostką samorządu terytorialnego porozumienie, o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 3 ustawy, które upoważnia do ubiegania się o zawarcie umowy o dotację celową. Porozumienie określa co najmniej: wysokość środków, które jednostka samorządu terytorialnego wydatkowała lub będzie wydatkować na zaspokojenie roszczeń, o których mowa w § 3 ust. 1; wstępnie ustaloną wysokość dotacji celowej; możliwy termin zawarcia umowy o udzielenie dotacji celowej; listę dodatkowych dokumentów oraz termin ich przedłożenia. Dysponent Funduszu, udzielając dotacji celowej jednostkom samorządu terytorialnego, zawiera z nimi umowę, o której mowa w art. 150 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. W przypadku niezaspokojenia lub niezaspokojenia w części roszczenia przez jednostki samorządu terytorialnego umowa o udzielenie dotacji zawiera dodatkowo oświadczenie jednostki samorządu terytorialnego o pokryciu lub zabezpieczeniu pokrycia kosztów realizacji zadania w wysokości wynikającej z art. 128 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Przed zawarciem umowy zgodnie z ust. 1 jednostka samorządu terytorialnego przedkłada dysponentowi Funduszu odpis prawomocnego wyroku sądowego, odpis ugody sądowej lub kopię ostatecznej decyzji administracyjnej, stanowiących podstawę do spełnienia świadczenia pieniężnego. Wniosek o udzielenie dotacji celowej, o którym mowa w § 3 ust. 1, składany jest w terminie do końca pierwszego kwartału i rozpatrywany w terminie do końca trzeciego kwartału danego roku. Wniosek o udzielenie pożyczki ze środków Funduszu, zwany dalej „wnioskiem o udzielenie pożyczki”, może złożyć: spółka, o której mowa w art. 56 ust. 4d1pkt 1 ustawy, przedsiębiorca, o którym mowa w art. 56 ust. 4d1pkt 2 ustawy - zwani dalej „podmiotem wnioskującym”. Wniosek o udzielenie pożyczki zawiera co najmniej: oznaczenie podmiotu wnioskującego, ze wskazaniem, czy podmiot wnioskujący jest spółką, o której mowa w art. 56 ust. 4d1pkt 1 ustawy, czy przedsiębiorcą, o którym mowa w art. 56 ust. 4d1pkt 2 ustawy; wskazanie celu, na jaki ma być udzielona pożyczka; kwotę pożyczki, o którą wnioskuje podmiot wnioskujący; proponowany termin spłaty pożyczki; proponowane warunki udzielania pożyczki; proponowane zabezpieczenia spłaty pożyczki; uzasadnienie wniosku. Do wniosku o udzielenie pożyczki dołącza się: umowę spółki, akt założycielski, statut lub inny dokument, na podstawie którego podmiot wnioskujący został utworzony i funkcjonuje; aktualny odpis z właściwego rejestru, do którego podmiot wnioskujący jest wpisany; sprawozdania finansowe za 3 lata obrotowe, poprzedzające rok, w którym został złożony wniosek, albo za cały okres działalności, jeżeli podmiot istnieje krócej niż trzy lata, sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości, o ile podmiot wnioskujący był obowiązany do ich sporządzenia; sprawozdania z badania sprawozdań finansowych, o których mowa w pkt 3, o ile podlegały badaniu; skonsolidowane sprawozdania finansowe za trzy lata obrotowe, poprzedzające rok, w którym został złożony wniosek, albo za cały okres działalności, jeżeli podmiot istnieje krócej niż trzy lata, sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości, o ile podmiot wnioskujący był obowiązany do ich sporządzenia; sprawozdania z badania skonsolidowanych sprawozdań finansowych, o których mowa w pkt 5, o ile podlegały badaniu; analizę i ocenę sytuacji finansowej podmiotu wnioskującego za ostatnie trzy lata obrotowe albo za cały okres działalności - jeżeli podmiot istnieje krócej niż trzy lata; biznesplan zawierający: informacje ogólne dotyczące podmiotu wnioskującego, określenie celu, na który ma być udzielona pożyczka, i jego podstawowych założeń, analizę rynku i strategię marketingową, w tym dokładne określenie: produktu, konkurentów, obecnego udziału w rynku, docelowego udziału w rynku, podaży i popytu na rynku, planów sprzedaży, chłonności rynku, planowanych cen sprzedaży, cen rynkowych, sposobu dystrybucji i promocji, istniejących na rynku zdolności produkcyjnych, niezbędnych koncesji, prezentację kosztów podmiotu wnioskującego, w szczególności kosztów inwestycji lub innego celu, na który pożyczka ma być udzielona, opis lokalizacji inwestycji lub innego celu, na który pożyczka ma być udzielona, wraz z uzasadnieniem wyboru lokalizacji, opis działań technicznych inwestycji lub innego celu, na który pożyczka ma być udzielona, w tym co najmniej opisy technologii, niezbędnych atestów i licencji, wpływu na środowisko naturalne, nakładów inwestycyjnych, źródeł finansowania, zdolności produkcyjnych oraz planu produkcji i zapotrzebowania, opis organizacji inwestycji lub innego celu, na który pożyczka ma być udzielona, opis struktury oraz kosztów zatrudnienia, harmonogram realizacji inwestycji lub innego celu, na który pożyczka ma być udzielona, oraz ostateczny termin zakończenia i rozpoczęcia użytkowania inwestycji lub innego celu, na który pożyczka ma być udzielona, plan finansowy podmiotu wnioskującego oraz plan finansowy inwestycji lub innego celu, na który pożyczka ma być udzielona, w tym co najmniej plan przychodów, plan kosztów, plan rachunku wyników, plan nakładów inwestycyjnych, plan zapotrzebowania na kapitał obrotowy, plan źródeł finansowania, plan przepływów pieniężnych, plan bilansu, ocenę ekonomiczno-finansową inwestycji lub innego celu, na który pożyczka ma być udzielona, w tym co najmniej ocenę finansową, ocenę efektywności i ocenę ryzyka finansowego opartą na kilku scenariuszach, podsumowanie i wnioski końcowe, w tym ocenę opłacalności dla Skarbu Państwa udzielenia pożyczki, dane kontaktowe sporządzającego biznesplan oraz datę jego sporządzenia; test prywatnego inwestora, o którym mowa w § 9 ust. 2; informacje o otrzymanej pomocy publicznej na ratowanie lub restrukturyzację przez podmiot wnioskujący w okresie ostatnich 10 lat oraz informacje o innej pomocy publicznej otrzymanej przez podmiot wnioskujący; oświadczenie podmiotu wnioskującego o niewystępowaniu poniższych okoliczności: ubiegania się przez podmiot wnioskujący o udzielenie lub korzystania z pomocy na ratowanie lub restrukturyzację, znajdowania się podmiotu wnioskującego w trudnej sytuacji zgodnie z kryteriami określonymi w przepisach Unii Europejskiej dotyczących pomocy podmiotom w takiej sytuacji2)Kryteria te zostały określone w komunikacie Komisji w pkt 19 i 20 Wytycznych dotyczących pomocy państwa na ratowanie. Kopie dokumentów dołączonych do wniosku o udzielenie pożyczki powinny być potwierdzone za zgodność z oryginałem lub dokumentem elektronicznym. Prezes Rady Ministrów może żądać dostarczenia dokumentów w oryginale do wglądu. Pożyczka jest udzielana ze środków Funduszu na warunkach akceptowalnych dla inwestora prywatnego w warunkach gospodarki rynkowej. W celu stwierdzenia, czy Skarb Państwa, udzielając pożyczki ze środków Funduszu, będzie działał jak prywatny inwestor w warunkach gospodarki rynkowej, niezależny podmiot zewnętrzny o uznanej pozycji na rynku świadczonych usług, który posiada umiejętności i doświadczenie niezbędne do sporządzenia testu prywatnego inwestora, w szczególności posiada uprawnienia biegłego rewidenta lub potwierdzone stosownymi dokumentami kompetencje zawodowe, w tym w zakresie świadczenia usług doradztwa prawnego, finansowego, ekonomicznego lub dotyczącego restrukturyzacji, sporządza test prywatnego inwestora. Test prywatnego inwestora, o którym mowa w ust. 2, jest analizą działań, które będą podejmowane przez Skarb Państwa wobec podmiotu wnioskującego, zawierający co najmniej: ocenę rynkowego charakteru pożyczki, o którą wnioskuje podmiot wnioskujący; przewidywany zwrot z tytułu udzielonej pożyczki w postaci kapitału wraz z oprocentowaniem; ocenę możliwości dokonania przez podmiot wnioskujący spłaty pożyczki udzielonej na podstawie rozpatrywanego wniosku; opinię, czy podmiot wnioskujący byłby w stanie uzyskać finansowanie na rynku finansowym; opinię, czy podmiot wnioskujący przetrwałby na rynku bez udziału środków publicznych; opinię odnoszącą się do perspektyw gospodarczych podmiotu wnioskującego, uwzględniającą w szczególności sytuację w sektorze rynku, w którym działa podmiot wnioskujący, i poziom konkurencji na tym rynku; ocenę, czy pożyczka udzielona na podstawie rozpatrywanego wniosku będzie wystarczająca do osiągnięcia zakładanych w biznesplanie celów, czy też konieczne będzie późniejsze, dodatkowe wsparcie finansowe; wnioski końcowe, w tym opinię co do zasadności udzielenia pożyczki. Test prywatnego inwestora, o którym mowa w ust. 2, jest sporządzany w szczególności na podstawie biznesplanu, z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących realizacji inwestycji lub innego celu, na który pożyczka ma być udzielona. i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (Dz. Urz. UE C 249 z 31.07.2014, str. 1). W przypadku gdy test prywatnego inwestora, o którym mowa w ust. 2, wskazuje na konieczność wprowadzenia zmian do biznesplanu, przed udzieleniem pożyczki muszą one być potwierdzone sporządzeniem nowego testu prywatnego inwestora. Wniosek o udzielenie pożyczki wraz z załącznikami podmiot wnioskujący składa do Prezesa Rady Ministrów. W przypadku gdy wniosek o udzielenie pożyczki nie zawiera elementów, o których mowa w § 8 ust. 2, lub nie dołączono do niego załączników, o których mowa w § 8 ust. 3, Prezes Rady Ministrów wzywa podmiot wnioskujący do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie. W przypadku nieuzupełnienia wniosku o udzielenie pożyczki w terminie określonym zgodnie z ust. 1, Prezes Rady Ministrów pozostawia wniosek bez rozpoznania. Prezes Rady Ministrów może zażądać przedstawienia w wyznaczonym terminie dodatkowych wyjaśnień i informacji niezbędnych do rozpatrzenia wniosku o udzielenie pożyczki. W przypadku nieprzekazania żądanych wyjaśnień i informacji w terminie określonym zgodnie z ust. 1, Prezes Rady Ministrów pozostawia wniosek o udzielenie pożyczki bez rozpoznania. Prezes Rady Ministrów może wystąpić o opinię lub przeprowadzać konsultacje w zakresie otrzymanego wniosku o udzielenie pożyczki z innymi organami, w tym organami pomocniczymi działającymi przy Prezesie Rady Ministrów. Prezes Rady Ministrów odmawia udzielenia pożyczki w szczególności gdy biznesplan, o którym mowa w § 8 ust. 3 pkt 8, oraz test prywatnego inwestora, o którym mowa w § 9 ust. 2, uwzględniające łączną kwotę oraz strukturę zobowiązań, wskazują że pożyczka nie zwróci się w odpowiednim czasie w postaci kapitału wraz z oprocentowaniem. Prezes Rady Ministrów występuje do dysponenta Funduszu o opinię w zakresie trybu i warunków wypłaty środków oraz spłaty pożyczki określonych w uzgodnionym projekcie umowy pożyczki, którą zamierza zawrzeć z podmiotem wnioskującym, a także o opinię dotyczącą stanu środków i zobowiązań Funduszu oraz możliwości płatniczych udzielenia pożyczki ze środków Funduszu. Dysponent Funduszu wydaje opinię w terminie 14 dni od dnia otrzymania wystąpienia. W przypadku gdy opinia dysponenta Funduszu wskazuje na brak możliwości udzielenia pożyczki ze środków Funduszu, Prezes Rady Ministrów informuje podmiot wnioskujący o braku możliwości rozpatrzenia jego wniosku. Prezes Rady Ministrów występuje o opinię do właściwego podmiotu uprawnionego do wykonywania praw z akcji należących do Skarbu Państwa w rozumieniu art. 2 pkt 4a ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1302, 1309, 1571 i 1655), innego niż Prezes Rady Ministrów, lub do państwowej osoby prawnej wykonującej prawa z akcji podmiotu wnioskującego lub przedsiębiorcy dominującego wobec podmiotu wnioskującego, w zakresie zasadności udzielenia pożyczki. Prezes Rady Ministrów występuje o opinię prawną do Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej o uzgodnionym projekcie umowy pożyczki, którą zamierza zawrzeć z podmiotem wnioskującym, także w przypadku gdy kwota pożyczki nie przekracza kwoty 100 000 000 zł. Wniosek o wydanie opinii prawnej przedkładany jest Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej nie później niż na 15 dni, a w uzgodnieniu z Prezesem Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej nie później niż na 4 dni, przed planowanym zawarciem umowy pożyczki. Opinię, o której mowa w ust. 1, Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej wydaje w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, nie później jednak niż w dniu poprzedzającym dzień planowanego zawarcia umowy pożyczki. Niewydanie w tym terminie opinii przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej jest równoznaczne z brakiem zastrzeżeń Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej do opiniowanego projektu umowy. Udzielenie pożyczki ze środków Funduszu następuje na podstawie umowy zawieranej przez Prezesa Rady Ministrów z podmiotem wnioskującym, zwanej dalej „umową pożyczki udzielanej ze środków Funduszu”. Umowa pożyczki udzielanej ze środków Funduszu określa w szczególności: wysokość i przeznaczenie pożyczki; tryb i warunki wypłaty oraz spłaty pożyczki, w tym oprocentowanie; okres, w którym podmiot wnioskujący będzie zobowiązany do przedkładania okresowych sprawozdań z wykorzystania udzielonej pożyczki i jej efektów; okoliczności, w tym przypadki naruszeń umowy przez podmiot wnioskujący, w przypadku których wystąpienia podmiot wnioskujący będzie zobowiązany do zwrotu kwoty stanowiącej równowartość udzielonej pożyczki wraz z odsetkami przed terminem przewidzianym w umowie; zobowiązania podmiotu wnioskującego, w szczególności do: wykorzystania pożyczki zgodnie z celem, na który została udzielona, przedłożenia sprawozdania z badania stanu wykorzystania środków przeznaczonych na realizację celu, na który pożyczka została udzielona, oraz oceny uzyskanych efektów, przedkładania sprawozdań finansowych, za każdy rok obrotowy, o ile podmiot wnioskujący był zobowiązany do ich sporządzenia wraz ze sprawozdaniami z badania sprawozdania finansowego, o ile będą one podlegać badaniu, złożenia stosownego zabezpieczenia. Prezes Rady Ministrów przedkłada dysponentowi Funduszu umowę pożyczki udzielanej ze środków Funduszu. Wypłata środków z Funduszu następuje na pisemne zlecenie składane dysponentowi Funduszu przez Prezesa Rady Ministrów. Dysponent Funduszu prowadzi obsługę finansowo-księgową realizacji umowy pożyczki udzielanej ze środków Funduszu, w tym monitoruje gromadzenie na rachunku Funduszu przychodów z tytułu odsetek, spłat kapitału udzielonej pożyczki oraz innych należności wynikających z umowy pożyczki ze środków Funduszu. Dysponent Funduszu każdorazowo przekazuje Prezesowi Rady Ministrów informacje o dokonanych wpłatach z tytułu realizacji umowy pożyczki udzielanej ze środków Funduszu. Dysponent Funduszu niezwłocznie informuje Prezesa Rady Ministrów o nieterminowej spłacie pożyczki, w tym odsetek. Dysponent Funduszu może powierzyć, w drodze umowy, realizację zadań, o których mowa w ust. 1-3, Bankowi Gospodarstwa Krajowego. Obsługę finansowo-księgową Funduszu prowadzi urząd obsługujący dysponenta Funduszu. Dysponent Funduszu może powierzyć, w drodze umowy, realizację zadania, o którym mowa w ust. 1, w całości lub w części Bankowi Gospodarstwa Krajowego. Koszty obsługi Funduszu obciążają wydatki urzędu obsługującego dysponenta Funduszu. Do wniosków o wypłatę odszkodowań lub innych świadczeń pieniężnych z Funduszu, udzielenie dotacji celowej lub pożyczki, złożonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.3)Zakres spraw uregulowany w niniejszym rozporządzeniu był poprzednio regulowany w rozporządzeniu Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 23 marca 2017 r. w sprawie szczegółowego sposobu prowadzenia gospodarki finansowej Funduszu Reprywatyzacji (Dz. U. poz. 647), które utraciło moc z dniem 30 września 2019 r., zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 492).