Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 września 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej

Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsiz dnia 19 września 2019 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej Spis treści Treść obwieszczenia 1. 2.

§ 2.

§ 3. Załącznik - Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej1)Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. poz. 1250). Rozdział 1 Przepisy ogólne

§ 1. 1) 2) 3)

§ 2. 1. 1) 2) a) b) c) d) 2.

§ 3. 1. 2. 1) 2) 3)

§ 4.

§ 5. 1. 2.

§ 6. 1. 1) 2) 2. 3. 4. 1) 2) 5.

§ 7. 1. 2. 1) 2)

§ 8. 1. 2. 3.

§ 9. 1. 2.

§ 10. 1. 2. Rozdział 2 Minimalne warunki utrzymywania bydła

§ 11. 1. 1) 2) a) b) c) 2. 1) a) b) 2) a) b) 3) a) b) 4) a) b) 5) a) b) 3. 1) a) b) 2) a) b) 4. 1) 2) 3) 4) 5) 5. 1) 2) 3) 4)

§ 12. 1) 2) 3) Rozdział 3 Minimalne warunki utrzymywania koni

§ 13. 1. 1) 2) 3) 2.

§ 14. 1. 1) 2) 3) 2. 1) a) b) 2) a) b) 3. 1) 2)

§ 15. 1. 2. Rozdział 4 Minimalne warunki utrzymywania owiec

§ 16. 1. 1) 2) 2. 1) 2) 3) 4) 5) 3. 1) 2) 3) 4) 5) Rozdział 5 Minimalne warunki utrzymywania kóz

§ 17. 1. 1) 2) a) b) 2. 3.

§ 18. 1. 1) 2) 2. 1) 2) 3) 3. 1) 2) 3) 4) 4. Rozdział 6 Minimalne warunki utrzymywania indyków, gęsi, kaczek, strusi, przepiórek i perlic

§ 19. 1. 2. 1) 2)

§ 20.

§ 21. 1. 1) 2) 2. 1) 2) a) b)

§ 22. 1. 1) 2) 2. 1) 2) 3. 4. 1) 2) 5. 1) 2)

§ 23. 1. 1) 2) 3) 2. 3. 1) 2)

§ 24. 1) 2)

§ 25. 1. 1) 2) 3) 2. 1) 2)

§ 26. 1. 2.

§ 27. 1. 2. 1) 2) 3. 1) 2) 4. 5.

§ 28. 1. 2. Rozdział 7 Minimalne warunki utrzymywania zwierząt futerkowych

§ 29. 1. 1a. 1b. 1c. 1d. 1e. 1f. 1g. 1h3)Dodany przez § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 grudnia 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 116), które weszło w życie z dniem 1 czerwca 2018 r.. 2. 3. 1) a) b) 2) a) b) 3) a) b) 4) a) b) 5) a) b) 6) a) b) 7) a) b) 4.

§ 30. 1. 1) 2) 2. 3. 4. 1) a) b) 2) a) b) 3) a) b) 5. 1) 2) 3) 6. 1) 2) 3) 7. 1) 2) 3) 8.

§ 31. 1. 2. 3. 1) 2) 3)

§ 32. 1. 1) 2) 2. 3. Rozdział 8 Minimalne warunki utrzymywania jeleni i danieli

§ 33. 1. 2. 1) 2) 3. 4. 5.

§ 34. 1. 1) 2) 2. 1) 2) 3) 3. 1) 2) 3) 4)

§ 35. Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz. U. z 2017 r. poz. 127), z uwzględnieniem zmiany wprowadzonej rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 grudnia 2017 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 116). Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 grudnia 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 116), które stanowią: Do gospodarstw, w których w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia są utrzymywane lisy polarne, lisy pospolite lub jenoty, stosuje się przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2018 r. 2)Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają w zakresie w nim określonym postanowienia dyrektywy Rady 98/58/WE z dnia 20 lipca 1998 r. dotyczącej ochrony zwierząt gospodarskich (Dz. Urz. WE L 221 z 08.08.1998, str. 23 - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 23, str. 316). Na podstawie art. 12 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2019 r. poz. 122 i 1123) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa minimalne warunki utrzymywania: bydła, z wyjątkiem cieląt, koni, owiec, kóz, strusi, przepiórek, perlic, lisów polarnych, lisów pospolitych, jenotów, norek, tchórzy, królików, szynszyli, nutrii, jeleni i danieli, indyków, gęsi i kaczek, w gospodarstwach utrzymujących co najmniej 100 sztuk tych ptaków - odrębnie dla każdego gatunku, w tym obsadę zwierząt w zależności od systemów utrzymywania. Zwierzęta wymienione w § 1 utrzymuje się: w pomieszczeniu przeznaczonym do ich utrzymywania, z wyjątkiem lisów polarnych, lisów pospolitych, jenotów, norek i tchórzy; w systemie otwartym, z wyjątkiem: indyków i strusi do ukończenia 6. tygodnia życia, gęsi i kaczek do ukończenia 3. tygodnia życia, przepiórek do ukończenia 20. dnia życia, zwierząt futerkowych. Zwierzętom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zapewnia się możliwość ochrony przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i zwierzętami drapieżnymi, w szczególności przez zakrzewienie lub zadrzewienie miejsc ich utrzymywania albo przez budowę w tych miejscach niezwiązanych trwale z podłożem zadaszeń, wiat lub innych osłon chroniących przed wiatrem. Zwierzętom wymienionym w § 1 zapewnia się opiekę i właściwe warunki utrzymywania uwzględniające minimalne normy powierzchni w zależności od systemów utrzymywania. Zwierzęta wymienione w § 1 utrzymuje się w warunkach: nieszkodliwych dla ich zdrowia oraz niepowodujących urazów, uszkodzeń ciała lub cierpień; zapewniających im swobodę ruchu, a w szczególności możliwość kładzenia się, wstawania oraz leżenia; umożliwiających kontakt wzrokowy z innymi zwierzętami. Pomieszczenia, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, oświetla się przystosowanym dla danego gatunku zwierząt światłem sztucznym lub zapewnia dostęp światła naturalnego. Zwierzęta wymienione w § 1 dogląda się co najmniej raz dziennie. W celu umożliwienia kontroli pomieszczeń, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, i doglądania umieszczonych w nich zwierząt o każdej porze pomieszczenia te wyposaża się w stałe lub przenośne oświetlenie sztuczne. Pomieszczenia, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, ich wyposażenie oraz sprzęt używany przy utrzymywaniu tych zwierząt: wykonuje się z materiałów nieszkodliwych dla zdrowia zwierząt oraz nadających się do czyszczenia i odkażania; czyści się i odkaża. Odchody zwierząt wymienionych w § 1 oraz niezjedzone resztki paszy usuwa się z pomieszczeń, w których utrzymuje się te zwierzęta, tak często, aby uniknąć wydzielania się nieprzyjemnych woni i zanieczyszczenia paszy lub wody. Pomieszczenia te zabezpiecza się przed muchami i gryzoniami. Wyposażenie i sprzęt przeznaczone do karmienia i pojenia zwierząt wymienionych w § 1 umieszcza się w taki sposób, aby zminimalizować ryzyko zanieczyszczenia paszy lub wody oraz ułatwić bezkonfliktowy dostęp tych zwierząt do paszy i wody. Wyposażenie i sprzęt, o którym mowa w ust. 1: powinny być tak skonstruowane, umieszczone, obsługiwane i utrzymywane, aby nie powodowały nadmiernego hałasu; sprawdza się co najmniej raz dziennie, a wykryte usterki niezwłocznie usuwa. Podłoga w pomieszczeniach, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, powinna być twarda, równa i stabilna, a jej powierzchnia gładka i nieśliska. W pomieszczeniach, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, obieg powietrza, stopień zapylenia, temperaturę, względną wilgotność powietrza i stężenie gazów utrzymuje się na poziomie nieszkodliwym dla zwierząt. W przypadku wyposażenia pomieszczeń, w których utrzymuje się zwierzęta wymienione w § 1, w mechaniczny lub automatyczny system wentylacji system ten łączy się z: systemem alarmowym sygnalizującym awarię systemu wentylacyjnego; systemem wentylacji awaryjnej. Bydłu, owcom, kozom, indykom, gęsiom, kaczkom, strusiom, przepiórkom, perlicom, lisom polarnym, lisom pospolitym, jenotom, norkom, tchórzom, królikom, szynszylom, nutriom, jeleniom i danielom zapewnia się stały dostęp do wody. Konie poi się wodą co najmniej trzy razy dziennie. Urządzenia do pojenia instaluje się w sposób zabezpieczający wodę przed wylewaniem się. Bydło, konie, owce, kozy, króliki, szynszyle, nutrie karmi się co najmniej dwa razy dziennie paszą dostosowaną do ich gatunku, wieku, masy ciała i stanu fizjologicznego. Jelenie, daniele, indyki, gęsi, kaczki, strusie, przepiórki, perlice, lisy polarne, lisy pospolite, jenoty, norki i tchórze karmi się co najmniej raz dziennie paszą dostosowaną do ich gatunku, wieku, masy ciała i stanu fizjologicznego. Chore lub ranne zwierzęta wymienione w § 1 niezwłocznie otacza się opieką, a w razie potrzeby izoluje. Jeżeli wymaga tego stan zdrowia chorego lub rannego zwierzęcia wymienionego w § 1, zwierzę to utrzymuje się na ściółce. Bydło, z wyjątkiem cieląt, utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się: na uwięzi; bez uwięzi wolnostanowiskowo: z wydzielonymi legowiskami, z wyjątkiem bydła opasowego i buhajów, bez wydzielonych legowisk na ściółce, bez wydzielonych legowisk i ściółki, z wyjątkiem buhajów, krów i jałówek cielnych powyżej 7. miesiąca ciąży. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wymiary stanowiska powinny wynosić w przypadku utrzymywania: krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży: długość - co najmniej 1,6 m, szerokość - co najmniej 1,1 m; jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży: długość - co najmniej 1,5 m, szerokość - co najmniej 1 m; buhajów: długość - co najmniej 2,4 m, szerokość - co najmniej 1,4 m; bydła opasowego o masie ciała do 300 kg: długość - co najmniej 1,3 m, szerokość - co najmniej 0,8 m; bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg: długość - co najmniej 1,45 m, szerokość - co najmniej 0,95 m. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, wymiary wydzielonego legowiska powinny wynosić w przypadku utrzymywania: krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży: długość - co najmniej 2,1 m, szerokość - co najmniej 1,1 m; jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży: długość - co najmniej 1,9 m, szerokość - co najmniej 0,9 m. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: krów i jałówek powyżej 7. miesiąca ciąży - co najmniej 4,5 m2; jałówek powyżej 6. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży - co najmniej 2,2 m2; bydła opasowego o masie ciała do 300 kg - co najmniej 1,6 m2; bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg - co najmniej 2,2 m2; buhajów - co najmniej 9 m2. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: jałówek powyżej 19. miesiąca życia, jednak nie dłużej niż do 7. miesiąca ciąży - co najmniej 2 m2; jałówek powyżej 6. miesiąca życia do 19. miesiąca życia - co najmniej 1,6 m2; bydła opasowego o masie ciała do 300 kg - co najmniej 1,3 m2; bydła opasowego o masie ciała powyżej 300 kg - co najmniej 1,8 m2. W systemie utrzymywania bydła, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia, na której jest utrzymywane bydło, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: jałówek - co najmniej 10 m2; krów - co najmniej 15 m2; buhajów - co najmniej 20 m2. Konie utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, powinny być utrzymywane na ściółce: w boksie; na stanowisku na uwięzi; w systemie wolnostanowiskowym bez uwięzi. Ogiery i klacze powyżej roku życia utrzymuje się oddzielnie. Powierzchnia boksu, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 1, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi do 1,47 m - co najmniej 6 m2; koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi powyżej 1,47 m - co najmniej 9 m2; klaczy ze źrebięciem - co najmniej 12 m2. Wymiary stanowiska, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 2, powinny wynosić w przypadku utrzymywania: koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi do 1,47 m: szerokość - co najmniej 1,6 m, długość - co najmniej 2,1 m; koni dorosłych, których wysokość w kłębie wynosi powyżej 1,47 m: szerokość - co najmniej 1,8 m, długość - co najmniej 3,1 m. W przypadku utrzymywania koni w systemie, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 3, powierzchnia powinna wynosić dla: koni dorosłych lub młodzieży po odsadzeniu od matki, w przeliczeniu na jednego konia - co najmniej 10 m2; klaczy ze źrebięciem - co najmniej 12 m2. W przypadku utrzymywania koni w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia utrzymywania, w przeliczeniu na jednego dorosłego konia, powinna wynosić co najmniej 0,1 ha. Powierzchnię, o której mowa w ust. 1, zabezpiecza się w sposób uniemożliwiający ucieczkę koni, chyba że są to konie żyjące w dzikich lub półdzikich warunkach, w tym konie żyjące na obszarach, na których utworzono, ustanowiono lub wyznaczono formy ochrony przyrody, o których mowa w przepisach o ochronie przyrody. Owce utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się: pojedynczo; grupowo. Powierzchnia pomieszczenia dla owiec utrzymywanych pojedynczo powinna wynosić w przypadku utrzymywania: tryka - co najmniej 3 m2; matki z jagnięciem - co najmniej 2,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,7 m2 dla każdego następnego jagnięcia ssącego; jarki - co najmniej 1,5 m2; tryczka - co najmniej 2 m2; skopka - co najmniej 0,8 m2. Powierzchnia pomieszczenia dla owiec utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: tryków - co najmniej 2 m2; matek z jagniętami - co najmniej 1,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,5 m2 dla każdego jagnięcia ssącego; jarek - co najmniej 0,8 m2; tryczków - co najmniej 1,5 m2; skopków - co najmniej 0,6 m2. Kozy utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się: na stanowisku na uwięzi; w kojcu bez uwięzi: pojedynczo, z wyjątkiem koźląt, lub grupowo. Na uwięzi utrzymuje się wyłącznie dorosłe samice, z wyjątkiem samic w okresie porodu i odchowu koźląt. Kozom zapewnia się możliwość korzystania z wybiegów. W przypadku utrzymywania kóz na stanowisku na uwięzi wymiary stanowiska powinny wynosić: szerokość - co najmniej 0,75 m; długość - co najmniej 1,35 m. W przypadku utrzymywania kóz w kojcu bez uwięzi pojedynczo powierzchnia kojca powinna wynosić dla: kozy dorosłej - co najmniej 1,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,3 m2 dla koźlęcia ssącego; kozła - co najmniej 1,5 m2; kozła reproduktora - co najmniej 3 m2. W przypadku utrzymywania kóz w kojcu bez uwięzi grupowo powierzchnia kojca, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić dla: kóz dorosłych - co najmniej 1,5 m2 i dodatkowo co najmniej 0,3 m2 dla koźlęcia ssącego; kozłów - co najmniej 1,5 m2; kozłów reproduktorów - co najmniej 3 m2; koźląt - co najmniej 1 m2. Powierzchnia wybiegu, o którym mowa w § 17 ust. 3, w przeliczeniu na jedną kozę, powinna wynosić co najmniej 4 m2, a w przypadku kozłów - co najmniej 6 m2. Indyki utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się bez klatek. Maksymalne zagęszczenie obsady na m2 powierzchni pomieszczenia powinno wynosić w przypadku utrzymywania: indyków - 40 kg; indyków utrzymywanych z przeznaczeniem na produkcję mięsa - 57 kg. W celu przeciwdziałania wydziobywaniu piór i kanibalizmowi u indyków lekarz weterynarii, technik weterynarii lub pod ich nadzorem osoba obsługująca te indyki może przycinać im, przed ukończeniem 9. dnia życia, dzioby. W przypadku utrzymywania gęsi i kaczek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, maksymalne zagęszczenie obsady na m2 powierzchni pomieszczenia powinno wynosić dla: gęsi - 19 kg; kaczek - 17 kg. W przypadku utrzymywania gęsi i kaczek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2: powierzchnię utrzymywania zabezpiecza się trwałym ogrodzeniem; maksymalne zagęszczenie obsady na m2 powierzchni powinno wynosić dla: gęsi - 6,5 kg, kaczek - 10,5 kg. Strusie utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, z wybiegami: na ściółce; bez ściółki. Pomieszczenie dla strusi: ogrzewa się do ukończenia przez strusia 6. miesiąca życia; dzieli się na sektory, w których utrzymuje się strusie w różnym wieku. Z każdego sektora pomieszczenia zapewnia się strusiom wyjście na oddzielny wybieg. W sektorach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku: strusi młodych - co najmniej 0,3 m2, przy czym powierzchnia całego pomieszczenia powinna wynosić co najmniej 5 m2; strusi dorosłych - co najmniej 3,5 m2, przy czym powierzchnia całego pomieszczenia powinna wynosić co najmniej 15 m2. Wysokość pomieszczenia powinna wynosić w przypadku: strusi młodych - co najmniej 2,2 m; strusi dorosłych - co najmniej 3 m. Wybieg dla strusi powinien: przylegać bezpośrednio do pomieszczenia, w którym są one utrzymywane; posiadać wydzielone miejsce wysypane piaskiem; być zabezpieczony trwałym ogrodzeniem. Strusiom na wybiegu zapewnia się możliwość ochrony przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i zwierzętami drapieżnymi. Powierzchnia wybiegu, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku: strusi młodych - co najmniej 5 m2, przy czym powierzchnia całego wybiegu powinna wynosić co najmniej 30 m2; strusi dorosłych - co najmniej 100 m2, przy czym powierzchnia całego wybiegu powinna wynosić co najmniej 400 m2. Przepiórki w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych: pojedynczo; grupowo. W przypadku utrzymywania przepiórek w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych pojedynczo wymiary klatki powinny wynosić: długość - co najmniej 0,21 m; szerokość - co najmniej 0,1 m; wysokość - co najmniej 0,2 m. W przypadku utrzymywania przepiórek w klatkach jednopoziomowych lub wielopoziomowych grupowo powierzchnia podłogi w klatkach, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić dla: przepiórek nieśnych - co najmniej 0,025 m2, przy czym wysokość klatki powinna wynosić co najmniej 0,2 m; przepiórek mięsnych - co najmniej 0,006 m2, przy czym wysokość klatki powinna wynosić co najmniej 0,2 m. W przypadku utrzymywania przepiórek w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, powierzchnia, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co najmniej 0,04 m2. Powierzchnię, na której utrzymuje się przepiórki, trwale zabezpiecza się ogrodzeniem o wysokości co najmniej 2 m i przykrywa siatką. Perlice utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, z wybiegami. Pomieszczenie dla perlic wyposaża się w: grzędy noclegowe; gniazda. Wymiary gniazda dla perlic powinny wynosić co najmniej: szerokość - 0,4 m; długość - 0,4 m. Maksymalna obsada na m2 powierzchni pomieszczenia powinna wynosić 6 sztuk. Powierzchnia wybiegu, o którym mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co najmniej 20 m2. W przypadku utrzymywania perlic w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, perlicom zapewnia się miejsce wyposażone w grzędy noclegowe i gniazda. Przepis § 27 ust. 3 stosuje się odpowiednio. Maksymalna obsada na m2 powierzchni powinna wynosić 15 sztuk. Lisy polarne, lisy pospolite, jenoty, norki i tchórze utrzymuje się pojedynczo lub grupowo na wolnym powietrzu, w zadaszonych klatkach uniemożliwiających tym zwierzętom wydostawanie się na zewnątrz. Norki i tchórze mogą być utrzymywane w klatkach piętrowych, w których mogą swobodnie przemieszczać się pomiędzy częścią dolną i górną. Powierzchnię górnej części klatki piętrowej wlicza się do ogólnej powierzchni klatki. Parterowe i piętrowe klatki dla norek i tchórzy wyposaża się w półkę spoczynkową. Powierzchnię gospodarstwa, na której są umieszczone klatki, w których utrzymuje się norki lub tchórze, zabezpiecza się podwójnym, trwałym ogrodzeniem, przy czym jedno z ogrodzeń wykonuje się z litego materiału bez szczelin, o wysokości co najmniej 2 m, a drugie - z siatki lub innego materiału odpornego na przegryzienie przez norki i tchórze, o otworach, których średnica uniemożliwia przedostanie się tych zwierząt, i umieszcza się to ogrodzenie w podłożu co najmniej na 50 cm na całej długości. W każdym rogu wewnętrznego ogrodzenia umieszcza się pułapkę żywołowną, którą sprawdza się co najmniej raz dziennie. Parterowych i piętrowych klatek dla norek i tchórzy nie ustawia się jedna na drugiej. Klatkę dla kotnych i odchowujących młode samic norek i tchórzy oraz odsadzonych młodych wyposaża się w domek wykotowy ze ściółką. Pod klatkami umieszcza się materiał ułatwiający usuwanie odchodów. Powierzchnię gospodarstwa, na której są umieszczone klatki, w których utrzymuje się lisy polarne, lisy pospolite lub jenoty, zabezpiecza się trwałym ogrodzeniem o wysokości co najmniej 2 m, wykonanym z siatki lub innego materiału odpornego na przegryzienie, o otworach, których średnica uniemożliwia przedostanie się tych zwierząt, i umieszcza się to ogrodzenie w podłożu co najmniej na 50 cm na całej długości. Zwierzęta futerkowe stada podstawowego gatunków, o których mowa w ust. 1, utrzymuje się pojedynczo. Wymiary klatki powinny wynosić w przypadku: lisów i jenotów utrzymywanych pojedynczo: wysokość - co najmniej 0,5 m, powierzchnia podłogi - co najmniej 0,6 m2, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,6 m, a długość co najmniej 0,9 m; samic lisów i jenotów z młodymi: wysokość - co najmniej 0,5 m, powierzchnia podłogi - co najmniej 1,2 m2, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,75 m, a długość co najmniej 0,8 m; norek i tchórzy utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi: wysokość - co najmniej 0,45 m, powierzchnia podłogi - co najmniej 0,255 m2, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,3 m, wyłączając domek wykotowy, a długość co najmniej 0,7 m, wyłączając domek wykotowy; lisów i jenotów utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu 2 sztuk w klatce: wysokość - co najmniej 0,5 m, powierzchnia podłogi - co najmniej 1 m2, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,8 m, a długość co najmniej 0,9 m; norek i tchórzy utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu 2 sztuk w klatce: wysokość - co najmniej 0,45 m, powierzchnia podłogi - co najmniej 0,255 m2, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,3 m, wyłączając domek wykotowy, a długość co najmniej 0,7 m, wyłączając domek wykotowy; lisów i jenotów utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu więcej niż 2 sztuk w klatce: wysokość - co najmniej 0,5 m, powierzchnię podłogi, o której mowa w pkt 4 lit. b, powiększa się o co najmniej 0,4 m2 na każdego dodatkowego lisa lub jenota, przy czym jej szerokość powinna wynosić co najmniej 0,8 m, a długość co najmniej 0,9 m; norek i tchórzy utrzymywanych grupowo, przy utrzymywaniu więcej niż 2 sztuk w klatce: wysokość - co najmniej 0,45 m, powierzchnię podłogi, o której mowa w pkt 5 lit. b, powiększa się co najmniej o 0,085 m2 na każdą dodatkową norkę lub tchórza, przy czym szerokość tej podłogi powinna wynosić co najmniej 0,3 m, wyłączając domek wykotowy, a długość co najmniej 0,7 m, wyłączając domek wykotowy - z tym, że w przypadku klatek piętrowych wysokość klatki oraz długość i szerokość podłogi mierzy się u podstawy dolnej części tej klatki. Klatki dla kotnych i odchowujących młode samic lisów i jenotów wyposaża się w domek wykotowy. Króliki utrzymuje się na wolnym powietrzu pod zadaszeniem lub w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, w: klatkach; kojcach. Króliki utrzymuje się pojedynczo lub grupowo, przy czym króliki stada podstawowego utrzymuje się pojedynczo. Samce i samice królików po osiągnięciu dojrzałości płciowej utrzymuje się oddzielnie. Wymiary klatki dla królików utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi powinny wynosić w przypadku utrzymywania: królików o masie ciała do 2,5 kg: wysokość - co najmniej 0,28 m, powierzchnia podłogi - co najmniej 0,18 m2, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,38 m, a długość - co najmniej 0,45 m; królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg: wysokość - co najmniej 0,32 m, powierzchnia podłogi - co najmniej 0,24 m2, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,38 m, a długość - co najmniej 0,6 m; królików o masie ciała powyżej 6 kg: wysokość - co najmniej 0,43 m, powierzchnia podłogi - co najmniej 0,315 m2, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,45 m, a długość - co najmniej 0,7 m. Powierzchnia podłogi w klatce dla królików utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: królików o masie ciała do 2,5 kg - co najmniej 0,06 m2; królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg - co najmniej 0,08 m2; królików o masie ciała powyżej 6 kg - co najmniej 0,1 m2. Powierzchnia podłogi w kojcu dla królików utrzymywanych pojedynczo oraz samic z młodymi powinna wynosić w przypadku utrzymywania: królików o masie ciała do 2,5 kg - co najmniej 0,18 m2, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,4 m, a długość - co najmniej 0,45 m; królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg - co najmniej 0,24 m2, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,4 m, a długość - co najmniej 0,6 m; królików o masie ciała powyżej 6 kg - co najmniej 0,315 m2, przy czym jej szerokość - co najmniej 0,45 m, a długość - co najmniej 0,7 m. Powierzchnia podłogi w kojcu dla królików utrzymywanych grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: królików o masie ciała do 2,5 kg - co najmniej 0,06 m2; królików o masie ciała powyżej 2,5 do 6 kg - co najmniej 0,08 m2; królików o masie ciała powyżej 6 kg - co najmniej 0,1 m2. Klatkę i kojec dla samic królików, z wyjątkiem samic utrzymywanych na ściółce, wyposaża się w domek wykotowy. Szynszyle utrzymuje się w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, pojedynczo w klatkach. Dopuszcza się utrzymywanie w tej samej klatce samca i samicy, z wyjątkiem okresu odchowu młodych przez samicę. Wymiary klatki, o której mowa w ust. 1, powinny wynosić: długość - co najmniej 0,4 m; szerokość - co najmniej 0,45 m, a w przypadku utrzymywania samca i samicy w jednej klatce - co najmniej 0,6 m; wysokość - co najmniej 0,34 m. Nutrie utrzymuje się na wolnym powietrzu lub w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, w: klatkach; kojcach. Powierzchnia klatki lub kojca, o których mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić co najmniej 0,4 m2, a dla samicy z młodymi - co najmniej 1,5 m2. Klatkę lub kojec dla nutrii wyposaża się w domek wykotowy. Jeleniom i danielom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, zapewnia się w okresie pastwiskowym stały dostęp do pastwiska o powierzchni nie mniejszej niż 1 ha. Obsada na ha powierzchni pastwiska powinna wynosić w przypadku utrzymywania: jeleni - nie więcej niż 7 sztuk; danieli - nie więcej niż 15 sztuk. Powierzchnię pastwiska zabezpiecza się trwałym i wytrzymałym ogrodzeniem o wysokości co najmniej 2 m, wykonanym z siatki, uniemożliwiającym wydostawanie się jeleni i danieli na zewnątrz. Gospodarstwo, w którym są utrzymywane jelenie lub daniele, wyposaża się w zagrodę umożliwiającą wykonywanie zabiegów weterynaryjnych lub zootechnicznych. Jeleniom lub danielom utrzymywanym w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, zapewnia się możliwość korzystania z zacienionych miejsc. Dopuszcza się czasowe utrzymywanie jeleni lub danieli w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, w boksach: pojedynczo; grupowo. W pomieszczeniu jelenie lub daniele utrzymuje się: poza okresem pastwiskowym lub w przypadku choroby, lub w przypadku kwarantanny. Powierzchnia boksu, o którym mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę, powinna wynosić w przypadku utrzymywania: jeleni do 12. miesiąca życia - co najmniej 2 m2; jeleni powyżej 12. miesiąca życia - co najmniej 3 m2; danieli do 12. miesiąca życia - co najmniej 1 m2; danieli powyżej 12. miesiąca życia - co najmniej 1,5 m2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2010 r.