Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 października 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia miejsc kwarantanny, stacji kwarantanny, miejsc odpoczynku zwierząt, miejsc przeładunku zwierząt oraz miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury

Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsiz dnia 2 października 2019 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia miejsc kwarantanny, stacji kwarantanny, miejsc odpoczynku zwierząt, miejsc przeładunku zwierząt oraz miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury Spis treści Treść obwieszczenia 1. 2.

§ 2. Załącznik - Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia miejsc kwarantanny, stacji kwarantanny, miejsc odpoczynku zwierząt, miejsc przeładunku zwierząt oraz miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury1)Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. poz. 1250).

§ 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6)

§ 2.

§ 3. 1. 2.

§ 4.

§ 5. 1. 1) 2) 3) 2. 3. 4. 5. 6.

§ 6. 1. 2. 3. 4. 5.

§ 7. 1) a) b) c) 2) 3)

§ 8. 1) 2)

§ 9. 1. 2. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8)

§ 10. 1. 2. 3. 4.

§ 11. 1. 1) 2) 2. 3.

§ 12. 1. 2. 1) 2) 3.

§ 13. 1. 2. 1) 2) 3) a) b) c) d) 4) 5) 6)

§ 14. 1. 1) 2) 3) 4) 24)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lutego 2019 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia miejsc kwarantanny, stacji kwarantanny, miejsc odpoczynku zwierząt, miejsc przeładunku zwierząt oraz miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury (Dz. U. poz. 362), które weszło w życie z dniem 12 marca 2019 r.. 3. 45)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.. 5.

§ 15.

§ 16.

§ 17. 1. 2.

§ 18.

§ 19. 1) a) b) 2)

§ 20.

§ 21.

§ 22. Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia miejsc kwarantanny, stacji kwarantanny, miejsc odpoczynku zwierząt, miejsc przeładunku zwierząt oraz miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury (Dz. U. poz. 167), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lutego 2019 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia miejsc kwarantanny, stacji kwarantanny, miejsc odpoczynku zwierząt, miejsc przeładunku zwierząt oraz miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury (Dz. U. poz. 362). Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje odnośnika nr 2 oraz § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 lutego 2019 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia miejsc kwarantanny, stacji kwarantanny, miejsc odpoczynku zwierząt, miejsc przeładunku zwierząt oraz miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury (Dz. U. poz. 362), które stanowią: 2) Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz. Urz. UE L 328 z 24.11.2006, str. 14, Dz. Urz. UE L 140 z 01.06.2007, str. 59, Dz. Urz. UE L 50 z 23.02.2008, str. 71, Dz. Urz. UE L 117 z 01.05.2008, str. 27, Dz. Urz. UE L 297 z 26.10.2012, str. 26 i Dz. Urz. UE L 44 z 14.02.2014, str. 45). Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 2)Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają częściowo postanowienia dyrektywy Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz. Urz. UE L 328 z 24.11.2006, str. 14). Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2018 r. poz. 1967) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa szczegółowe wymagania weterynaryjne dla prowadzenia działalności w zakresie prowadzenia: miejsc kwarantanny lub stacji kwarantanny dla przywożonych na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej ptaków innych niż wymienione w art. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 318/2007 z dnia 23 marca 2007 r. ustanawiającego warunki dotyczące zdrowia zwierząt dla przywozu niektórych rodzajów ptaków do Wspólnoty i warunki kwarantanny dotyczące takiego przywozu (Dz. Urz. UE L 84 z 24.03.2007, str. 7, z późn. zm.)3)Utraciło moc na podstawie art. 19 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 139/2013 z dnia 7 stycznia 2013 r. ustanawiającego warunki dotyczące zdrowia zwierząt dla przywozu niektórych rodzajów ptaków do Unii i warunki kwarantanny dotyczące takiego przywozu (Dz. Urz. UE L 47 z 20.02.2013, str. 1), które weszło w życie z dniem 12 marca 2013 r., zwanego dalej „rozporządzeniem 318/2007”; miejsc kwarantanny dla zwierząt akwakultury; stacji kwarantanny dla zwierząt innych niż określone w pkt 1; miejsc odpoczynku zwierząt; miejsc przeładunku zwierząt; miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury. Szczegółowe wymagania weterynaryjne dla prowadzenia działalności, o której mowa w § 1 pkt 1, są określone w rozporządzeniu 318/2007 w załączniku IV w rozdziale 1 i 2. Szczegółowe wymagania weterynaryjne dla prowadzenia działalności, o której mowa w § 1 pkt 2, są określone w decyzji Komisji 2008/946/WE z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażającej dyrektywę Rady 2006/88/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących kwarantanny zwierząt akwakultury (Dz. Urz. UE L 337 z 16.12.2008, str. 94). Podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 2, powinny także spełniać wymagania weterynaryjne dla prowadzenia działalności w zakresie prowadzenia przedsiębiorstwa produkcyjnego sektora akwakultury, które są określone w § 3-6, 9, 13, 15, § 18 ust. 1 i 3, § 20, 22 i 23 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 października 2008 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia działalności w zakresie sektora akwakultury (Dz. U. poz. 1167). Stacja kwarantanny, o której mowa w § 1 pkt 3, powinna spełniać wymagania, o których mowa w art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 260). W stacji kwarantanny, o której mowa w § 1 pkt 3, wyznacza się wydzielone miejsce do: przechowywania nawozów naturalnych w rozumieniu przepisów o nawozach i nawożeniu; przetrzymywania zwłok padłych zwierząt; czyszczenia i odkażania środków transportu. Do stacji kwarantanny doprowadza się bieżącą wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi. Stację kwarantanny wyposaża się w sprzęt lub urządzenia służące do załadunku lub wyładunku zwierząt, w tym stałe lub przenośne rampy o kącie nachylenia nieprzekraczającym 20°, z bokami trwale zabezpieczającymi zwierzęta przed upadkiem i podłogą o nieśliskiej nawierzchni. W stacji kwarantanny ściany i podłogi pomieszczeń dla zwierząt, sprzęt i urządzenia powinny być wykonane z materiałów nieszkodliwych dla zdrowia zwierząt, nadających się do czyszczenia i odkażania. Podłoga w pomieszczeniach dla zwierząt powinna być twarda, równa i stabilna, o gładkiej, nieśliskiej nawierzchni. Pomieszczenie do przeprowadzania badań lub leczenia zwierząt wyposaża się w urządzenia do unieruchamiania zwierząt. Stację kwarantanny, o której mowa w § 1 pkt 3, ogradza się i zabezpiecza przed dostępem zwierząt innych niż poddawane kwarantannie. Przed wejściem na teren stacji kwarantanny umieszcza się tablicę ostrzegawczą z napisem: „Kwarantanna zwierząt - osobom nieupoważnionym wstęp wzbroniony”. Przed wjazdem i wejściem na teren stacji kwarantanny oraz w wejściach do pomieszczeń dla zwierząt wykłada się maty nasączone produktem biobójczym w taki sposób, aby były wilgotne. W stacji kwarantanny wyznacza się osoby wyłącznie do obsługi zwierząt objętych kwarantanną. Osoby wchodzące na teren stacji kwarantanny wyposaża się w obuwie i odzież ochronną. W stacji kwarantanny, o której mowa w § 1 pkt 3, zapewnia się oddzielne pomieszczenia do: przetrzymywania: zwierząt, produktów biobójczych; przeprowadzania badań lub leczenia zwierząt; izolacji zwierząt chorych, rannych lub wymagających indywidualnej opieki. Przed każdym przyjęciem zwierząt do stacji kwarantanny, o której mowa w § 1 pkt 3: pomieszczenia przeznaczone do przetrzymywania zwierząt oczyszcza się i odkaża; zapewnia się ilość paszy wystarczającą do utrzymania zwierząt przez czas przewidziany do odbycia kwarantanny. Podmiot prowadzący stację kwarantanny, o której mowa w § 1 pkt 3, prowadzi ewidencję zwierząt poddawanych kwarantannie. Ewidencja zawiera: imię i nazwisko lub nazwę posiadacza oraz adres gospodarstwa, z którego zwierzęta zostały dostarczone; imię i nazwisko lub nazwę oraz adres posiadacza zwierząt albo weterynaryjny numer identyfikacyjny - w przypadku gdy zwierzęta zostały dostarczone przez podmiot prowadzący działalność w zakresie obrotu, pośrednictwa w tym obrocie lub skupu zwierząt; daty wprowadzenia zwierząt do stacji kwarantanny i ich wyprowadzenia z tej stacji; numer identyfikacyjny zwierzęcia - w przypadku zwierząt określonych w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt; numer i datę wystawienia świadectwa zdrowia przyjmowanych zwierząt albo innego dokumentu umożliwiającego identyfikację zwierząt oraz imię i nazwisko wystawiającego świadectwo albo inny dokument umożliwiający identyfikację; miejsce przeznaczenia zwierząt; numer rejestracyjny środka transportu, którym dostarczono zwierzęta do stacji kwarantanny lub odebrano je z tej stacji; imiona i nazwiska oraz adresy konwojentów oraz kierowców dostarczających i odbierających zwierzęta. Po przybyciu do stacji kwarantanny, o której mowa w § 1 pkt 3, lub miejsca przeładunku zwierzęta powinny być bezzwłocznie wyładowane, w sposób zabezpieczający je przed upadkiem i urazami, bez narażania ich na zbędny stres, ból i cierpienie. Przy wyładunku zwierząt opornych dopuszcza się użycie przyrządów elektrycznych o niskim napięciu. Przyrządy elektryczne mogą być stosowane wyłącznie u dorosłego bydła i świń, w mięśnie zadu, przez czas nie dłuższy niż 2 sekundy, jeżeli jednocześnie zapewniono swobodną przestrzeń przed zwierzęciem. W sytuacjach zagrażających zdrowiu albo bezpieczeństwu zwierząt lub ludzi zwierzęta wyładowuje się pojedynczo. Miejsce przeładunku zwierząt wyposaża się w sprzęt lub urządzenia służące do: karmienia i pojenia zwierząt; czyszczenia i odkażania pomieszczeń, wyposażenia tych pomieszczeń i środków transportu. Pomieszczenia dla zwierząt wyposaża się w stałe lub przenośne oświetlenie umożliwiające kontrolę i doglądanie zwierząt. Do miejsc przeładunku zwierząt przepisy § 5 i § 6 ust. 1 stosuje się odpowiednio. Miejsce przeładunku zwierząt wyposaża się w zamykaną bramę wjazdową i matę dezynfekcyjną o szerokości zapewniającej odkażanie kół pojazdu na całym ich obwodzie. W miejscu przeładunku wydziela się odrębne pomieszczenia do: przeprowadzania badań lub leczenia zwierząt; przetrzymywania zwierząt nienadających się do dalszego transportu. Osoby zatrudnione w miejscu przeładunku wyposaża się w obuwie i odzież ochronną. Podmiot prowadzący miejsce przeładunku zwierząt prowadzi ewidencję przeładowywanych zwierząt. Ewidencja zawiera: datę i godzinę wwozu zwierząt do miejsca przeładunku i ich wywozu z tego miejsca; numer i datę wystawienia świadectwa zdrowia przyjmowanych zwierząt albo innego dokumentu umożliwiającego identyfikację zwierząt oraz imię i nazwisko wystawiającego świadectwo albo inny dokument umożliwiający identyfikację; liczbę i gatunek zwierząt: wwożonych do miejsca przeładunku, chorych, rannych i padłych, znajdujących się w transportowanej grupie zwierząt, zranionych przy wyładunku lub załadunku, nienadających się do dalszego transportu; numery identyfikacyjne zwierząt - w przypadku zwierząt określonych w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt; numery rejestracyjne pojazdów wwożących zwierzęta do miejsca przeładunku i wywożących je z tego miejsca; imiona i nazwiska oraz adresy konwojentów oraz kierowców dostarczających i odbierających zwierzęta. Dane, o których mowa w § 9 ust. 2 i § 13 ust. 2, wpisuje się do ewidencji na podstawie: dokumentów, w które są zaopatrzone zwierzęta; oznakowania zwierząt; decyzji powiatowego lekarza weterynarii o dopuszczeniu środka transportu do przewozu zwierząt; dowodów tożsamości konwojentów oraz kierowców. Ewidencję prowadzi się w formie papierowej - pismem drukowanym lub przy użyciu systemu teleinformatycznego. Skreślenia i poprawki potwierdza się podpisem osoby dokonującej wpisu. W przypadku gdy ewidencja jest prowadzona wyłącznie przy użyciu systemu teleinformatycznego, wydruki sporządza się niezwłocznie po dokonaniu wpisu, a ich dokonanie potwierdza się podpisem osoby dokonującej wpisu. Ewidencję przechowuje się przez 3 lata od dnia dokonania w niej ostatniego wpisu. Do miejsca odpoczynku, miejsca przeładunku zwierząt oraz miejsca wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury przyjmuje się zwierzęta spełniające wymagania weterynaryjne w handlu zwierzętami. Szczegółowe wymagania weterynaryjne dla miejsc odpoczynku są określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1255/97 z dnia 25 czerwca 1997 r. dotyczącym kryteriów wspólnotowych dla punktów kontroli oraz zmieniającym plan trasy określony w załączniku do dyrektywy 91/628/EWG (Dz. Urz. WE L 174 z 02.07.1997, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 21, str. 174, z późn. zm.). Przy prowadzeniu miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury powinny być spełnione wymagania określone w § 3-6, § 9, 13, 15, § 18 ust. 1 i 3, § 20, 22 i 23 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 października 2008 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia działalności w zakresie sektora akwakultury. Miejsce wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury wyposaża się w urządzenia doprowadzające wodę, umożliwiające likwidację czynników chorobotwórczych wywołujących choroby zakaźne zwierząt akwakultury, podlegające obowiązkowi zwalczania, oraz w urządzenia odprowadzające wodę, zapobiegające zanieczyszczeniu środowiska lub bezpośredniemu przenikaniu tej wody do otwartego morza, śródlądowych wód powierzchniowych i podziemnych oraz urządzeń wodnych służących do chowu lub hodowli zwierząt akwakultury w rozumieniu przepisów prawa wodnego, które nie powodują zagrożenia zdrowia przewożonych zwierząt akwakultury, zwierząt wodnych w miejscu wymiany wody i w miejscu przeznaczenia. Przepisów § 2 i 4 oraz § 5-16 nie stosuje się do zwierząt akwakultury. Powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję, o której mowa w: art. 8 ust. 1: pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, zwanej dalej „ustawą” - w przypadku niespełnienia wymagań określonych w: rozporządzeniu 318/2007 w załączniku IV w rozdziale 1 i 2, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 1, decyzji Komisji 2008/946/WE z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażającej dyrektywę Rady 2006/88/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących kwarantanny zwierząt akwakultury oraz w § 6, 9, 13, 15 i 23 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 października 2008 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia działalności w zakresie sektora akwakultury, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 2, § 5-10, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 3, § 6-10, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 5, w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1255/97 z dnia 25 czerwca 1997 r. dotyczącym kryteriów wspólnotowych dla punktów kontroli oraz zmieniającym plan trasy określony w załączniku do dyrektywy 91/628/EWG, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 4, § 6, 9, 13, 15 i 23 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 października 2008 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia działalności w zakresie sektora akwakultury oraz w § 17 ust. 2, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 6, pkt 3 ustawy: w zakresie handlu zwierzętami - w przypadku niespełnienia wymagań weterynaryjnych określonych w § 11, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 5, w zakresie handlu zwierzętami - w przypadku niespełnienia wymagań weterynaryjnych określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1255/97 z dnia 25 czerwca 1997 r. dotyczącym kryteriów wspólnotowych dla punktów kontroli oraz zmieniającym plan trasy określony w załączniku do dyrektywy 91/628/EWG w części A w ust. 1 i 2, w części B w ust. 1, ust. 2 lit. a, c-f i ust. 5 oraz w części C w ust. 5, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 4, w przypadku niespełnienia wymagań określonych w § 3, 18, 20 i 22 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 października 2008 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia działalności w zakresie sektora akwakultury, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 2, w przypadku niespełnienia wymagań określonych w § 3, 18, 20 i 22 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 października 2008 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia działalności w zakresie sektora akwakultury, przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w § 1 pkt 6; art. 9 ust. 1 ustawy - w przypadku niezastosowania się do nakazu lub zakazu określonego w decyzji wydanej na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 1 lub 3 ustawy, w terminie określonym w tej decyzji. Do ponownego stwierdzenia spełniania wymagań weterynaryjnych, w przypadku decyzji, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy, jest niezbędne spełnianie wymagań określonych dla danego rodzaju działalności. Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 kwietnia 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia stacji kwarantanny, miejsc odpoczynku lub przeładunku zwierząt oraz miejsc wymiany wody przy transporcie zwierząt akwakultury (Dz. U. poz. 453). Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia6)Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 19 lutego 2009 r..