Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 lutego 2019 r. w sprawie należności za podróże służbowe i należności przysługujących z tytułu delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości albo związanych z wykonywaniem zadań w zakresie ochrony placówek zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej, a także świadczeń związanych z wykonywaniem tych zadań

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracjiz dnia 7 lutego 2019 r.w sprawie należności za podróże służbowe i należności przysługujących z tytułu delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości albo związanych z wykonywaniem zadań w zakresie ochrony placówek zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej, a także świadczeń związanych z wykonywaniem tych zadań 1)Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej - sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. poz. 97 i 225). Treść rozporządzenia

§ 1.

§ 2. 1) 2) 3) 4)

§ 3. 1. 2. 1) a) b) 2) a) b) 3. 1) 2) 3) 4.

§ 4. 1. 1) 2) 3) 2. 1) 2) 3) 3. 1) 2) 4. 1) 2) 3) 5.

§ 5. 1. 2.

§ 6. 1. 2.

§ 7. 1. 2.

§ 8.

§ 9.

§ 10.

§ 11.

§ 12.

§ 13. 1. 2. 3. 4.

§ 14. 1. 2.

§ 15. 1. 2. 3.

§ 16. 1) 2) 3) a) b)

§ 17.

§ 18.

§ 19. Na podstawie art. 172 ust. 4 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 138, z późn. zm.2)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 650, 730, 1544, 1562, 1669, 2245 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 125.) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa wysokość i tryb przyznawania należności za podróże służbowe i należności przysługujących z tytułu delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości albo związanych z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa, zwanej dalej „ustawą”, w tym sposób ich wypłaty, oraz świadczenia związane z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy. Użyte w rozporządzeniu skróty oznaczają: SOP - Służbę Ochrony Państwa; Komendant SOP - Komendanta Służby Ochrony Państwa; funkcjonariusz - funkcjonariusza SOP; przełożony - bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza. Funkcjonariusz odbywający podróż służbową na obszarze kraju, zwaną dalej „krajową podróżą służbową”, otrzymuje dietę, o której mowa w art. 172 ust. 3 pkt 1 ustawy, w wysokości określonej dla diety przysługującej w czasie podróży krajowej w przepisach wydanych na podstawie art. 775§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 917, z późn. zm.3)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1000, 1076, 1608, 1629, 2215, 2244, 2245, 2377 i 2432.), zwanej dalej „Kodeksem pracy”, za każdą dobę krajowej podróży służbowej liczoną od wyjazdu ze stałego miejsca pełnienia służby do powrotu do tego miejsca. Wysokość diety, o której mowa w ust. 1, jeżeli krajowa podróż służbowa trwa: nie dłużej niż dobę i wynosi: od 8 do 12 godzin - stanowi 50%, ponad 12 godzin - stanowi 100% - diety przysługującej w czasie podróży krajowej określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy; dłużej niż dobę, a niepełna, ale rozpoczęta doba wynosi: do 8 godzin - stanowi 50%, ponad 8 godzin - stanowi 100% - diety przysługującej w czasie podróży krajowej określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy. Wysokość diety, o której mowa w ust. 1 i 2, zmniejsza się o koszty zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio: śniadanie - 25%, obiad - 50%, kolacja - 25% - diety przysługującej w czasie podróży krajowej określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 775§ 2 Kodeksu pracy. W przypadku korzystania przez funkcjonariusza z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono wyżywienie, przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio. Funkcjonariusz odbywający podróż służbową poza granicami kraju, zwaną dalej „zagraniczną podróżą służbową”, otrzymuje dietę, o której mowa w art. 172 ust. 3 pkt 1 ustawy, w wysokości określonej dla diety przysługującej w czasie podróży zagranicznej do danego państwa docelowego w przepisach wydanych na podstawie art. 775§ 2 Kodeksu pracy, za każdą dobę zagranicznej podróży służbowej liczoną od chwili: przekroczenia granicy polskiej w drodze za granicę do chwili przekroczenia granicy polskiej w drodze powrotnej do kraju - w przypadku odbywania podróży środkami komunikacji lądowej; startu samolotu w drodze za granicę z ostatniego lotniska w kraju do chwili lądowania samolotu w drodze powrotnej na pierwszym lotnisku w kraju - w przypadku odbywania podróży środkami komunikacji lotniczej; wyjścia statku (promu) z portu polskiego do chwili wejścia statku (promu) w drodze powrotnej do portu polskiego - w przypadku odbywania podróży środkami komunikacji morskiej. Wysokość diety, o której mowa w ust. 1, za niepełną dobę zagranicznej podróży służbowej wynoszącą: do 8 godzin - stanowi 33,33%, ponad 8 do 12 godzin - stanowi 50%, ponad 12 godzin - stanowi 100% - diety przysługującej w czasie podróży zagranicznej do danego państwa docelowego określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 775§ 2 Kodeksu pracy. Wysokość diety, o której mowa w ust. 1, jeżeli: funkcjonariuszowi zapewniono bezpłatne całodzienne wyżywienie, funkcjonariusz przebywa w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym - stanowi 25% diety przysługującej w czasie podróży zagranicznej do danego państwa docelowego określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 775§ 2 Kodeksu pracy. Wysokość diety, o której mowa w ust. 1 i 2, zmniejsza się o koszty zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio: śniadanie - 15%, obiad - 30%, kolacja - 30% - diety przysługującej w czasie podróży zagranicznej do danego państwa docelowego określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 775§ 2 Kodeksu pracy. W przypadku korzystania przez funkcjonariusza wykonującego czynności służbowe w zagranicznej podróży służbowej z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono wyżywienie, przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio. Zwrot kosztów przejazdu, o którym mowa w art. 172 ust. 3 pkt 2 ustawy, następuje w wysokości obejmującej cenę biletu wraz z opłatami dodatkowymi i z uwzględnieniem przysługującej funkcjonariuszowi ulgi oraz rodzaju środka transportu właściwego do odbycia podróży służbowej w postaci samolotu, samochodu osobowego, środków publicznego transportu zbiorowego, motocykla lub motoroweru albo statku lub promu. W przypadku wyrażenia przez Komendanta SOP lub osobę przez niego upoważnioną zgody na przejazd w krajowej podróży służbowej pojazdem niepozostającym w dyspozycji SOP wysokość zwrotu kosztów przejazdu jest określana według stawek za jeden kilometr przebiegu pojazdu nie wyższych niż określone w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 58, 60 i 125). Zwrot kosztów noclegu, o którym mowa w art. 172 ust. 3 pkt 2 ustawy, w krajowej podróży służbowej przysługuje w wysokości stwierdzonej rachunkiem za nocleg w hotelu lub kwaterze prywatnej. Ryczałt za nocleg, o którym mowa w art. 172 ust. 3 pkt 2 ustawy, w krajowej podróży służbowej przysługuje funkcjonariuszowi w wysokości 150% diety, o której mowa w § 3 ust. 1, za każdy nocleg trwający co najmniej 6 godzin pomiędzy godzinami 2100i700. Zwrot kosztów noclegu, o którym mowa w art. 172 ust. 3 pkt 2 ustawy, w zagranicznej podróży służbowej przysługuje funkcjonariuszowi w wysokości stwierdzonej rachunkiem za nocleg w hotelu, w granicach ustalonego na ten cel limitu określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 775§ 2 Kodeksu pracy. Ryczałt za nocleg, o którym mowa w art. 172 ust. 3 pkt 2 ustawy, w zagranicznej podróży służbowej przysługuje funkcjonariuszowi w wysokości odpowiadającej 25% limitu, o którym mowa w ust. 1, za każdy nocleg trwający co najmniej 6 godzin pomiędzy godzinami 2100i700. Funkcjonariuszowi delegowanemu do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości na terenie Rzeczypospolitej Polskiej przysługuje dieta za czas przejazdu do nowego miejsca pełnienia służby w wysokości określonej w

§ 3. Wysokość należności z tytułu zwrotu kosztów przejazdu do miejsca delegowania, na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejsca delegowania i z powrotem, przysługującej funkcjonariuszowi delegowanemu do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości na terenie Rzeczypospolitej Polskiej stanowi równowartość kosztów przejazdu publicznym środkiem komunikacji. Funkcjonariuszowi wykonującemu zadania, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, przysługuje dieta za czas przejazdu do nowego miejsca pełnienia służby w wysokości określonej w

§ 4. Funkcjonariuszowi wykonującemu zadania, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, przysługuje zwrot kosztów noclegu albo ryczałt za nocleg, w wysokości określonej w

§ 7. Funkcjonariuszowi odbywającemu podróż służbową, delegowanemu do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości na terenie Rzeczypospolitej Polskiej lub wykonującemu zadania, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, przysługuje zwrot kosztów, o którym mowa w art. 172 ust. 3 pkt 5 ustawy, w wysokości wskazanej na oryginale rachunku. Komórka organizacyjna SOP właściwa do spraw finansowych dokonuje wypłaty należności, o których mowa w § 3-12, na podstawie rachunku kosztów sporządzonego przez funkcjonariusza, w formie gotówkowej lub bezgotówkowej na rachunek bankowy wskazany przez funkcjonariusza. Zapewnienie funkcjonariuszowi odbywającemu podróż służbową, delegowanemu do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości na terenie Rzeczypospolitej Polskiej lub wykonującemu zadania, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, bezpłatnego wyżywienia lub wyżywienia w ramach usługi hotelarskiej potwierdza kierownik komórki organizacyjnej SOP zapewniającej te świadczenia lub funkcjonariusz w oświadczeniu złożonym na poleceniu wyjazdu służbowego. Wypłata należności, o których mowa w § 10 i 11, następuje za pośrednictwem placówki zagranicznej. W przypadku funkcjonariusza odbywającego krajową podróż służbową lub delegowanego do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości na terenie Rzeczypospolitej Polskiej zamieszkałego poza stałym miejscem pełnienia służby Komendant SOP może uznać, dla celów rozliczenia kosztów wynikających z tych tytułów, miejscowość zamieszkania funkcjonariusza za stałe miejsce pełnienia służby, jeżeli spowoduje to ich zmniejszenie. Komórka organizacyjna SOP właściwa do spraw finansowych na wniosek funkcjonariusza odbywającego krajową podróż służbową lub delegowanego do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości na terenie Rzeczypospolitej Polskiej wypłaca mu zaliczkę na pokrycie kosztów związanych z tą podróżą lub delegowaniem, w wysokości wynikającej ze wstępnej kalkulacji tych kosztów. Funkcjonariusz rozlicza pobraną zaliczkę w terminie 14 dni od dnia zakończenia krajowej podróży służbowej lub upływu okresu delegowania. Komórka organizacyjna SOP właściwa do spraw finansowych wypłaca funkcjonariuszowi odbywającemu zagraniczną podróż służbową lub wykonującemu zadania, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, zaliczkę w walucie obcej na niezbędne koszty podróży i pobytu poza granicami kraju. Za zgodą funkcjonariusza zaliczka może być wypłacona w walucie polskiej w wysokości stanowiącej równowartość zaliczki obliczonej w walucie obcej według średniego kursu złotego w stosunku do walut obcych określanego przez Narodowy Bank Polski z dnia poprzedzającego dzień wypłaty zaliczki. Rozliczenia kosztów związanych z zagraniczną podróżą służbową lub skierowaniem do wykonywania zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, dokonuje się w walucie otrzymanej zaliczki, w walucie wymienianej albo w walucie polskiej, w terminie 14 dni od dnia zakończenia podróży lub przejazdu do nowego miejsca pełnienia służby. Do rozliczenia, o którym mowa w ust. 2, dołącza się dokumenty lub rachunki potwierdzające poszczególne wydatki, z wyjątkiem rozliczenia diet i wydatków objętych ryczałtami. Jeżeli uzyskanie dokumentu lub rachunku nie było możliwe, funkcjonariusz składa pisemne oświadczenie o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania. Świadczeniami, o których mowa w art. 172 ust. 1 pkt 2 ustawy, są: ryczałt z tytułu wykonywania czynności służbowych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej - w wysokości 100% diety, o której mowa w § 4, za każdy rozpoczęty dzień skierowania do wykonywania zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy; ryczałt na pokrycie kosztów utrzymania - w wysokości 50% diety, o której mowa w § 4, za każdy rozpoczęty dzień skierowania do wykonywania zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy; należność zagraniczna za każdy rozpoczęty dzień kalendarzowy skierowania do wykonywania zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, w wysokości: 40 euro dla funkcjonariusza pełniącego funkcję dowódcy ochrony, 30 euro dla pozostałych funkcjonariuszy. Świadczenia, o których mowa w § 16, wypłaca się - za pośrednictwem placówki zagranicznej - w formie bezpośredniej do rąk funkcjonariusza lub w formie bezgotówkowej na rachunek bankowy wskazany przez funkcjonariusza. Przepisy rozporządzenia w zakresie wysokości należności za podróże służbowe i należności przysługujących z tytułu delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości albo związanych z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, oraz świadczeń związanych z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 4 ust. 8 ustawy, mają zastosowanie od dnia 2 lutego 2019 r. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.4)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszom Biura Ochrony Rządu należności pieniężnych za podróże służbowe (Dz. U. poz. 1773 oraz z 2015 r. poz. 341), które utraciło moc na podstawie art. 389 ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 138, 650, 730, 1544, 1562, 1669, 2245 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 125).