Obwieszczenie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 3 stycznia 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków

Obwieszczenie Ministra Inwestycji i Rozwojuz dnia 3 stycznia 2019 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków 1)Minister Inwestycji i Rozwoju kieruje działem administracji rządowej - budownictwo, planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Inwestycji i Rozwoju (Dz. U. poz. 94 i 175). Spis treści Treść obwieszczenia 1. 2.

§ 2. Załącznik - Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków1)Minister Inwestycji i Rozwoju kieruje działem administracji rządowej - budownictwo, planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Inwestycji i Rozwoju (Dz. U. poz. 94 i 175). Rozdział 1 Przepisy ogólne

§ 1. 1) 2) 3) 4) 5)

§ 2. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 2. 1) 2)

§ 3.

§ 4.

§ 5. 1. 1) 2) 3) 2.

§ 6. 1. 2. 3.

§ 7. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9.

§ 8. 1. 2.

§ 9. 1. 2. 1) 2) 3) 3. 1) 2) 3) 4) 5) 3a. 4. 5. 5a. 6. 7. 1) 2)

§ 10. 1. 1) 2) 2.

§ 11. 1. 1) a) b) c) d) e) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 2.

§ 12. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 2.

§ 13. 1. 2. 1) a) b) c) 2) 3) 3.

§ 14.

§ 15.

§ 16. 1. 2. 3. 1) 2) 3) 4.

§ 17. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 11) 12) 13) 14) 15)

§ 18. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 2. 1) 2) 3) 4) 3. 1) 2) 3) 4. 1) 2) 3) 4) 5. 1) 2) 3) 6. 1) 2) 7. 1) 2) 3) 8. 1) 2) 3) 9. 1) 2) 3) 4) 10. 1) 2) 3) 11. 1) 2) 3) 4) 12. 1) 2) 3) Rozdział 2 Zakładanie ewidencji gruntów i budynków

§ 19. 1. 1) 2) 2.

§ 20.

§ 21.

§ 22. 1) 2) 3) 4) 5) 6)

§ 23. 1. 2. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7)

§ 24. 1. 2. 1) a) b) 2)

§ 25. 1. 2. 1) a) b) 2) 3) 4)

§ 25a. 1. 2. 3.

§ 26. 1. 2. 3. 4. 5.

§ 27. 1. 2.

§ 28. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) a) b) c) d) e) f) g) h) 2. 3. 4. 5. 6. 1) 2) 3) a) b) c) d) e) f) 4)

§ 29. 1) 2) 3) 4) 5) 6) a) b) c)

§ 30. 1. 2.

§ 31. 1. 2. 3. 4.

§ 32. 1. 2.

§ 33. 1. 2. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 3. 4. 5.

§ 34.

§ 35. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7)

§ 36. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8)

§ 37. 1. 2.

§ 38. 1. 2. 1) 2) 3) 3. 4.

§ 39. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 1) 2) 3) 4) 5) 7. 8.

§ 40. 1. 2. 3. 1) 2) 3) 4)

§ 41. 1) 2) 3)

§ 42. 1. 2. 1) 2) 3.

§ 43. 1) 2) 3) Rozdział 3 Prowadzenie ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych

§ 44. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8)

§ 45. 1. 1) 2) 3) 2. 3.

§ 46. 1. 2. 3. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10)

§ 47. 1. 2. 1) 2) 3) 4) 3.

§ 48.

§ 49. 1. 1) 2) 3) 4) a) b) c) d) 5) 2. 1) 2) 3) 4) 5) 2a. 3.

§ 50.

§ 51. 1. 2. 3. 3a. 4.

§ 52. 1. 2. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 11) 3. 4. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 11) 5. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 6. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 11) 7. 8. 9. 105)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.. 115)Dodany przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4..

§ 53. 1. 2. 3.

§ 54. 1. 1) 2) 2. 3. 4. 5. 6. 7.

§ 55. 1) 2) 3)

§ 56. 1. 2. 3.

§ 57. 1. 2. 3. 4.

§ 58. Rozdział 4 Szczegółowy zakres informacji objętych ewidencją gruntów i budynków oraz zakres informacji objętych rejestrem cen i wartości nieruchomości

§ 59. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7)

§ 60. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 11) a) b) c) 2. 1) 2) 3) 3.

§ 61. 1. 2.

§ 62. 1. 2. 3.

§ 63. 1. 1) 2) a) b) c) d) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 11) 12) 13) 14) a) b) 15) a) b) c) 16) 17) 18) a) b) c) d) 19) 20) 21) 22) 23) a) b) c) d) e) f) g) h) i) j) k) 24) 25) a) b) 26) 27) 1a. 1b. 1c. 1d. 1e. 1) 2) 1f. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 2. 3. 4. 1) 2) 3) 5.

§ 63a.

§ 64. 1) 2) 3)

§ 65.

§ 66. 1. 1) 2) 2.

§ 67. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7)

§ 68. 1. 1) a) b) c) d) e) f) g) h) 2) 2. 1) 2) 3. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) a) b) c) d) 4. 1) 2) 3) 5. 6.

§ 69.

§ 70. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) a) b) c) d) e) 10) a) b) 2. 1) 2) 3.

§ 71. 1. 1) 2) 2. 3. 1) 2)

§ 72. 1. 2. 3.

§ 73. 1) a) b) c) d) e) 2) 3) a) b) 4) a) b) 5) a) b) c) d)

§ 74. 1. 2. 1) 2) 3) a) b) c) d) e) f) g) h) i) j) k) 4) 5) 6) 2a. 2b. 3. Rozdział 5 Sposób i terminy sporządzania powiatowych, wojewódzkich i krajowych zestawień zbiorczych danych objętych ewidencją gruntów i budynków

§ 75. 1. 2. 3. 4.

§ 76. 1. 2. 3. 4.

§ 76a. 1. 2.

§ 77. Rozdział 6 Rodzaje budynków i lokali, których nie wykazuje się w ewidencji gruntów i budynków

§ 78. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8)

§ 79. Rozdział 7 Przepisy przejściowe i końcowe

§ 80. 1. 1) 2) 3) a) b) 28)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4..

§ 81. 1) 2)

§ 82. 1. 1) 2) 2. 3.

§ 82a. 1. 2.

§ 83.

§ 84.

§ 85. 1. 2.

§ 86. 1. 2.

§ 87.

§ 88.

§ 89. Załącznik nr 1 - Identyfikatory obiektów bazy danych ewidencyjnych 1. 2. 1) 2) 3) 3. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 4. 5. 6. 7. 8. 1) 2) 9. 1) 2) 3) 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 1) 2) 3) 17. 1) 2) 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24. 24a. 24b. 25. 26. 27. 28. 29. 30. 31. 32. 1) 2) 3) 4) 33. 1) 2) 3) 34. 35. 1) 2) 36. 37. 38. 39. 40. Załącznik nr 1a - Specyfikacja pojęciowego modelu danych ewidencji gruntów i budynków Załącznik nr 2 - Zaliczanie gruntów, budynków i lokali do grup i podgrup rejestrowych 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24. 25. 26. 27. 28. 29. 30. 31. 32. 33. 34. 35. 36. 37. 38. 39. 40. 41. 42. 43. 44. 45. 46. 47. 48. 49. 50. 51. 52. 53. 54. 55. 56. 57. 58. 59. 60. 61. 1) 2) 62. 63. 64. Załącznik nr 3 - Protokół ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych (wzór) Załącznik nr 4 - Tekst załącznika Załącznik nr 4a - Schemat aplikacyjny GML danych EGIB Załącznik nr 5 - Tekst załącznika Załącznik nr 5a - Sposób obliczenia pola powierzchni działek ewidencyjnych z uwzględnieniem powierzchniowej poprawki odwzorowawczej 1. 1) 2) 3) 2. 1) 2) 3. 4. 1) 2) 3) 4) 5) 6) Załącznik nr 6 - Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych 1. 2. 3. Załącznik nr 7 - Specyfikacja pojęciowego modelu danych rejestru cen i wartości nieruchomości Załącznik nr 8 - Schemat aplikacyjny GML danych RCIWN Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1523 oraz z 2018 r. poz. 2243) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 27 września 2017 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. poz. 1990). Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 27 września 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. poz. 1990), który stanowi: Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1669) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa: sposób zakładania ewidencji gruntów i budynków, zwanej dalej „ewidencją”; sposób prowadzenia ewidencji oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych; szczegółowy zakres informacji objętych ewidencją oraz zakres informacji objętych rejestrem cen i wartości nieruchomości; sposób i terminy sporządzania powiatowych, wojewódzkich i krajowych zestawień zbiorczych danych objętych ewidencją; rodzaje budynków i lokali, których nie wykazuje się w ewidencji. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają: ustawa - ustawę z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne; jednostka organizacyjna - państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej; osoba - osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną; budynek - obiekt budowlany, który jest budynkiem w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. poz. 1316 oraz z 2002 r. poz. 170); (uchylony); wartość gruntu, wartość budynku i wartość lokalu - wartość katastralną nieruchomości lub jej części składowej ustaloną na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz. 2204 i 2348 oraz z 2019 r. poz. 270); baza danych ewidencyjnych - bazę danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy; granica działki ewidencyjnej - część obwodu działki ewidencyjnej, w postaci linii łamanej lub odcinka, wspólną dla dwóch sąsiadujących ze sobą działek ewidencyjnych lub pokrywającą się z granicą państwa - w przypadku działek ewidencyjnych przylegających do tej granicy; izba - pomieszczenie w lokalu mieszkalnym, oddzielone od innych pomieszczeń stałymi ścianami sięgającymi od podłogi do sufitu, o powierzchni nie mniejszej niż 4 m2, z bezpośrednim oświetleniem dziennym w ścianie zewnętrznej budynku (oknem lub oszklonymi drzwiami); za izby uznaje się nie tylko pokoje, ale również kuchnie spełniające powyższe kryteria; za izby nie uznaje się - bez względu na wielkość powierzchni i sposób oświetlenia - przedpokojów, holi, łazienek, ubikacji, spiżarni, werand, ganków oraz schowków; kondygnacja, kondygnacja nadziemna oraz kondygnacja podziemna - odpowiednio kondygnację, kondygnację nadziemną lub kondygnację podziemną, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, 1276, 1496, 1669 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 51). Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: właścicielu, użytkowniku wieczystym, użytkowniku, władającym - należy przez to rozumieć również odpowiednio współwłaściciela, współużytkownika wieczystego, współużytkownika, współwładającego; staroście - należy przez to rozumieć również prezydenta miasta na prawach powiatu. (uchylony). Ewidencja obejmuje całe terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem morza terytorialnego. Jednostkami powierzchniowymi podziału kraju dla celów ewidencji są: jednostka ewidencyjna; obręb ewidencyjny; działka ewidencyjna. Dopuszcza się stosowanie pomocniczej jednostki podziału kraju dla celów ewidencji, obejmującej część obrębu ewidencyjnego prezentowanego pod względem kartograficznym na jednym arkuszu mapy ewidencyjnej, zwanej dalej „arkuszem ewidencyjnym”, w przypadku gdy w ewidencji prowadzonej przed wejściem w życie rozporządzenia taka jednostka powierzchniowa była stosowana. Jednostkę ewidencyjną stanowi obszar gruntów położonych w granicach administracyjnych gminy, a w przypadku gdy w skład gminy wchodzi miejscowość o statusie miasta - również w granicach administracyjnych miasta. W miastach, w których utworzone zostały dzielnice, jako jednostki pomocnicze gminy, jednostką ewidencyjną może być obszar dzielnicy lub kilku sąsiadujących ze sobą dzielnic. Jednostkę ewidencyjną określa nazwa własna oraz identyfikator krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego kraju, prowadzonego na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Jednostka ewidencyjna dzieli się na obręby ewidencyjne, zwane dalej „obrębami”. Przy ustalaniu granic obrębów uwzględnia się przebieg ich granic ustalony na podstawie przepisów obowiązujących przed wejściem w życie rozporządzenia oraz przebieg granic innych jednostek podziału terytorialnego państwa, w szczególności rejonów statystycznych, obwodów spisowych, sołectw, dzielnic i osiedli, ustalony na podstawie przepisów odrębnych. Na obszarach wiejskich obręb powinien obejmować obszar wsi oraz przyległe do tej jednostki osadniczej i z nią związane obiekty fizjograficzne. W szczególnych przypadkach odrębnym obrębem może być część obszaru wsi w granicach sołectwa lub obszar wyodrębnionej organizacyjnie części Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe. Na obszarach miast obręb może obejmować całe miasto lub jego wydzieloną część, w szczególności w granicach dzielnicy, osiedla, zespołu urbanistycznego lub obiektu fizjograficznego. Na odcinkach wybrzeża morskiego granice obrębów powinny być zgodne z linią podstawową morza terytorialnego. Teren zamknięty, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy, może stanowić odrębny obręb ewidencyjny zastrzeżony ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa. Obręb w jednostce ewidencyjnej jest określony przez jego nazwę i numer lub wyłącznie przez numer. Granicę obrębu wyznacza zbiór punktów granicznych, położonych na tej granicy i należących do przyległych do niej działek ewidencyjnych. Granica obrębu przyległego do granicy państwa pokrywa się na odcinku przylegania z granicą państwa. Podziału na obręby i określenia ich granic dokonuje starosta, po zasięgnięciu opinii właściwego miejscowo organu do spraw zagospodarowania przestrzennego oraz właściwej miejscowo jednostki statystyki publicznej. Wyniki ustaleń, o których mowa w ust. 1, wykazuje się na mapie przeglądowej sporządzonej, w zależności od wielkości obszaru, w skali 1:10 000 lub 1:25 000. Działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych. Sąsiadujące ze sobą działki ewidencyjne, będące przedmiotem tych samych praw oraz władania tych samych osób lub jednostek organizacyjnych, wykazuje się w ewidencji jako odrębne działki ewidencyjne, jeżeli: wyodrębnione zostały w wyniku podziału nieruchomości, a materiały powstałe w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych związanych z tym podziałem przyjęte zostały do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego; są wyszczególnione w istniejących dokumentach określających stan prawny nieruchomości, a w szczególności w księgach wieczystych, zbiorach dokumentów, aktach notarialnych, prawomocnych orzeczeniach sądowych i ostatecznych decyzjach administracyjnych, a jednocześnie są działkami gruntu lub działkami budowlanymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami; obejmują grunty zajęte pod drogi publiczne, linie kolejowe, wody śródlądowe, rowy, a ich wyróżnienie w postaci odrębnych działek jest celowe ze względu na odrębne oznaczenia tych gruntów w innych ewidencjach i rejestrach publicznych bądź ze względu na ich różne nazwy urzędowe. W razie wzajemnego przecinania się gruntów, zajętych pod linie kolejowe, drogi publiczne lub kanały, dla których ze względu na brak księgi wieczystej lub innych dokumentów nie można ustalić osób, którym przysługuje do tych gruntów prawo własności lub udział we wspólnocie gruntowej, zwanych dalej „gruntami o nieustalonym właścicielu”, przy ustalaniu granic działek ewidencyjnych stosuje się następujące zasady: linie kolejowe wybudowane na powierzchni gruntu dzielą drogi publiczne wybudowane na powierzchni gruntu na odrębne działki ewidencyjne; drogi wyższej kategorii wybudowane na powierzchni gruntu dzielą drogi niższej kategorii wybudowane na powierzchni gruntu na odrębne działki ewidencyjne; drogi i linie kolejowe wybudowane na powierzchni gruntu dzielą drogi i linie kolejowe wybudowane w tunelach i na wiaduktach na odrębne działki ewidencyjne; drogi publiczne dzielą drogi wewnętrzne na odrębne działki ewidencyjne; kryte kanały oraz rurociągi nie dzielą linii kolejowych oraz dróg publicznych na odrębne działki ewidencyjne. Grunt zajęty przez ciek naturalny stanowi odrębną działkę ewidencyjną w granicach linii brzegu, niezależnie od tego, czy wody w tym cieku płyną korytem naturalnym czy korytem uregulowanym odkrytym lub zakrytym. W obszarze obrębu lub arkusza ewidencyjnego działka ewidencyjna jest wyróżniana przez jej numer, który ma postać liczby naturalnej. W razie podziału nieruchomości, nowo powstałe działki ewidencyjne oznacza się numerami w postaci ułamka q/p , w którym q jest liczbą naturalną oznaczającą numer działki ewidencyjnej pierwotnej podlegającej podziałowi, zaś p jest najmniejszą liczbą naturalną umożliwiającą wyróżnienie każdej nowej działki ewidencyjnej. Starosta w uzgodnieniu z wojewódzkim inspektorem nadzoru geodezyjnego i kartograficznego może przyjąć inny niż określony w ust. 5, dotychczas stosowany sposób oznaczania działek ewidencyjnych powstałych w związku z podziałem nieruchomości, jeżeli sposób ten zapewnia unikalność oznaczeń tych działek w granicach obrębu oraz ich oznaczanie liczbami naturalnymi lub ułamkami zwykłymi, w których zarówno licznik, jak i mianownik są liczbami naturalnymi. W przypadku połączenia działek ewidencyjnych lub podziału nieruchomości, składającej się z co najmniej dwóch sąsiadujących ze sobą działek ewidencyjnych, w którym nie uwzględniono dotychczasowych granic działek ewidencyjnych przebiegających wewnątrz tej nieruchomości, nowo powstałe działki ewidencyjne oznacza się kolejnymi, niewykorzystanymi w danym obrębie, liczbami naturalnymi. Numery działek ewidencyjnych, które w wyniku zmiany granic obrębów znalazły się w granicach innego obrębu, przyjmują postać: kolejnych liczb naturalnych niewykorzystanych do numeracji działek ewidencyjnych w tym obrębie albo liczb naturalnych lub ułamków zwykłych utworzonych w wyniku dodania do liczb naturalnych lub liczników ułamków zwykłych, którymi dotychczas oznaczone były te działki, stałej wartości, stanowiącej krotność liczby 1000, niewykorzystanej dotychczas do numeracji działek ewidencyjnych w tym obrębie. Ewidencja obejmuje: dane liczbowe i opisowe dotyczące gruntów i budynków oraz lokali; dane dotyczące właścicieli nieruchomości oraz przysługujących im wielkości udziałów w prawie własności, a także daty określające nabycie oraz utratę tego prawa. W przypadku gruntów o nieustalonym właścicielu w ewidencji wykazuje się dane osób i jednostek organizacyjnych, które tymi gruntami władają na zasadach samoistnego posiadania. W ewidencji oprócz danych, o których mowa w § 10, wykazuje się także: dane dotyczące: użytkowników wieczystych gruntów, jednostek organizacyjnych sprawujących zarząd lub trwały zarząd nieruchomościami, państwowych osób prawnych, którym Skarb Państwa powierzył w stosunku do jego nieruchomości wykonywanie prawa własności lub innych praw rzeczowych, organów administracji publicznej, które gospodarują nieruchomościami wchodzącymi w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa oraz gminnych, powiatowych i wojewódzkich zasobów nieruchomości, użytkowników gruntów państwowych i samorządowych; dane o gruntach, które są przedmiotem umów dzierżawy, oraz o dzierżawcach tych gruntów, zgłaszanych do ewidencji w związku z przepisami art. 28 ust. 4 pkt 1, art. 38 pkt 1 oraz art. 117 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2019 r. poz. 299 i 303) lub z przepisami wydanymi na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1867); opis praw: osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w pkt 1 i 2 oraz w § 10 ust. 1 pkt 2, do gruntów, budynków i lokali; informacje o dokumentach, które stanowiły podstawę do sporządzenia opisu, o którym mowa w pkt 3; datę i zegarowy czas wpisania danych do bazy danych; datę ostatniej weryfikacji danych; wielkości udziałów osób, jednostek organizacyjnych oraz organów w przysługujących im i ujawnianych w ewidencji prawach i uprawnieniach do nieruchomości, a także daty określające nabycie oraz utratę tych praw i uprawnień. (uchylony). Prawa osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2, do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji na podstawie: wpisów dokonanych w księgach wieczystych; prawomocnych orzeczeń sądowych; umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali; ostatecznych decyzji administracyjnych; dyspozycji zawartych w aktach normatywnych; umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2. (uchylony). Działki położone w granicach jednego obrębu, wchodzące w skład jednej nieruchomości, tworzą jednostkę rejestrową gruntów. Odrębną jednostkę rejestrową gruntów tworzą również położone w granicach jednego obrębu: działki stanowiące część nieruchomości, jeżeli: związane jest z nimi inne niż własność prawo rzeczowe, zostały przekazane w zarząd lub trwały zarząd, wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, w rozumieniu przepisów o podatku rolnym; działki o nieuregulowanym stanie prawnym, stanowiące przedmiot odrębnego władania; działki stanowiące część nieruchomości, będące przedmiotem umowy dzierżawy. (uchylony). Budynki stanowiące odrębny od gruntu przedmiot własności, położone na działkach ewidencyjnych wchodzących w skład jednej jednostki rejestrowej gruntów, tworzą jednostkę rejestrową budynków, o ile w budynkach tych nie znajdują się lokale stanowiące odrębne nieruchomości. Każdy lokal stanowiący odrębną nieruchomość należy do odrębnej jednostki rejestrowej lokali. Działki ewidencyjne, budynki i lokale oraz osoby i jednostki organizacyjne, a także inne obiekty bazy danych ewidencyjnych oznacza się w ewidencji odpowiednimi identyfikatorami. Identyfikatory obiektów bazy danych ewidencyjnych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Każdemu obiektowi przestrzennemu bazy danych ewidencyjnych, oprócz identyfikatora określonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, nadaje się identyfikator infrastruktury informacji przestrzennej, zwany dalej „IdIIP”, na który składają się: przestrzeń nazw, w której skład wchodzi identyfikator zbioru danych przestrzennych, do którego należy dany obiekt przestrzenny, według ewidencji zbiorów oraz usług danych przestrzennych infrastruktury informacji przestrzennej, o której mowa w art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1472), uzupełniona po kropce skrótem „EGiB”; identyfikator lokalny wyróżniający w sposób jednoznaczny dany obiekt bazy danych spośród innych obiektów zapisanych w tej bazie; identyfikator wersji obiektu. Elementy IdIIP, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2, nie mogą być zmieniane. Ustala się następujące grupy rejestrowe właścicieli nieruchomości i władających, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w ust. 2, zwanych dalej „podmiotami ewidencyjnymi”: grupa 1 - Skarb Państwa, jeżeli nie występuje w zbiegu z użytkownikami wieczystymi; grupa 2 - Skarb Państwa, jeżeli występuje w zbiegu z użytkownikami wieczystymi; grupa 3 - jednoosobowe spółki Skarbu Państwa, przedsiębiorstwa państwowe i inne państwowe osoby prawne; grupa 4 - gminy i związki międzygminne, jeżeli nie występują w zbiegu z użytkownikami wieczystymi; grupa 5 - gminy i związki międzygminne, jeżeli występują w zbiegu z użytkownikami wieczystymi; grupa 6 - jednoosobowe spółki jednostek samorządu terytorialnego i inne osoby prawne, których organami założycielskimi są organy samorządu terytorialnego; grupa 7 - osoby fizyczne; grupa 8 - spółdzielnie; grupa 9 - kościoły i związki wyznaniowe; grupa 10 - wspólnoty gruntowe; grupa 11 - powiaty i związki powiatów, jeżeli nie występują w zbiegu z użytkownikami wieczystymi; grupa 12 - powiaty i związki powiatów, jeżeli występują w zbiegu z użytkownikami wieczystymi; grupa 13 - województwa, jeżeli nie występują w zbiegu z użytkownikami wieczystymi; grupa 14 - województwa, jeżeli występują w zbiegu z użytkownikami wieczystymi; grupa 15 - spółki prawa handlowego i inne podmioty ewidencyjne niewymienione w pkt 1-14. Osoby, organy i jednostki organizacyjne, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, posiadające prawa do nieruchomości należących do podmiotu ewidencyjnego zaliczonego do 1 grupy rejestrowej dzieli się na następujące podgrupy: podgrupa 1.1 - Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa 2)Obecnie: Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, stosownie do art. 55 pkt 1 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. poz. 624), która weszła w życie z dniem 1 września 2017 r., w związku z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1405), która weszła w życie z dniem 16 lipca 2003 r.; podgrupa 1.2 - Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe; podgrupa 1.3 - państwowe jednostki organizacyjne, które na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami sprawują trwały zarząd nad nieruchomościami Skarbu Państwa; podgrupa 1.4 - organy administracji publicznej gospodarujące zasobem nieruchomości Skarbu Państwa, o którym mowa w art. 20 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zwanym dalej „zasobem nieruchomości Skarbu Państwa”, z wyłączeniem gruntów tego zasobu przekazanych w trwały zarząd; podgrupa 1.5 - Agencja Mienia Wojskowego3)Zgodnie z art. 120 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2308), Wojskowa Agencja Mieszkaniowa oraz Agencja Mienia Wojskowego zostały z dniem 1 października 2015 r. połączone przez przejęcie Agencji Mienia Wojskowego przez Wojskową Agencję Mieszkaniową; na podstawie art. 121 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego, Wojskowa Agencja Mieszkaniowa z dniem 1 października 2015 r. otrzymała nazwę Agencja Mienia Wojskowego.; podgrupa 1.6 - Wojskowa Agencja Mieszkaniowa 3)Zgodnie z art. 120 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2308), Wojskowa Agencja Mieszkaniowa oraz Agencja Mienia Wojskowego zostały z dniem 1 października 2015 r. połączone przez przejęcie Agencji Mienia Wojskowego przez Wojskową Agencję Mieszkaniową; na podstawie art. 121 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego, Wojskowa Agencja Mieszkaniowa z dniem 1 października 2015 r. otrzymała nazwę Agencja Mienia Wojskowego.; podgrupa 1.7 - organy, które gospodarują gruntami Skarbu Państwa pokrytymi wodami powierzchniowymi; podgrupa 1.8 - organy, które wykonują zadania zarządcy dróg publicznych Skarbu Państwa. Użytkowników wieczystych gruntów należących do Skarbu Państwa, jako podmiotu ewidencyjnego zaliczonego do 2 grupy rejestrowej, dzieli się na następujące podgrupy: podgrupa 2.1 - osoby fizyczne; podgrupa 2.2 - państwowe osoby prawne; podgrupa 2.3 - spółdzielnie mieszkaniowe; podgrupa 2.4 - inne osoby, niewymienione w pkt 1-3. Osoby, organy i jednostki organizacyjne, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, posiadające prawa do nieruchomości należących do podmiotów ewidencyjnych zaliczonych do 4 grupy rejestrowej dzieli się na następujące podgrupy: podgrupa 4.1 - organy gmin gospodarujące gminnymi zasobami nieruchomości, z wyłączeniem gruntów tego zasobu zaliczonych do podgrup 4.2 i 4.3; podgrupa 4.2 - jednostki organizacyjne gmin i związków międzygminnych; podgrupa 4.3 - organy i jednostki organizacyjne, które wykonują zadania zarządców dróg gminnych. Użytkowników wieczystych gruntów należących do podmiotów ewidencyjnych zaliczonych do 5 grupy rejestrowej dzieli się na następujące podgrupy: podgrupa 5.1 - osoby fizyczne; podgrupa 5.2 - gminne osoby prawne; podgrupa 5.3 - spółdzielnie mieszkaniowe; podgrupa 5.4 - inne osoby, niewymienione w pkt 1-3. Podmioty ewidencyjne zaliczone do 6 grupy rejestrowej dzieli się na następujące podgrupy: podgrupa 6.1 - jednoosobowe spółki gmin i inne gminne osoby prawne; podgrupa 6.2 - jednoosobowe spółki powiatów i inne powiatowe osoby prawne; podgrupa 6.3 - jednoosobowe spółki województw i inne wojewódzkie osoby prawne. Podmioty ewidencyjne zaliczone do 7 grupy rejestrowej dzieli się na następujące podgrupy: podgrupa 7.1 - osoby fizyczne - właściciele i władający gruntami wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych; podgrupa 7.2 - osoby fizyczne - właściciele i władający gruntami niewchodzącymi w skład gospodarstw rolnych. Podmioty ewidencyjne zaliczone do 8 grupy rejestrowej dzieli się na następujące podgrupy: podgrupa 8.1 - rolnicze spółdzielnie produkcyjne; podgrupa 8.2 - spółdzielnie mieszkaniowe; podgrupa 8.3 - inne spółdzielnie, niewymienione w pkt 1 i 2. Osoby, organy i jednostki organizacyjne, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, posiadające prawa do nieruchomości należących do podmiotów ewidencyjnych zaliczonych do 11 grupy rejestrowej dzieli się na następujące podgrupy: podgrupa 11.1 - organy powiatów gospodarujące powiatowymi zasobami nieruchomości, z wyłączeniem gruntów tego zasobu zaliczonych do podgrup 11.2 i 11.3; podgrupa 11.2 - jednostki organizacyjne powiatów i związków powiatów; podgrupa 11.3 - organy i jednostki organizacyjne, które wykonują zadania zarządców dróg powiatowych. Użytkowników wieczystych gruntów należących do podmiotów ewidencyjnych zaliczonych do 12 grupy rejestrowej dzieli się na następujące podgrupy: podgrupa 12.1 - osoby fizyczne; podgrupa 12.2 - powiatowe osoby prawne; podgrupa 12.3 - spółdzielnie mieszkaniowe; podgrupa 12.4 - inne osoby, niewymienione w pkt 1-3. Osoby, organy i jednostki organizacyjne, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, posiadające prawa do nieruchomości należących do podmiotów ewidencyjnych zaliczonych do 13 grupy rejestrowej dzieli się na następujące podgrupy: podgrupa 13.1 - organy województw gospodarujące wojewódzkimi zasobami nieruchomości, z wyłączeniem gruntów tego zasobu zaliczonych do podgrup 13.2 i 13.3; podgrupa 13.2 - jednostki organizacyjne województw; podgrupa 13.3 - organy i jednostki organizacyjne, które wykonują zadania zarządców dróg wojewódzkich. Użytkowników wieczystych gruntów należących do podmiotów ewidencyjnych zaliczonych do 14 grupy rejestrowej dzieli się na następujące podgrupy: podgrupa 14.1 - osoby fizyczne; podgrupa 14.2 - wojewódzkie osoby prawne; podgrupa 14.3 - spółdzielnie mieszkaniowe; podgrupa 14.4 - inne osoby, niewymienione w pkt 1-3. Podmioty ewidencyjne zaliczone do 15 grupy rejestrowej dzieli się na następujące podgrupy: podgrupa 15.1 - spółki handlowe; podgrupa 15.2 - partie polityczne i stowarzyszenia; podgrupa 15.3 - inne osoby, niewymienione w pkt 1 i 2. Założenie ewidencji polega na wykonaniu czynności technicznych i administracyjnych mających na celu: utworzenie operatu ewidencyjnego, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy; wykonanie operatu opisowo-kartograficznego, na który składają się raporty obrazujące dane ewidencyjne w momencie zakładania ewidencji. Specyfikację pojęciowego modelu danych ewidencji gruntów i budynków zawiera załącznik nr 1a do rozporządzenia. (uchylony). (uchylony). Na podstawie bazy danych ewidencyjnych za pomocą systemu teleinformatycznego tworzy się następujące podstawowe raporty obrazujące dane ewidencyjne: rejestr gruntów; rejestr budynków; rejestr lokali; kartotekę budynków; kartotekę lokali; mapę ewidencyjną. Rejestr gruntów jest raportem sporządzonym na podstawie danych ewidencyjnych wymienionych w § 60 ust. 1 pkt 1, 3-11 oraz ust. 2, dotyczących wszystkich działek ewidencyjnych w granicach obrębu, zestawionych według przynależności tych działek do poszczególnych jednostek rejestrowych gruntów. Rejestr gruntów zawiera ponadto informacje określające: właścicieli gruntów oraz ich udziały w prawie własności; władających na zasadach samoistnego posiadania gruntami o nieustalonym właścicielu; użytkowników wieczystych, użytkowników, zarządców oraz trwałych zarządców gruntów Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego oraz ich udziały odpowiednio w użytkowaniu wieczystym, użytkowaniu, zarządzie lub trwałym zarządzie; organy, które gospodarują zasobem nieruchomości Skarbu Państwa albo gminnym, powiatowym lub wojewódzkim zasobem nieruchomości, oraz ich udziały w tym gospodarowaniu; osoby prawne, które wykonują prawo własności i inne prawa rzeczowe do gruntów Skarbu Państwa, oraz ich udziały w tych uprawnieniach; nazwy spółek wspólnot gruntowych, składy zarządów tych spółek oraz osoby uprawnione do korzystania ze wspólnot gruntowych i przysługujące im udziały w tych wspólnotach; dzierżawców gruntów oraz ich udziały w dzierżawie. Rejestr budynków jest raportem sporządzonym na podstawie danych ewidencyjnych wymienionych w § 63 ust. 1 pkt 1, 2, 4-26 i § 64, dotyczących budynków stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności, zestawionych według przynależności tych budynków do poszczególnych jednostek rejestrowych budynków. Rejestr budynków zawiera ponadto: informacje określające: właścicieli budynków oraz ich udziały w prawie własności, trwałych zarządców budynków Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego oraz ich udziały w trwałym zarządzie; oznaczenia jednostek rejestrowych gruntów związanych z poszczególnymi budynkami. Rejestr lokali jest raportem sporządzonym na podstawie danych ewidencyjnych, wymienionych w § 70 ust. 1 i 2, dotyczących lokali stanowiących odrębne nieruchomości, zgrupowanych według ich przynależności do poszczególnych jednostek rejestrowych lokali. Rejestr lokali zawiera ponadto: dane określające: właścicieli lokali oraz ich udziały w prawie własności, trwałych zarządców lokali Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego oraz ich udziały w trwałym zarządzie; udziały właścicieli lokali w nieruchomościach wspólnych związanych z lokalami; identyfikatory działek ewidencyjnych, które wchodzą w skład nieruchomości wspólnych związanych z lokalami; identyfikatory budynków, których części wspólne wchodzą w skład nieruchomości wspólnych związanych z lokalami. W przypadku gdy właściciel lub władający, o których mowa w § 23 ust. 2 pkt 1 lub 2, nie są ustaleni, rejestr gruntów zawiera odpowiednio wpis o treści: „właściciel nieustalony” lub „władający nieustalony”. W przypadku gdy własność, inne niż własność prawo rzeczowe lub trwały zarząd przysługuje wspólnie małżeństwu lub łącznie kilku innym podmiotom, zwanym dalej „podmiotem grupowym”, a udziały we wspólności nie są oznaczone, w rejestrze gruntów, w rejestrze budynków oraz w rejestrze lokali zamiast informacji o wielkości udziałów w tych prawach lub w trwałym zarządzie wykazuje się informację o rodzaju wspólności. W przypadku gdy wspólność małżonków lub podmiotu grupowego obejmuje udział we współwłasności, wielkość tego udziału przypisuje się w całości małżeństwu lub podmiotowi grupowemu. Kartoteka budynków jest raportem zawierającym informacje opisowe o budynkach, wymienione w § 63 ust. 1 pkt 1, 2, 4-26. Informacje o budynkach zawarte w kartotece budynków są segregowane w pozycjach kartoteki budynków odpowiadających jednostkom rejestrowym gruntów, na których położone są te budynki. W przypadku gdy budynki położone są na gruntach wchodzących w skład więcej niż jednej jednostki rejestrowej gruntów, informacje dotyczące tych budynków wykazuje się we wszystkich pozycjach kartoteki budynków odpowiadających tym jednostkom rejestrowym gruntów. W przypadku budynków stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności w kartotece budynków zamieszcza się informację o identyfikatorze odpowiedniej jednostki rejestrowej budynków. Przepis ust. 3 nie dotyczy przypadków przekroczenia przy wznoszeniu budynków granicy nieruchomości o odległość nie większą niż 0,60 m. Kartoteka lokali jest raportem zawierającym informacje o lokalach wymienione w § 70 ust. 1. Informacje o lokalach zawarte w kartotece lokali są segregowane w pozycjach kartoteki lokali odpowiadających poszczególnym budynkom. Treść mapy ewidencyjnej stanowią następujące elementy: granice: państwa, jednostek zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa, jednostek ewidencyjnych, obrębów, działek ewidencyjnych; oznaczenia punktów granicznych, z wyróżnieniem punktów, których położenie określone zostało w odpowiednim trybie i z wymaganą dokładnością, a spośród nich - punktów trwale stabilizowanych w terenie; kontury użytków gruntowych i ich oznaczenia; kontury klas bonitacyjnych, ustalone w wyniku gleboznawczej klasyfikacji gruntów, zwane dalej „konturami klasyfikacyjnymi”, i ich oznaczenia; kontury budynków i bloki budynków; numery działek ewidencyjnych; (uchylony); dane opisowo-informacyjne, a w szczególności: nazwy jednostek zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa, oznaczenia jednostki ewidencyjnej i obrębu, nazwy ulic, placów, uroczysk, cieków, zbiorników wodnych i innych obiektów fizjograficznych, numery dróg publicznych nadane na podstawie przepisów o drogach publicznych, numery porządkowe i ewidencyjne budynków, literowe oznaczenia funkcji budynków odpowiadających ich klasom według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, zwanej dalej „PKOB”, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), numery najwyższych kondygnacji budynków naziemnych albo najniższych kondygnacji budynków podziemnych, numery najwyższych kondygnacji bloków budynków nadziemnych lub numery najniższych kondygnacji bloków budynków podziemnych, jeżeli takie bloki zostały wyodrębnione. Treścią mapy ewidencyjnej mogą być również nazwy zespołów urbanistycznych, przysiółków i niw. Mapę ewidencyjną, w zależności od stopnia zurbanizowania terenu i struktury władania gruntów, sporządza się w skalach: 1:500, 1:1000, 1:2000 lub 1:5000. Jej edycję stanowią mapy obrębowe. Do opracowania mapy ewidencyjnej stosuje się odpowiednie standardy techniczne dla mapy zasadniczej, ustalone odrębnymi przepisami. Przy edycji mapy, szczególnie w skali 1:2000 lub 1:5000, jej dane opisowo-informacyjne dotyczące budynków oraz numery punktów granicznych nie muszą być wykazywane. Treścią mapy ewidencyjnej w postaci nieelektronicznej oprócz elementów, o których mowa w ust. 1 i 2, są: oznaczenie punktów przecięcia się linii siatki kilometrowej, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy; współrzędne prostokątne płaskie co najmniej dwóch skrajnych punktów, o których mowa w pkt 1; opis zawierający: nazwę: „Mapa ewidencyjna”, skalę mapy, numer arkusza ewidencyjnego, nazwę województwa, powiatu i gminy, nazwę jednostki ewidencyjnej i jej identyfikator, nazwę obrębu ewidencyjnego i jego identyfikator lub tylko identyfikator - w przypadku gdy obręb nie ma nazwy; schemat podziału obrębu ewidencyjnego na arkusze ewidencyjne. Pomocniczymi raportami tworzonymi na podstawie bazy danych ewidencyjnych są: zestawienie gruntów; wykaz gruntów; wykaz budynków; wykaz lokali; wykaz działek ewidencyjnych; wykazy: podmiotów ewidencyjnych, osób, jednostek organizacyjnych i organów, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, dzierżawców gruntów. Zestawienie gruntów jest spisem danych o ogólnej powierzchni i wartości gruntów wchodzących w skład poszczególnych jednostek rejestrowych z podziałem na użytki gruntowe i klasy bonitacyjne. Zestawienie gruntów sporządza się dla obrębu lub jednostki ewidencyjnej. Wykaz gruntów jest spisem danych o ogólnej powierzchni i wartości gruntów położonych w granicach jednostki ewidencyjnej, zestawionych według ich przynależności do poszczególnych grup i podgrup rejestrowych z jednoczesnym podziałem na użytki gruntowe. Wykaz budynków jest spisem danych o liczbie i wartości budynków wybudowanych na gruntach położonych w granicach jednostki ewidencyjnej, zestawionych według przynależności budynków do poszczególnych grup i podgrup rejestrowych, z jednoczesnym podziałem na rodzaje budynków według Klasyfikacji Środków Trwałych, zwanej dalej „KŚT”, wprowadzonej przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 997, 1000, 1629 i 1669), oraz z wyróżnieniem budynków, które stanowią części składowe gruntów, oraz budynków, które stanowią odrębne od gruntu nieruchomości. Wykaz lokali jest spisem danych o liczbie i wartości lokali, stanowiących odrębne nieruchomości, znajdujących się w granicach jednostki ewidencyjnej, zestawionych według przynależności lokali do poszczególnych grup i podgrup rejestrowych z jednoczesnym podziałem na lokale mieszkalne i lokale o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami niemieszkalnymi”. Zaliczanie gruntów, budynków i lokali do grup i podgrup rejestrowych określa załącznik nr 2 do rozporządzenia. Wykaz działek ewidencyjnych jest spisem działek ewidencyjnych położonych w granicach jednego obrębu, zawierającym numery tych działek w kolejności wzrastającej oraz numery jednostek rejestrowych gruntów, do których działki ewidencyjne zostały przyporządkowane. Wykazy, o których mowa w § 29 pkt 6, są alfabetycznymi spisami osób, jednostek organizacyjnych i organów, zawierającymi, oprócz danych określających te osoby, jednostki i organy, oznaczenia jednostek rejestrowych gruntów, jednostek rejestrowych budynków, jednostek rejestrowych lokali oraz pozycji kartoteki budynków i kartoteki lokali, związanych z poszczególnymi osobami, jednostkami organizacyjnymi i organami. Założenie ewidencji poprzedza opracowanie przez starostę projektu założenia ewidencji i uzgodnienie tego projektu z wojewódzkim inspektorem nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Projekt założenia ewidencji gruntów i budynków określa w szczególności: charakterystykę obiektu; zakres przewidywanych prac do wykonania; źródła danych ewidencyjnych i metody ich pozyskania; system, w którym prowadzona będzie ewidencja; przewidywany sposób wyłonienia wykonawcy prac; przewidywane terminy wykonania poszczególnych etapów prac; przewidywany koszt przedsięwzięcia oraz sposób jego finansowania. Niezajęcie przez wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego stanowiska w sprawie projektu założenia ewidencji w terminie jednego miesiąca od dnia jego otrzymania jest równoznaczne z jego uzgodnieniem. Spory między starostą a wojewódzkim inspektorem nadzoru geodezyjnego i kartograficznego dotyczące projektu założenia ewidencji rozstrzyga Główny Geodeta Kraju. Uzgodniony projekt założenia ewidencji gruntów i budynków stanowi dla starosty podstawę przystąpienia do czynności związanych z ustaleniem wykonawcy prac przewidzianych w tym projekcie, zwanego dalej „wykonawcą”. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie założenia ewidencji starosta podaje do wiadomości w zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób ogłaszania oraz przez jego wywieszenie na okres 14 dni na tablicach ogłoszeń właściwego starostwa powiatowego i urzędu gminy oraz przez ogłoszenie w prasie lokalnej. Źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są: materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym; wyniki pomiarów fotogrametrycznych; wyniki terenowych pomiarów geodezyjnych; dane zawarte w innych ewidencjach i rejestrach, prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez: sądy, organy administracji publicznej oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne; dane zawarte w dokumentach udostępnionych przez zainteresowane osoby, organy i jednostki organizacyjne; dane zawarte w dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej; wyniki oględzin. Przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: w postępowaniu rozgraniczeniowym; w celu podziału nieruchomości; w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów; w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości; na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej; przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków; przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji; w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. Jeżeli brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. Ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, może nastąpić w oparciu o zobrazowania lotnicze, satelitarne lub ortofotomapę, jeżeli te zobrazowania lub ortofotomapa charakteryzują się rozdzielczością zapewniającą wizualizację szczegółów sytuacyjnych, które mogą mieć znaczenie przy ustaleniu przebiegu tych granic. O czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych wykonawca zawiadamia wszystkich właścicieli oraz użytkowników wieczystych tych działek, a także osoby władające tymi działkami na zasadach samoistnego posiadania. Zawiadomienie o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych oprócz danych adresowych podmiotu, do którego jest ono kierowane, powinno zawierać następujące informacje: dzień, godzinę i miejsce rozpoczęcia tych czynności; oznaczenia i ewentualne dane adresowe działek ewidencyjnych, których będą dotyczyć te czynności, a także numery ksiąg wieczystych, jeżeli księgi takie są prowadzone dla tych działek; pouczenie o konieczności posiadania dokumentu umożliwiającego ustalenie tożsamości osoby deklarującej swój udział w tych czynnościach oraz o tym, że udział w tych czynnościach leży w interesie podmiotu i że nieusprawiedliwione niewzięcie w nich udziału nie będzie stanowić przeszkody do ich przeprowadzenia. Zawiadomienia o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych doręcza się podmiotom, o których mowa w ust. 1, za zwrotnym poświadczeniem odbioru lub za pokwitowaniem, nie później niż 7 dni przed wyznaczonym terminem. W przypadku gdy właściciele, użytkownicy wieczyści oraz władający, o których mowa w ust. 1, nie są znani lub nie jest znane ich miejsce zamieszkania, na wniosek wykonawcy starosta zamieszcza na stronach internetowych Biuletynu Informacji Publicznej oraz na tablicy ogłoszeń starostwa powiatowego przez okres co najmniej 14 dni informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3, z tym że ostatni dzień tego okresu powinien nastąpić nie później niż 8 dni przed wyznaczonym terminem rozpoczęcia czynności podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. Ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, dokonuje wykonawca na podstawie zgodnych wskazań właścicieli lub użytkowników wieczystych tych działek albo osób władających tymi działkami na zasadach samoistnego posiadania, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. W przypadku gdy właściwe podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, przebieg granic działek ewidencyjnych, w tym położenie wyznaczających je punktów granicznych, ustala wykonawca według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli ten stan posiadania nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek. W przypadku gdy spokojnego stanu posiadania, o którym mowa w ust. 2, nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty, w tym położenie wyznaczających te granice punktów granicznych, ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków. Ustalane punkty graniczne wykonawca oznacza na gruncie w sposób umożliwiający ich pomiar. Trwała stabilizacja tych punktów może nastąpić wyłącznie z inicjatywy i na koszt zainteresowanych i może dotyczyć wyłącznie punktów ustalonych w oparciu o zgodne oświadczenie, o którym mowa w ust. 1. Wyniki ustaleń przebiegu granic działek ewidencyjnych wykonawca utrwala w protokole, którego wzór z przykładowymi wpisami zawiera załącznik nr 3 do rozporządzenia. Integralną częścią protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych są szkice graniczne, sporządzone przez wykonawcę, które zawierają: adres położenia działek, których granice są ustalane; usytuowanie punktów granicznych w stosunku do szczegółów terenowych położonych na ustalanych granicach lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie, takich jak budynki, ogrodzenia, słupy oraz miedze, przedstawione w sposób graficzny i doprecyzowane opisem lub danymi określającymi odległości tych punktów do szczegółów terenowych; numery działek ewidencyjnych; podpisy osób biorących udział w czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic lub adnotację wykonawcy o odmowie złożenia podpisu; podpis osoby, która sporządziła szkic graniczny. W przypadku gdy ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych odbywa się na podstawie zobrazowań lotniczych, satelitarnych lub ortofotomapy, informacje i podpisy, o których mowa w ust. 6, są treścią kopii tych zobrazowań lub ortofotomapy. Informacje o spornych odcinkach granic działek ewidencyjnych ujawnia się w bazie danych ewidencyjnych oraz na wyrysach z mapy ewidencyjnej. Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega wyłożeniu do wglądu zainteresowanych osób, jednostek organizacyjnych i organów, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz w § 11, przez okres co najmniej 14 dni. Starosta zawiadamia osoby, organy i jednostki organizacyjne, o których mowa w § 10 i 11, o wyłożeniu projektu operatu opisowo-kartograficznego. Zawiadomienie to podaje również do wiadomości poprzez jego wywieszenie na okres 14 dni na tablicach ogłoszeń właściwego starostwa powiatowego i urzędu gminy oraz ogłoszenie w prasie lokalnej. Zawiadomienie powinno w szczególności zawierać informacje o: założeniu ewidencji; miejscu i terminie wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego; możliwości zapoznania się z odpowiednimi danymi ewidencyjnymi ujawnionymi w opracowanym projekcie operatu opisowo-kartograficznego i zgłoszenia do nich uwag i zastrzeżeń; dokumentowaniu czynności wyłożenia projektu operatu w formie protokołu oraz pouczenie, że niestawienie się w terminie i miejscu określonym w zawiadomieniu nie stanowi przeszkody do kontynuowania postępowania w sprawie założenia ewidencji gruntów i budynków. Protokół wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego powinien zawierać w szczególności: datę i miejsce jego sporządzenia oraz oznaczenie obrębu i jednostki ewidencyjnej; wyszczególnienie zainteresowanych osób, które zapoznały się z odpowiednimi danymi ewidencyjnymi projektu operatu opisowo-kartograficznego, numery jednostek rejestrowych i pozycji kartotek, w których te dane były zawarte, oraz stosowne oświadczenia zainteresowanych w sprawie okazanych danych ewidencyjnych, w tym szczegółowy opis zgłoszonych uwag i zastrzeżeń; imiona, nazwiska oraz stanowiska osób, które w imieniu wykonawcy i organu brały udział w okazaniu projektu, oraz ich podpisy. Uwagi i zastrzeżenia do danych ewidencyjnych przedstawionych w projekcie operatu opisowo-kartograficznego rozpatruje starosta. Postępowanie administracyjne w sprawie założenia ewidencji gruntów i budynków kończy decyzja starosty w sprawie zatwierdzenia operatu opisowo-kartograficznego, która poza wymogami określonymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego powinna zawierać: określenie sposobu i zakresu uwzględnionych uwag i zastrzeżeń zgłoszonych w trakcie wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego; uzasadnienie stanowiska organu w sprawie uwag i zastrzeżeń nieuwzględnionych. Przed podjęciem decyzji, o której mowa w ust. 2, starosta zapewnia przeprowadzenie technicznej kontroli całości dokumentacji tworzącej operat ewidencji gruntów i budynków oraz umożliwia wszystkim zainteresowanym zapoznanie się ze sposobem rozpatrzenia zgłoszonych przez nich uwag i zastrzeżeń. Ostateczna decyzja w sprawie zatwierdzenia operatu opisowo-kartograficznego stanowi dla starosty podstawę do: umieszczenia na dokumentach tego operatu adnotacji o ich zatwierdzeniu; przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego bazy danych ewidencji oraz utworzonych na podstawie tej bazy raportów w postaci mapy ewidencyjnej, rejestrów i kartotek; uruchomienia systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy. Do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy: utrzymywanie systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy; utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi; archiwizacja wycofanych danych ewidencyjnych; udostępnianie danych ewidencyjnych; ochrona danych ewidencyjnych przed ich utratą, zniszczeniem, niepożądaną modyfikacją, nieuprawnionym do nich dostępem i ujawnieniem; okresowa weryfikacja danych ewidencyjnych; sporządzanie powiatowych zestawień zbiorczych danych objętych ewidencją; modernizacja ewidencji. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi; ujawnienia nowych danych ewidencyjnych; wyeliminowania danych błędnych. Przy aktualizacji operatu ewidencyjnego przepisy § 35 i § 36 stosuje się odpowiednio. Przy sporządzaniu dokumentacji określającej przebieg granic działek ewidencyjnych na potrzeby aktualizacji operatu ewidencyjnego przepisy § 37-39 stosuje się odpowiednio. (uchylony). (uchylony). Zmiany opisowych danych ewidencyjnych, dotyczące działek ewidencyjnych lub budynków, ustalone w trakcie wykonywania prac geodezyjnych utrwala się w wykazie zmian danych ewidencyjnych, który powinien zawierać: identyfikatory jednostki ewidencyjnej i obrębu; numer odpowiedniej jednostki rejestrowej gruntów lub pozycji kartoteki budynków; numer księgi wieczystej; oznaczenie obiektu bazy danych ewidencyjnych, którego dane ewidencyjne uległy zmianie; dotychczasowe dane ewidencyjne oraz dane ustalone w wyniku wykonanych prac geodezyjnych; datę sporządzenia wykazu; imię i nazwisko lub nazwę wykonawcy prac oraz podpis osoby reprezentującej wykonawcę; imię i nazwisko oraz podpis osoby, która sporządziła dokument, oraz datę sporządzenia dokumentu; imię i nazwisko oraz podpis kierownika prac geodezyjnych, jeśli został ustanowiony; numer uprawnień zawodowych osoby, która sporządziła dokument, lub numer uprawnień zawodowych kierownika prac geodezyjnych. Aktualizacji operatu ewidencyjnego dokonuje się niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania przez starostę odpowiednich dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych. W celu zapewnienia wewnętrznej spójności operatu ewidencyjnego jednocześnie dokonuje się aktualizacji rzeczowych praw związanych, a w szczególności: prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz własności wzniesionych na tym gruncie budynków; własności lokalu oraz udziału we współwłasności gruntu; własności lokalu oraz udziału w użytkowaniu wieczystym gruntu; własności lokalu oraz udziału we współwłasności budynku. (uchylony). (uchylony). O dokonanych zmianach w danych ewidencyjnych starosta zawiadamia: organy podatkowe - w wypadku zmian danych mających znaczenie dla wymiaru podatków: od nieruchomości, rolnego i leśnego; wydział ksiąg wieczystych właściwego miejscowo sądu rejonowego - w wypadku zmian danych objętych działem I ksiąg wieczystych; właściwe miejscowo jednostki statystyki publicznej - w wypadku zmian w cechach adresowych nieruchomości oraz dopisywania i wykreślania budynków; właściwe podmioty ewidencyjne oraz osoby, jednostki organizacyjne i organy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1 - w przypadku gdy zmiana została dokonana w trybie czynności materialno-technicznej wyłącznie na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, i dotyczyła: pola powierzchni działki ewidencyjnej, rodzaju lub pola powierzchni użytków gruntowych, głównej funkcji budynku, numeru działki ewidencyjnej; starostów sąsiednich powiatów - w przypadku gdy zmiana dotyczy punktów granicznych położonych na granicy tych powiatów. Zawiadomienia, o których mowa w ust. 1, zawierają w szczególności: oznaczenie dokumentu, który stanowił podstawę do zmiany, oraz datę wprowadzenia zmiany; oznaczenia odpowiednich jednostek rejestrowych gruntów, budynków i lokali oraz pozycji kartotek budynków i lokali, w których nastąpiły zmiany; zestawienie odpowiednich danych ewidencyjnych przed zmianą i po zmianie; wyszczególnienie organów i jednostek organizacyjnych, do których przekazane zostało zawiadomienie; podpis organu lub upoważnionej przez niego osoby. Do zawiadomienia adresowanego do wydziału ksiąg wieczystych właściwego miejscowo sądu rejonowego dołącza się odpowiedni wypis z rejestru gruntów, kartoteki budynków lub kartoteki lokali, jeżeli zmiana dotyczy danych opisowych działek ewidencyjnych, budynków lub lokali, a także wyrys z mapy ewidencyjnej, jeżeli zmiana dotyczy również danych określających przebieg granic działek ewidencyjnych lub konturów budynków. Na wniosek lub za zgodą podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 4, zawiadomienia o zmianach danych ewidencyjnych doręcza się w formie dokumentów elektronicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 570, z 2018 r. poz. 1000, 1544 i 1669 oraz z 2019 r. poz. 60) za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2019 r. poz. 123). Dane ewidencyjne, które utraciły swoją aktualność, podlegają archiwizacji. (uchylony). (uchylony). Wymiana danych między bazami danych ewidencji oraz udostępnianie danych z ewidencji innym systemom informatycznym lub teleinformatycznym przy użyciu środków komunikacji elektronicznej odbywa się w postaci elektronicznej w formacie GML zgodnie ze schematem GML, zawartym w załączniku nr 4a do rozporządzenia. Schemat GML, o którym mowa w ust. 3, publikuje się w repozytorium interoperacyjności, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Udostępnianiu przy użyciu środków komunikacji elektronicznej podlegają zarówno dane obrazujące aktualny stan ewidencji, jak i zapisane w bazie danych ewidencyjnych archiwalne wersje tych danych. Wypisy, wyrysy i kopie dokumentów, o których mowa w art. 24 ust. 3 ustawy, starosta udostępnia w postaci nieelektronicznej na tradycyjnych nośnikach danych, takich jak papier, kalka, folia, lub w postaci elektronicznej. Wypis z rejestru gruntów, wypis z rejestru budynków oraz wypis z rejestru lokali oprócz informacji, zawartych w tych rejestrach, dotyczących odpowiednio jednostek rejestrowych gruntów, jednostek rejestrowych budynków lub jednostek rejestrowych lokali, zawiera:4)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 27 września 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. poz. 1990), które weszło w życie z dniem 9 listopada 2017 r. nazwę organu wydającego wypis; oznaczenie sprawy według obowiązującego systemu kancelaryjnego; tytuł dokumentu - odpowiednio: „Wypis z rejestru gruntów”, „Wypis z rejestru budynków”, „Wypis z rejestru lokali”; nazwę województwa, powiatu, jednostki ewidencyjnej oraz nazwę i identyfikator lub tylko identyfikator obrębu, a w przypadku podziału obrębu na arkusze ewidencyjne - identyfikator arkusza ewidencyjnego; numery działek ewidencyjnych; odpowiednio numer jednostki rejestrowej gruntów, budynków lub lokali; informacje o danych ewidencyjnych, które nie spełniają wymagań rozporządzenia lub obowiązujących standardów technicznych; nazwisko i imię osoby, która sporządziła dokument, oraz jej podpis; datę sporządzenia dokumentu; pieczęć urzędową organu wydającego dokument - w przypadku gdy dokument ten wydawany jest w postaci nieelektronicznej; podpis osoby reprezentującej organ lub osoby upoważnionej przez ten organ do wydania dokumentu oraz datę złożenia podpisu. Wypisom z rejestru gruntów, rejestru budynków oraz z rejestru lokali, w treści których zostaną pominięte dane podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy, nadaje się odpowiednio tytuł: „Wypis z rejestru gruntów o niepełnej treści”, „Wypis z rejestru budynków o niepełnej treści”, „Wypis z rejestru lokali o niepełnej treści”. Wypis z kartoteki budynków oraz wypis z kartoteki lokali oprócz informacji zawartych w tych kartotekach zawiera: nazwę organu wydającego wypis; oznaczenie sprawy według obowiązującego systemu kancelaryjnego; tytuł dokumentu - odpowiednio: „Wypis z kartoteki budynków”, „Wypis z kartoteki lokali”; nazwę województwa, powiatu, jednostki ewidencyjnej oraz nazwę i numer lub tylko numer obrębu; odpowiednio numer jednostki rejestrowej gruntów, z którą związana jest pozycja kartoteki budynków lub kartoteki lokali; numer pozycji kartoteki budynków lub kartoteki lokali; informacje o danych ewidencyjnych, które nie spełniają wymagań rozporządzenia lub obowiązujących standardów technicznych; nazwisko i imię osoby, która sporządziła dokument, oraz jej podpis; datę sporządzenia dokumentu; pieczęć urzędową organu wydającego dokument - w przypadku gdy dokument ten wydawany jest w postaci nieelektronicznej; podpis osoby reprezentującej organ lub osoby upoważnionej przez ten organ do wydania dokumentu oraz datę złożenia podpisu. Wypisy z zestawień i wykazów, o których mowa w § 29, oprócz informacji zawartych w tych zestawieniach lub wykazach zawierają: nazwę organu wydającego wypis; oznaczenie sprawy według obowiązującego systemu kancelaryjnego; tytuł dokumentu, na który składają się wyrazy: „Wypis z wykazu” oraz wyrazy określające nazwę wykazu; nazwę województwa i powiatu oraz w zależności od obszaru, do którego odnosi się wykaz, nazwę jednostki ewidencyjnej oraz nazwę i numer lub tylko numer obrębu albo tylko nazwę jednostki ewidencyjnej; nazwisko i imię osoby, która sporządziła dokument, oraz jej podpis; datę sporządzenia dokumentu; pieczęć urzędową organu wydającego dokument - w przypadku gdy dokument ten wydawany jest w postaci nieelektronicznej; podpis osoby reprezentującej organ lub osoby upoważnionej przez ten organ do wydania dokumentu oraz datę złożenia podpisu. Wyrys z mapy ewidencyjnej oprócz odpowiedniego fragmentu mapy ewidencyjnej zawiera: nazwę organu wydającego wyrys; oznaczenie sprawy według obowiązującego systemu kancelaryjnego; tytuł dokumentu „Wyrys z mapy ewidencyjnej”; nazwę województwa, powiatu, jednostki ewidencyjnej oraz nazwę i identyfikator lub tylko identyfikator obrębu, a w przypadku podziału obrębu na arkusze ewidencyjne - identyfikator arkusza ewidencyjnego; informację o skali mapy; oznaczenie kierunku północnego; informacje o danych ewidencyjnych przedstawionych na wyrysie, które nie spełniają wymagań rozporządzenia lub obowiązujących standardów technicznych, oraz informacje o granicach działek ewidencyjnych lub odcinkach tych granic, które są przedmiotem sporu wykazanego w dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego; nazwisko i imię osoby, która sporządziła dokument, oraz jej podpis; datę sporządzenia dokumentu; pieczęć urzędową organu wydającego dokument - w przypadku gdy dokument ten wydawany jest w postaci nieelektronicznej; podpis osoby reprezentującej organ lub osoby upoważnionej przez ten organ do wydania dokumentu oraz datę złożenia podpisu. Wypisy, o których mowa w ust. 2 i 4, oraz wyrysy z mapy ewidencyjnej organ opatruje klauzulą o treści: „Dokument niniejszy jest przeznaczony do dokonywania wpisu w księdze wieczystej”. (uchylony). W przypadku dokumentów w postaci nieelektronicznej, opatrzonych klauzulą, o której mowa w ust. 7, podpis, o którym mowa w ust. 2 pkt 11, ust. 4 pkt 11 oraz w ust. 6 pkt 11, umieszcza się bezpośrednio pod tą klauzulą. Wypisowi z rejestru gruntów, który nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 2 pkt 7, a także klauzuli, o której mowa w ust. 7, nadaje się tytuł: „Uproszczony wypis z rejestru gruntów”. Uproszczony wypis z rejestru gruntów może obejmować jedną lub wiele działek ewidencyjnych wchodzących w skład jednostki rejestrowej gruntów albo też wiele działek ewidencyjnych wchodzących w skład wielu jednostek rejestrowych gruntów w granicach jednego obrębu ewidencyjnego. Przy wykonywaniu zadań, o których mowa w § 44 pkt 5, stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie art. 39a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922 oraz z 2018 r. poz. 138 i 723)6)Utraciła moc na podstawie art. 175 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. poz. 1000), która weszła w życie z dniem 25 maja 2018 r.; art. 39a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922) utrzymany w mocy na podstawie art. 175 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych utracił moc na podstawie art. 107 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości (Dz. U. z 2019 r. poz. 125), która weszła w życie z dniem 6 lutego 2019 r.. (uchylony). (uchylony). Starosta zapewnia przeprowadzenie okresowych weryfikacji danych ewidencyjnych w zakresie: zgodności tych danych z treścią dokumentów źródłowych stanowiących podstawę wpisu do ewidencji; zgodności treści mapy ewidencyjnej ze stanem faktycznym w terenie. Weryfikację, o której mowa w ust. 1 pkt 1, przeprowadza się w każdym obrębie co najmniej raz na 10 lat, obejmując nią co najmniej 10% dokumentów źródłowych, które stanowiły podstawę dokonanych zmian w operacie ewidencyjnym. Starosta zarządza sprawdzenie wszystkich danych ewidencyjnych obrębu, jeżeli w wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 2, wyjdą na jaw istotne nieprawidłowości w prowadzeniu ewidencji. Weryfikację, o której mowa w ust. 1 pkt 2, przeprowadza się w każdym obrębie co najmniej raz na 15 lat, obejmując nią cały obszar obrębu. Właściwy miejscowo wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu operatu ewidencyjnego może zarządzić przeprowadzenie okresowych weryfikacji w krótszych odstępach czasowych. Niezgodności stwierdzone w wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 1, podlegają usunięciu w drodze modernizacji ewidencji lub jej aktualizacji na podstawie posiadanych przez organ dokumentów, danych zawartych w dostępnych rejestrach publicznych oraz dokumentacji geodezyjnej, sporządzonej na zamówienie zainteresowanych podmiotów lub w drodze zamówienia publicznego, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Okresową weryfikację danych ewidencyjnych starosta przeprowadza w sposób planowy, obejmując nią w pierwszej kolejności obręby, co do których istnieją uzasadnione przesłanki wskazujące w występowanie istotnych nieprawidłowości w treści danych ewidencyjnych, oraz obręby, w których modernizacja ewidencji została przeprowadzona najwcześniej, i zapewnia przeprowadzenie tej weryfikacji w poszczególnych obrębach po raz pierwszy nie później niż 15 lat od daty przeprowadzenia w tych obrębach modernizacji ewidencji. Modernizacja ewidencji to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu: uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia; modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu; (uchylony). Przy wykonywaniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków przepisy rozdziału 2, z wyłączeniem § 34, 40, 41, 42 i 43, stosuje się odpowiednio. Projekt operatu opisowo-kartograficznego, wykładany do wglądu osób zainteresowanych na podstawie art. 24a ust. 4 ustawy, może być utrwalony na tradycyjnych nośnikach danych, takich jak papier, kalka, folia, lub na elektronicznych nośnikach danych. Fakt zapoznania się przez zainteresowanych z projektem operatu opisowo-kartograficznego dokumentuje się w formie adnotacji zamieszczonych w rejestrach i kartotekach tego operatu albo na wypisach z tych rejestrów i kartotek. Modernizacja ewidencji może być wykonywana etapami dostosowanymi do wysokości dostępnych na ten cel środków finansowych oraz priorytetów wynikających z potrzeb państwa, jednostek samorządu terytorialnego, przedsiębiorców oraz obywateli. Etapy modernizacji, o których mowa w ust. 1, określa się w projekcie modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Projekt modernizacji ewidencji sporządza starosta dla całej jednostki ewidencyjnej lub jej części. Częścią składową projektu modernizacji ewidencji jest mapa przeglądowa, o której mowa w § 8 ust. 2. (uchylony). Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi gruntów położonych w granicach obrębu są: nazwa obrębu i jego numer stanowiący część składową identyfikatora obrębu; numeryczny opis granic obrębu, uwzględniający granice jednostek zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa; dane dotyczące działek ewidencyjnych wchodzących w skład obrębu; dane dotyczące budynków stanowiących część składową gruntu; dane o usytuowaniu budynków stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności; dane dotyczące użytków gruntowych i klas bonitacyjnych; (uchylony). Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi działki ewidencyjnej są: identyfikator działki ewidencyjnej, o którym mowa w ust. 6-8 załącznika nr 1 do rozporządzenia; numeryczny opis granic działki ewidencyjnej; pole powierzchni działki ewidencyjnej; informacje określające pola powierzchni konturów użytków gruntowych i klas bonitacyjnych w granicach działki ewidencyjnej; wartość gruntu, jeżeli została ustalona, oraz data ustalenia tej wartości; numer jednostki rejestrowej gruntów, do której przyporządkowana została działka ewidencyjna, stanowiący część składową identyfikatora tej jednostki rejestrowej; oznaczenie księgi wieczystej, a w przypadku gdy księga wieczysta nie jest założona - oznaczenie dokumentów określających własność; oznaczenie dokumentów określających inne prawa do działki ewidencyjnej niż własność i prawo użytkowania wieczystego; numer rejestru zabytków prowadzonego na podstawie przepisów o ochronie dóbr kultury; identyfikator rejonu statystycznego, do którego należy działka ewidencyjna; adres działki, na który składają się: miejscowość i identyfikator TERYT miejscowości, dzielnica, ulica i identyfikator TERYT ulicy. Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi działki ewidencyjnej oprócz danych, o których mowa w ust. 1, są: (uchylony); dla działek ewidencyjnych stanowiących drogi publiczne - numery tych dróg nadane na podstawie przepisów o drogach publicznych i dodatkowo nazwa ulicy, jeżeli droga publiczna pełni tę funkcję; dla działek ewidencyjnych stanowiących obiekty fizjograficzne, takie jak: cieki, zbiorniki wodne, parki, uroczyska leśne - nazwy tych obiektów. W przypadku gdy w granicach obrębu wyróżniane są zwyczajowo zespoły urbanistyczne, przysiółki, niwy, uroczyska - dane ewidencyjne działek ewidencyjnych mogą być uzupełniane nazwami tych obszarów. Numerycznego opisu granic jednostek ewidencyjnych, obrębów oraz działek ewidencyjnych dokonuje się za pomocą odpowiednich zbiorów punktów granicznych, których położenie względem osnowy geodezyjnej 1 klasy zostało określone na podstawie geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych z błędami średnimi nieprzekraczającymi 0,30 m, w sposób zapewniający odwzorowanie położenia i kształtu tych obiektów przestrzennych oraz wzajemnego powiązania między nimi. Położenie punktów granicznych użytych do numerycznego opisu obiektów, o których mowa w ust. 1, a także położenie innych punktów sytuacyjnych użytych w szczególności do numerycznego opisu budynków, konturów użytków gruntowych oraz konturów klasyfikacyjnych określa się w układzie współrzędnych prostokątnych płaskich 2000, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy, zwanym dalej „układem 2000”. Pole powierzchni działek ewidencyjnych oblicza się za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich, o których mowa w § 61, i koryguje o wartość powierzchniowej poprawki odwzorowawczej wynikającej ze zniekształcenia obiektów powierzchniowych prezentowanych na płaszczyźnie odwzorowania w stosunku do tych samych obiektów prezentowanych na powierzchni elipsoidy stanowiącej geodezyjny system odniesienia, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy. Sposób obliczenia pola powierzchni działek ewidencyjnych z uwzględnieniem powierzchniowej poprawki odwzorowawczej jest określony w załączniku nr 5a do rozporządzenia. Pole powierzchni działek ewidencyjnych określa się w hektarach z precyzją zapisu do 0,0001 ha. Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi budynku są: identyfikator budynku o którym mowa w ust. 16-22 załącznika nr 1 do rozporządzenia; status budynku określający, że: budowa budynku została zakończona w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane lub rozpoczęte zostało jego faktyczne użytkowanie, budynek jest w trakcie budowy, budynek do rozbiórki, budynek jest przedmiotem pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, ale jego budowa nie została rozpoczęta; numeryczny opis konturu budynku; rodzaj budynku według KŚT; klasa budynku według PKOB; główna funkcja budynku oraz inne funkcje budynku; wartość budynku, jeżeli zostanie ustalona; data zakończenia budowy, a w przypadku przebudowy budynku - również data tej przebudowy; stopień pewności ustalenia dat, o których mowa w pkt 8; informacja o materiale, z którego zbudowane są zewnętrzne ściany budynku; informacja o zakresie przebudowy budynku; liczba kondygnacji nadziemnych i podziemnych budynku; pole powierzchni zabudowy budynku; pole powierzchni użytkowej budynku ustalone na podstawie: obmiarów, informacji zawartych w projekcie budowlanym; łączne pole powierzchni użytkowej: lokali stanowiących odrębne nieruchomości, lokali niewyodrębnionych, pomieszczeń przynależnych do lokali; liczba ujawnionych w ewidencji samodzielnych lokali; numer w rejestrze zabytków, jeżeli budynek jest wpisany do tego rejestru; adres budynku, na który składają się: miejscowość i identyfikator TERYT miejscowości, dzielnica, ulica i identyfikator TERYT ulicy, numer porządkowy, jeżeli został nadany budynkowi; identyfikatory działek ewidencyjnych, na których położony jest budynek; informacja, czy budynek został oddany do użytkowania w całości lub w części; oznaczenie części budynku oddanej do użytkowania; data oddania do użytkowania budynku lub części budynku; liczba mieszkań według dokumentacji budowy w budynku mieszkalnym: 1-izbowych, 2-izbowych, 3-izbowych, 4-izbowych, 5-izbowych, 6-izbowych, 7-izbowych, 8-izbowych, 9-izbowych, 10-izbowych, składających się z więcej niż 10 izb; łączna liczba izb w budynku mieszkalnym; data rozbiórki: całego budynku, części budynku; przyczyna rozbiórki budynku lub jego części; informacja o wyposażeniu w wewnątrzbudynkową infrastrukturę techniczną przystosowaną do szybkich łączy (budynek gotowy na szybki Internet). Przez kontur budynku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, rozumie się linię zamkniętą wyznaczoną przez prostokątny rzut na płaszczyznę poziomą linii przecięcia się zewnętrznych ścian budynku z powierzchnią terenu. W przypadku gdy z powierzchnią terenu przecina się ściana fundamentowa budynku lub gdy budynek albo jego część posadowiona jest na filarach, konturem budynku lub częścią tego konturu jest odpowiednio linia wyznaczona przez prostokątny rzut na płaszczyznę poziomą najniższych zewnętrznych krawędzi ścian kondygnacji budynku, które są oparte na tych ścianach fundamentowych lub na filarach, a w przypadku gdy na filarach oparty jest dach budynku - zewnętrznych krawędzi dachu. W przypadku budynków posiadających tylko kondygnacje podziemne konturem budynku jest linia zamknięta wyznaczona przez prostokątny rzut na płaszczyznę poziomą zewnętrznych krawędzi tego budynku. W przypadku gdy w budynku wielokondygnacyjnym prostokątne rzuty na płaszczyznę poziomą niektórych jego kondygnacji nie pokrywają się z konturem budynku albo gdy sąsiadujące budynki połączone są łącznikami nadziemnymi lub podziemnymi, te części kondygnacji budynku, które wystają poza kontur budynku lub stanowią jego część albo są łącznikami, wyróżnia się w bazie danych ewidencyjnych za pomocą numerycznego opisu jako bloki budynku. Dane, o których mowa w ust. 1, mogą być uzupełniane: cyfrowymi zdjęciami budynków; danymi określającymi w układzie 2000 położenie środka geometrycznego budynku. W przypadku braku pełnego zbioru danych, o których mowa w ust. 1, do czasu ich uzupełnienia budynek może być ujawniony w ewidencji za pomocą niepełnego zbioru danych, zawierającego co najmniej: identyfikator budynku; status budynku; geometryczny opis konturu budynku lub - w razie braku danych niezbędnych do sporządzenia tego opisu - dane określające w układzie 2000 położenie środka geometrycznego budynku; rodzaj budynku według KŚT; klasę budynku według PKOB; główną funkcję budynku. Przez pole powierzchni zabudowy rozumie się pole powierzchni figury geometrycznej określonej przez kontur budynku, o którym mowa w ust. 1a oraz 1b. Pole powierzchni użytkowej lokalu oraz pomieszczeń przynależnych do lokalu ustala się zgodnie z zasadami określonymi w art. 2 ust. 1 pkt 7 oraz ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1234 i 1496) i wyraża się w metrach kwadratowych z precyzją zapisu do dwóch miejsc po przecinku. W ewidencji wykazuje się następujące materiały budowlane, o których mowa w ust. 1 pkt 10: drewno; inne materiały. Dane ewidencyjne określające rok zakończenia budowy poszczególnych budynków przyjmuje się z ewidencji rozpoczynanych i oddawanych do użytkowania obiektów budowlanych, prowadzonej przez organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego na podstawie przepisów prawa budowlanego lub, jeżeli ewidencja ta nie zawiera odpowiednich danych, przyjmuje się przybliżoną datę zakończenia budowy ustaloną na podstawie innych miarodajnych informacji. W bazie danych ewidencyjnych oprócz konturu budynku oraz jego bloków mogą być ujawniane obiekty budowlane trwale związane z budynkiem, takie jak: taras, weranda, wiatrołap, schody, podpora, rampa, wjazd do podziemia, podjazd dla osób niepełnosprawnych. Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi budynku stanowiącego odrębny od gruntu przedmiot własności, oprócz danych wymienionych w § 63 ust. 1, są: oznaczenie księgi wieczystej lub innych dokumentów określających własność budynku; oznaczenie dokumentów określających inne prawa do budynku niż własność; identyfikator jednostki rejestrowej budynków, do której przyporządkowany został budynek. (uchylony). Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi użytków gruntowych i klas bonitacyjnych są: numeryczne opisy konturów tych użytków i klas bonitacyjnych; oznaczenia użytków gruntowych i klas bonitacyjnych w granicach poszczególnych konturów oraz numery tych konturów. Przebieg konturów klasyfikacyjnych przyjmuje się w ewidencji na podstawie mapy klasyfikacji, o której mowa w § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz. U. poz. 1246), i zamyka się w granicach konturów gruntów rolnych lub gruntów leśnych. Użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy: grunty rolne; grunty leśne; grunty zabudowane i zurbanizowane; użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery „E” oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R; (uchylony); grunty pod wodami; tereny różne oznaczone symbolem - Tr. Grunty rolne dzielą się na: użytki rolne, do których zalicza się: grunty orne, oznaczone symbolem - R, sady, oznaczone symbolem - S, łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł, pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps, grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br, grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr, grunty pod rowami, oznaczone symbolem - W, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem - Lzr; nieużytki, oznaczone symbolem - N. Grunty leśne dzielą się na: lasy, oznaczone symbolem - Ls; grunty zadrzewione i zakrzewione, oznaczone symbolem - Lz. Grunty zabudowane i zurbanizowane dzielą się na: tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem - B; tereny przemysłowe, oznaczone symbolem - Ba; inne tereny zabudowane, oznaczone symbolem - Bi; zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, oznaczone symbolem - Bp; tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, oznaczone symbolem - Bz; użytki kopalne, oznaczone symbolem - K; tereny komunikacyjne, w tym: drogi, oznaczone symbolem - dr, tereny kolejowe, oznaczone symbolem - Tk, inne tereny komunikacyjne, oznaczone symbolem - Ti, grunty przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych, oznaczone symbolem - Tp. Grunty pod wodami dzielą się na: grunty pod morskimi wodami wewnętrznymi, oznaczone symbolem - Wm; grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi, oznaczone symbolem - Wp; grunty pod wodami powierzchniowymi stojącymi, oznaczone symbolem - Ws. Sadów o powierzchni mniejszej od 0,1000 ha oraz innych użytków gruntowych o powierzchni mniejszej od 0,0100 ha nie wykazuje się w ewidencji. Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6 do rozporządzenia. (uchylony). Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi lokalu są: identyfikator lokalu, o którym mowa w ust. 23-24b załącznika nr 1 do rozporządzenia; numer porządkowy lokalu w budynku; rodzaj lokalu, z wyróżnieniem lokali mieszkalnych oraz lokali niemieszkalnych; liczba izb wchodzących w skład lokalu; liczba i rodzaje pomieszczeń przynależnych do lokalu; numer kondygnacji, na której znajduje się główne wejście do lokalu; pole powierzchni użytkowej lokalu; pole powierzchni pomieszczeń przynależnych do lokalu; adres lokalu, na który składają się: miejscowość i identyfikator TERYT miejscowości, dzielnica, ulica i identyfikator TERYT ulicy, numer porządkowy budynku, z którym to numerem związany jest lokal, numer lokalu; dane dotyczące pomieszczeń przynależnych do lokalu, określające: rodzaj pomieszczenia i jego powierzchnię użytkową, budynek, w którym znajduje się pomieszczenie przynależne. Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość oprócz danych wymienionych w ust. 1 są: oznaczenie księgi wieczystej; wartość lokalu, jeżeli została ustalona, oraz data ustalenia tej wartości. (uchylony). Dane ewidencyjne, dotyczące budynków, o których mowa w § 63 ust. 1 pkt 14 lit. a i pkt 15, oraz dane ewidencyjne dotyczące lokali, o których mowa w § 70 ust. 1, ujawnia się w ewidencji: z urzędu - jeżeli taka informacja jest zawarta w doręczonych organowi dokumentach, o których mowa w art. 23 ust. 1-4 ustawy; na wniosek właściwych podmiotów ewidencyjnych lub osób, jednostek organizacyjnych i organów, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1, na podstawie doręczonego zaświadczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2018 r. poz. 716, 1496 i 1506), i dokumentów opracowanych zgodnie z zasadami określonymi w art. 2 ust. 5 i 6 tej ustawy. Dane ewidencyjne, o których mowa w § 63 ust. 1 pkt 14 lit. b, ujawnia się w ewidencji, jeżeli brak jest danych, o których mowa w § 63 ust. 1 pkt 14 lit. a. Informację o wyposażeniu budynku w wewnątrzbudynkową infrastrukturę techniczną przystosowaną do szybkich łączy ujawnia się w ewidencji: z urzędu - jeżeli taka informacja jest zawarta w doręczonych organowi dokumentach, o których mowa w art. 23 ust. 1-4 ustawy; na wniosek właściciela budynku, trwałego zarządcy lub zarządcy nieruchomości - jeżeli do wniosku dołączone zostanie oświadczenie operatora telekomunikacyjnego potwierdzające takie wyposażenie. Numeryczne opisy konturów budynków, konturów bloków budynków oraz konturów użytków gruntowych sporządza się na podstawie wyników geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych. (uchylony). Do sporządzenia numerycznych opisów konturów budynków posiadających tylko kondygnacje podziemne wykorzystuje się dokumentację budowy, jeżeli brak jest wyników geodezyjnych pomiarów terenowych, wykonanych przed zakryciem tych budynków. Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi podmiotów ewidencyjnych oraz osób, jednostek organizacyjnych i organów, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2, są: dla osób fizycznych: nazwisko i imiona oraz imiona rodziców, adres miejsca pobytu stałego, informacja, czy osoba fizyczna jest cudzoziemcem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz. U. z 2017 r. poz. 2278), numer PESEL, jeżeli jest znany, informacja, że osoba nie żyje, jeżeli wynika to z dokumentu doręczonego organowi; dla Skarbu Państwa - nazwa „Skarb Państwa”; dla jednostek samorządu terytorialnego i ich związków: nazwa jednostki lub związku, siedziba ich organów; dla organów administracji publicznej oraz jednostek organizacyjnych: nazwa organu lub jednostki organizacyjnej, siedziba organu lub jednostki organizacyjnej; dla osób prawnych niewymienionych w pkt 2 i 3: nazwa osoby prawnej - pełna i skrócona, siedziba, informacja, czy osoba prawna jest cudzoziemcem w rozumieniu przepisów ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców, numer identyfikacyjny REGON. Starosta prowadzi rejestr cen nieruchomości, określonych w aktach notarialnych, oraz wartości nieruchomości, określonych przez rzeczoznawców majątkowych w operatach szacunkowych, których wyciągi przekazywane są do ewidencji gruntów i budynków na mocy odrębnych przepisów. Rejestracji podlegają ceny oraz wartości, o których mowa w ust. 1, a także: adres położenia nieruchomości; numery działek ewidencyjnych wchodzących w skład nieruchomości; rodzaj nieruchomości, z wyróżnieniem: niezabudowanych nieruchomości rolnych składających się z jednego użytku gruntowego, niezabudowanych nieruchomości rolnych składających się z więcej niż jednego użytku gruntowego, niezabudowanych nieruchomości leśnych, zabudowanych nieruchomości rolnych, niezabudowanych nieruchomości przeznaczonych pod zabudowę inną niż zagrodowa, nieruchomości zabudowanych budynkiem lub budynkami mieszkalnymi, nieruchomości zabudowanych budynkiem lub budynkami pełniącymi inne funkcje niż zagrodowa i mieszkaniowa, nieruchomości budynkowych, nieruchomości lokalowych, zabudowanych nieruchomości leśnych, innych nieruchomości niż wymienione w lit. a-j; pole powierzchni nieruchomości gruntowej; data zawarcia aktu notarialnego lub określenia wartości; inne dostępne dane o nieruchomościach i ich częściach składowych. Specyfikację pojęciowego modelu danych rejestru cen i wartości nieruchomości zawiera załącznik nr 7 do rozporządzenia. Wymiana danych między bazami danych rejestru cen i wartości oraz udostępnianie danych z tego rejestru innym systemom informatycznym lub teleinformatycznym przy użyciu środków komunikacji elektronicznej odbywa się w postaci elektronicznej w formacie GML zgodnie ze schematem GML zawartym w załączniku nr 8 do rozporządzenia. (uchylony). Powiatowe, wojewódzkie i krajowe zestawienia zbiorcze danych objętych ewidencją, zwane dalej „zestawieniami zbiorczymi”, sporządza się na podstawie wykazów gruntów, wykazów budynków i wykazów lokali, o których mowa w § 31 ust. 1-3, sporządzonych na dzień 1 stycznia każdego roku, zachowując formę i zakres treści tych wykazów. W zbiorczych zestawieniach gruntów oprócz pól powierzchni wynikających z ewidencji, zwanych dalej „powierzchniami ewidencyjnymi”, wykazuje się również pola powierzchni jednostek podziału terytorialnego państwa według państwowego rejestru granic i powierzchni jednostek podziałów terytorialnych kraju, zwane dalej „powierzchniami geodezyjnymi”, oraz różnice między tymi powierzchniami. Powierzchnie ewidencyjne użytków gruntowych w zestawieniach zbiorczych gruntów wyrównuje się na zasadach proporcjonalności do powierzchni geodezyjnej. Pole powierzchni w zestawieniach zbiorczych gruntów określa się z precyzją do 1 ha, a w przypadku zestawień krajowych dodatkowo z precyzją do 1 km2. Powiatowe zestawienia zbiorcze sporządza starosta i w terminie do dnia 15 lutego każdego roku przekazuje zestawienie powiatowe właściwemu marszałkowi województwa. Wojewódzkie zestawienia zbiorcze sporządza marszałek województwa i w terminie do dnia 15 marca każdego roku przekazuje Głównemu Geodecie Kraju. Krajowe zestawienia zbiorcze Główny Geodeta Kraju sporządza w terminie do dnia 15 kwietnia każdego roku. Powiatowe i wojewódzkie zestawienia zbiorcze przekazuje się właściwemu organowi administracji publicznej za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej, o której mowa w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. W cyklach dwurocznych do zbiorczych zestawień gruntów, o których mowa w § 75 ust. 2, dołącza się wykazy użytków rolnych oraz lasów zawierające pola powierzchni tych użytków gruntowych z podziałem na klasy gleboznawcze oraz grupy i podgrupy rejestrowe. Do wykazów użytków rolnych oraz lasów przepisy § 75 ust. 4 oraz § 76 ust. 4 stosuje się odpowiednio. Na zamówienia organów administracji publicznej oraz państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych starosta sporządza w uzgodnionym terminie na koszt zamawiających inne, niż wymienione w § 75 i 76, zestawienia zbiorcze danych ewidencyjnych. W ewidencji nie wykazuje się: altan działkowych i obiektów gospodarczych, o których mowa w ustawie z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2176); budynków przeznaczonych do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych, położonych na terenie budowy; tymczasowych budynków stanowiących wyłącznie eksponaty wystawowe, niepełniących jakichkolwiek funkcji użytkowych, usytuowanych na terenach przeznaczonych na ten cel; wiat o powierzchni zabudowy do 50 m2, sytuowanych na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny, lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, jeżeli łączna liczba tych wiat na działce nie przekracza dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki; wiat przystankowych, peronowych oraz innych wiat o podobnym przeznaczeniu; parterowych budynków o powierzchni zabudowy do 35 m2, służących jako zaplecze do bieżącego utrzymania linii kolejowych, położonych na terenach stanowiących własność Skarbu Państwa; budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m, przeznaczonych wyłącznie na cele gospodarki leśnej i położonych na gruntach leśnych Skarbu Państwa; budynków służących bezpośrednio do wykonywania działalności regulowanej ustawą z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2017 r. poz. 2126, z późn. zm.7)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 650, 723, 1563, 1629, 1637, 1669 i 2245.) w zakresie poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów. W ewidencji nie wykazuje się lokali, w odniesieniu do których nie zostało wydane zaświadczenie, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Modernizację ewidencji przeprowadza się w sposób planowy zapewniający: zastąpienie rejestrów gruntów prowadzonych na papierze w technice ręcznej odpowiednimi zbiorami komputerowymi - w terminie do 31 grudnia 2001 r.; uruchomienie informatycznego systemu umożliwiającego prowadzenie ewidencji obejmującej pełny zakres danych ewidencyjnych - w terminie do 31 grudnia 2003 r.; utworzenie komputerowej bazy danych ewidencyjnych zawierającej dane, o których mowa w rozdziale 4, w zakresie niezbędnym do tworzenia raportów, o których mowa w § 22, w tym mapy ewidencyjnej w postaci numerycznej: dla obszarów miast w terminie do dnia 31 grudnia 2014 r., dla terenów wiejskich w terminie do dnia 31 grudnia 2016 r. Główny Geodeta Kraju dokonuje corocznie oceny realizacji zadań, o których mowa w ust. 1, i wyniki tej oceny przedkłada w terminie do dnia 30 kwietnia ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa. Warunki organizacyjno-techniczne do wykonania zadań, o których mowa w § 80, zapewnia Główny Geodeta Kraju poprzez: zorganizowanie systemu szkoleń i wymiany doświadczeń dla pracowników służby geodezyjnej i kartograficznej oraz wykonawców prac geodezyjnych i kartograficznych; opracowanie i wdrożenie efektywnych rozwiązań technologicznych wykorzystujących w szczególności metody informatyczne i fotogrametryczne. Przy przeprowadzaniu modernizacji ewidencji, której jednym z celów jest konwersja mapy ewidencyjnej prowadzonej w postaci nieelektronicznej do postaci elektronicznej, w przypadku braku możliwości określenia położenia punktów granicznych w sposób, o którym mowa w § 61 ust. 1, numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych dokonuje się za pomocą punktów granicznych, których położenie względem osnowy geodezyjnej 1 klasy wyznaczone zostanie na podstawie istniejących materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z błędami średnimi nieprzekraczającymi: 3,0 m - w przypadku gdy punkty graniczne należą do działek ewidencyjnych obejmujących grunty położone na obszarach wiejskich poza zwartą zabudową; 0,60 m - w przypadku gdy punkty graniczne należą do działek ewidencyjnych położonych na obszarach miast oraz obejmujących grunty zwartej zabudowy na obszarach wiejskich. W uzasadnionych technicznie przypadkach, na wniosek właściwego wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, Główny Geodeta Kraju może wyrazić zgodę na zwiększenie wartości błędu średniego, o którym mowa w ust. 1. Dane, określające położenie punktów granicznych z błędem średnim większym niż 0,30 m względem osnowy geodezyjnej 1 klasy, które użyte zostały do numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych, zastępuje się, zgodnie z zasadami określonymi w § 45-47 lub w procesie modernizacji ewidencji, dostępnymi dla organu danymi dokładniejszymi, nawet jeżeli te nowe dokładniejsze dane nadal określają położenie punktów granicznych z błędem średnim większym niż 0,30 m, a brak jest możliwości określenia położenia tych punktów granicznych z błędem średnim nieprzekraczającym 0,30 m. Do czasu ustalenia linii brzegu cieków naturalnych, jezior oraz innych naturalnych zbiorników wodnych na zasadach określonych w przepisach art. 15 oraz art. 15a ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1121) przebieg granic działek ewidencyjnych między gruntami tworzącymi dna i brzegi tych cieków, jezior i zbiorników a gruntami do nich przyległymi wykazuje się w ewidencji za pomocą danych ustalonych na podstawie wyników geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych, przy wykonywaniu których identyfikacji przebiegu tej granicy dokonano zgodnie z przepisami art. 15 ust. 1, 5 i 6 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne. Do czasu ustalenia przez organy administracji morskiej linii podstawowej morza terytorialnego przebieg granic obrębów oraz działek ewidencyjnych między gruntami zajętymi przez morze terytorialne a gruntami do niego przyległymi wykazuje się w ewidencji za pomocą danych określających przebieg linii brzegowej morza. Do czasu wykonania modernizacji ewidencji zachowują swoją ważność, w zakresie określonym przepisami ustawy, dane ewidencyjne uwidocznione w ewidencji prowadzonej przed wejściem w życie rozporządzenia. Operat ewidencyjny założony i prowadzony przed wejściem w życie rozporządzenia, do czasu jego modernizacji, podlega bieżącej aktualizacji na zasadach określonych w rozporządzeniu, w takim zakresie, w jakim umożliwia tę aktualizację informatyczny system obsługujący bazę danych ewidencyjnych. Dane mapy numerycznej oraz dane określające pola powierzchni działek ewidencyjnych, niespełniające obowiązujących standardów technicznych, podlegają systematycznej modyfikacji w ramach bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego. Dokumentacja geodezyjna, określająca dane ewidencyjne, przyjmowana do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego powinna spełniać wymagania rozporządzenia w zakresie formatu danych i standardów technicznych tych danych oraz zawierać wykaz zmian danych ewidencyjnych, o którym mowa w § 46 ust. 3. Na wydawanych przez starostę dokumentach zawierających dane ewidencyjne niespełniające wymagań określonych w rozporządzeniu oraz obowiązujących standardów technicznych zamieszcza się odpowiednią informację. Modyfikacja danych ewidencyjnych mająca na celu doprowadzenie tych danych do zgodności z wymaganiami rozporządzenia i obowiązującymi standardami technicznymi może nastąpić na wniosek i koszt zainteresowanych. (pominięty). (pominięty). Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia9)Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 2 maja 2001 r.. Identyfikator jednostki ewidencyjnej przyjmuje postać: WWPPGG_R. Poszczególne sekwencje liter we wzorze identyfikatora określonego w ust. 1 oznaczają: „WW” - kod województwa, według krajowego rejestru podziału terytorialnego kraju, zwanego dalej „rejestrem terytorialnym”, prowadzonego na podstawie przepisów o statystyce publicznej; „PP” - kod powiatu w województwie według rejestru terytorialnego; „GG” - kod gminy w powiecie według rejestru terytorialnego. Litera „R” w identyfikatorze określonym w ust. 1 jest jedną z cyfr: 1, 2, 3, 4, 5, 8, 9 określającą typ gminy, przy czym: gminę miejską oznacza się cyfrą 1; gminę wiejską - cyfrą 2; gminę miejsko-wiejską - cyfrą 3; miasto w gminie miejsko-wiejskiej - cyfrą 4; obszar wiejski w gminie miejsko-wiejskiej - cyfrą 5; dzielnice m.st. Warszawy - cyfrą 8; delegatury i dzielnice innych gmin miejskich - cyfrą 9. Identyfikator obrębu ewidencyjnego przyjmuje postać: WWPPGG_R.XXXX. Sekwencja liter „XXXX” we wzorze identyfikatora, o którym mowa w ust. 4, oznacza numer ewidencyjny obrębu w jednostce ewidencyjnej, określony za pomocą liczb całkowitych w przedziale od 0001 do 9999. Identyfikator działki ewidencyjnej przyjmuje postać: WWPPGG_R.XXXX.NDZ. W przypadkach szczególnych, gdy dotychczasowa numeracja działek prowadzona jest w ramach arkuszy mapy ewidencyjnej, identyfikator działki ewidencyjnej przyjmuje postać: WWPPGG_R.XXXX.AR_NR.NDZ. W identyfikatorach, o których mowa w ust. 6 i 7, następujące sekwencje liter oznaczają: „AR_NR” - oznaczenie arkusza mapy ewidencyjnej, w którym NR jest numerem porządkowym arkusza tej mapy; „NDZ” - numer ewidencyjny działki ewidencyjnej, ustalony zgodnie z przepisami § 9 ust. 4-6 rozporządzenia. Identyfikatory jednostek rejestrowych przyjmują postać: WWPPGG_R.XXXX.GNr - dla jednostek rejestrowych gruntów; WWPPGG_R.XXXX.BNr - dla jednostek rejestrowych budynków; WWPPGG_R.XXXX.LNr - dla jednostek rejestrowych lokali. Sekwencje liter: „GNr”, „BNr”, „LNr” użyte we wzorach identyfikatorów, o których mowa w ust. 8 i 9, oznaczają odpowiednio numery ewidencyjne jednostek rejestrowych gruntów, budynków, lokali, przy czym „Nr” jest liczbą naturalną, unikalną w ramach obrębu ewidencyjnego. Identyfikator konturu klasyfikacyjnego przyjmuje postać: WWPPGG_R.XXXX.KL.Nr. Sekwencja liter KL.Nr we wzorze identyfikatora określonego w ust. 11 jest oznaczeniem konturu klasyfikacyjnego, przy czym „Nr” oznacza numer porządkowy tego konturu. Identyfikator konturu użytku gruntowego przyjmuje postać: WWPPGG_R.XXXX.UG.Nr Sekwencja liter „UG.Nr”, we wzorze identyfikatora określonego w ust. 13, jest oznaczeniem konturu użytku gruntowego, w którym „Nr” oznacza numer porządkowy tego konturu. Konturom użytków gruntowych, których symbole są częścią składową oznaczeń konturów klasyfikacyjnych, nadaje się identyfikatory według zasad podanych w ust. 11 i 12. Identyfikator budynku ewidencyjnego może przyjmować jedną z postaci: WWPPGG_R.XXXX.NDZ.Nr_BUD WWPPGG_R.XXXX.AR_NR.NDZ.Nr_BUD WWPPGG_R.XXXX.Nr_BUD W identyfikatorach, o których mowa w ust. 16, następujące sekwencje liter oznaczają: „Nr_BUD” - oznaczenie budynku, w którym „Nr” jest numerem ewidencyjnym budynku, ustalonym w postaci liczby naturalnej; „NDZ” - numer działki ewidencyjnej, na której położony jest budynek. W przypadku gdy budynek położony jest na kilku sąsiadujących ze sobą działkach ewidencyjnych, „NDZ” jest numerem działki ewidencyjnej, na której położona jest przeważająca część budynku, a w przypadku gdy zajęte pod budynek części poszczególnych działek ewidencyjnych są powierzchniowo równe, „NDZ” oznacza działkę ewidencyjną o najniższym numerze ewidencyjnym. „NDZ” nie ulega zmianie w wyniku podziału działki ewidencyjnej lub połączenia sąsiadujących ze sobą działek ewidencyjnych w jedną działkę ewidencyjną. Identyfikator w postaci WWPPGG_R.XXXX.NDZ.Nr_BUD stosuje się w przypadkach, gdy numery ewidencyjne budynku zachowują unikalność tylko w granicach jednej działki ewidencyjnej lub grupy sąsiadujących ze sobą działek ewidencyjnych wchodzących w skład jednej nieruchomości, a jednocześnie numery działek ewidencyjnych zachowują unikalność w granicach obrębu. Identyfikator w postaci WWPPGG_R.XXXX.AR_NR.NDZ.Nr_BUD stosuje się w przypadkach, gdy numery ewidencyjne budynku zachowują unikalność tylko w granicach jednej działki ewidencyjnej lub grupy sąsiadujących ze sobą działek ewidencyjnych wchodzących w skład jednej nieruchomości, a jednocześnie numery działek ewidencyjnych zachowują unikalność tylko w granicach arkusza mapy ewidencyjnej. Identyfikator w postaci WWPPGG_R.XXXX.Nr_BUD stosuje się w przypadkach, gdy numery ewidencyjne budynków zachowują unikalność w granicach obrębu ewidencyjnego. Identyfikator lokalu przyjmuje postać: [identyfikator budynku].NR_LOK. Sekwencja liter NR LOK we wzorze identyfikatora określonego w ust. 23 jest oznaczeniem lokalu w budynku, przy czym „NR” oznacza numer lokalu nadany przez administratora budynku w celach adresowych. W przypadku gdy lokal nie posiada numeru nadanego przez administratora budynku, numer ten ustala w postaci liczby naturalnej organ właściwy w sprawach ewidencji. W przypadku gdy przez administratora budynku utrzymywana jest odrębna numeracja lokali w wyodrębnionych częściach tego budynku, takich jak: klatki schodowe, kondygnacje, bloki, numer lokalu składa się z dwóch elementów oddzielonych podkreślnikiem, z których pierwszy jest oznaczeniem wyodrębnionej części budynku, np. klatki, piętra, bloku, a drugi numerem lokalu. (uchylony). (uchylony). (uchylony). Identyfikatorem osoby prawnej „Skarb Państwa” jest nazwa „Skarb Państwa”. Identyfikatorami organów administracji publicznej są nazwy tych organów zgodne z przepisami, na mocy których te organy zostały powołane. Identyfikatorami osób prawnych innych niż Skarb Państwa oraz jednostek organizacyjnych są numery REGON i ewentualnie dodatkowo identyfikatory NIP. Podstawowymi identyfikatorami osób fizycznych są numery PESEL. W przypadku gdy numer PESEL nie jest znany lub nie został nadany, identyfikacji osoby fizycznej w ewidencji można dokonywać przy pomocy: identyfikatora NIP; numeru dowodu osobistego; numeru paszportu; danych wymienionych w § 73 pkt 1 rozporządzenia. Punkty graniczne położone na granicach powiatu oznacza się identyfikatorami w postaci: PL.WWPP.Nr, jeżeli punkty te leżą jednocześnie na granicy państwa; W.WWPP.Nr, jeżeli punkty te leżą jednocześnie na granicy województwa, która nie pokrywa się z granicą państwa; P.WWPP.Nr, jeżeli punkty te leżą na granicy powiatu, która nie pokrywa się z granicą państwa ani z granicą województwa. Punkt graniczny położony na granicy dwóch lub więcej niż dwóch powiatów oznacza się w każdej bazie danych ewidencyjnych, prowadzonej dla tych powiatów, tym samym identyfikatorem, ustalonym przez tego starostę, który pierwszy doręczył zawiadomienie, o którym mowa w § 49 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia, dotyczące tego punktu, lub identyfikatorem uzgodnionym ze starostami powiatów sąsiednich. Punkty graniczne położone na granicach jednostek ewidencyjnych niepokrywających się z granicami powiatu oznacza się identyfikatorami w postaci: G.WWPP.Nr - jeżeli punkt graniczny należy do granicy jednostki ewidencyjnej pokrywającej się z granicą gminy; J.WWPPGG_R.Nr -jeżeli punkt graniczny należy do granicy jednostki ewidencyjnej niepokrywającej się z granicą gminy; litera „R” w schemacie identyfikatora J.WWPPGG_R.Nr przyjmuje wartość równą: 3, jeżeli punkty graniczne są położone na granicy miasta oraz obszaru wiejskiego w gminie miejsko-wiejskiej, 8, jeżeli punkty graniczne są położone na granicach dzielnic m.st. Warszawy, 9, jeżeli punkty graniczne są położone na granicach dzielnic innych gmin miejskich niż m.st. Warszawa. W identyfikatorach, o których mowa w ust. 35 pkt 1, zapewnia się unikalność numerów punktów granicznych w granicach każdego powiatu, zaś w identyfikatorach, o których mowa w ust. 35 pkt 2, zapewnia się unikalność numerów punktów granicznych w granicach każdej gminy. Punkty graniczne położone na granicach obrębów niepokrywających się z granicami jednostek ewidencyjnych oznacza się identyfikatorami w postaci: O.WWPPGG_R.Nr, zapewniając unikalność numerów tych punktów granicznych w granicach każdej jednostki ewidencyjnej. Punkty graniczne działek ewidencyjnych nieleżące na granicach obrębów oznacza się identyfikatorami w postaci: D.WWPPGG_R.XXXX.Nr, zapewniając unikalność numerów tych punktów granicznych w granicach każdego obrębu. Do sekwencji liter: WW, PP, GG, XXXX oraz do litery R, użytych w ust. 4-38, stosuje się odpowiednio wyjaśnienia zawarte w ust. 2, 3 oraz 5. Sekwencja liter Nr, użyta we wzorach identyfikatorów, o których mowa w ust. 33, 35, 37 oraz 38, oznacza numer ewidencyjny punktu granicznego wyrażony za pomocą liczb naturalnych, począwszy od liczby 1. patrz oryginał Do 1 grupy rejestrowej zalicza się grunty, które są własnością Skarbu Państwa, z wyłączeniem gruntów przekazanych w użytkowanie wieczyste, grunty jednostek samorządu terytorialnego przekazane Skarbowi Państwa w użytkowanie wieczyste, a także grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, państwowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Do podgrupy 1.1 zalicza się grunty wchodzące w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, o którym mowa w art. 12 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 91 i 1162). Do podgrupy 1.2 zalicza się grunty Skarbu Państwa znajdujące się w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, tej jednostki organizacyjnej. Do podgrupy 1.3 zalicza się grunty Skarbu Państwa przekazane na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w trwały zarząd państwowym jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu tych jednostek organizacyjnych na zasadach samoistnego posiadania, z wyłączeniem gruntów oddanych w trwały zarząd przez państwowe osoby prawne. Do podgrupy 1.4 zalicza się grunty wchodzące w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa, z wyłączeniem gruntów tego zasobu zaliczonych do podgrup 1.3 i 1.7. Do podgrupy 1.5 zalicza się grunty, w stosunku do których Skarb Państwa powierzył Agencji Mienia Wojskowego3) wykonywanie prawa własności i innych praw rzeczowych na jego rzecz. Do podgrupy 1.6 zalicza się grunty, w stosunku do których Skarb Państwa powierzył Wojskowej Agencji Mieszkaniowej3) wykonywanie prawa własności i innych praw rzeczowych na jego rzecz. Do podgrupy 1.7 zalicza się grunty Skarbu Państwa pokryte wodami powierzchniowymi. Do podgrupy 1.8 zalicza się grunty zajęte pod drogi krajowe. Do podgrupy 2.1 zalicza się grunty Skarbu Państwa przekazane w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym. Do podgrupy 2.2 zalicza się grunty Skarbu Państwa przekazane w użytkowanie wieczyste państwowym osobom prawnym. Do podgrupy 2.3 zalicza się grunty Skarbu Państwa przekazane w użytkowanie wieczyste spółdzielniom mieszkaniowym. Do podgrupy 2.4 zalicza się grunty Skarbu Państwa przekazane w użytkowanie wieczyste innym osobom, niewymienionym w ust. 10-12. Do 3 grupy rejestrowej zalicza się grunty, które są własnością jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, przedsiębiorstw państwowych oraz innych państwowych osób prawnych, a także grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, przedsiębiorstw państwowych oraz innych państwowych osób prawnych. Do 4 grupy rejestrowej zalicza się grunty, które są własnością gmin i związków międzygminnych, z wyłączeniem gruntów oddanych w użytkowanie wieczyste, oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, gminnych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Do podgrupy 4.1 zalicza się grunty wchodzące w skład gminnego zasobu nieruchomości, z wyłączeniem gruntów tego zasobu zaliczonych do podgrup 4.2 i 4.3. Do podgrupy 4.2 zalicza się grunty gmin i związków międzygminnych przekazane w trwały zarząd gminnym jednostkom organizacyjnym oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, gminnych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Do podgrupy 4.3 zalicza się grunty zajęte pod drogi gminne. Do 5 grupy rejestrowej zalicza się grunty gmin i związków międzygminnych przekazane w użytkowanie wieczyste. Do podgrupy 5.1 zalicza się grunty gmin i związków międzygminnych przekazane w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym. Do podgrupy 5.2 zalicza się granty gmin i związków międzygminnych przekazane w użytkowanie wieczyste gminnym osobom prawnym. Do podgrupy 5.3 zalicza się grunty gmin i związków międzygminnych przekazane w użytkowanie wieczyste spółdzielniom mieszkaniowym. Do podgrupy 5.4 zalicza się grunty gmin i związków międzygminnych przekazane w użytkowanie wieczyste innym osobom niż wymienione w ust. 20-22. Do 6 grupy rejestrowej zalicza się grunty, które są własnością samorządowych osób prawnych, oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, tych osób. Do podgrupy 6.1 zalicza się grunty, które są własnością gminnych osób prawnych, oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, tych osób. Do podgrupy 6.2 zalicza się grunty, które są własnością powiatowych osób prawnych, oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, tych osób. Do podgrupy 6.3 zalicza się grunty, które są własnością wojewódzkich osób prawnych, oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, tych osób. Do 7 grapy rejestrowej zalicza się grunty, które są własnością osób fizycznych, oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, tych osób. Do podgrupy 7.1 zalicza się te grunty spośród zaliczonych do grupy 7, które w rozumieniu przepisów podatkowych wchodzą w skład gospodarstw rolnych. Do podgrupy 7.2 zalicza się te granty spośród zaliczonych do grupy 7, które w rozumieniu przepisów podatkowych nie wchodzą w skład gospodarstw rolnych. Do 8 grupy rejestrowej zalicza się grunty, które są własnością spółdzielni i ich związków, oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, tych osób prawnych. Do podgrupy 8.1 zalicza się grunty, które są własnością rolniczych spółdzielni produkcyjnych i ich związków, oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, tych osób prawnych. Do podgrupy 8.2 zalicza się grunty, które są własnością spółdzielni mieszkaniowych i ich związków, oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, tych osób prawnych. Do podgrupy 8.3 zalicza się te grunty, spośród zaliczonych do 8 grupy rejestrowej, które są własnością innych niż wymienione w ust. 32 i 33 spółdzielni i ich związków. Do 9 grupy rejestrowej zalicza się granty, które są własnością kościołów i związków wyznaniowych, oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, kościołów i związków wyznaniowych. Do 10 grupy rejestrowej zalicza się grunty uznane w trybie ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 703) za wspólnoty gruntowe oraz grunty stanowiące użytki rolne i leśne, których właściciele nie są znani, znajdujące się we wspólnym władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, mieszkańców wsi. Do 11 grupy rejestrowej zalicza się grunty, które są własnością powiatów, z wyłączeniem gruntów oddanych w użytkowanie wieczyste, oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, powiatowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Do podgrupy 11.1 zalicza się grunty wchodzące w skład powiatowego zasobu nieruchomości, z wyłączeniem gruntów tego zasobu zaliczonych do podgrup 11.2 i 11.3. Do podgrupy 11.2 zalicza się grunty powiatów przekazane w trwały zarząd oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, powiatowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Do podgrupy 11.3 zalicza się granty zajęte pod drogi powiatowe. Do 12 grupy rejestrowej zalicza się grunty powiatów przekazane w użytkowanie wieczyste. Do podgrupy 12.1 zalicza się grunty powiatów przekazane w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym. Do podgrupy 12.2 zalicza się grunty powiatów przekazane w użytkowanie wieczyste powiatowym osobom prawnym. Do podgrupy 12.3 zalicza się grunty powiatów przekazane w użytkowanie wieczyste spółdzielniom mieszkaniowym. Do podgrupy 12.4 zalicza się grunty powiatów przekazane w użytkowanie wieczyste innym osobom niż wymienione w ust. 42-44. Do 13 grupy rejestrowej zalicza się grunty, które są własnością województw, z wyłączeniem gruntów oddanych w użytkowanie wieczyste, oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, wojewódzkich jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Do podgrupy 13.1 zalicza się grunty wchodzące w skład wojewódzkiego zasobu nieruchomości, z wyłączeniem gruntów tego zasobu zaliczonych do podgrup 13.2 i 13.3. Do podgrupy 13.2 zalicza się grunty województw przekazane w trwały zarząd oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, wojewódzkich jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Do podgrupy 13.3 zalicza się grunty zajęte pod drogi wojewódzkie. Do 14 grupy rejestrowej zalicza się grunty województw przekazane w użytkowanie wieczyste. Do podgrupy 14.1 zalicza się grunty województw przekazane w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym. Do podgrupy 14.2 zalicza się grunty województw przekazane w użytkowanie wieczyste wojewódzkim osobom prawnym. Do podgrupy 14.3 zalicza się grunty województw przekazane w użytkowanie wieczyste spółdzielniom mieszkaniowym. Do podgrupy 14.4 zalicza się grunty województw przekazane w użytkowanie wieczyste innym osobom niż wymienione w ust. 51-53. Do 15 grupy rejestrowej zalicza się grunty będące przedmiotem własności i władania, na zasadach samoistnego posiadania, osób niewymienionych w ust. 1, 9, 14, 15, 19, 24, 28, 31, 35, 36, 37, 41, 46, 50. Do grupy tej zalicza się również grunty, których nieznani są ani właściciele, ani władający. Do podgrupy 15.1 zalicza się grunty, które są własnością spółek handlowych, innych niż jednoosobowe spółki Skarbu Państwa, oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, tych spółek. Do podgrupy 15.2 zalicza się grunty, które są własnością partii politycznych i stowarzyszeń, oraz grunty, których właściciele nie są znani, znajdujące się we władaniu, na zasadach samoistnego posiadania, tych partii i stowarzyszeń. Do podgrupy 15.3 zalicza się pozostałe grunty spośród zaliczonych do 15 grupy rejestrowej, niezaliczone do podgrup 15.1 i 15.2. Grunty, które są przedmiotem wspólnych praw osób lub jednostek organizacyjnych należących do różnych grup i podgrup rejestrowych, zalicza się do właściwych grup i podgrup rejestrowych według wielkości udziałów. Budynki stanowiące części składowe gruntu zalicza się, na zasadach określonych w ust. 1-59, do tych samych grup i podgrup rejestrowych, do których zaliczone zostały związane z tymi budynkami grunty. Budynki i lokale, które stanowią odrębne od gruntu przedmioty własności, zalicza się: do tej grupy rejestrowej, do której należą ich właściciele, do tej podgrupy rejestrowej, do której należą osoby, organy i jednostki organizacyjne wymienione w § 11 ust. 1 pkt 1 lit. b-e rozporządzenia, posiadające do tych budynków i lokali stosowne prawa inne niż własność. W wykazach budynków i lokali zbiory informacji dotyczące grup rejestrowych: 2, 5, 12 i 14 są zbiorami pustymi. Przy sporządzaniu wykazów budynków i lokali ust. 59 stosuje się odpowiednio z zastrzeżeniem, że w wykazach tych liczbę budynków zaokrągla się do liczby całkowitej. W przypadku gdy budynek położony jest na wielu działkach ewidencyjnych wchodzących w skład różnych nieruchomości, przy sporządzaniu wykazu budynków zalicza się go do grupy lub podgrupy rejestrowej związanej z działką ewidencyjną o największym polu powierzchni zabudowy tym budynkiem. Powiat ... Jednostka ewidencyjna ... Obręb ewidencyjny ... 1 Niepotrzebne skreślić. (uchylony) patrz oryginał (uchylony) Pole powierzchni działek ewidencyjnych, obliczone ze współrzędnych prostokątnych płaskich w układzie PL-2000, podlega korekcie według wzoru: przy czym P oznacza pole powierzchni obiektu ewidencyjnego jako fragmentu powierzchni elipsoidy GRS 80, Po - oznacza pole powierzchni działki obliczone na podstawie współrzędnych prostokątnych płaskich w układzie PL-2000, ΔPo - oznacza powierzchniową poprawkę odwzorowawczą. Powierzchniową poprawkę odwzorowawczą oblicza się według wzoru: przy czym: m - jest skalą zniekształcenia liniowego ustaloną dla PGK, m2 - jest skalą zniekształcenia powierzchniowego ustaloną dla punktu określającego przybliżony środek ciężkości działki ewidencyjnej (PGK), obliczony jako średnia arytmetyczna współrzędnych punktów granicznych działki ewidencyjnej. Skalę zniekształcenia liniowego oblicza się według wzoru: przy czym: a - jest elementarnym zniekształceniem liniowym, obliczonym w PGK, wyrażonym w cm/km. Wartość a [cm/km] wyraża następujący wielomian: przy czym: współczynniki q1, q2, q3, q4 mają wartości stałe: q1 = 306,752873, q2= 0,312616, q3 = 0,006382, q4 = 0,158591; σo -jest elementarnym zniekształceniem liniowym na południku środkowym odwzorowania wyrażonym w cm/km; dla układów strefowych PL-2000; σ0 = - 7,7cm/km; m0 = 0,999923 -jest skalą zniekształcenia liniowego na południku środkowym każdej strefy układu PL-2000, która odpowiada elementarnemu zniekształceniu liniowemu - 7,7 cm/km; u = (XGK - 5800000,0) * 2,0 * 10-6; v = YGK * 2,0 * 10-6; XGK, YGK - niemodyfikowane współrzędne PGK w odwzorowaniu Gaussa-Krugera. Jeżeli współrzędne PGK w układzie PL-2000 mają wartość X2000, Y2000, to: przy czym N przyjmuje wartość: 5 - dla pasa odwzorowania z południkiem środkowym L0 = 15°E, 6 - dla pasa odwzorowania z południkiem środkowym L0 = 18°E, 7 - dla pasa odwzorowania z południkiem środkowym L0 = 21°E, 8 - dla pasa odwzorowania z południkiem środkowym L0 = 24°E. Cechy gruntów i inne przesłanki, które decydują o zaliczaniu gruntów do poszczególnych użytków gruntowych, zawiera poniższa tabela: Grunty o cechach określonych w lp. 2 w kolumnie 3 tabeli o powierzchni większej niż 0,0100 ha i mniejszej niż 0,1000 ha zalicza się do użytku gruntowego, na którym nasadzono drzewa owocowe lub krzewy. Kontury użytków gruntowych innych niż sady, o powierzchni mniejszej niż 0,0100 ha, a także grunty zajęte pod urządzenia przeznaczone do odprowadzania wód opadowych i ścieków niebędące kanałami oraz rowami w rozumieniu przepisów art. 9 ust. 1 pkt 5 i 13 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne 14),włącza się do przyległego użytku gruntowego, występującego w granicach nieruchomości, najbardziej zbliżonego pod względem cech opisanych w powyższej tabeli. 13) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 2361, z 2018 r. poz. 650, 927, 1338, 1629 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 125. 14) Utraciła moc na podstawie art. 573 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2018 r. poz. 2268), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. patrz oryginał patrz oryginał