Ustawa z dnia 4 kwietnia 2019 r. o przedkładaniu niektórych dokumentów urzędowych w państwach członkowskich Unii Europejskiej

Ustawaz dnia 4 kwietnia 2019 r.o przedkładaniu niektórych dokumentów urzędowych w państwach członkowskich Unii Europejskiej 1)Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1191 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie promowania swobodnego przepływu obywateli poprzez uproszczenie wymogów dotyczących przedkładania określonych dokumentów urzędowych w Unii Europejskiej i zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 (Dz. Urz. UE L 200 z 26.07.2016, str. 1). Treść ustawy

Art. 1. 1) 2) 3) 4) 5)

Art. 2. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 11) 12) 13) 14) 15) 16) 17) 18) 19) 20) 21) 22) 23) 24) 25) 26) 27) 28) 29) 30) 31) 32) 33) 34) 35) 36) 37) 38) 39) 40)

Art. 3. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 2.

Art. 4. 1) 2)

Art. 5. 1. 2.

Art. 6. 1. 1) 2) 3) 4) 2. 3.

Art. 7. 1. 2.

Art. 8. 1. 2. 3. 1) a) b) 2) 4. 5. 6.

Art. 9. 1. 2. 3.

Art. 10.

Art. 11.

Art. 12. 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Art. 13. 1. 2.

Art. 14. Ustawa określa: dokumenty urzędowe, do których stosuje się rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1191 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie promowania swobodnego przepływu obywateli poprzez uproszczenie wymogów dotyczących przedkładania określonych dokumentów urzędowych w Unii Europejskiej i zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 (Dz. Urz. UE L 200 z 26.07.2016, str. 1), zwane dalej „rozporządzeniem 2016/1191”; sposób składania wniosków o wydanie wielojęzycznego standardowego formularza, o którym mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia 2016/1191, zwanego dalej „wielojęzycznym formularzem”; zasady wydawania wielojęzycznych formularzy; wysokość opłat za wydawanie wielojęzycznych formularzy oraz sposób ich wnoszenia; organy właściwe w zakresie realizacji zadań wynikających z rozporządzenia 2016/1191. Dokumentami urzędowymi, do których stosuje się przepisy rozporządzenia 2016/1191, wydawanymi zgodnie z ustawą z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 682, z 2018 r. poz. 950 oraz z 2019 r. poz. 303), ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, 1104, 1629, 2073 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 80), ustawą z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 540 i 730), ustawą z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1218 i 1544 oraz z 2019 r. poz. 60 i 730), ustawą z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2018 r. poz. 609 i 1669), ustawą z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia i nazwiska (Dz. U. z 2016 r. poz. 10 oraz z 2019 r. poz. 730), ustawą z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. z 2018 r. poz. 1829 oraz z 2019 r. poz. 730), ustawą z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2018 r. poz. 1382 i 1544 oraz z 2019 r. poz. 60 i 730), ustawą z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2019 r. poz. 684) oraz ustawą z dnia 28 listopada 2014 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2224 oraz z 2019 r. poz. 730), są: odpis skrócony aktu urodzenia; odpis zupełny aktu urodzenia; orzeczenie sądu o ustaleniu treści aktu stanu cywilnego; poświadczenie pozostawania osoby przy życiu; odpis skrócony aktu zgonu; odpis zupełny aktu zgonu; orzeczenie sądu o uznaniu za zmarłego; orzeczenie sądu o uchyleniu postanowienia o uznaniu za zmarłego; orzeczenie sądu o stwierdzeniu zgonu; orzeczenie sądu o uchyleniu postanowienia o stwierdzeniu zgonu; decyzja kierownika urzędu stanu cywilnego o zmianie imienia lub nazwiska; odpis skrócony aktu małżeństwa; odpis zupełny aktu małżeństwa; zaświadczenie o stanie cywilnym; zaświadczenie stwierdzające, że zgodnie z prawem polskim można zawrzeć małżeństwo; orzeczenie sądu o zezwoleniu na zawarcie małżeństwa kobiecie niemającej ukończonych lat osiemnastu; orzeczenie sądu o zezwoleniu na zawarcie małżeństwa osobie dotkniętej chorobą psychiczną albo niedorozwojem umysłowym oraz osobom powinowatym w linii prostej; orzeczenie sądu o ustaleniu istnienia małżeństwa; orzeczenie sądu o ustaleniu nieistnienia małżeństwa; orzeczenie sądu o rozwodzie; orzeczenie sądu o separacji; orzeczenie sądu o zniesieniu separacji; orzeczenie sądu o unieważnieniu małżeństwa; orzeczenie sądu o przysposobieniu; orzeczenie sądu o rozwiązaniu przysposobienia; orzeczenie sądu o ustaleniu ojcostwa; orzeczenie sądu o ustaleniu macierzyństwa; orzeczenie sądu o zaprzeczeniu ojcostwa; orzeczenie sądu o zaprzeczeniu macierzyństwa; orzeczenie sądu o ustaleniu bezskuteczności uznania dziecka; orzeczenie sądu o unieważnieniu uznania dziecka; zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały; zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt czasowy; poświadczenie pozostawania osoby w określonym miejscu; decyzja w sprawie o uznanie za obywatela polskiego; decyzja w sprawie o przywrócenie obywatelstwa polskiego; decyzja w sprawie potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego; decyzja w sprawie o uznanie za repatrianta; zaświadczenie o niekaralności osoby, wydane z Krajowego Rejestru Karnego na wniosek tej osoby; zaświadczenie wydawane przez gminę obywatelowi polskiemu mającemu miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, który wyraził wolę głosowania lub kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego lub w wyborach lokalnych w państwie członkowskim, w którym ma miejsce zamieszkania. Wielojęzyczny formularz wydaje się na wniosek osoby uprawnionej do otrzymania: odpisu skróconego aktu urodzenia, odpisu skróconego aktu małżeństwa, odpisu skróconego aktu zgonu, zaświadczenia o stanie cywilnym, zaświadczenia stwierdzającego, że zgodnie z prawem polskim można zawrzeć małżeństwo, zaświadczenia o zameldowaniu na pobyt stały, zaświadczenia o zameldowaniu na pobyt czasowy, poświadczenia pozostawania osoby w określonym miejscu, poświadczenia pozostawania osoby przy życiu, zaświadczenia o niekaralności osoby, wydanego z Krajowego Rejestru Karnego na wniosek tej osoby - celem załączenia do tych dokumentów urzędowych. W przypadku dokumentów urzędowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, wielojęzyczny formularz załącza się do dokumentów urzędowych wydanych z rejestru stanu cywilnego po dniu 1 marca 2015 r. Wniosek o wydanie wielojęzycznego formularza można złożyć: jednocześnie z wnioskiem o wydanie dokumentu urzędowego, do którego ma być załączony wielojęzyczny formularz; po wydaniu dokumentu urzędowego, do którego ma być załączony wielojęzyczny formularz. Wniosek o wydanie wielojęzycznego formularza składa się w postaci odpowiedniej do postaci wniosku o wydanie dokumentu urzędowego, do którego ma być załączony wielojęzyczny formularz. Wniosek o wydanie wielojęzycznego formularza składany w postaci elektronicznej opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wniosek o wydanie wielojęzycznego formularza składa się do organu, o którym mowa w art. 3 pkt 2 rozporządzenia 2016/1191, wydającego dokument urzędowy, do którego ma być załączony wielojęzyczny formularz. Wniosek o wydanie wielojęzycznego formularza zawiera: imię i nazwisko osoby składającej wniosek; numer PESEL, a jeżeli nie został nadany - datę urodzenia osoby składającej wniosek; wskazanie języka urzędowego Unii Europejskiej, w jakim, obok języka polskiego, ma być sporządzony wielojęzyczny formularz; opcjonalnie adres do korespondencji osoby składającej wniosek. Wniosek o wydanie wielojęzycznego formularza w przypadku, o którym mowa w art. 4 pkt 1, oprócz danych, o których mowa w ust. 1, zawiera określenie nazwy lub rodzaju dokumentu urzędowego oraz imię i nazwisko osoby, której dotyczy dokument urzędowy, do którego ma być załączony wielojęzyczny formularz. Wniosek o wydanie wielojęzycznego formularza w przypadku, o którym mowa w art. 4 pkt 2, oprócz danych, o których mowa w ust. 1, zawiera numer i datę sporządzenia dokumentu urzędowego, do którego ma być załączony wielojęzyczny formularz. Do wniosku o wydanie wielojęzycznego formularza załącza się dowód wniesienia opłaty za wydanie wielojęzycznego formularza. W przypadku, o którym mowa w art. 4 pkt 2, do wniosku o wydanie wielojęzycznego formularza do dokumentów urzędowych, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4-10, załącza się oryginał dokumentu urzędowego, do którego ma być załączony wielojęzyczny formularz. Za wydanie wielojęzycznego formularza wnosi się opłatę w wysokości 17 zł. Za wydanie wielojęzycznego formularza przez konsula wnosi się opłatę konsularną w wysokości równowartości 30 euro. Opłata, o której mowa w: ust. 1, stanowi dochód: organu wydającego wielojęzyczny formularz - w przypadkach, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1-9, budżetu państwa - w przypadku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 10; ust. 2, stanowi dochód budżetu państwa. Opłatę, o której mowa w ust. 1, wnosi się na konto organu wydającego wielojęzyczny formularz. Opłatę, o której mowa w ust. 2, wnosi się zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 118 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. - Prawo konsularne (Dz. U. z 2018 r. poz. 2141 oraz z 2019 r. poz. 60). Na realizację czynności, o których mowa w art. 3, nie przyznaje się dotacji celowej z budżetu państwa. W przypadku, o którym mowa w art. 4 pkt 1, wielojęzyczny formularz wydaje się jednocześnie z dokumentem urzędowym, do którego jest załączany wielojęzyczny formularz. W przypadku, o którym mowa w art. 4 pkt 2, wielojęzyczny formularz wydaje się bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku o jego wydanie. Oryginał dokumentu urzędowego złożony wraz z wnioskiem o wydanie wielojęzycznego formularza w przypadku, o którym mowa w art. 4 pkt 2, organ wydający wielojęzyczny formularz zwraca wnioskodawcy wraz z wydaniem wielojęzycznego formularza. Wnioski o udzielenie informacji w przypadku uzasadnionych wątpliwości co do autentyczności dokumentu urzędowego lub jego kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2016/1191, rozpatruje organ, o którym mowa w art. 3 pkt 2 rozporządzenia 2016/1191, który wydał dokument urzędowy objęty tym wnioskiem. W przypadku gdy brak jest odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji w terminach określonych w art. 14 ust. 5 rozporządzenia 2016/1191 albo gdy w odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji autentyczność przedłożonego dokumentu urzędowego lub jego kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem nie zostanie potwierdzona, organ, o którym mowa w art. 3 pkt 2 rozporządzenia 2016/1191, który wystąpił z wnioskiem o udzielenie informacji, pozostawia sprawę bez rozpoznania i zawiadamia o tym osobę, która przedłożyła dokument urzędowy lub jego kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem. Minister kierujący działem administracji rządowej obejmującym sprawy wydawania dokumentów urzędowych, o których mowa w art. 2, oraz sprawy, w których może być wymagane przedstawienie dokumentów urzędowych, o których mowa w art. 2 rozporządzenia 2016/1191, jest organem centralnym, o którym mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia 2016/1191, zwanym dalej „organem centralnym”. Minister właściwy do spraw wewnętrznych jest organem centralnym koordynującym w rozumieniu art. 15 ust. 2 rozporządzenia 2016/1191. Minister kierujący działem administracji rządowej, do którego właściwości należą sprawy, w których przyjmowane lub wydawane są dokumenty urzędowe objęte zakresem rozporządzenia 2016/1191, do realizacji zadań, które wykonuje na podstawie rozporządzenia 2016/1191, może, w drodze rozporządzenia, wyznaczyć koordynatora delegowanego oraz określić zakres zadań przekazanych mu do realizacji spośród zadań, które wykonuje jako organ centralny. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, uwzględnia się konieczność usprawnienia współpracy organów w sprawach prowadzonych w ramach danego działu administracji rządowej oraz zapewnienia koordynacji rejestracji użytkowników w udostępnionym przez Komisję Europejską teleinformatycznym Systemie Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym (IMI), ustanowionym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym i uchylającym decyzję Komisji 2008/49/WE („rozporządzenie w sprawie IMI”) (Dz. Urz. UE L 316 z 14.11.2012, str. 1, z późn. zm.)2)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 132, Dz. Urz. UE L 159 z 28.05.2014, str. 1 i 11, Dz. Urz. UE L 200 z 26.07.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 252 z 16.09.2016, str. 53 i Dz. Urz. UE L 295 z 21.11.2018, str. 1.. Koordynatora delegowanego wyznacza się spośród organów, jednostek organizacyjnych, samorządów zawodowych posiadających wynikające z odrębnych przepisów kompetencje o charakterze kontrolnym lub nadzorczym wobec organów wydających dokumenty urzędowe, o których mowa w art. 2, lub przyjmujących dokumenty urzędowe, o których mowa w art. 2 rozporządzenia 2016/1191. Koordynator delegowany realizuje zadania przekazane mu do realizacji przez organ centralny. Organy centralne, na żądanie ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub z własnej inicjatywy, przekazują ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych wszelkie informacje niezbędne do realizacji zadań informacyjnych wynikających z art. 22 i art. 24 rozporządzenia 2016/1191. Minister właściwy do spraw wewnętrznych odpowiada za realizację zadań informacyjnych wynikających z art. 22 i art. 24 rozporządzenia 2016/1191. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.