Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 lipca 2020 r. w sprawie postępowania wierzycieli należności pieniężnych

Rozporządzenie Ministra Finansówz dnia 23 lipca 2020 r.w sprawie postępowania wierzycieli należności pieniężnych 1)Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. poz. 2265). Treść rozporządzenia

§ 1. 1) 2)

§ 2. 1. 2. 3. 4.

§ 3. 1) a) b) 2)

§ 4. 1. 1) 2) 3) 4) a) b) c) d) 5) 6) 7) 2.

§ 5. 1) a) b) 2)

§ 6.

§ 7.

§ 8.

§ 9.

§ 10.

§ 11.

§ 12.

§ 13.

§ 14.

§ 15. Na podstawie art. 6 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1438, z późn. zm.2)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1495, 1501, 1553, 1579, 1798, 1901 i 2070 oraz z 2020 r. poz. 288.) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa: formy działań informacyjnych podejmowanych wobec zobowiązanego zmierzających do dobrowolnego wykonania przez niego obowiązku, zwanych dalej „działaniami informacyjnymi”, przypadki, w których mogą być te działania podejmowane, oraz sposób ich ewidencjonowania; tryb postępowania wierzycieli należności pieniężnych przy podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Wierzyciel może podejmować działania informacyjne, w przypadku gdy okres do upływu terminu przedawnienia należności pieniężnej jest dłuższy niż 6 miesięcy, a tytuł wykonawczy nie został wystawiony. Działania informacyjne są podejmowane w formie ustnej lub pisemnej. Działania informacyjne są ewidencjonowane w systemie teleinformatycznym wierzyciela, jeżeli istnieją warunki techniczne do ich ewidencjonowania w takim systemie, albo w postaci papierowej. Zaewidencjonowaniu podlegają forma działania informacyjnego, data jego podjęcia oraz imię i nazwisko osoby, która podjęła działanie informacyjne. Wierzyciel przesyła zobowiązanemu upomnienie, o ile jest wymagane, w zakresie należności pieniężnej, której wysokość: przekracza dziesięciokrotność kosztów upomnienia: niezwłocznie - jeżeli nie zostały podjęte działania informacyjne, przed upływem 21 dni od dnia, w którym po raz pierwszy podjęto działanie informacyjne; nie przekracza dziesięciokrotności kosztów upomnienia - przed upływem 6 miesięcy poprzedzających upływ terminu przedawnienia należności pieniężnej. Upomnienie zawiera: numer i datę wystawienia upomnienia; nazwę wierzyciela, adres jego siedziby lub jednostki organizacyjnej; imię i nazwisko lub nazwę zobowiązanego i adres jego miejsca zamieszkania lub siedziby, a także znany wierzycielowi numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) albo numer identyfikacji podatkowej (NIP), albo numer identyfikacji w Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON), jeżeli zobowiązany taki numer posiada; wskazanie: wysokości i rodzaju należności pieniężnej, którą należy zapłacić, oraz okresu, którego dotyczy, rodzaju i wysokości odsetek z tytułu niezapłacenia w terminie należności pieniężnej naliczonych na dzień wystawienia upomnienia, o ile są wymagane, oraz stawki tych odsetek obowiązującej na dzień wystawienia upomnienia, według której należy obliczyć dalsze odsetki do dnia wpłaty, sposobu zapłaty należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztów upomnienia, wysokości kosztów upomnienia; pouczenie, że w przypadku niewykonania obowiązku w całości w terminie 7 dni od dnia doręczenia upomnienia sprawa zostanie skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, wskutek czego powstanie obowiązek zapłaty kosztów egzekucyjnych, które są zaspokajane w pierwszej kolejności; pouczenie, o którym mowa w art. 15 § 1a oraz art. 36 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zwanej dalej „ustawą”; dane, o których mowa w art. 15 § 1b ustawy. Upomnienie może dotyczyć więcej niż jednej należności pieniężnej, jeżeli są one należne od tego samego zobowiązanego. W przypadku gdy egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia, wierzyciel wystawia tytuł wykonawczy obejmujący należność pieniężną, której wysokość: przekracza dziesięciokrotność kosztów upomnienia: niezwłocznie - jeżeli nie zostały podjęte działania informacyjne, przed upływem 21 dni od dnia, w którym po raz pierwszy podjęto działanie informacyjne; nie przekracza dziesięciokrotności kosztów upomnienia - przed upływem 6 miesięcy poprzedzających upływ terminu przedawnienia należności pieniężnej. W przypadku wystawienia tytułów wykonawczych obejmujących należności pieniężne, których dotyczy jedno upomnienie, wierzyciel wykazuje koszty upomnienia w tytule wykonawczym obejmującym należność pieniężną o najwcześniejszym terminie płatności. Wierzyciel może przekazać zbiorczo do organu egzekucyjnego informacje, o których mowa w art. 26 § 1e ustawy, w odniesieniu do więcej niż jednego tytułu wykonawczego wystawionego na tego samego zobowiązanego. Jeżeli wierzyciel będący jednocześnie organem egzekucyjnym, o którym mowa w art. 19 § 2 ustawy, nie jest właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę zobowiązanego, przekazuje tytuł wykonawczy do właściwego miejscowo naczelnika urzędu skarbowego celem prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W przypadku przekazania organowi egzekucyjnemu tytułu wykonawczego w sposób, o którym mowa w art. 26 § 1c pkt 2 ustawy, wierzyciel dołącza jego odpisy w liczbie po jednym egzemplarzu dla każdego zobowiązanego. Wierzyciel występuje do organu egzekucyjnego o podanie informacji dotyczącej nadania tytułowi wykonawczemu klauzuli o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej lub wysokości kosztów egzekucyjnych. Wierzyciel przekazuje dalszy tytuł wykonawczy do organu egzekucyjnego prowadzącego postępowanie egzekucyjne celem przekazania do organu egzekucyjnego właściwego do zastosowania środków egzekucyjnych, do których organ egzekucyjny prowadzący postępowanie egzekucyjne nie jest właściwy. Wierzyciel przekazuje także dane zawarte w tym tytule, jeżeli uległy zmianie po wystawieniu tytułu wykonawczego. Do zmienionego tytułu wykonawczego przepisy § 9 i § 10 stosuje się odpowiednio. Do kolejnego tytułu wykonawczego przepisy § 9-11 stosuje się odpowiednio. Do wystawionego przez wierzyciela tytułu wykonawczego, na podstawie którego przed dniem 21 listopada 2013 r. zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne, które nie zostało zakończone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, przepis § 11 stosuje się, z tym że zamiast dalszego tytułu wykonawczego wierzyciel przekazuje do właściwego miejscowo naczelnika urzędu skarbowego odpis tytułu wykonawczego. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 lipca 2020 r.3)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 30 grudnia 2015 r. w sprawie postępowania wierzycieli należności pieniężnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1483), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 27 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2070 oraz z 2020 r. poz. 288).