Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 grudnia 2020 r. w sprawie zwalczania zakażenia SARS-CoV-2 u norek

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsiz dnia 15 grudnia 2020 r.w sprawie zwalczania zakażenia SARS-CoV-2 u norek 1)Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. poz. 1721 i 1928). Spis treści Treść rozporządzenia

§ 1. 1) 2) 3) 4)

§ 2. 1. 1) 2) 3) 4) a) b) c) d) 5) a) b) 6) 2.

§ 3. 1. 1) a) b) c) d) 2) 2. 3. 4.

§ 4.

§ 5. 1. 2. 1) 2) 3)

§ 6. 1. 1) 2) 3) 2. 1) a) b) c) d) e) 2) a) b) c) 3) a) b)

§ 7. 1. 2. 1) 2)

§ 8.

§ 9. 1. 2. 1) a) b) 2)

§ 10. Załącznik - Warunki i sposób przeprowadzania czyszczenia i odkażania 1. 2. 3. 4. 5. 6. 1) 2) 3) 7. 1) a) b) c) d) 2) 3) a) b) c) 4) 5) 6) 8. 1) a) b) c) d) 2) 3) 4) 9. 10. 2)Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 9 grudnia 2020 r. pod numerem 2020/779/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1). Na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2020 r. poz. 1421) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa szczegółowy sposób i tryb zwalczania oraz zapobiegania występowaniu zakażenia SARS-CoV-2 u norek, zwanego dalej „chorobą”, a w szczególności: sposób i tryb postępowania przy podejrzeniu choroby oraz jej stwierdzeniu; środki stosowane przy zwalczaniu choroby; procedury czyszczenia i odkażania; warunki i sposób ponownego umieszczania norek w gospodarstwach. Powiatowy lekarz weterynarii, po otrzymaniu zawiadomienia o podejrzeniu wystąpienia choroby, podejmuje niezwłocznie następujące czynności mające na celu wykrycie albo wykluczenie choroby: obejmuje gospodarstwo nadzorem urzędowym; przeprowadza badanie kliniczne norek oraz pobiera próbki do badań laboratoryjnych i wysyła je do laboratorium urzędowego, o którym mowa w art. 25 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1557 oraz z 2020 r. poz. 285); przeprowadza dochodzenie epizootyczne; nakazuje: posiadaczowi norek dokonanie spisu wszystkich norek i innych zwierząt utrzymywanych w gospodarstwie, z wyszczególnieniem dla każdej kategorii utrzymywanych zwierząt liczby zwierząt padłych i urodzonych w okresie podejrzenia o chorobę; spis udostępnia się na żądanie powiatowego lekarza weterynarii, codzienne aktualizowanie spisu, o którym mowa w lit. a, odosobnienie norek w miejscach ich dotychczasowego utrzymywania lub w innych zamkniętych obiektach w gospodarstwie w sposób uniemożliwiający ich wydostanie się oraz kontakt ze zwierzętami i osobami postronnymi, stosowanie, zgodnie z jego zaleceniami, przy wejściach i wjazdach do gospodarstwa oraz wyjściach i wyjazdach z gospodarstwa oraz przy wejściach i wyjściach z pomieszczeń i do pomieszczeń, w których są utrzymywane norki, produktów biobójczych w rozumieniu przepisów o produktach biobójczych, zwanych dalej „produktami biobójczymi”; zakazuje przemieszczania: norek z gospodarstwa i do gospodarstwa, karmy i ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego z gospodarstwa; określa warunki przemieszczania z gospodarstwa i do gospodarstwa osób, ssaków utrzymywanych w gospodarstwie, środków transportu i urządzeń. Środki, o których mowa w ust. 1 pkt 3-6, stosuje się do dnia wykluczenia przez powiatowego lekarza weterynarii choroby. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia choroby w gospodarstwie wyznacza to gospodarstwo jako ognisko choroby i stosuje środki określone w § 2 ust. 1 pkt 2-6 oraz: nakazuje: niezwłoczne zabicie pod nadzorem urzędowym wszystkich norek w sposób wykluczający rozprzestrzenianie się choroby, zbieranie, transportowanie, przechowywanie, przeładunek, przetwarzanie oraz wykorzystywanie lub usuwanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w sposób określony w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.)3)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 276 z 20.10.2010, str. 33, Dz. Urz. UE L 216 z 14.08.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 86, Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 130 z 28.05.2018, str. 11, Dz. Urz. UE L 294 z 21.11.2018, str. 44 oraz Dz. Urz. UE L 170 z 25.06.2019, str. 1., zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1069/2009”, przy czym zwłoki zabitych norek usuwa się pod nadzorem urzędowym, zniszczenie lub obróbkę, w sposób zapewniający zniszczenie SARS-CoV-2, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, paszy oraz przedmiotów i substancji, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2, odkażenie ściółki oraz obornika, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2; zakazuje przemieszczania z gospodarstwa i do gospodarstwa innych zwierząt. Po wykonaniu czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, obiekty budowlane lub inne miejsca, w których były utrzymywane norki, środki transportu wykorzystywane do ich transportu, a także transportu ich zwłok lub skór, paszy, ściółki lub obornika oraz inne przedmioty lub substancje, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2, pod nadzorem urzędowym powiatowego lekarza weterynarii, czyści się i odkaża w warunkach i w sposób określony w załączniku do rozporządzenia. Powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgodę na transport ściółki lub obornika, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2, do wyznaczonego przez tego lekarza zakładu w celu przetworzenia w sposób określony w przepisach rozporządzenia nr 1069/2009. W przypadku stwierdzenia w gospodarstwie obecności SARS-CoV-2 ten wirus poddaje się badaniom laboratoryjnym w celu ustalenia jego charakterystyki molekularnej. W gospodarstwach powiązanych epizootycznie lub epidemiologicznie z ogniskiem choroby, z którego lub do którego mógł zostać przeniesiony SARS-CoV-2, uznanych w wyniku dochodzenia epizootycznego za gospodarstwa kontaktowe powiatowy lekarz weterynarii stosuje środki, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2-6, do dnia wykluczenia choroby. Powiatowy lekarz weterynarii, w przypadku wyznaczenia ogniska choroby, określa obszar zagrożony o promieniu co najmniej 10 km wokół tego ogniska. Obszar zagrożony określa się, uwzględniając: wyniki dochodzenia epizootycznego; warunki geograficzne, w szczególności granice naturalne; lokalizację i odległości między gospodarstwami, w których są utrzymywane norki. Na obszarze zagrożonym urzędowy lekarz weterynarii: niezwłocznie sporządza spis gospodarstw, w których są utrzymywane norki; przeprowadza kontrole wszystkich gospodarstw, w których są utrzymywane norki, połączone z badaniem klinicznym, a w przypadku gdy jest to konieczne, pobiera próbki do badań laboratoryjnych, przed upływem okresu, o którym mowa w § 8; prowadzi dokumentację dotyczącą kontroli, o których mowa w pkt 2, i sporządza protokół tych kontroli zawierający dokonane ustalenia. W gospodarstwach znajdujących się na obszarze zagrożonym powiatowy lekarz weterynarii: nakazuje: odosobnienie norek w miejscach ich dotychczasowego utrzymywania lub w innych zamkniętych obiektach w gospodarstwie w sposób uniemożliwiający ich wydostanie się oraz kontakt ze zwierzętami i osobami postronnymi, niezwłoczne usuwanie zwłok norek, niezwłoczne czyszczenie i odkażanie środków transportu i sprzętu wykorzystywanych do transportu norek, paszy, skór, ściółki lub obornika, innych środków transportu wjeżdżających do gospodarstwa lub z niego wyjeżdżających oraz innych przedmiotów lub substancji, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2, stosowanie środków bezpieczeństwa biologicznego i ochrony osobistej przez osoby wchodzące do gospodarstwa lub z niego wychodzące w celu wykluczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2; czyszczenie i odkażanie przeprowadza się zgodnie z warunkami i w sposób określony w załączniku do rozporządzenia, posiadaczowi norek: prowadzenie wykazu osób wchodzących do gospodarstwa lub z niego wychodzących, z wyłączeniem pomieszczeń mieszkalnych; wykaz udostępnia się na żądanie powiatowego lekarza weterynarii, niezwłoczne informowanie go o zwiększonej zachorowalności lub śmiertelności lub niepokojących objawach klinicznych u norek utrzymywanych w gospodarstwie; zakazuje w okresie, o którym mowa w § 8: wyprowadzania z gospodarstwa i wprowadzania do niego norek lub ich skór, wywożenia lub rozrzucania ściółki lub obornika, organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów, na których są gromadzone norki; może nakazać na terenie gospodarstwa: uśmiercenie norek w celu pozyskania futer lub zabicie norek w celu zwalczania choroby. Powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgodę na transport ściółki lub obornika z gospodarstwa znajdującego się na obszarze zagrożonym do wyznaczonego przez tego lekarza zakładu, w celu przetworzenia w sposób określony w przepisach rozporządzenia nr 1069/2009. Powiatowy lekarz weterynarii może również wyrazić zgodę na transport norek przeznaczonych do zabicia w miejscu znajdującym się poza obszarem zagrożonym, jeżeli: transport norek odbędzie się przy użyciu zatwierdzonego i zaplombowanego środka transportu; zabicie norek odbędzie się pod nadzorem urzędowego lekarza weterynarii. Środki określone w § 6 stosuje się co najmniej przez 30 dni, licząc od dnia zakończenia wstępnego czyszczenia i odkażania ogniska choroby, lecz nie krócej niż do dnia przeprowadzenia przez powiatowego lekarza weterynarii badań w gospodarstwach położonych na obszarze zagrożonym i uzyskania wyników wykluczających obecność choroby. Ponowne umieszczenie norek w gospodarstwie, w którym stwierdzono chorobę, może nastąpić po upływie 30 dni od dnia zakończenia ostatecznego czyszczenia i odkażania. W okresie 30 dni od dnia ponownego umieszczenia norek w gospodarstwie powiatowy lekarz weterynarii: przeprowadza: badanie kliniczne tych norek co najmniej raz, przy czym w przypadku przeprowadzenia więcej niż jednego badania ostatnie badanie przeprowadza się po upływie 25 dni od dnia ponownego wprowadzenia tych norek do gospodarstwa, badania sekcyjne zwłok norek padłych; pobiera próbki do badań laboratoryjnych - w przypadku gdy jest to konieczne. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. Wyboru produktów biobójczych i procedur odkażania dokonuje się, biorąc pod uwagę specyfikę gospodarstw, środków transportu oraz innych przedmiotów, które mają być poddane czyszczeniu i odkażaniu. Warunki stosowania produktów biobójczych i środków odtłuszczających, w szczególności ciśnienie, minimalna temperatura oraz czas kontaktu, nie powinny mieć wpływu na skuteczność tych środków. Po zakończeniu czyszczenia i odkażania stosuje się środki ostrożności wykluczające ponowne skażenie uprzednio oczyszczonych i odkażonych powierzchni. Proces czyszczenia i odkażania dokumentuje się w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 lit. i ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Dokumentację przechowuje się w gospodarstwie lub środku transportu. Środki transportu wykorzystywane do transportu norek czyści się i odkaża. Niezależnie od rodzaju użytego produktu biobójczego czyszczenie i odkażanie przeprowadza się w następujący sposób: starannie nasącza się produktem biobójczym ściółkę lub obornik; dokładnie myje się i oczyszcza podłoże, podłogi, rampy i ściany, jeżeli jest to możliwe - po usunięciu lub rozebraniu wyposażenia lub instalacji, które w przypadku pozostawienia zmniejszyłyby skuteczność czyszczenia i odkażania; po wykonaniu czynności określonych w pkt 1 i 2 produkt biobójczy stosuje się zgodnie z zaleceniami producenta. Wstępne czyszczenie i odkażanie gospodarstwa przeprowadza się w następujący sposób: podczas zabijania norek podejmuje się środki w celu wykluczenia lub zminimalizowania rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2, które obejmują: instalację tymczasowego wyposażenia czyszczącego i odkażającego, dostarczenie odzieży ochronnej i pryszniców, odkażanie użytego sprzętu i innych przedmiotów, wyłączenie zasilania systemu wentylacyjnego; zwłoki zabitych norek odkaża się produktem biobójczym; transport zwłok norek lub innych zwierząt z gospodarstwa, w celu ich usunięcia, odbywa się: przy wykorzystaniu zamkniętych i szczelnych środków transportu, pod nadzorem urzędowym, w sposób wykluczający rozprzestrzenianie się choroby; po przetransportowaniu z gospodarstwa zabitych norek w celu ich usunięcia części gospodarstwa, w których te norki były utrzymywane, oraz miejsca skażone podczas ich zabijania lub sekcji zwłok niezwłocznie odkaża się; tkanki lub krew pozostałe w miejscu zabicia lub sekcji zwłok norek zbiera się i usuwa wraz ze zwłokami norek; produkty biobójcze pozostawia się na powierzchni co najmniej przez 24 godziny. Końcowe czyszczenie i odkażanie gospodarstwa przeprowadza się nie później niż przed upływem okresu, o którym mowa w § 8, w następujący sposób: ściółkę lub obornik usuwa się i przetwarza się przez: poddanie działaniu pary wodnej o temperaturze co najmniej 70°C albo spalenie, albo zakopanie w sposób uniemożliwiający dostęp do nich zwierząt, albo poddanie biotermicznemu odkażaniu przez kopcowanie co najmniej przez 42 dni po uprzednim odkażeniu produktem biobójczym; tłuszcz lub brud usuwa się ze wszystkich odkażanych powierzchni przy użyciu środków odtłuszczających, a następnie powierzchnie te myje się wodą; po zmyciu wodą powierzchnie odkaża się produktem biobójczym; po upływie 7 dni od dnia zakończenia w gospodarstwie czynności określonych w pkt 1-3 stosuje się środki odtłuszczające, następnie spłukuje się je wodą, odkaża środkiem biobójczym i ponownie spłukuje wodą. Powiatowy lekarz weterynarii może, mając na względzie rodzaj gospodarstwa i panujące warunki klimatyczne, określić szczegółowe sposoby przeprowadzania czyszczenia i odkażania inne niż wymienione w ust. 1-8. W przypadku gdy powiatowy lekarz weterynarii uzna, że gospodarstwo lub jego część nie mogą zostać poddane czyszczeniu i odkażaniu, może zakazać co najmniej przez 3 miesiące przemieszczania osób, środków transportu, norek, ssaków domowych lub przedmiotów do tego gospodarstwa lub do jego części.