AI-assisted research summary: This provision sets technical and design requirements for ear tags used to mark sows, including size, strength, single-use construction, labeling, and material resistance.
§ 5. Załącznik nr 1 - Wymagania i warunki techniczne, jakie powinien spełniać kolczyk 1. 2. 1) 2) 3. 4. 5. 6. 7. 8. Załącznik nr 2 - Wzór kolczyka Na podstawie art. 17a ust. 5 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2019 r. poz. 1149 i 1824) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa sposób oznakowania loch kolczykami z indywidualnym numerem identyfikacyjnym loch, w tym wzór oraz wymagania i warunki techniczne tych kolczyków. Kolczyk z indywidualnym numerem identyfikacyjnym lochy, zwany dalej „kolczykiem”, zakłada się losze na małżowinę uszną w sposób pozwalający na łatwe odczytanie umieszczonego na kolczyku indywidualnego numeru identyfikacyjnego lochy. Kolczyk składa się z dwóch części - części zakładanej losze po wewnętrznej stronie małżowiny usznej, zwanej dalej „częścią żeńską”, i części zakładanej losze po zewnętrznej stronie małżowiny usznej, zwanej dalej „częścią męską”. Średnica kolczyka wynosi nie mniej niż 27 mm i nie więcej niż 35 mm. Na części żeńskiej kolczyka znajduje się umieszczony w sposób czytelny i trwały: indywidualny numer identyfikacyjny lochy nadany przez posiadacza tej lochy, składający się z piętnastu cyfr o wysokości nie mniejszej niż 5 mm, z których: pierwsze dziewięć cyfr oznacza numer identyfikacyjny producenta nadawany na podstawie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, sześć kolejnych cyfr oznacza numer lochy u danego posiadacza lochy, rozpoczynający się od 000001; znak graficzny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Wymagania i warunki techniczne, jakie powinien spełniać kolczyk, są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Wzór kolczyka jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2020 r. Kolczyk po założeniu na małżowinę uszną lochy powinien pozostać w stanie nienaruszonym. Kolczyk powinien być: wykonany z giętkiego, lekkiego i nietoksycznego tworzywa oraz skonstruowany w taki sposób, aby nie ranić lochy i nie wpływać niekorzystnie na stan jej zdrowia; tak wykonany, aby był łatwy do założenia. Część męska i część żeńska kolczyka stanowią całość przeznaczoną do jednorazowego użycia. Kolczyk zabezpiecza się przed powtórnym użyciem przez zniszczenie połączenia między częścią męską i częścią żeńską przy rozdzielaniu tych części. Siła rozciągająca, równoległa do osi połączenia części męskiej z częścią żeńską kolczyka, przy której dochodzi do zniszczenia połączenia między tymi częściami, powinna wynosić nie mniej niż 260 N. Stała odległość zapobiegająca martwicy ucha między wewnętrznymi ściankami połączonych części męskiej i części żeńskiej kolczyka powinna wynosić od 8 do 12 mm. Część męską kolczyka wyposaża się w trzpień zakończony szpicem albo elementem tnącym pozwalającym na pobór fragmentu tkanki z małżowiny usznej zwierzęcia, przy czym w przypadku gdy ten szpic jest wykonany z metalu lub stopu metali, materiał ten powinien być odporny na korozję. Tworzywo i barwniki użyte do produkcji kolczyka, jak również barwniki użyte do wykonania nadruku na kolczyku, powinny być dopuszczone do kontaktu z żywnością i odporne na działanie czynników atmosferycznych, w tym zmiany temperatur w przedziale od −30°C do +40°C. patrz oryginał