AI-assisted research summary: The provision publishes a consolidated text of the foreign-exchange-office regulations and sets out equipment, display, recordkeeping, and receipt requirements for exchange offices.
§ 7. Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 września 2004 r. w sprawie wyposażenia lokalu przeznaczonego do wykonywania działalności kantorowej oraz sposobu prowadzenia ewidencji i wydawania dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych (Dz. U. poz. 2220), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 2 sierpnia 2021 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wyposażenia lokalu przeznaczonego do wykonywania działalności kantorowej oraz sposobu prowadzenia ewidencji i wydawania dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych (Dz. U. poz. 1507). Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 2 sierpnia 2021 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wyposażenia lokalu przeznaczonego do wykonywania działalności kantorowej oraz sposobu prowadzenia ewidencji i wydawania dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych (Dz. U. poz. 1507), który stanowi: Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Na podstawie art. 17d ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 309) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa: niezbędne wyposażenie lokalu przeznaczonego do wykonywania działalności kantorowej; sposób prowadzenia ewidencji i wydawania dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych. Lokal, w którym ma być prowadzona działalność kantorowa, zwany dalej „kantorem”, powinien spełniać warunki techniczne i organizacyjne niezbędne do bezpiecznego i prawidłowego wykonywania czynności kupna i sprzedaży wartości dewizowych. Kantor należy wyposażyć w: umieszczoną na zewnątrz, w widocznym miejscu, nazwę „kantor”, ze wskazaniem adresu oraz dni i godzin prowadzenia działalności kantorowej; tablicę informacyjną przedstawiającą: wykaz skupowanych i sprzedawanych wartości dewizowych oraz aktualne ceny (kursy) ich kupna i sprzedaży, informację o wydawaniu dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych, na okaziciela lub imiennych, (uchylona);2)Przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 2 sierpnia 2021 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wyposażenia lokalu przeznaczonego do wykonywania działalności kantorowej oraz sposobu prowadzenia ewidencji i wydawania dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych (Dz. U. poz. 1507), które weszło w życie z dniem 2 września 2021 r. rejestry kupowanych i sprzedawanych wartości dewizowych; formularze druków wystawianych na dowód kupna i sprzedaży wartości dewizowych, zawierające dane określone w § 4 ust. 1, lub odpowiedni program komputerowy umożliwiający ich wydruk; pieczątkę z nazwą i adresem kantoru oraz pieczątki imienne kasjerów; (uchylony).3)Przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2. W kantorze należy zapewnić ekspozycję bieżących komunikatów Narodowego Banku Polskiego zawierających informacje o walutach będących przedmiotem obrotu. Ewidencja, o której mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. - Prawo dewizowe, zwanej dalej „ustawą”, obejmuje wszelkie transakcje i operacje powodujące zmianę stanu wartości dewizowych i waluty polskiej, w tym: transakcje rozliczane w kantorze; transakcje rozliczane za pośrednictwem rachunków bankowych; transakcje rozliczane w części w kantorze i w części za pośrednictwem rachunków bankowych; operacje przemieszczania wartości dewizowych lub waluty polskiej między kasą a rachunkami bankowymi. W ewidencji, o której mowa w ust. 1, ujmuje się: kolejny numer transakcji lub operacji; datę zawarcia i datę realizacji transakcji lub datę przeprowadzenia operacji; określenie rodzaju transakcji lub operacji: kupno, sprzedaż, zasilenie kasy z rachunku bankowego, odprowadzenie z kasy na rachunek bankowy; sposób rozliczenia transakcji: wpłata do kasy, wypłata z kasy, wpłata na rachunek bankowy, wypłata z rachunku bankowego, rozliczenie za pośrednictwem rachunków bankowych; nazwę i ilość wartości dewizowych lub waluty polskiej będących przedmiotem transakcji lub operacji; kurs waluty i równowartość transakcji w walucie polskiej; cenę jednostkową oraz wartość w walucie polskiej w przypadku transakcji kupna i sprzedaży złota dewizowego lub platyny dewizowej. Jeżeli jedna transakcja jest rozliczana w więcej niż jeden sposób, każde rozliczenie należy potraktować i ująć w ewidencji jako oddzielną transakcję. Wpis do ewidencji powinien być dokonany niezwłocznie po zawarciu transakcji lub przeprowadzeniu operacji, a jeżeli transakcja jest realizowana w innym terminie niż termin jej zawarcia, wpis uzupełnia się o datę realizacji transakcji niezwłocznie po jej zrealizowaniu. Przedsiębiorca, prowadząc ewidencję w sposób określony w ust. 1-4, obowiązany jest zapewnić w każdym momencie możliwość ustalenia aktualnego stanu kasy w poszczególnych wartościach dewizowych i w walucie polskiej. W przypadku obrotu walutą obcą dowody kupna i sprzedaży, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 3 ustawy, powinny zawierać: kolejny numer dowodu; imię i nazwisko osoby fizycznej lub nazwę (firmę) przedsiębiorcy lub innego podmiotu dokonującego transakcji; miejsce zamieszkania i adres osoby fizycznej lub siedzibę i adres przedsiębiorcy lub innego podmiotu dokonującego transakcji; cechy dokumentu tożsamości osoby dokonującej transakcji; nazwę lub symbol oraz kwotę sprzedanych lub skupionych walut obcych; kurs waluty i równowartość transakcji w walucie polskiej; pieczątkę z oznaczeniem kantoru; datę zawarcia transakcji i wystawienia dowodu; pieczątkę imienną i podpis kasjera. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dowodów kupna i sprzedaży wydawanych w przypadku obrotu dewizami. W przypadku obrotu złotem dewizowym lub platyną dewizową dowód ich kupna lub sprzedaży powinien zawierać oznaczenie postaci i ilości złota dewizowego lub platyny dewizowej, jednostkową cenę i wartość transakcji w walucie polskiej oraz oznaczenia określone w ust. 1 pkt 1-4 oraz pkt 7-9. Jeżeli dowód kupna lub sprzedaży ma być wystawiony na okaziciela, nie zamieszcza się w nim danych określonych w ust. 1 pkt 2-4. Przepisów § 4 nie stosuje się, jeżeli w związku z transakcjami kupna i sprzedaży wartości dewizowych są sporządzane pisemne umowy potwierdzające ich zawarcie lub są sporządzane inne dokumenty stanowiące zgodnie z przepisami o rachunkowości lub przepisami podatkowymi dowody ich zawarcia. Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 września 2002 r. w sprawie warunków technicznych i organizacyjnych prowadzenia działalności kantorowej, szczegółowego sposobu prowadzenia ewidencji i wydawania dowodów kupna i sprzedaży wartości dewizowych oraz wzoru wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności kantorowej (Dz. U. poz. 1274). Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia4)Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 8 października 2004 r..