Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 października 2022 r. w sprawie szczegółowych wymagań technicznych dla stacji wodoru

Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiskaz dnia 7 października 2022 r.w sprawie szczegółowych wymagań technicznych dla stacji wodoru 1)Minister Klimatu i Środowiska kieruje działem administracji rządowej - energia, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 października 2021 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Klimatu i Środowiska (Dz. U. poz. 1949). Treść rozporządzenia

§ 1. 1) 2) 3) 4) a) b)

§ 2.

§ 3. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 2.

§ 4. 1) 2) 3) 4)

§ 5. 1. 2.

§ 6.

§ 7. 1. 2.

§ 8. 1) 2) 3) 4)

§ 9.

§ 10.

§ 11.

§ 12.

§ 13. 1) 2)

§ 14. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 2. 1) 2)

§ 15. 1. 2. 1) 2) 3.

§ 16.

§ 17. 1) 2)

§ 18. 1) 2) 3)

§ 19. 2)Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE z dnia 22 października 2014 r. w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych (Dz. Urz. UE L 307 z 28.10.2014, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 268 z 22.10.2019, str. 1)., 3)Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 17 czerwca 2022 r. pod numerem 2022/429/PL zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1). Na podstawie art. 29d ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1083 i 1260) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa: szczegółowe wymagania techniczne dotyczące bezpiecznej eksploatacji, naprawy i modernizacji stacji wodoru; rodzaje badań technicznych stacji wodoru przeprowadzanych przez Urząd Dozoru Technicznego, zwany dalej „UDT”, i Transportowy Dozór Techniczny, zwany dalej „TDT”, oraz sposób i terminy ich przeprowadzania; dokumenty dołączane do wniosku o przeprowadzenie badań; wysokość opłat za: wydanie przez Prezesa UDT i Dyrektora TDT opinii, o której mowa w art. 29b ust. 1 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, zwanej dalej „ustawą”, przeprowadzenie przez UDT i TDT badań technicznych, o których mowa w art. 29c ust. 1 ustawy. Stacja wodoru spełnia w zakresie bezpiecznej eksploatacji, napraw i modernizacji wymagania techniczne zgodne z aktualnym poziomem wiedzy i najlepszą praktyką, w szczególności określone w normach ISO 19880-1 i PN-EN 17127. Podczas eksploatacji stacji wodoru uwzględnia się: schemat stacji wodoru, stanowiący element dokumentacji powykonawczej stacji wodoru, z zaznaczeniem lokalizacji wszystkich urządzeń, osprzętu zabezpieczającego, osprzętu ciśnieniowego oraz źródeł zasilania, z uwzględnieniem rozmieszczenia sąsiednich urządzeń lub budynków; schemat przedstawiający orurowanie i oprzyrządowanie, stanowiący element dokumentacji powykonawczej stacji wodoru; instrukcję eksploatacji stacji wodoru w języku polskim; opis techniczny stacji wodoru, stanowiący element dokumentacji powykonawczej lub eksploatacyjnej stacji wodoru; ocenę zagrożenia wybuchem oraz instrukcję bezpieczeństwa pożarowego, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2057); protokoły przeprowadzonych badań, kontroli i prób szczelności; treść dokumentacji techniczno-ruchowej urządzeń zainstalowanych na stacji wodoru; wyniki podstawowej analizy ryzyka lub analizy zagrożeń i zdolności operacyjnych. Prace w ramach eksploatacji stacji wodoru, obejmujące przeglądy serwisowe i konserwacje, dokumentuje się w sposób potwierdzający ich przebieg oraz wykonanie. Instrukcja eksploatacji stacji wodoru, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, zawiera co najmniej opis: czynności związanych z uruchomieniem, ruchem i zatrzymaniem stacji wodoru, w tym zatrzymaniem awaryjnym, oraz sposobu postępowania w przypadku wystąpienia uszkodzeń, nieprawidłowości lub zakłóceń w pracy stacji wodoru; wymagań określonych w przepisach dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwwybuchowej, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska oraz opis spełnienia tych wymagań; sposobu konserwacji i kontroli stanu technicznego stacji wodoru, prowadzonych na bieżąco przez operatora stacji wodoru, wraz z określeniem sposobu ich dokumentowania, w szczególności sposobu i częstotliwości kontroli osprzętu zabezpieczającego, w tym automatyki zabezpieczającej, oraz pozostałych urządzeń wchodzących w skład stacji wodoru; organizacji obsługi technicznej badań, o których mowa w

§ 13. Dystrybutor do tankowania na stacji wodoru spełnia wymagania techniczne zgodne z aktualnym poziomem wiedzy i najlepszą praktyką, w szczególności określone w normach ISO 19880-1, ISO 19880-2 i PN-EN ISO 17268. Stacja wodoru generuje na wyjściu dystrybutora do tankowania ciśnienie dostosowane do ciśnienia roboczego zbiornika sprężonego wodoru w tankowanym pojeździe, umożliwiające tankowanie pojazdu. Stację wodoru wyposaża się w urządzenia do pomiaru ilości tankowanego wodoru, w których konstrukcji, sposobie wykonania i charakterystyce metrologicznej uwzględniono aktualny poziom wiedzy i najlepszą praktykę. Stacja wodoru jest zasilana w energię elektryczną z dwóch niezależnych źródeł. W przypadku zasilania stacji wodoru z jednego źródła energii elektrycznej wyposaża się tę stację dodatkowo w agregat prądotwórczy o mocy umożliwiającej funkcjonowanie podstawowych urządzeń technologicznych. Stację wodoru zabezpiecza się, uwzględniając: zapewnienie dostępu wyłącznie upoważnionego personelu do miejsc dostawy i magazynowania wodoru; możliwość powstania wycieków; ryzyko wystąpienia kolizji pojazdów z wyposażeniem stacji wodoru; zagrożenia pożarowo-wybuchowe, w tym ocenę źródeł zapłonu mieszaniny wodorowo-powietrznej. Stanowiska przeznaczone do samodzielnego tankowania pojazdów na stacji wodoru wyposaża się w oznaczenia o przeznaczeniu danego stanowiska do tego celu, instrukcję obsługi samodzielnego tankowania wodoru umieszczoną w panelu rozliczeniowym dystrybutora do tankowania lub w innym miejscu widocznym dla użytkownika stacji wodoru oraz numer telefonu, pod którym uzyska on niezbędne wsparcie techniczne. Naprawy stacji wodoru dokonuje się, uwzględniając konieczność przywrócenia stanu sprzed awarii lub uszkodzenia stacji wodoru. Modernizacji stacji wodoru dokonuje się, uwzględniając konieczność dokonania zespołu czynności zmieniających konstrukcję stacji, zastosowane materiały, parametry techniczne, w stosunku do pierwotnie ustalonych, jednak bez istotnych zmian jej charakterystyki lub przeznaczenia, niepowodujących wzrostu zagrożenia związanego z eksploatacją stacji wodoru. Prace w ramach naprawy lub modernizacji stacji wodoru wykonuje się zgodnie z instrukcją eksploatacji stacji wodoru, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, i dokumentuje się w sposób potwierdzający ich przebieg oraz wykonanie wraz ze sporządzeniem uzasadnienia ich przeprowadzenia. Wyróżnia się następujące rodzaje badań technicznych, jakim podlega stacja wodoru: badanie techniczne wstępne - przeprowadzane w przypadku określonym w art. 29c ust. 2 pkt 1 ustawy; badanie techniczne eksploatacyjne - przeprowadzane w przypadku określonym w art. 29c ust. 2 pkt 2 ustawy. Badanie, o którym mowa w § 13 pkt 1, polega na: sprawdzeniu kompletności i weryfikacji dokumentacji dołączonej do wniosku o przeprowadzenie badania, o której mowa w § 16; sprawdzeniu oznakowania stacji wodoru oraz jego zgodności z dokumentacją, o której mowa w § 16; ocenie wizualnej stanu technicznego stacji wodoru w celu potwierdzenia, czy na urządzeniach nie występują uszkodzenia, które mogą wpływać na obniżenie poziomu bezpieczeństwa eksploatacji; sprawdzeniu szczelności poszczególnych urządzeń stacji wodoru wraz z infrastrukturą pomocniczą, zbiorników magazynowych i towarzyszących im instalacji; sprawdzeniu działania stacji wodoru, w tym sprawdzeniu działania sprężarki, dystrybutora do tankowania, osprzętu zabezpieczającego oraz automatyki zabezpieczającej. Badanie, o którym mowa w § 13 pkt 2, polega na: sprawdzeniu kompletności i weryfikacji dokumentacji dołączonej do wniosku o przeprowadzenie badania, o której mowa w § 17; ocenie wizualnej stanu technicznego stacji wodoru w celu potwierdzenia przeprowadzenia naprawy lub modernizacji zgodnie z przedłożonymi dokumentami, o których mowa w

§ 12. Badaniom, o których mowa w § 13, podlegają wyłącznie stacje wodoru całkowicie zmontowane i przygotowane do eksploatacji. Badania, o których mowa w § 13, UDT albo TDT przeprowadzają: w obecności operatora stacji wodoru lub osoby przez niego upoważnionej; w terminie 30 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku o przeprowadzenie badania. Z przeprowadzonych badań, o których mowa w § 13, sporządza się protokół. Do wniosku o przeprowadzenia badania, o którym mowa w § 13 pkt 1, dołącza się dokumenty, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1-4 i 6, oraz opinię o spełnieniu wymagań z zakresu ochrony przeciwpożarowej wydaną przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, wpisanego do wykazu rzeczoznawców, o którym mowa w art. 11h ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej. Do wniosku o przeprowadzenie badania, o którym mowa w § 13 pkt 2, dołącza się: dokumentację potwierdzającą przebieg oraz wykonanie naprawy lub modernizacji stacji wodoru wraz z uzasadnieniem ich przeprowadzenia, o których mowa w § 12; dokumenty, o których mowa w § 16, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na zakres, rodzaj lub charakter naprawy lub modernizacji stacji wodoru. Wysokość opłaty, o której mowa w art. 29b ust. 3 i art. 29c ust. 5 ustawy, jest ustalana na podstawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 923), obowiązującego w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w art. 29b ust. 1 lub art. 29c ust. 3 ustawy, i wynosi: 20% tego wynagrodzenia za przeprowadzenie badania, o którym mowa w § 13 pkt 1; 4% tego wynagrodzenia za każdą rozpoczętą godzinę badania, o którym mowa w § 13 pkt 2, jednakże nie więcej niż 20% tego wynagrodzenia; 4% tego wynagrodzenia za każdą rozpoczętą godzinę opracowania opinii w zakresie zgodności dokumentacji technicznej projektowanej stacji wodoru z wymaganiami technicznymi określonymi w art. 29a ustawy i przepisach niniejszego rozporządzenia, jednakże nie więcej niż 200% tego wynagrodzenia. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.