Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 2 sierpnia 2023 r. w sprawie homologacji typu pojazdów

Rozporządzenie Ministra Infrastrukturyz dnia 2 sierpnia 2023 r.w sprawie homologacji typu pojazdów 1)Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej - transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. z 2021 r. poz. 937). Spis treści Treść rozporządzenia

§ 1. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 2.

§ 2. 1) 2) 3) 4)

§ 3. 1) 2) 3)

§ 4. 1. 2.

§ 5. 1. 1) 2) 3) 2. 3.

§ 6. 1. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 2. 3. 1) 2) 3)

§ 7. 1. 2.

§ 8. 1. 1) a) b) 2) a) b) 3) a) b) 2. 1) 2) 3) a) b) 3.

§ 9. 1) 2) 3)

§ 10. 1. 2. 3.

§ 11. 1. 2. 3.

§ 12.

§ 13. Załącznik nr 1 - Zakres wymagań technicznych obowiązujących w procedurach homologacji typu w odniesieniu do pojazdów kategorii T4.1, T4.2, C, R oraz S Tabela 1 Zakres wymagań technicznych obowiązujących w procedurze homologacji typu pojazdu w odniesieniu do pojazdów kategorii T4.1, T4.2 oraz C Tabela 2 Zakres wymagań technicznych obowiązujących w procedurze homologacji typu pojazdu w odniesieniu do pojazdów kategorii R oraz S Załącznik nr 2 - Wymogi alternatywne stosowane w procedurze krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach Tabela 1 Wymogi alternatywne stosowane w procedurze krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach dla pojazdów objętych zakresem stosowania rozporządzenia 167/2013 Tabela 2 A. B. C. Załącznik nr 3 - Zakres i sposób przeprowadzania badań homologacyjnych w przypadku homologacji typu pojazdu 1) 2) 3) 4) 5) 6) Załącznik nr 4 - Zakres i sposób przeprowadzania badań homologacyjnych w przypadku homologacji typu pojazdu w odniesieniu do kolejnego etapu kompletacji pojazdu 1) 2) 3) Załącznik nr 5 - Zakres i sposób przeprowadzania badań homologacyjnych w procedurze homologacji pojazdów produkowanych w małych seriach, w odniesieniu do których zastosowano wymogi alternatywne 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) a) b) 8) Załącznik nr 6 - Warunki i sposób wyboru pojazdów do badań homologacyjnych w procedurach homologacji typu pojazdu 1. 2. Załącznik nr 7 - Wzór świadectwa homologacji typu pojazdu kategorii T4.1, T4.2, C, R oraz S Załącznik nr 8 - Zakres i sposób przeprowadzania kontroli zgodności produkcji 1. 1) 2) 2. 2.1. 1) 2) 2.2. 2.3. 3. 1) a) b) c) 2) 4. 4.1. 1) 2) 5. 6. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) 11) 7. 1) 2) 3) Załącznik nr 9 - Wzór wniosku o wydanie lub zmianę świadectwa homologacji typu pojazdu Załącznik nr 10 - Wzór wykazu osób upoważnionych do podpisywania świadectwa zgodności Załącznik nr 11 - Wzór oświadczenia zawierającego dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu Załącznik nr 12 - Wzór i opis znaku stosowanego w procedurze homologacji typu pojazdu i procedurze krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach 1. 2. 3. 4. 1) 2) 3) 5. 5.1. 5.2. 5.3. 2)Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji służy stosowaniu następujących rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE): 1) rozporządzenia nr 167/2013 z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych (Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 364 z 18.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 252 z 16.09.2016, str. 53, Dz. Urz. UE L 277 z 13.10.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 140 z 06.06.2018, str. 15 oraz Dz. Urz. UE L 91 z 29.03.2019, str. 42); 2) rozporządzenia nr 168/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trzykołowych oraz czterokołowców (Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str. 52, Dz. Urz. UE L 53 z 21.02.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2016, str. 65, Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2019, str. 106 oraz Dz. Urz. UE L 381 z 13.11.2020, str. 4); 3) rozporządzenia 2018/858 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylającego dyrektywę 2007/46/WE (Dz. Urz. UE L 151 z 14.06.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 325 z 16.12.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 19 z 21.01.2021, str. 2, Dz. Urz. UE L 272 z 30.07.2021, str. 16, Dz. Urz. UE L 313 z 06.09.2021, str. 4 oraz Dz. Urz. UE L 296 z 16.11.2022, str. 1). 3)Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 26 lipca 2023 r. pod numerem 2023/444/PL zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1). Na podstawie art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia (Dz. U. poz. 919) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa: zakres wymagań technicznych obowiązujących w procedurach krajowej homologacji typu pojazdu oraz szczegółowy sposób przeprowadzania tych procedur; wymogi alternatywne stosowane w procedurze krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach; szczegółowe czynności Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego, zwanego dalej „Dyrektorem TDT”, i służb technicznych w procedurze krajowej homologacji typu pojazdu oraz pojazdów produkowanych w małych seriach; zakres i sposób przeprowadzania badań homologacyjnych oraz kontroli zgodności produkcji w związku z procedurą krajowej homologacji typu pojazdu oraz pojazdów produkowanych w małych seriach; wzory dokumentów stosowanych w procedurze krajowej homologacji typu pojazdu oraz pojazdów produkowanych w małych seriach; wzór oświadczenia zawierającego dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu; wzór i opis znaku stosowanego w procedurze krajowej homologacji typu pojazdu oraz pojazdów produkowanych w małych seriach. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do tramwajów i trolejbusów. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają: rozporządzenie 167/2013 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 167/2013 z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych (Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str. 1, z późn. zm.)4)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 364 z 18.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 252 z 16.09.2016, str. 53, Dz. Urz. UE L 277 z 13.10.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 140 z 06.06.2018, str. 15 oraz Dz. Urz. UE L 91 z 29.03.2019, str. 42.; rozporządzenie 168/2013 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trzykołowych oraz czterokołowców (Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str. 52, z późn. zm.)5)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 53 z 21.02.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2016, str. 65, Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2019, str. 106 oraz Dz. Urz. UE L 381 z 13.11.2020, str. 4.; rozporządzenie 2018/858 - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylające dyrektywę 2007/46/WE (Dz. Urz. UE L 151 z 14.06.2018, str. 1, z późn. zm.)6)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 325 z 16.12.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 19 z 21.01.2021, str. 2, Dz. Urz. UE L 272 z 30.07.2021, str. 16, Dz. Urz. UE L 313 z 06.09.2021, str. 4 oraz Dz. Urz. UE L 296 z 16.11.2022, str. 1.; ustawa - ustawę z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia. W celu ustalenia wymagań technicznych obowiązujących w procedurze krajowej homologacji typu pojazdu oraz pojazdów produkowanych w małych seriach stosuje się następujące cechy różnicujące typ, wariant lub wersję określone w: art. 3 rozporządzenia 167/2013; art. 3 rozporządzenia 168/2013; załączniku I do rozporządzenia 2018/858. Zakres wymagań technicznych obowiązujących w procedurach homologacji typu w odniesieniu do pojazdów kategorii T4.1, T4.2, R, C oraz S określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Wymogi alternatywne stosowane w procedurze krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach określa załącznik nr 2 do rozporządzenia. Służba techniczna przeprowadza badania homologacyjne typu pojazdu w zakresie i w sposób, który w zależności od stopnia kompletacji pojazdu określa: w przypadku homologacji typu pojazdu - załącznik nr 3 do rozporządzenia; w przypadku homologacji typu pojazdu w odniesieniu do kolejnego etapu kompletacji pojazdu - załącznik nr 4 do rozporządzenia; w przypadku procedury homologacji pojazdów produkowanych w małych seriach, w odniesieniu do których zastosowano wymogi alternatywne - załącznik nr 5 do rozporządzenia. Warunki i sposób wyboru pojazdów do badań homologacyjnych w procedurach homologacji typu pojazdu określa załącznik nr 6 do rozporządzenia. Po przeprowadzonym badaniu homologacyjnym typu pojazdu służba techniczna sporządza w języku polskim sprawozdanie z badań homologacyjnych zawierające podpis kierownika służby technicznej albo osoby przez niego upoważnionej. W przypadku wniosku producenta o wydanie albo zmianę świadectwa homologacji typu Dyrektor TDT sprawdza: kompletność złożonych dokumentów; zgodność informacji zawartych we wniosku o wydanie albo zmianę świadectwa homologacji typu z załączonymi do niego dokumentami; czy wniosek o wydanie albo zmianę świadectwa homologacji typu został podpisany przez producenta albo przez osobę upoważnioną do występowania w imieniu producenta; prawidłowość przygotowania dokumentu informacyjnego; czy badania homologacyjne zostały przeprowadzone przez służbę techniczną; czy dokumenty potwierdzające przeprowadzenie badań zostały podpisane przez kierownika służby technicznej albo osobę przez niego upoważnioną. Przy wydawaniu, zmianie, odmowie wydania albo cofnięciu świadectwa krajowej homologacji typu pojazdu kategorii T4.1, T4.2, C, R oraz S Dyrektor TDT stosuje wzór świadectwa homologacji zgodny ze wzorem określonym w załączniku nr 7 do rozporządzenia. Przy wydawaniu, zmianie, odmowie wydania albo cofnięciu świadectwa krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach Dyrektor TDT stosuje wzór świadectwa homologacji typu: określony w rozporządzeniu wykonawczym wydanym na podstawie art. 24 ust. 4 rozporządzenia 167/2013 - w przypadku pojazdów objętych zakresem rozporządzenia 167/2013; określony w rozporządzeniu wykonawczym wydanym na podstawie art. 29 ust. 4 rozporządzenia 168/2013 - w przypadku pojazdów objętych zakresem rozporządzenia 168/2013; określony w rozporządzeniu wykonawczym wydanym na podstawie art. 42 ust. 5 rozporządzenia 2018/858 - w przypadku pojazdów objętych zakresem rozporządzenia 2018/858. Zakres i sposób przeprowadzania kontroli zgodności produkcji określa załącznik nr 8 do rozporządzenia. W przypadku kontroli zgodności produkcji przeprowadzonej przez służbę techniczną upoważnioną do przeprowadzania takiej kontroli przez Dyrektora TDT, zgodnie z art. 52 ust. 5 ustawy, stosuje się odpowiednio przepisy załącznika nr 8 do rozporządzenia. Pakiet informacyjny dołączany do wniosku powinien zawierać: w przypadku jednostopniowej procedury homologacji typu pojazdu: folder informacyjny składający się z: dokumentu informacyjnego właściwego dla procedury jednostopniowej sporządzonego według wzoru określonego w obowiązującym akcie wykonawczym Komisji Europejskiej wydanym na podstawie art. 22 ust. 4 rozporządzenia 167/2013, informacji i instrukcji określających warunki lub ograniczenia związane z użytkowaniem pojazdu, w tym jego przedmiotu wyposażenia lub części, mające wpływ na bezpieczeństwo, ochronę zdrowia i środowiska, o ile takie warunki lub ograniczenia występują w typie pojazdu objętym wnioskiem, sprawozdanie z badań homologacyjnych sporządzone przez służbę techniczną; w przypadku procedury krok po kroku homologacji typu pojazdu: folder informacyjny składający się z: dokumentu informacyjnego właściwego dla procedury krok po kroku sporządzonego według wzoru określonego w obowiązującym akcie wykonawczym Komisji Europejskiej wydanym na podstawie art. 22 ust. 4 rozporządzenia 167/2013, informacji i instrukcji określających warunki lub ograniczenia związane z użytkowaniem pojazdu, w tym jego przedmiotu wyposażenia lub części, mające wpływ na bezpieczeństwo, ochronę zdrowia i środowiska, o ile takie warunki lub ograniczenia występują w typie pojazdu objętym wnioskiem, sprawozdanie z badań homologacyjnych sporządzone przez służbę techniczną; w przypadku procedury mieszanej homologacji typu pojazdu: folder informacyjny składający się: z dokumentu informacyjnego właściwego dla procedury mieszanej sporządzonego według wzoru określonego w obowiązującym akcie wykonawczym Komisji Europejskiej wydanym na podstawie art. 22 ust. 4 rozporządzenia 167/2013, ze sprawozdań zawierających wyniki badań homologacyjnych przedmiotów wyposażenia lub części albo dokumentów zawierających dane i informacje o wymaganiach technicznych przedmiotów wyposażenia lub części wraz z oświadczeniem, że spełniają one wymagania w tym zakresie, w odniesieniu do przedmiotów wyposażenia lub części, które zostały zwolnione z obowiązku uzyskania świadectw homologacji typu UE przedmiotu wyposażenia lub części lub świadectw homologacji typu ONZ, z informacji i instrukcji określających warunki lub ograniczenia związane z użytkowaniem pojazdu, w tym jego przedmiotu wyposażenia lub części, mające wpływ na bezpieczeństwo, ochronę zdrowia i środowiska, o ile takie warunki lub ograniczenia występują w typie pojazdu objętym wnioskiem, sprawozdanie z badań homologacyjnych sporządzone przez służbę techniczną. W przypadku kolejnego etapu kompletacji pojazdu do wniosku dołącza się: w pierwszym etapie kompletacji - folder informacyjny zgodny ze stanem kompletacji pojazdu podstawowego; w kolejnych etapach kompletacji - folder informacyjny odpowiadający aktualnemu etapowi kompletacji; informacje dotyczące: zmian lub uzupełnień wprowadzonych przez producenta do pojazdu niekompletnego, zapewnienia zgodności z wytycznymi konstrukcyjnymi określonymi przez producenta pojazdu homologowanego na wcześniejszych etapach, potwierdzone przez tego producenta. W przypadku zmiany świadectwa homologacji typu pojazdu pakiet informacyjny dołączany do wniosku powinien zawierać wyraźne zaznaczenie wprowadzonych do niego zmian przez pogrubienie czcionki. Dokument informacyjny dołączany do wniosku w odniesieniu do pojazdów: objętych zakresem stosowania rozporządzenia 167/2013 powinien być sporządzony według wzoru określonego w obowiązującym akcie wykonawczym Komisji Europejskiej wydanym na podstawie art. 22 ust. 4 rozporządzenia 167/2013; objętych zakresem stosowania rozporządzenia 168/2013 powinien być sporządzony według wzoru określonego w obowiązującym akcie wykonawczym Komisji Europejskiej wydanym na podstawie art. 27 ust. 4 rozporządzenia 168/2013; objętych zakresem stosowania rozporządzenia 2018/858 powinien być sporządzony według wzoru określonego w obowiązującym akcie wykonawczym Komisji Europejskiej wydanym na podstawie art. 24 ust. 4 rozporządzenia 2018/858. Wzór świadectwa zgodności dla pojazdu należącego do kategorii T4.1, T4.2, C, R oraz S, objętego świadectwem homologacji typu pojazdu, odpowiada wzorowi świadectwa zgodności zawartego w obowiązującym akcie wykonawczym Komisji Europejskiej utworzonym na podstawie art. 33 ust. 2 rozporządzenia 167/2013, przy czym w nazwie nie stosuje się skrótu „UE”. W przypadku świadectwa zgodności dla pojazdu niekompletnego albo skompletowanego producent wypełnia tylko te punkty na stronie drugiej tego świadectwa, które zostały dodane lub zmienione na bieżącym etapie procedury homologacji typu. Świadectwo zgodności wystawia się na papierze z zabezpieczeniem w postaci kolorowej grafiki lub znaku wodnego, odpowiadającym znakowi identyfikującemu producenta. Wzór wniosku o wydanie lub zmianę świadectwa homologacji typu określa załącznik nr 9 do rozporządzenia. Wzór wykazu osób upoważnionych do podpisywania świadectwa zgodności określa załącznik nr 10 do rozporządzenia. Wzór oświadczenia zawierającego dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu określa załącznik nr 11 do rozporządzenia. Wzór i opis znaku stosowanego w procedurze homologacji typu pojazdu i procedurze krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach określa załącznik nr 12 do rozporządzenia. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.7)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone: 1) rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 marca 2013 r. w sprawie homologacji typu pojazdów samochodowych i przyczep oraz ich przedmiotów wyposażenia lub części (Dz. U. z 2015 r. poz. 1475), 2) rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 17 czerwca 2013 r. w sprawie homologacji typu pojazdów samochodowych mających dwa lub trzy koła, niektórych pojazdów samochodowych mających cztery koła, motorowerów oraz ich przedmiotów wyposażenia lub części (Dz. U. z 2014 r. poz. 1828), 3) rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 18 czerwca 2013 r. w sprawie homologacji typu ciągników rolniczych i przyczep oraz typu ich przedmiotów wyposażenia lub części (Dz. U. z 2015 r. poz. 343) - które utraciły moc z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia (Dz. U. poz. 919). *) Uznaje się świadectwa homologacji typu lub sprawozdania z badań homologacyjnych wykonanych przez służbę techniczną według wyższego poziomu wymagań technicznych. **) Dotyczy indeksu „a”, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 167/2013 z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych (Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 364 z 18.12.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 252 z 16.09.2016, str. 53, Dz. Urz. UE L 277 z 13.10.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 140 z 06.06.2018, str. 15 oraz Dz. Urz. UE L 91 z 29.03.2019, str. 42). 1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/63/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie niektórych części i właściwości kołowych ciągników rolniczych i leśnych (w brzmieniu z dnia 1 stycznia 2010 r., Dz. Urz. UE L 214 z 19.08.2009, str. 23). 2) Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. z 2016 r. poz. 2022, z późn. zm.). 3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/60/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie maksymalnej prędkości konstrukcyjnej oraz skrzyń ładunkowych kołowych ciągników rolniczych i leśnych (w brzmieniu z dnia 29 września 2010 r., Dz. Urz. UE L 198 z 30.07.2009, str. 15 oraz Dz. Urz. UE L 238 z 09.09.2010, str. 7). 4) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/59/WE z dnia 13 lipca 2009 r. odnosząca się do lusterek wstecznych kołowych ciągników rolniczych lub leśnych (w brzmieniu z dnia 1 stycznia 2010 r., Dz. Urz. UE L 198 z 30.07.2009, str. 9). 5) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/2/WE z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie pola widzenia i wycieraczek szyb przednich w kołowych ciągnikach rolniczych i leśnych (w brzmieniu z dnia 1 maja 2008 r., Dz. Urz. UE L 24 z 29.01.2008, str. 30). 6) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/66/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie układów kierowniczych kołowych ciągników rolniczych i leśnych (w brzmieniu z dnia 1 stycznia 2010 r., Dz. Urz. UE L 201 z 01.08.2009, str. 11). 7) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/64/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie tłumienia zakłóceń radioelektrycznych wywoływanych przez ciągniki rolnicze lub leśne (kompatybilność elektromagnetyczna) (w brzmieniu z dnia 1 lipca 2013 r., Dz. Urz. UE L 216 z 20.08.2009, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 172). 8) Dyrektywa Rady z dnia 6 kwietnia 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do urządzeń hamujących kołowych ciągników rolniczych lub leśnych (76/432/EWG) (w brzmieniu z dnia 30 października 1997 r., Dz. Urz. WE L 122 z 08.05.1976, str. 1, Dz. Urz. UE L 378 z 31.12.1982, str. 45, Dz. Urz. UE L 253 z 05.10.1996, str. 13 oraz Dz. Urz. UE L 277 z 10.10.1997, str. 24). 9) Dyrektywa Rady z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do siedzeń pasażerów kołowych ciągników rolniczych lub leśnych (76/763/EWG) (w brzmieniu z dnia 2 września 2010 r., Dz. Urz. WE L 262 z 27.09.1976, str. 135, Dz. Urz. UE L 378 z 31.12.1982, str. 45, Dz. Urz. UE L 277 z 10.10.1997, str. 24, Dz. Urz. UE L 297 z 18.11.1999, str. 22 oraz Dz. Urz. UE L 213 z 13.08.2010, str. 37). 10) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/76/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie poziomu hałasu odczuwanego przez kierującego kołowymi ciągnikami rolniczymi lub leśnymi (w brzmieniu z dnia 1 stycznia 2010 r., Dz. Urz. UE L 201 z 01.08.2009, str. 18). 11) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/57/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie konstrukcji zabezpieczających przy przewróceniu w kołowych ciągnikach rolniczych lub leśnych (w brzmieniu z dnia 1 stycznia 2010 r., Dz. Urz. UE L 261 z 03.10.2009, str. 1). 12)Dyrektywa Rady z dnia 25 lipca 1978 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących siedzenia kierowcy w kołowych ciągnikach rolniczych lub leśnych (78/764/EWG) (w brzmieniu z dnia 1 lipca 2013 r., Dz. Urz. WE L 255 z 18.09.1978, str. 1, Dz. Urz. UE L 378 z 31.12.1982, str. 45, Dz. Urz. UE L 109 z 26.04.1983, str. 13, Dz. Urz. UE L 192 z 11.07.1987, str. 43, Dz. Urz. UE L 228 z 17.08.1988, str. 31, Dz. Urz. UE L 277 z 10.10.1997, str. 24, Dz. Urz. UE L 148 z 15.06.1999, str. 35 oraz Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 81, str. 32 oraz Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 172). 13) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/61/WE z dnia 13 lipca 2009 r. odnosząca się do instalacji urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej na kołowych ciągnikach rolniczych i leśnych (w brzmieniu z dnia 1 stycznia 2010 r., Dz. Urz. UE L 203 z 05.08.2009, str. 19). 14) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/68/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie homologacji typu części urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej kołowych ciągników rolniczych i leśnych (w brzmieniu z dnia 1 stycznia 2010 r., Dz. Urz. UE L 203 z 05.08.2009, str. 52). 15) Regulamin nr 86 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji ciągników rolniczych lub leśnych w odniesieniu do rozmieszczenia urządzeń oświetlenia i sygnalizacji świetlnej. l6) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/58/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie urządzenia sprzęgającego oraz biegu wstecznego kołowych ciągników rolniczych lub leśnych (w brzmieniu z dnia 19 sierpnia 2009 r., Dz. Urz. UE L 198 z 30.07.2009, str. 4). 17) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/75/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie konstrukcji zabezpieczających przy przewróceniu w kołowych ciągnikach rolniczych lub leśnych (próba statyczna) (w brzmieniu z dnia 1 lipca 2013 r., Dz. Urz. UE L 261 z 03.10.2009, str. 40 oraz Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 172). 18)Dyrektywa Rady z dnia 24 czerwca 1980 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do przestrzeni roboczej, dostępu do miejsca kierowcy oraz drzwi i okien kołowych ciągników rolniczych lub leśnych (80/720/EWG) (w brzmieniu z dnia 30 października 1997 r., Dz. Urz. WE L 194 z 28.07.1980, str. 1, Dz. Urz. UE L 378 z 31.12.1982, str. 45, Dz. Urz. UE L 200 z 26.07.1988, str. 34 oraz Dz. Urz. UE L 277 z 10.10.1997, str. 24). 19)Dyrektywa Rady z dnia 26 maja 1986 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wałów odbioru mocy w ciągnikach oraz ich zabezpieczenia (86/297/EWG) (w brzmieniu z dnia 29 października 2012 r., Dz. Urz. WE L 186 z 08.07.1986, str. 19, Urz. UE L 277 z 10.10.1997, str. 24, Urz. UE L 238 z 09.09.2010, str. 7 oraz Dz. Urz. UE L 274 z 09.10.2012, str. 24). 20) Dyrektywa Rady z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie instalacji, położenia, działania i oznaczania urządzeń do sterowania i kontroli kołowych ciągników rolniczych lub leśnych (86/415/EWG) (w brzmieniu z dnia 30 kwietnia 2010 r., Dz. Urz. WE L 240 z 26.08.1986, str. 1, Dz. Urz. UE L 277 z 10.10.1997, str. 24 oraz Dz. Urz. UE L 91 z 10.04.2010, str. 1). 21) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/144/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie niektórych części i cech kołowych ciągników rolniczych lub leśnych (w brzmieniu z dnia 1 lipca 2013 r., Dz. Urz. UE L 27 z 30.01.2010, str. 33, Dz. Urz. UE L 108 z 29.04.2010, s, 355, Dz. Urz. UE L 213 z 13.08.2010, str. 37, Dz. Urz. UE L 238 z 09.09.2010, str. 7, Dz. Urz. UE L 56 z 28.02.2013, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 172). 22)Regulamin nr 43 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji materiałów oszklenia bezpiecznego i ich instalacji w pojazdach. 23) Regulamin nr 55 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji mechanicznych elementów sprzęgających zespołów pojazdów. 24) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1628 z dnia 14 września 2016 r. w sprawie wymogów dotyczących wartości granicznych emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych oraz homologacji typu w odniesieniu do silników spalinowych wewnętrznego spalania przeznaczonych do maszyn mobilnych nieporuszających się po drogach, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1024/2012 i (UE) nr 167/2013 oraz zmieniające i uchylające dyrektywę 97/68/WE (w brzmieniu z dnia 6 października 2016 r., Dz. Urz. UE L 252 z 16.09.2016, str. 53 oraz Dz. Urz. UE L 231 z 06.09.2019, str. 29). 25) Regulamin nr 106 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji opon pneumatycznych do pojazdów rolniczych i ich przyczep. 26)Dyrektywa Rady z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do punktów mocowania pasów bezpieczeństwa w pojazdach silnikowych (76/115/EWG) (w brzmieniu z dnia 20 października 2005 r., Dz. Urz. WE L 24 z 30.01.1976, str. 6, Dz. Urz. UE L 209 z 29.07.1981, str. 30, Dz. Urz. UE L 139 z 19.05.1982, str. 9, Dz. Urz. UE L 341 z 06.12.1990, str. 14, Dz. Urz. UE L 187 z 26.07.1996, str. 95 oraz Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 149). 27)Dyrektywa Rady z dnia 28 czerwca 1977 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących w pojazdach silnikowych (77/541/EWG) (w brzmieniu z dnia 1 lipca 2013 r., Dz. Urz. WE L 220 z 29.08.1977, str. 95, Dz. Urz. UE L 209 z 29.07.1981, str. 32, Dz. Urz. UE L 139 z 19.05.1982, str. 17, Dz. Urz. UE L 192 z 11.07.1987, str. 43, Dz. Urz. UE L 341 z 06.12.1990, str. 1, Dz. Urz. UE L 178 z 17.07.1996, str. 15, Dz. Urz. UE L 53 z 25.02.2000, str. 1, Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 146, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 81 oraz Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 172). 28)Dyrektywa Rady z dnia 26 czerwca 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do biegu wstecznego i prędkościomierza pojazdów silnikowych (75/443/EWG) (w brzmieniu z dnia 25 lipca 1997 r., Dz. Urz. WE L 196 z 26.07.1975, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 177 z 05.07.1997, str. 15). 29)Dyrektywa Rady nr 92/24/EWG z dnia 31 marca 1992 r. odnosząca się do urządzeń ograniczenia prędkości lub podobnych wewnętrznych systemów ograniczenia prędkości niektórych kategorii pojazdów silnikowych (w brzmieniu z dnia 17 lutego 2004 r., Dz. Urz. WE L 129 z 14.05.1992, str. 154 oraz Dz. Urz. UE L 44 z 14.02.2004, str. 19). *) Uznaje się świadectwa homologacji typu lub sprawozdania z badań homologacyjnych wykonanych przez służbę techniczną według wyższego poziomu wymagań technicznych. 1) Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. z 2016 r. poz. 2022, z późn. zm.). 2) Regulamin nr 86 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji ciągników rolniczych lub leśnych w odniesieniu do rozmieszczenia urządzeń oświetlenia i sygnalizacji świetlnej. 3) Regulamin nr 55 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji mechanicznych elementów sprzęgających zespołów pojazdów. 4) Regulamin nr 106 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji opon pneumatycznych do pojazdów rolniczych i ich przyczep. 5) Regulamin nr 30 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji opon pneumatycznych do pojazdów silnikowych i ich przyczep. 6) Regulamin nr 54 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji opon pneumatycznych pojazdów użytkowych i ich przyczep. 7) Regulamin nr 109 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite wymagania dotyczące homologacji produkcji bieżnikowanych opon pneumatycznych do pojazdów użytkowych i ich przyczep. 8) Regulamin nr 117 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji opon w odniesieniu do emisji hałasu toczenia lub przyczepności na mokrych nawierzchniach, lub oporu toczenia. *) Uznaje się świadectwa homologacji typu lub sprawozdania z badań homologacyjnych wykonanych przez służbę techniczną według wyższego poziomu wymagań technicznych. 1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/75/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie konstrukcji zabezpieczających przy przewróceniu w kołowych ciągnikach rolniczych lub leśnych (próba statyczna) (w brzmieniu z dnia 1 lipca 2013 r., Dz. Urz. UE L 261 z 03.10.2009, str. 40 oraz Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 172). 2) Dyrektywa Rady z dnia 24 czerwca 1980 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do przestrzeni roboczej, dostępu do miejsca kierowcy oraz drzwi i okien kołowych ciągników rolniczych lub leśnych (80/720/EWG) (w brzmieniu z dnia 30 października 1997 r., Dz. Urz. WE L 194 z 28.07.1980, str. 1, Dz. Urz. UE L 378 z 31.12.1982, str. 45, Dz. Urz. UE L 200 z 26.07.1988, str. 34 oraz Dz. Urz. UE L 277 z 10.10.1997, str. 24). 3) Dyrektywa Rady z dnia 26 maja 1986 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wałów odbioru mocy w ciągnikach oraz ich zabezpieczenia (86/297/EWG) (w brzmieniu z dnia 29 października 2012 r., Dz. Urz. WE L 186 z 08.07.1986, str. 19, Dz. Urz. UE L 277 z 10.10.1997, str. 24, Dz. Urz. UE L 238 z 09.09.2010, str. 7 oraz Dz. Urz. UE L 274 z 09.10.2012, str. 24). 4) Dyrektywa Rady z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie instalacji, położenia, działania i oznaczania urządzeń do sterowania i kontroli kołowych ciągników rolniczych lub leśnych (86/415/EWG) (w brzmieniu z dnia 30 kwietnia 2010 r., Dz. Urz. WE L 240 z 26.08.1986, str. 1, Dz. Urz. UE L 277 z 10.10.1997, str. 24 oraz Dz. Urz. UE L 91 z 10.04.2010, str. 1). 5) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/144/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie niektórych części i cech kołowych ciągników rolniczych lub leśnych (w brzmieniu z dnia 1 lipca 2013 r., Dz. Urz. UE L 27 z 30.01.2010, str. 33, Dz. Urz. UE L 108 z 29.04.2010, s. 355, Dz. Urz. UE L 213 z 13.08.2010, str. 37, Dz. Urz. UE L 238 z 09.09.2010, str. 7, Dz. Urz. UE L 56 z 28.02.2013, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 172). 6) Dyrektywa Rady z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do punktów mocowania pasów bezpieczeństwa w pojazdach silnikowych (76/115/EWG) (w brzmieniu z dnia 20 października 2005 r., Dz. Urz. WE L 24 z 30.01.1976, str. 6, Dz. Urz. UE L 209 z 29.07.1981, str. 30, Dz. Urz. UE L 139 z 19.05.1982, str. 9, Dz. Urz. UE L 341 z 06.12.1990, str. 14, Dz. Urz. UE L 187 z 26.07.1996, str. 95 oraz Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 149). Wymogi alternatywne stosowane w procedurze krajowej homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach dla pojazdów objętych zakresem stosowania rozporządzenia 2018/858 Wymogi alternatywne dla pojazdów kategorii M1: *) Uznaje się świadectwa homologacji typu lub sprawozdania z badań homologacyjnych wykonanych przez służbę techniczną według wyższego poziomu wymagań technicznych. 1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (w brzmieniu z dnia 24 kwietnia 2019 r., Dz. Urz. UE L 200 z 31.07.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 108 z 28.04.2011, str. 13, Dz. Urz. UE L 337 z 20.12.2011, str. 27, Dz. Urz. UE L 160 z 21.06.2012, str. 8, Dz. Urz. UE L 28 z 04.02.2015, str. 3, Dz. Urz. UE L 308 z 25.11.2015, str. 11, Dz. Urz. UE L 165 z 23.06.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 95 z 04.04.2019, str. 1). 2) Regulamin nr 34 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego. 3) Regulamin nr 13 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii M, N i O w zakresie hamowania. 4) Regulamin nr 13-H Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji samochodów osobowych w zakresie hamowania. 5) Regulamin nr 10 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej. 6) Regulamin nr 12 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie zabezpieczenia kierowcy przed uderzeniem w układ kierowniczy w przypadku zderzenia. 7) Regulamin nr 17 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do siedzeń, ich kotwiczeń i zagłówków. 8) Regulamin nr 80 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji siedzeń dużych pojazdów pasażerskich oraz tych pojazdów w zakresie wytrzymałości siedzeń i ich kotwiczeń. 9) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 19/2011 z dnia 11 stycznia 2011 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu dotyczących tabliczki znamionowej producenta oraz numeru identyfikacyjnego pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (w brzmieniu z dnia 11 kwietnia 2012 r., Dz. Urz. UE L 8 z 12.01.2011, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 82 z 22.03.2012, str. 1). 10) Regulamin nr 14 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów samochodowych w zakresie kotwiczeń pasów bezpieczeństwa. 11) Regulamin nr 94 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie ochrony osób przebywających w pojeździe w przypadku zderzenia czołowego. 12)Regulamin nr 95 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do ochrony osób przebywających w pojeździe w przypadku zderzenia bocznego. 13) Federalna norma bezpieczeństwa pojazdów silnikowych Departamentu Transportu Stanów Zjednoczonych. 14) Międzynarodowy Komitet Specjalny ds. Zakłóceń Radioelektrycznych. 15) Stowarzyszenie Inżynierów Motoryzacyjnych. l6)Japońskie przepisy dotyczące bezpieczeństwa pojazdów drogowych. Wymogi alternatywne dla pojazdów kategorii N1: *) Uznaje się świadectwa homologacji typu lub sprawozdania z badań homologacyjnych wykonanych przez służbę techniczną według wyższego poziomu wymagań technicznych. 1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (w brzmieniu z dnia 24 kwietnia 2019 r., Dz. Urz. UE L 200 z 31.07.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 108 z 28.04.2011, str. 13, Dz. Urz. UE L 337 z 20.12.2011, str. 27, Dz. Urz. UE L 160 z 21.06.2012, str. 8, Dz. Urz. UE L 28 z 04.02.2015, str. 3, Dz. Urz. UE L 308 z 25.11.2015, str. 11, Dz. Urz. UE L 165 z 23.06.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 95 z 04.04.2019, str. 1). 2) Regulamin nr 34 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego. 3) Regulamin nr 13 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii M, N i O w zakresie hamowania. 4) Regulamin nr 13-H Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji samochodów osobowych w zakresie hamowania. 5) Regulamin nr 10 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej. 6) Regulamin nr 12 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie zabezpieczenia kierowcy przed uderzeniem w układ kierowniczy w przypadku zderzenia. 7) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 19/2011 z dnia 11 stycznia 2011 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu dotyczących tabliczki znamionowej producenta oraz numeru identyfikacyjnego pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (w brzmieniu z dnia 11 kwietnia 2012 r., Dz. Urz. UE L 8 z 12.01.2011, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 82 z 22.03.2012, str. 1). 8) Regulamin nr 14 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów samochodowych w zakresie kotwiczeń pasów bezpieczeństwa. 9) Regulamin nr 95 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do ochrony osób przebywających w pojeździe w przypadku zderzenia bocznego. 10) Federalna norma bezpieczeństwa pojazdów silnikowych Departamentu Transportu Stanów Zjednoczonych. 11) Międzynarodowy Komitet Specjalny ds. Zakłóceń Radioelektrycznych 12)Stowarzyszenie Inżynierów Motoryzacyjnych. 13) Japońskie przepisy dotyczące bezpieczeństwa pojazdów drogowych. Wymogi alternatywne dla pojazdów kategorii M2, M3, N2 i N3: *) Uznaje się świadectwa homologacji typu lub sprawozdania z badań homologacyjnych wykonanych przez służbę techniczną według wyższego poziomu wymagań technicznych. 1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 661/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wymagań technicznych w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych dotyczących ich bezpieczeństwa ogólnego, ich przyczep oraz przeznaczonych dla nich układów, części i oddzielnych zespołów technicznych (w brzmieniu z dnia 24 kwietnia 2019 r., Dz. Urz. UE L 200 z 31.07.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 108 z 28.04.2011, str. 13, Dz. Urz. UE L 337 z 20.12.2011, str. 27, Dz. Urz. UE L 160 z 21.06.2012, str. 8, Dz. Urz. UE L 28 z 04.02.2015, str. 3, Dz. Urz. UE L 308 z 25.11.2015, str. 11, Dz. Urz. UE L 165 z 23.06.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 95 z 04.04.2019, str. 1). 2) Regulamin nr 14 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów samochodowych w zakresie kotwiczeń pasów bezpieczeństwa. 3) Federalna norma bezpieczeństwa pojazdów silnikowych Departamentu Transportu Stanów Zjednoczonych. 4) Japońskie przepisy dotyczące bezpieczeństwa pojazdów drogowych. 5) Narodowa Administracja Drogowa w Szwecji. 6) Dotyczy kategorii N2 i N3. W ramach badań homologacyjnych typu pojazdu służba techniczna: sprawdza, czy wszystkie świadectwa homologacji typu wydane na podstawie aktów prawnych określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, które są wymagane dla typu pojazdu podlegającego badaniu, obejmują ten typ pojazdu i spełniają wymagania techniczne obowiązujące w procedurze homologacji typu; sprawdza, czy specyfikacje pojazdu i dane zawarte w części I dokumentu informacyjnego pojazdu znajdują się w pakiecie informacyjnym i świadectwach homologacji typu w odniesieniu do aktów prawnych określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, które są wymagane dla typu pojazdu podlegającego badaniu; w przypadku braku niektórych pozycji części I dokumentu informacyjnego w pakiecie informacyjnym aktów prawnych określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, które są wymagane dla typu pojazdu podlegającego badaniu, potwierdza lub zwraca się do właściwej służby technicznej o potwierdzenie, że specyfikacja i konstrukcja techniczna danego przedmiotu wyposażenia lub części są zgodne z danymi szczegółowymi zawartymi w folderze informacyjnym; porównuje dane i informacje zawarte w folderze informacyjnym przedstawionym przez producenta, w szczególności w dokumencie informacyjnym, z zakresem wymagań obowiązującym w procedurze homologacji typu; sprawdza, czy typ pojazdu podlegający badaniom homologacyjnym jest zgodny z dokumentem informacyjnym; na pojeździe wytypowanym do przeprowadzenia badań homologacyjnych przeprowadza odpowiednie badania i sprawdzenia lub zwraca się do właściwej służby technicznej o przeprowadzenie odpowiednich badań i sprawdzeń, w zakresie montażu przedmiotów wyposażenia lub części, takich jak: silnik, skrzynia biegów, układ kierowniczy, układ hamulcowy, zawieszenie przednie oraz tylne, w celu zweryfikowania, czy pojazd został wyprodukowany zgodnie z odpowiednimi danymi zawartymi w pakiecie informacyjnym, w odniesieniu do odpowiednich świadectw homologacji typu przedstawionych przez producenta. W ramach badań homologacyjnych typu pojazdu produkowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, służba techniczna: organizuje odpowiednie badania i kontrole wymagane zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia; sprawdza, czy pojazd jest zgodny z danymi szczegółowymi zawartymi w folderze informacyjnym pojazdu oraz czy spełnia wymagania techniczne zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia; przeprowadza odpowiednie kontrole w odniesieniu do oddzielnych zespołów technicznych lub zwraca się do właściwej służby technicznej o przeprowadzenie odpowiedniej kontroli. W przypadku wniosku o przeprowadzenie badań homologacyjnych, w odniesieniu do typu pojazdu, w którym zastosowano wymagania alternatywne określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia, służba techniczna: porównuje dane i informacje zawarte w folderze informacyjnym przedstawionym przez producenta, w szczególności w dokumencie informacyjnym, z zakresem wymagań zawartym w dokumencie potwierdzającym spełnienie wymagań alternatywnych; sprawdza, czy typ pojazdu podlegający badaniom homologacyjnym jest zgodny z dokumentem informacyjnym; na pojeździe wybranym do przeprowadzenia badań homologacyjnych przeprowadza odpowiednie sprawdzenie lub kontrole lub zwraca się do właściwej służby technicznej o przeprowadzenie odpowiednich sprawdzeń i kontroli, w zakresie montażu przedmiotów wyposażenia lub części, w szczególności silnika, skrzyni biegów, układu kierowniczego, układu hamulcowego, zawieszenia przedniego oraz tylnego; weryfikuje, czy przedstawione świadectwa homologacji typu oraz dokumenty dotyczące wymagań alternatywnych potwierdzają spełnienie przez typ pojazdu objęty badaniami wszystkich wymagań technicznych obowiązujących w procedurze homologacji typu; weryfikuje wymagania alternatywne dotyczące danego przedmiotu wyposażenia lub części, które zostały potwierdzone w dokumentach przedstawionych przez producenta, pod kątem ich równoważności z wymaganiami obowiązującymi w procedurze homologacji typu w tym zakresie, ze szczególnym uwzględnieniem zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa, ochrony zdrowia i środowiska; zasięga opinii służby technicznej właściwej do przeprowadzania badań homologacyjnych typu w odniesieniu do przedmiotu wyposażenia lub części, których dotyczą wymagania alternatywne, pod kątem dokonania oceny, czy wymagania alternatywne zastosowane w stosunku do tego przedmiotu wyposażenia lub tej części odpowiadają wymaganiom technicznym określonym w przepisach homologacyjnych; na pojeździe wytypowanym do przeprowadzenia badań homologacyjnych przeprowadza sprawdzenie przedmiotu wyposażenia lub części pojazdu, którego dotyczą wymagania alternatywne, lub zwraca się do służby technicznej o przeprowadzenie takiego sprawdzenia, w celu zweryfikowania, czy: dany przedmiot wyposażenia lub część odpowiadają wymaganiom alternatywnym, pojazd jest wykonany zgodnie z odpowiednimi danymi zawartymi w przedstawionym dokumencie informacyjnym; w przypadku przedstawienia we wniosku specjalistycznych informacji zawartych w dokumentach potwierdzających spełnienie wymagań alternatywnych przeprowadza stosowne analizy, obliczenia, testy, symulacje komputerowe, potwierdzające spełnienie tych wymagań, lub występuje do producenta o ich przeprowadzenie. Służba techniczna, mając na względzie zakres parametrów technicznych określonych w dokumentacji przedłożonej przez producenta, określa liczbę pojazdów, która jest niezbędna, aby w toku badań homologacyjnych zweryfikować parametry graniczne w obrębie typu objętego procedurą badań homologacyjnych. Służba techniczna, określając liczbę pojazdów, bierze pod uwagę minimalne i maksymalne parametry techniczne w zakresie masy, wymiarów i nacisków oraz kompletacji w zakresie przedmiotów wyposażenia i części, takich jak: kategoria pojazdu, rodzaj nadwozia, silniki, skrzynie biegów, osie napędowe, osie kierowane, wyposażenie dodatkowe. patrz oryginał Kontrola zgodności produkcji, zwana dalej „kontrolą”, przeprowadzana przez Dyrektora TDT składa się z dwóch etapów: oceny wstępnej; weryfikacji przedsięwzięć i metod zapewniających zgodność produkcji pojazdów, przedmiotów wyposażenia lub części, zwanych dalej „wyrobami”, z typem objętym świadectwem homologacji. W ramach oceny wstępnej Dyrektor TDT sprawdza istnienie u producenta systemu zarządzania jakością. Przy określaniu zakresu oceny wstępnej Dyrektor TDT uwzględnia: dokumentację producenta potwierdzającą zgodność ze zharmonizowaną normą ISO 9001 lub z równoważną zharmonizowaną normą, która spełnia ogólne wymagania oceny wstępnej; dokumentację producenta pojazdu w zakresie przeprowadzonej przez niego oceny systemu zarządzania jakością u producenta przedmiotów wyposażenia lub części, zgodnie z co najmniej jedną specyfikacją przemysłową, spełniającą wymagania normy, o której mowa w ppkt 1. Przy uwzględnianiu przez Dyrektora TDT, na potrzeby oceny wstępnej, dokumentacji przedstawionej przez producenta według normy, o której mowa w pkt 2.1 ppkt 1, w toku kontroli Dyrektor TDT ustala z producentem sposób informowania o wszelkich zmianach zakresu i terminów ważności tej dokumentacji. Ocena wstępna w odniesieniu do typu pojazdu nie wymaga przeprowadzenia ponownej oceny wstępnej, przeprowadzonej na potrzeby wydania świadectwa homologacji typu przedmiotu wyposażenia lub części, montowanych w tym typie pojazdu. W takim przypadku zakres oceny wstępnej powinien obejmować zakłady produkcyjne producenta pojazdu i działania związane z montażem całego pojazdu, które nie były objęte zakresem ocen wstępnych przeprowadzonych przed wydaniem świadectw homologacji typu dla przedmiotów wyposażenia lub części tego typu pojazdu. W ramach weryfikacji wprowadzonych przez producenta przedsięwzięć i metod zapewniających zgodność produkcji wyrobów z typem objętym świadectwem homologacji Dyrektor TDT: sprawdza u producenta: sposób funkcjonowania procesu produkcyjnego wyrobów, w szczególności: planowanie produkcji, prowadzenie i przechowywanie dokumentacji produkcyjnej, nadzorowanie poszczególnych etapów procesu produkcyjnego, przechowywanie i transport wyrobów gotowych, sposób działania systemu dostawy wyrobów, w szczególności: istnienie systemu oceny dostawców, magazynowanie i kontrolę dostaw, stosowanie oznaczeń wyrobów na potrzeby skutecznej i terminowej dostawy, procedury reklamacji wyrobów, istnienie systemu badań i kontroli wewnętrznych produkowanych wyrobów, w szczególności zapewnienie: właściwego sposobu, zakresu i liczby badań i wymaganych kontroli wewnętrznych; w przypadku producenta pojazdu kontrole wewnętrzne dotyczą sprawdzenia zgodności kompletacji pojazdu z danymi zawartymi w świadectwie homologacji typu, dostępu do wyposażenia badawczo-rozwójowego i kontrolnego, w tym sposób identyfikacji i sprawdzania tego wyposażenia, dokumentowania i udostępniania wyników badań i kontroli wewnętrznych wyrobów między innymi przez plany kontroli, prowadzenia analizy wyników badań i kontroli wewnętrznych pod kątem sprawdzania i zapewnienia przez producenta zachowania na takim samym poziomie produkcji wyrobów z jednoczesnym uwzględnianiem postępu w obszarze technicznym i produkcji przemysłowej, skutecznego procesu eliminowania niezgodności stwierdzonych w wyniku badań i kontroli wewnętrznych, skutecznego procesu eliminowania i wycofywania z produkcji wyrobów wadliwych, w tym stosowania oznaczeń takich wyrobów; ustala z producentem okres przechowywania wyników badań i kontroli wewnętrznych wyrobów przeprowadzanych przez tego producenta. Dyrektor TDT uzgadnia termin kontroli z podmiotem podlegającym kontroli, zwanym dalej „kontrolowanym”. Dyrektor TDT, nie później niż w terminie 14 dni przed terminem przystąpienia do czynności kontrolnych, powiadamia kontrolowanego w szczególności o: zakresie kontroli; przewidywanym czasie trwania kontroli. Kontrole przeprowadza się w obecności przedstawiciela kontrolowanego. Po przeprowadzeniu kontroli Dyrektor TDT sporządza protokół, który zawiera: nazwę i siedzibę kontrolowanego; datę przeprowadzenia kontroli; wykaz przedstawicieli kontrolowanego, zawierający ich dane osobowe: imię, nazwisko oraz zajmowane stanowisko; zakres kontroli; wykaz skontrolowanych dokumentów, procedur, procesów produkcyjnych, obiektów, pomieszczeń lub wyposażenia; opis spostrzeżeń; stwierdzone niezgodności; złożone przez kontrolowanego uwagi do kontroli oraz proponowane przez kontrolowanego działania zapobiegawcze lub korygujące; termin wdrożenia działań zapobiegawczych lub korygujących oraz ich sprawdzenia; załączniki z podaniem nazwy każdego z nich, zawierające pisemne oświadczenia, wyjaśnienia, obliczenia i inne dokumenty przekazane przez kontrolowanego; datę i miejsce sporządzenia protokołu z kontroli, podpisy osób uczestniczących w kontroli. Protokół sporządza się w trzech egzemplarzach, z czego: jeden egzemplarz jest przeznaczony dla kontrolowanego; jeden egzemplarz jest przeznaczony dla Dyrektora TDT; jeden egzemplarz jest przeznaczony dla służby technicznej w ramach prowadzonej przez nią dokumentacji homologacyjnej. patrz oryginał patrz oryginał patrz oryginał Przy wydawaniu, zmianie, odmowie wydania albo cofnięciu świadectwa homologacji typu Dyrektor TDT stosuje wzór świadectwa homologacji typu pojazdu określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia. Numer homologacji typu pojazdu składa się z trzech sekcji oddzielonych znakiem „*”. Sekcja 1: symbol „PL”. aaaSekcja 2: czterocyfrowy numer homologacji (z zerami na początku, jeżeli są potrzebne, aby numer był czterocyfrowy). aaaSekcja 3: dwucyfrowy kolejny numer rozszerzenia (z zerem na początku, jeżeli jest potrzebne, aby numer był dwucyfrowy). Przykład: Drugie rozszerzenie do czwartej homologacji typu udzielonej w ramach homologacji typu pojazdu: PL*0004*02. W przypadku zmian w pakiecie informacyjnym do świadectwa typu pojazdu, przy nadawaniu numeru tego świadectwa, po numerze zmiany, który nie ulega zmianie, Dyrektor TDT dodaje następujące oznaczenie, w zależności od liczby udzielonych do tej pory zmian: „Rewizja 1, 2, 3... „ albo skrót „Rew. 1, 2, 3... „. W przypadku gdy w ramach procedury homologacji typu pojazdu, poza zmianami, o których mowa w ust. 3: były wymagane dalsze kontrole lub badania, uległy zmianie dane albo informacje zawarte w świadectwie homologacji typu pojazdu, z wyjątkiem załączników, weszły w życie nowe wymagania obowiązujące dla typu pojazdu podlegającego procedurze homologacji - przy wydaniu zmiany do świadectwa homologacji typu pojazdu, w sekcji 3 numeru tego świadectwa, Dyrektor TDT określa numer zmiany, zgodny z liczbą kolejnych udzielonych już zmian. System numeracji świadectw homologacji typu pojazdów produkowanych w małych seriach: w przypadku pojazdów objętych zakresem rozporządzenia 167/2013 określa art. 24 ust. 4 tego rozporządzenia. w przypadku pojazdów objętych zakresem rozporządzenia 168/2013 określa art. 29 ust. 4 tego rozporządzenia. w przypadku pojazdów objętych zakresem rozporządzenia 2018/858 określa art. 42 ust. 5 tego rozporządzenia.