AI-assisted research summary: This provision sets rules for PARP financial support for remote-work-related investments, including who may receive it, what costs qualify, and several limits and exclusions.
§ 10. Na podstawie art. 6b ust. 10c ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. z 2022 r. poz. 2080 i 2185) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, zwaną dalej „Agencją”, pomocy finansowej ostatecznym odbiorcom wsparcia (operatorom) w ramach inwestycji A4.4.1. Inwestycje związane z doposażeniem pracowników/przedsiębiorstw do pracy zdalnej, objętej Krajowym Planem Odbudowy i Zwiększania Odporności, na realizację przedsięwzięć na rzecz mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców, zwanych dalej „MŚP”, i ich pracowników w zakresie doposażenia do pracy zdalnej. Przedsięwzięcia, o których mowa w ust. 1, nie mogą być realizowane na rzecz MŚP będących osobami fizycznymi, które nie zatrudniają pracowników. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: ostatecznym odbiorcy wsparcia (operatorze) - oznacza to podmiot w rozumieniu art. 14la pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2023 r. poz. 225); przedsięwzięciu - oznacza to przedsięwzięcie w rozumieniu art. 14la pkt 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ostatecznymi odbiorcami wsparcia (operatorami) mogą być podmioty, o których mowa w art. 6b ust. 1 pkt 1-3 i 6-9 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, zwanej dalej „ustawą o PARP”, z wyłączeniem pracowników przedsiębiorców. Pomoc finansowa, o której mowa w § 1, jest udzielana w formie bezzwrotnego wsparcia finansowego, zwanego dalej „wsparciem”. Do wydatków kwalifikowalnych w ramach wsparcia zalicza się wydatki na: pokrycie kosztów usług doradczych lub szkoleniowych; zakup wartości niematerialnych i prawnych, które umożliwiają pracę zdalną, w tym wydatki umożliwiające pracę zdalną osobom z niepełnosprawnościami; pokrycie kosztów poniesionych przez ostatecznego odbiorcę wsparcia (operatora) związanych z realizacją przedsięwzięcia. Do wydatków kwalifikowalnych w ramach wsparcia nie zalicza się wydatków poniesionych przed dniem rozpoczęcia realizacji przedsięwzięcia. Koszty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, stanowią dla ostatecznego odbiorcy wsparcia (operatora) pomoc finansową niebędącą pomocą publiczną w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE C 326 z 26.10.2012, str. 47). Uczestnikami usług doradczych lub szkoleniowych mogą być osoby fizyczne będące MŚP lub pracownicy MŚP, którzy zostali delegowani do udziału w usługach, z zastrzeżeniem § 1 ust. 2. Usługi doradcze lub szkoleniowe mogą być świadczone przez podmioty wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 8 ustawy o PARP. W przypadku gdy żaden z podmiotów wpisanych do rejestru nie świadczy usług szkoleniowych w zakresie wymaganym przez MŚP, usługi szkoleniowe mogą być świadczone przez podmioty wybrane zgodnie z zasadami określonymi w art. 6c ustawy o PARP. Ostateczny odbiorca wsparcia (operator) zapewnia równy dostęp do usług doradczych i szkoleniowych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 i 2. Koszty usług doradczych i szkoleniowych oraz wydatki na zakup wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 i 2, stanowią dla MŚP pomoc de minimis . Pomoc de minimis jest udzielana zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1, z późn. zm.)2)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 215 z 07.07.2020, str. 3., zwanym dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1407/2013”. Pomoc de minimis nie może być udzielona w przypadkach wskazanych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013. Pomoc de minimis może być udzielana pod warunkiem, że łącznie z inną pomocą de minimis lub pomocą de minimis w rolnictwie i rybołówstwie, otrzymaną w danym roku podatkowym oraz w ciągu dwóch poprzedzających lat podatkowych z różnych źródeł i w różnych formach, nie przekroczy kwoty 200 000 euro dla jednego przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego działalność w sektorze transportu drogowego towarów - kwoty 100 000 euro dla jednego przedsiębiorcy. Do celów ustalenia dopuszczalnego pułapu pomocy de minimis przez jednego przedsiębiorcę rozumie się jedno przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013. Pomoc de minimis nie może być udzielona na szkolenia, których obowiązek przeprowadzenia wynika z przepisów prawa krajowego. Pomoc de minimis może być udzielona, jeżeli spełnia warunki kumulacji pomocy, o których mowa w art. 5 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013. Pomoc de minimis może być udzielona do końca sześciomiesięcznego okresu następującego po upływie okresu, o którym mowa w art. 7 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013. Pomoc de minimis jest udzielana na podstawie umowy, która określa szczegółowe przeznaczenie i warunki udzielania tej pomocy. Zaświadczenie o pomocy de minimis udzielanej MŚP w ramach przedsięwzięć, o których mowa w § 1 ust. 1, wydaje ostateczny odbiorca wsparcia (operator). Intensywność pomocy de minimis dla MŚP nie może przekroczyć 100% wydatków, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 i 2. Agencja udziela pomocy finansowej w trybie konkursowym, zgodnie z art. 14lza-14lzf ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Agencja określa rodzaje wydatków kwalifikowalnych w ramach katalogu, o którym mowa w § 5 ust. 1, w regulaminie wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego, o którym mowa w art. 14lzb ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.