AI-assisted research summary: The regulation sets technical rules for the heat purchase obligation, how to measure the purchased heat/cold/waste heat, how the President of URE inspects compliance, how related costs are included in tariff calculations, and how complaints about district-heating connections are handled.
§ 8. Na podstawie art. 116 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762 oraz z 2024 r. poz. 834) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa: warunki techniczne i szczegółowy zakres realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, zwanego dalej „obowiązkiem zakupu”; sposób ustalania rzeczywistej ilości ciepła i chłodu oraz ciepła odpadowego w rozumieniu art. 3 pkt 20i ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266, 834 i 859), zwanego dalej „ciepłem odpadowym”, objętych obowiązkiem zakupu; sposób prowadzenia przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej „Prezesem URE”, kontroli warunków technicznych określonych w pkt 1; sposób uwzględniania kosztów realizacji obowiązku zakupu w kalkulacji cen ciepła ustalanych w taryfach przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii; sposób załatwiania reklamacji w zakresie przyłączania do sieci ciepłowniczej. Obowiązek zakupu jest realizowany przy zapewnieniu minimalizacji ilości strat ciepła, chłodu lub ciepła odpadowego w połączonych ze sobą urządzeniach i instalacjach, służących do przesyłania i dystrybucji ciepła, chłodu lub ciepła odpadowego ze źródeł ciepła, chłodu lub ciepła odpadowego przyłączonych do sieci ciepłowniczej. Obowiązek zakupu jest realizowany przed zakupem ciepła lub chłodu z innych źródeł ciepła lub chłodu, przyłączonych do sieci ciepłowniczej, niebędących instalacjami odnawialnego źródła energii, instalacjami termicznego przekształcania odpadów lub źródłami ciepła odpadowego. Obowiązek zakupu jest realizowany w przypadku, gdy oferowana cena ciepła, chłodu lub ciepła odpadowego jest nie wyższa niż średnioroczna z ubiegłego roku kalendarzowego cena ciepła lub chłodu z innych źródeł ciepła lub chłodu, przyłączonych do sieci ciepłowniczej, niebędących instalacjami odnawialnego źródła energii, instalacjami termicznego przekształcania odpadów lub źródłami ciepła odpadowego, powiększona o średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, określony w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, dla roku poprzedzającego rok zatwierdzenia taryfy albo rok ustalenia cen dla ciepła, chłodu lub ciepła odpadowego objętych obowiązkiem zakupu. W przypadku gdy wskaźnik, o którym mowa w ust. 2, jest ujemny, obowiązek zakupu jest realizowany, jeżeli oferowana cena ciepła, chłodu lub ciepła odpadowego jest nie wyższa niż średnioroczna cena, o której mowa w ust. 2. W przypadku gdy ciepło lub chłód zostaną wytworzone w instalacji odnawialnego źródła energii, w której są spalane biomasa, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy wspólnie z innymi paliwami, obowiązek zakupu ciepła lub chłodu jest realizowany w odniesieniu do części wytworzonego ciepła lub chłodu odpowiadającej wartości energetycznej biomasy, biopłynów, biogazu lub biogazu rolniczego w łącznej wartości energetycznej wszystkich spalonych paliw zużytych do wytworzenia ciepła lub chłodu w tej instalacji. Rzeczywistą ilość zakupionego ciepła, chłodu oraz ciepła odpadowego objętych obowiązkiem zakupu ustala się na podstawie wskazań zespołu urządzeń służących do pomiaru ich ilości i parametrów ich nośników, dopuszczonego do stosowania zgodnie z przepisami o miarach, który jest zainstalowany w miejscu dostarczania ciepła lub chłodu z odnawialnych źródeł energii lub ciepła odpadowego do sieci ciepłowniczej określonym w umowie sprzedaży, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne. Ustalenie rzeczywistej ilości zakupionego ciepła, chłodu oraz ciepła odpadowego, o której mowa w ust. 1, następuje w sposób określony przez przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, w umowie sprzedaży, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, lub w umowie kompleksowej, o której mowa w art. 5 ust. 3 tej ustawy. Kontrolę warunków technicznych realizacji obowiązku zakupu przeprowadza się na podstawie pisemnego upoważnienia wydanego przez Prezesa URE, które zawiera: oznaczenie organu kontrolującego; oznaczenie kontrolowanego przedsiębiorstwa energetycznego - nazwę i adres siedziby; podstawę prawną przeprowadzenia kontroli; wskazanie zakresu przedmiotowego kontroli; oznaczenie osoby przeprowadzającej kontrolę; datę rozpoczęcia i przewidywany termin zakończenia kontroli; podpis osoby wystawiającej upoważnienie; datę i miejsce wystawienia upoważnienia; pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorstwa energetycznego. Kontrolę warunków technicznych realizacji obowiązku zakupu przeprowadza się w siedzibie Prezesa URE lub w siedzibie kontrolowanego przedsiębiorstwa energetycznego. Kontrola warunków technicznych realizacji obowiązku zakupu polega na analizie dokumentów dotyczących realizacji obowiązku zakupu. W trakcie przeprowadzania kontroli osoba przeprowadzająca kontrolę może żądać ustnych lub pisemnych wyjaśnień w zakresie przeprowadzanej kontroli. Z przeprowadzonej kontroli warunków technicznych realizacji obowiązku zakupu sporządza się protokół, który przedstawia się uprawnionym przedstawicielom kontrolowanego przedsiębiorstwa energetycznego. Kontrolowane przedsiębiorstwo energetyczne ma prawo do wniesienia zastrzeżeń do treści protokołu w terminie 14 dni od dnia, w którym przedstawiono protokół jego uprawnionym przedstawicielom. Koszty realizacji obowiązku zakupu uwzględnia się w kalkulacji cen ciepła ustalanych w taryfach przedsiębiorstw energetycznych realizujących ten obowiązek, przyjmując, że każda jednostka zamówionej mocy cieplnej, ciepła i nośnika ciepła sprzedawanych przez dane przedsiębiorstwo energetyczne wszystkim odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci ciepłowniczej jest równomiernie obciążona tymi kosztami, umożliwiając ustalenie jednakowych cen za zamówioną moc cieplną, ciepła i nośnika ciepła dla wszystkich odbiorców końcowych przyłączonych do danej sieci ciepłowniczej. Reklamacja w zakresie przyłączania do sieci ciepłowniczej jest rozpatrywana przez dystrybutora ciepła w terminie 14 dni od dnia jej złożenia w formie pisemnej w postaci papierowej albo elektronicznej. Reklamację rozpatruje się w postaci papierowej, w przypadku gdy reklamacja została złożona w postaci papierowej, a w postaci elektronicznej, w przypadku gdy składający reklamację złożył oświadczenie, że wyraża zgodę na prowadzenie sprawy w postaci elektronicznej. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.2)Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Energii z dnia 18 maja 2017 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązku i warunków technicznych zakupu ciepła z odnawialnych źródeł energii oraz warunków przyłączania instalacji do sieci (Dz. U. poz. 1084), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 47 pkt 5 ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1762 oraz z 2024 r. poz. 859).