AI-assisted research summary: Przepis ogłasza tekst jednolity rozporządzenia o bezpłatnym zakwaterowaniu, zwrocie kosztów przejazdu i dodatku za rozłąkę dla sędziów Sądu Najwyższego stale mieszkających poza Warszawą.
§ 7. Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 kwietnia 2021 r. w sprawie zasad zapewnienia bezpłatnego zakwaterowania sędziom Sądu Najwyższego stale zamieszkałym poza Warszawą oraz wysokości i warunków wypłacania im zwrotu poniesionych kosztów przejazdu oraz dodatku za rozłąkę (Dz. U. poz. 830), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 lipca 2022 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie zasad zapewnienia bezpłatnego zakwaterowania sędziom Sądu Najwyższego stale zamieszkałym poza Warszawą oraz wysokości i warunków wypłacania im zwrotu poniesionych kosztów przejazdu oraz dodatku za rozłąkę (Dz. U. poz. 1578). Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 lipca 2022 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zasad zapewnienia bezpłatnego zakwaterowania sędziom Sądu Najwyższego stale zamieszkałym poza Warszawą oraz wysokości i warunków wypłacania im zwrotu poniesionych kosztów przejazdu oraz dodatku za rozłąkę (Dz. U. poz. 1578), który stanowi: Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Na podstawie art. 53 § 3 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2024 r. poz. 622) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa: zasady zapewnienia bezpłatnego zakwaterowania sędziom Sądu Najwyższego stale zamieszkałym poza Warszawą, zwanym dalej „uprawnionymi sędziami Sądu Najwyższego”; wysokość i warunki wypłacania uprawnionym sędziom Sądu Najwyższego zwrotu poniesionych kosztów przejazdu; wysokość i warunki wypłacania uprawnionym sędziom Sądu Najwyższego dodatku za rozłąkę. Bezpłatne zakwaterowanie uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego w związku z wykonywaniem obowiązków sędziego Sądu Najwyższego zapewnia się w: samodzielnym lokalu mieszkalnym będącym w trwałym zarządzie Sądu Najwyższego, albo w jednej z kilku izb w takim lokalu, jeżeli uprawniony sędzia Sądu Najwyższego może używać jej z wyłączeniem innych osób; pokojach mieszkalnych zlokalizowanych w budynkach będących w trwałym zarządzie Sądu Najwyższego. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego na wniosek uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego dokonuje wyboru sposobu zapewnienia uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego bezpłatnego zakwaterowania, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie potrzebę zapewnienia przestrzegania zasad celowego i oszczędnego dokonywania wydatków ze środków publicznych oraz racjonalnego wykorzystania lokali mieszalnych będących w dyspozycji Sądu Najwyższego. Bezpłatne zakwaterowanie uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego traktowane jest jako nocleg na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465) według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych na obszarze kraju. Sąd Najwyższy ponosi opłaty za korzystanie przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego z lokalu mieszkalnego, a także z pokoju mieszkalnego oraz pomieszczeń do nich przynależnych lub związanych z ich użytkowaniem. Jeżeli nie jest możliwe zapewnienie bezpłatnego zakwaterowania w sposób określony w § 2 ust. 1, zapewnienie takiego zakwaterowania następuje przez: zapewnienie uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego noclegu w pokoju jednoosobowym w hotelu o kategorii co najmniej trzech gwiazdek w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1944), wynajętym w tym celu przez Sąd Najwyższy; zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego w Warszawie poniesionych przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego; zapewnienie uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego lokalu mieszkalnego w Warszawie wynajętego w tym celu przez Sąd Najwyższy. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego na wniosek uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego dokonuje wyboru sposobu zapewnienia uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego zakwaterowania, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie potrzebę zapewnienia przestrzegania zasad celowego i oszczędnego dokonywania wydatków ze środków publicznych. Zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego poniesionych przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego następuje do wysokości jednokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. W przypadku najmu lokalu mieszkalnego i ponoszenia kosztów tego najmu wspólnie przez dwóch lub więcej uprawnionych sędziów Sądu Najwyższego zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust. 3, ulega zwiększeniu o połowę przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za każdego kolejnego uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego wspólnie wynajmującego lokal mieszkalny i ponoszącego koszty jego najmu. Zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego następuje w terminie 14 dni od dnia złożenia przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego dowodu ich poniesienia za dany miesiąc, z uwzględnieniem ust. 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 3a, zwrot kosztów najmu uprawnionym sędziom Sądu Najwyższego następuje w częściach równych, chyba że ze wspólnie złożonego oświadczenia wynika inny podział zwrotu części ponoszonych kosztów najmu. Uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego przysługuje zwrot kosztów przejazdu z miejsca stałego zamieszkania do Warszawy i z powrotem, bez względu na częstotliwość odbywanych przejazdów, na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych na obszarze kraju. Dodatek za rozłąkę przysługuje uprawnionemu sędziemu Sądu Najwyższego za dni w które przebywa Warszawie w związku z pełnieniem obowiązków sędziego Sądu Najwyższego, jeżeli w miejscu stałego zamieszkania pozostawia małżonka, dzieci lub inne osoby prowadzące z nim wspólne gospodarstwo domowe. Wysokość dodatku za rozłąkę, za każdy dzień rozłąki, wynosi: w przypadku korzystania przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego z noclegu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 - 70 % stawki diety określonej w przepisach w sprawie szczegółowych zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju; w pozostałych przypadkach - 95 % stawki diety określonej w przepisach w sprawie szczegółowych zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. Stawkę dodatku zaokrągla się do 1 grosza w górę. Przy obliczaniu wysokości dodatku za rozłąkę nie uwzględnia się: nieusprawiedliwionej nieobecności; zwolnień od pracy bez prawa do wynagrodzenia; urlopu wypoczynkowego lub urlopu dla poratowania zdrowia; podróży służbowej, z tytułu której uprawniony sędzia Sądu Najwyższego otrzymywał diety w pełnej wysokości; pobytu w szpitalu. Zwrot kosztów przejazdu oraz wypłata dodatku za rozłąkę następuje w terminie 14 dni od dnia złożenia przez uprawnionego sędziego Sądu Najwyższego rozliczenia obejmującego zestawienie udokumentowanych kosztów przejazdów w danym miesiącu oraz oświadczenia o liczbie dni rozłąki w tym okresie. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 maja 2021 r.