Customs Duty Act, 2014

126. A value determination or re-determination applicable to any goods must be presumed to be correct and must be applied except when replaced, amended, set aside, corrected or otherwise affected, as may be appropriate, by— (a) a value re-determination in terms of section 118; (b) a decision in terms of section 123(2); (c) a correction in terms of section 119; (d) an advance valuation ruling in terms of Chapter 10; (e) a decision in any administrative appeal or alternative dispute resolution proceedings; a dispute settlement; (f) (g) a retrospective amendment to the Customs Tariff; or (h) a court order given or confirmed in a final judgement. Part 3 Valuation of imported goods Primary valuation method 127. (1) The primary valuation method must for purposes of this Act be used for determining the customs value of goods imported into the Republic unless that method cannot or may not in terms of section 129 be used for determining the customs value of those goods. (2) In terms of the primary valuation method, the transaction value of the goods, determined in accordance with section 131, must be taken as the customs value of the goods. Alternative valuation method 25 30 35 40 128. (1) If the primary valuation method cannot or may not in terms of section 129 be used for determining the customs value of any imported goods, the customs value of the 45

101. It should be noted that as a general rule an administrative appeal and in fact none of the proceedings referred to in Chapter 37 of the Customs Control Act affects or suspends the obligation to pay a duty. See section 830 of the Customs Control Act.

102. A specialist appeal committee is compulsory only if an appeal is lodged against the application of a disputed valuation criterion. If an appeal is against some other disputed matter, such as the use of an alleged incorrect exchange rate or miscalculation of quantity, etc., the appeal must be heard in the ordinary way. STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 121 Wet No. 30 van 2014 121 Regsmiddele tot beskikking van persoon verontreg deur waardebepaling of -herbepaling101 125. (1) Dele 3, 4 en 5 van Hoofstuk 37 van die Wet op Doeanebeheer soos toepaslik ingevolge die bepalings van daardie Dele, is tot die beskikking van ’n persoon wat verontreg voel deur ’n waardebepaling of -herbepaling. (2) Indien iemand wat verontreg voel deur die toepassing van ’n bepaalde waardasiemaatstaf102 in ’n waardebepaling of -herbepaling of deur ’n besluit ingevolge artikel 123(2), ’n administratiewe appèl ingevolge Deel 3 van daardie Hoofstuk teen die bepaling of herbepaling of teen daardie besluit aanteken, kan die appèl slegs deur ’n spesialis appèlkomitee bedoel in artikel 843(2)(a) van die Wet op Doeanebeheer aangehoor word. (3) Iemand wat verontreg voel deur ’n waardebepaling of -herbepaling, of indien ’n administratiewe appèl, met inbegrip van ’n appèl bedoel in subartikel (2), teen die bepaling of herbepaling aangeteken is, deur ’n besluit geneem in sodanige appèl verrigtinge, kan— (a) appèl by ’n hof teen die bepaling, herbepaling of besluit aanteken; of (b) regstappe vir die hersiening deur ’n hof van die bepaling, herbepaling of besluit instel. 5 10 15 Waardebepaling en herbepaling vermoed korrek te wees behalwe wanneer vervang, gewysig, ter syde gestel of reggestel 20 126. ’n Waardebepaling of -herbepaling wat vir enige goedere geld, moet vermoed word korrek te wees en moet toegepas word tensy dit vervang, gewysig, ter syde gestel, reggestel of geraak word, na gelang van die geval, deur— (a) (b) (c) (d) (e) (f) (g) (h) ’n waardeherbepaling ingevolge artikel 118; ’n besluit ingevolge artikel 123(2); ’n regstelling ingevolge artikel 119; ’n vooruit-waardasiebeslissing ingevolge Hoofstuk 10; ’n besluit in enige administratiewe appèl of alternatiewe geskilbeslegtings- verrigtinge; die skikking van ’n dispuut; ’n terugwerkende wysiging van die Doeanetarief; of ’n hofbevel gegee in of bevestig deur ’n finale hofbeslissing. Deel 3 Waardering van ingevoerde goedere Primêre waarderingsmetode 25 30 35 127. (1) Die primêre waarderingsmetode moet vir doeleindes van hierdie Wet gebruik word om die doeanewaarde van goedere ingevoer in die Republiek te bepaal, tensy daardie metode ingevolge artikel 129 nie gebruik kan of mag word om die doeanewaarde van daardie goedere te bepaal nie. (2) Ingevolge die primêre waarderingsmetode moet die transaksiewaarde van die goedere, volgens artikel 131 bepaal, as die doeanewaarde van die goedere geneem word. 40 Alternatiewe waarderingsmetodes 128. (1) Indien die primêre waarderingsmetode ingevolge artikel 129 nie gebruik kan of mag word vir die bepaling van die doeanewaarde van enige ingevoerde goedere nie, moet die doeanewaarde van die goedere bepaal word volgens die eerste van die 45

101. Dit dien daarop gelet te word dat as algemene reël ’n administratiewe appèl nie, en trouens geen van die verrigtinge bedoel in Hoofstuk 37 van die Wet op Doeanebeheer nie, die verpligting om ’n reg te betaal raak of opskort nie. Kyk artikel 830 van die Wet op Doeanebeheer. 102. ’n Spesialis appèlkomitee is verpligtend slegs indien appèl teen die toepassing van ’n betwiste waardasiemaatstaf aangeteken word. Indien die appèl teen ’n ander betwiste aangeleentheid soos die gebruik van ’n beweerde verkeerde wisselkoers of verkeerde berekening van hoeveelheid, ens., is, moet die appèl op die gewone wyse aangehoor word. 122 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 122 goods must be determined in accordance with the first of the following alternative valuation methods, in the order below, that can be used to determine the customs value of the goods: (a) The identical goods method as set out in section 132; (b) the similar goods method as set out in section 133; (c) the deductive method as set out in section 134; (d) the computed method as set out in section 135; and (e) the fall-back method as set out in section 136. (2) The person who clears imported goods for home use or a customs procedure may choose that the order of applying subsections (1)(c) and (d) be reversed. Circumstances in which primary valuation method cannot or may not be used 5 10 129. (1) The circumstances in which the primary valuation method cannot or may not be used for determining the customs value of any specific imported goods are the following: (a) The transaction in terms of which the goods are exported to the Republic is not 15 (b) (c) (d) (e) (f) a contract of purchase and sale; the transaction in terms of which the goods were sold for export to the Republic is a contract of purchase and sale but was concluded otherwise than in the ordinary course of trade under fully competitive conditions, unless subsection (2) applies; there is for any reason no price actually paid or payable for the goods to use as basis for determining a transaction value for the goods; the price actually paid or payable for the goods is not substantiated by supporting documents; the transaction in terms of which the goods were sold for export to the Republic is subject to a term or condition which materially affected the price actually paid or payable for the goods for which a value cannot be determined; there is a restriction as to the resale, disposal or use of the goods which materially affected the price actually paid or payable for the goods, whether the restriction was imposed in terms of legislation or the transaction in terms of which the goods were sold for export to the Republic; (g) a special, arbitrary or abnormal discount, rebate or other reduction from the ordinary competitive price of the goods was or is to be given in connection with the transaction in terms of which the goods were sold for export to the Republic, unless subsection (3) is applied; (h) a part of the proceeds of any resale, disposal or use of the goods accrued or (i) (j) (k) will accrue to the seller, unless subsection (4) is applied; the seller and the buyer have a family, personal, employment or business relationship within the meaning of section 130, unless section 130(3) applies; there is insufficient information to use the primary valuation method for determining the transaction value of the imported goods; or there is reason to suspect that the information available for determining the transaction value of the imported goods is incorrect or defective in any respect. (2) The primary valuation method may despite subsection (1)(b) be used for determining the customs value of the goods if the customs authority determines that the transaction value is acceptable. (3) If a special, arbitrary or abnormal discount, rebate or other reduction contemplated in subsection (1)(g) was or is to be given in connection with a transaction, the primary valuation method may despite that subsection be used for determining the customs value of the goods, provided that the amount of the discount, rebate or reduction is, in addition to the other amounts mentioned in section 131(3), added to the price actually paid or payable for the goods. 20 25 30 35 40 45 50 (4) If a part of the proceeds of any resale, disposal or use of the goods accrued or will accrue to the seller as contemplated in subsection (1)(h), the primary valuation method 55 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 123 Wet No. 30 van 2014 123 volgende alternatiewe waarderingsmetodes, in die volgorde hieronder aangedui, wat wel gebruik kan word om die doeanewaarde van die goedere te bepaal: (a) Die identiese goedere metode soos in artikel 132 uiteengesit; (b) die soortgelyke goedere metode soos in artikel 133 uiteengesit; (c) die deduktiewe metode soos in artikel 134 uiteengesit; (d) die gekomputeerde metode soos in artikel 135 uiteengesit; en (e) die terugval metode soos in artikel 136 uiteengesit. (2) Iemand wat ’n doeaneprosedure kan kies dat die volgorde van die toepassing van subartikels (1)(c) en (d) omgeruil moet word. ingevoerde goedere klaar vir binnelandse gebruik of Omstandighede waarin primêre waarderingsmetode nie gebruik kan of mag word nie 129. (1) Die omstandighede waarin die primêre waarderingsmetode nie gebruik kan of mag word vir die bepaling van die doeanewaarde van enige spesifieke ingevoerde goedere nie, is die volgende: (a) Die transaksie ingevolge waarvan die goedere na die Republiek uitgevoer word, is nie ’n koopkontrak nie; (b) die transaksie ingevolge waarvan die goedere verkoop is vir uitvoer na die Republiek is wel ’n koopkontrak maar is aangegaan op ’n ander wyse as in die gewone loop van besigheid onder volkome mededingende omstandighede, tensy subartikel (2) van toepassing is; (c) daar is om enige rede nie ’n prys werklik betaal of betaalbaar vir die goedere om te gebruik as basis vir die bepaling van ’n transaksiewaarde vir die goedere nie; 5 10 15 20 (d) die prys werklik betaal of betaalbaar vir die goedere word nie deur stawende 25 dokumente bevestig nie; (f) (g) (e) die transaksie ingevolge waarvan die goedere verkoop is vir uitvoer na die Republiek is onderworpe aan ’n bepaling of voorwaarde wat die prys werklik betaal of betaalbaar vir die goedere wesenlik beïnvloed het, maar waarvoor ’n waarde nie bepaal kan word nie; daar is ’n beperking met betrekking tot die herverkoop, vervreemding of gebruik van die goedere wat die prys werklik betaal of betaalbaar vir die goedere wesenlik beïnvloed het, hetsy die beperking opgelê is ingevolge wetgewing of die transaksie ingevolge waarvan die goedere verkoop is vir uitvoer na die Republiek; ’n spesiale, arbitrêre of buitengewone afslag, korting of ander vermindering van die gewone mededingende prys van die goedere is gegee of sal gegee word in verband met die transaksie ingevolge waarvan die goedere vir uitvoer na die Republiek verkoop is, tensy subartikel (3) toegepas word; ’n gedeelte van die opbrengs van enige herverkoop, vervreemding of gebruik van die goedere het die verkoper toegeval of sal die verkoper toeval, tensy subartikel (4) toegepas word; ’n familie-, persoonlike, werks- of die verkoper en die koper het besigheidsverwantskap ooreenkomstig die bedoeling van artikel 130, tensy artikel 130(3) toegepas word; daar is onvoldoende inligting om die primêre waarderingsmetode te gebruik om die transaksiewaarde van die ingevoerde goedere te bepaal; of (h) (j) (i) (k) daar is rede om te vermoed dat die inligting beskikbaar om die transaksie- waarde van die ingevoerde goedere te bepaal in enige opsig foutief of gebrekkig is. (2) Die primêre waarderingsmetode kan ondanks subartikel (1)(b) vir bepaling van die doeanewaarde van die goedere gebruik word indien die doeanegesag bepaal dat die transaksiewaarde wel aanvaarbaar is. (3) Indien ’n spesiale, arbitrêre of buitengewone afslag, korting of ander vermindering beoog in subartikel (1)(g), gegee is of sal word in verband met ’n transaksie, kan die primêre waarderingsmetode ondanks daardie subartikel vir die bepaling van die doeanewaarde van die goedere gebruik word, mits die bedrag van die afslag, korting of vermindering, benewens die ander bedrae genoem in artikel 131(1), bygetel word by die prys werklik betaal of betaalbaar vir die goedere. 30 35 40 45 50 55 (4) Indien ’n gedeelte van die opbrengs van enige herverkoop, vervreemding of gebruik van die goedere die verkoper toegeval het of sal toeval soos beoog in subartikel 60 124 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 124 may despite that subsection be used for determining the customs value of the goods, provided that the amount of the proceeds that accrued or will accrue to the seller is, in addition to the other amounts mentioned in section 131(3), added to the price actually paid or payable for the goods. Relationship between contracting parties as disqualifying factor for primary valuation method 5 130. (1) For the purposes of section 129(1)(i)— (a) a family or personal relationship includes a relationship between a seller and a buyer as members of the same family, whether the relationship was established by— (i) birth; (ii) adoption; (iii) marriage or other union; (iv) engagement; or (v) cohabitation; (b) an employment relationship includes a relationship between a seller and a (c) buyer as— (i) employer and employee; (ii) employees in the same firm; (iii) director in the other’s firm; (iv) directors in the same firm; or (v) employee and director in the same firm; and a business relationship includes a relationship between a seller and a buyer as— (i) partners in the same firm; (ii) a person and a firm in which that person is a partner; (iii) members of the same close corporation; (iv) a person and a close corporation of which that person is a member; (v) a company and its controlling shareholder; (vi) a controlling company and its subsidiary; (vii) companies in the same group of companies; (viii) companies which are directly or indirectly controlled by the same person; or (ix) companies in which a third person holds or controls more than a five per cent stake in each of them. (2) A business relationship between a seller and a buyer whereby the one acts as the sole agent, distributor or concessionary of the other is not a business relationship for purposes of section 129(1)(i), provided that they are not otherwise related within the meaning of subsection (1)(a), (b) or (c) of this section. (3) (a) The customs authority may despite section 129(1)(i) accept or use the transaction value of any imported goods as the customs value of the goods if the person clearing the goods proves, in accordance with paragraph (b) or in any other way, that the relationship between the seller and the buyer did not influence the price paid or payable for the goods. (b) It must for purposes of paragraph (a) be accepted as sufficient proof that the relationship between the seller and the buyer did not influence the price paid or payable for the goods if the transaction value of the goods closely approximates any one of the following test values: (ii) (i) The transaction value of identical or similar goods purchased at comparable trade and quantity levels by unrelated buyers in the Republic at or about the same time as the goods being valued; the value, determined in terms of section 134, of identical or similar goods imported into the Republic at or about the same time as the goods being valued; or the value, determined in terms of section 135, of identical or similar goods imported into the Republic at or about the same time as the goods being valued. (iii) 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 125 Wet No. 30 van 2014 125 (1)(h), kan die primêre waarderingsmetode ondanks daardie subartikel vir die bepaling van die doeanewaarde van die goedere gebruik word, mits die bedrag van die opbrengs wat die verkoper toegeval het of sal toeval, benewens die ander bedrae genoem in artikel 131(3), bygetel sal word by die prys werklik betaal of betaalbaar vir die goedere. Verwantskap tussen kontrakterende partye as diskwalifiserende faktor vir primêre waarderingsmetode 5 130. (1) Vir doeleindes van artikel 129(1)(i)— (a) (b) (c) ’n saamleef-verhouding; sluit ’n familie- of persoonlike verwantskap in ’n verwantskap tussen ’n verkoper en koper as lede van dieselfde familie, ongeag of die verwantskap ontstaan het deur— (i) geboorte; (ii) aanneming; (iii) huwelik of ander verbintenis; (iv) verlowing; of (v) sluit ’n werksverwantskap in ’n verwantskap tussen ’n verkoper en ’n koper as— (i) werkgewer en werknemer; (ii) werknemers in dieselfde firma; (iii) direkteur in die ander se firma; (iv) direkteure in dieselfde firma; of (v) werknemer en direkteur in dieselfde firma; en sluit ’n besigheidsverwantskap in ’n verwantskap tussen ’n verkoper en ’n koper as— (i) vennote in dieselfde firma; (ii) (iii) (iv) (v) (vi) (vii) maatskappye in dieselfde groep van maatskappye; (viii) maatskappye wat direk of indirek deur dieselfde persoon beheer word; of (ix) maatskappye waarin ’n derde persoon meer as ’n vyf persent belang in ’n persoon en ’n firma waarin daardie persoon ’n vennoot is; lede van dieselfde beslote korporasie; ’n persoon en ’n beslote korporasie waarvan daardie persoon ’n lid is; ’n maatskappy en sy beherende aandeelhouer; ’n beherende maatskappy en sy filiaal; elkeen hou of beheer. (2) ’n Besigheidsverwantskap tussen ’n verkoper en ’n koper waarvolgens die een party as die alleenagent, -verspreider of konsessiehouer van die ander optree, is nie ’n besigheidsverwantskap vir doeleindes van artikel 129(1)(i) nie, mits die partye nie op ’n ander wyse ooreenkomstig die bedoeling van subartikel (1)(a), (b) of (c) van hierdie artikel verwant is nie. (3) (a) Die doeanegesag kan ondanks artikel 129(1)(i) die transaksiewaarde van enige goedere as die doeanewaarde van die goedere aanvaar of gebruik indien die persoon wat die goedere klaar, bewys ooreenkomstig paragraaf (b) of op enige ander wyse lewer dat die verwantskap tussen die verkoper en die koper nie die prys betaal of betaalbaar vir die goedere beïnvloed het nie. (b) Daar moet vir doeleindes van paragraaf (a) as voldoende bewys aanvaar word dat die verwantskap tussen die verkoper en koper nie die prys betaal of betaalbaar vir die goedere beïnvloed het indien die transaksiewaarde van die goedere ongeveer dieselfde is as enige van die volgende toetswaardes nie: (i) Die transaksiewaarde van identiese of soortgelyke goedere wat deur nie-verwante kopers in die Republiek gekoop is teen vergelykbare handels- en hoeveelheidsvlakke en op of ongeveer op dieselfde tyd as die goedere wat waardeer word; (ii) die waarde, ingevolge artikel 134 bepaal, van identiese of soortgelyke goedere wat in die Republiek ingevoer is op of ongeveer op dieselfde tyd as die goedere wat waardeer word; of (iii) die waarde, ingevolge artikel 135 bepaal, van identiese of soortgelyke goedere wat in die Republiek ingevoer is op of ongeveer op dieselfde tyd as die goedere wat waardeer word. 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 126 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 Determination of transaction value 126 131. (1) The transaction value of goods sold for export to the Republic is the price actually paid or payable for the goods when sold for export to the Republic, adjusted by— (a) adding the amounts mentioned in subsection (3); and (b) deducting the amounts mentioned in subsection (4). (2) If the goods are sold for export to the Republic103 in two or more successive transactions, the last sale before the goods arrive at the place of entry in the Republic must be used for determining the transaction value of the goods. (3) The following amounts must be added to the price actually paid or payable for the goods by the buyer, but only to the extent that those amounts do not already form part of the price actually paid or payable by the buyer: (a) Any commission other than buying commission; (b) brokerage; (c) the cost of— (i) packing, including the cost of labour and materials; and (ii) the cost of containers, which must be dealt with as being one with the goods; (d) (e) (f) (g) the value, appropriately apportioned to the goods in accordance with any rules that may be prescribed, of any of the following items which were supplied directly or indirectly by the buyer free of charge or at reduced cost for use in the production, manufacture or sale for export to the Republic of the goods, namely— (i) materials, components, parts and articles forming part of the goods; (ii) tools, dies, moulds and articles used in the production or manufacture of the goods; (iii) materials consumed in the production or manufacture of the goods; and (iv) engineering work, development work, art work, design work, plans and sketches undertaken elsewhere than in the Republic and necessary for the production or manufacture of the goods; royalties and licence fees in respect of the goods, including payments for patents, trademarks and copyright and for the right to distribute or resell the goods, payable directly or indirectly by the buyer as a condition of the sale of the goods for export to the Republic, but excluding charges for the right or licence to reproduce the goods in the Republic; the value of any part of the proceeds of any subsequent resale, disposal or use of the goods that accrues directly or indirectly to the seller; and transportation, loading, unloading, handling, insurance and associated costs incidental to delivery of the goods at the port or place of export in the country of exportation and placing those goods on board a vessel, aircraft, railway carriage or vehicle at that port or place. (4) The following amounts must be deducted from the price actually paid or payable for the goods by the buyer, but only to the extent that those amounts are actual amounts that form part of the price actually paid or payable by the buyer and are distinguishable components of the price actually paid or payable: (a) The cost of transport of the imported goods from the port or place of export in (b) (c) the country of exportation to the place of entry in the Republic; the cost of insurance of the goods from the port or place of export in the country of exportation to the place of entry in the Republic; the loading, unloading and handling charges associated with the delivery of the goods at the place of entry in the Republic;

103. It does not matter whether the goods were sold in the country from where the goods were exported to the Republic or on the ‘‘high seas’’. See definition of ‘‘export to the Republic’’ in section 1 of the Customs Control Act which is wide enough to cover so-called sales on the high seas or in fact any sale after the goods left the port or place of export in the country of exportation. 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 127 Wet No. 30 van 2014 Bepaling van transaksiewaarde 127 131. (1) Die transaksiewaarde van goedere verkoop vir uitvoer na die Republiek is die prys werklik betaal of betaalbaar vir die goedere ten tye van die verkoop daarvan vir uitvoer na die Republiek, soos aangepas deur— (a) die bedrae genoem in subartikel (3) daarby te tel; en (b) die bedrae genoem in subartikel (4) daarvan af te trek. (2) Indien die goedere in twee of meer opeenvolgende transaksies verkoop word vir uitvoer na die Republiek103 moet die laaste verkooptransaksie voordat die goedere by die plek van toegang in die Republiek aankom, gebruik word om die transaksiewaarde van die goedere te bepaal. (3) Die volgende bedrae moet bygetel word by die prys werklik deur die koper betaal of betaalbaar vir die goedere, maar net in soverre daardie bedrae nie reeds deel vorm van die prys werklik betaal of betaalbaar deur die koper nie: (a) Enige kommissie behalwe koopkommissie; (b) makelaarsfooie; (c) die koste van— (i) verpakkingsmateriaal, met inbegrip van die koste van arbeid en materiaal; en (ii) die koste van houers, wat gesien moet word as synde deel van die goedere; (d) die waarde, toepaslik aan die goedere toegeken ooreenkomstig enige reëls wat voorgeskryf mag word, van enige van die volgende items wat gratis of teen ’n verminderde prys direk of indirek deur die koper verskaf is vir gebruik in die produksie, vervaardiging of verkoop vir uitvoer van die goedere na die Republiek, te wete— (i) stowwe, komponente, onderdele en artikels wat deel van die goedere vorm; (ii) gereedskap, matryse, gietvorms en artikels wat in die produksie of (iii) (iv) vervaardiging van die goedere gebruik is; stowwe in die produksie of vervaardiging van die goedere gebruik; en ingenieurs-, ontwikkelings-, kuns- of ontwerpwerk, of planne en sketse wat elders as in die Republiek gedoen en noodsaaklik vir die produksie of vervaardiging van die goedere is; tantième en lisensiefooie ten opsigte van die goedere, met inbegrip van betalings vir patente, handelsmerke en outeursreg en vir die reg om die goedere te versprei of te herverkoop, wat direk of indirek deur die koper as ’n voorwaarde vir die verkoop van die goedere vir uitvoer na die Republiek betaalbaar is, maar met uitsluiting van gelde vir die reg of magtiging om die goedere in die Republiek te reproduseer; die waarde van enige gedeelte van die opbrengs van enige daaropvolgende herverkoop, vervreemding of gebruik van die goedere wat die verkoper direk of indirek toeval; en (e) (f) (g) die vervoer-, laai-, aflaai-, hanterings-, versekerings- en gepaardgaande kostes wat verband hou met die aflewering van die goedere by die hawe of plek van uitvoer in die land van uitvoer en die laai van daardie goedere aan boord van ’n vaartuig, vliegtuig, spoorwegwa of voertuig by daardie hawe of plek. (4) Die volgende bedrae moet afgetrek word van die prys werklik deur die koper betaal of betaalbaar vir die goedere, maar net in soverre daardie bedrae werklike bedrae is wat deel vorm van die prys werklik deur die koper betaal of betaalbaar en onderskeibare komponente van die prys werklik betaal of betaalbaar is: (a) Die koste van vervoer van die ingevoerde goedere vanaf die hawe of plek van uitvoer in die land van uitvoer na die plek van toegang in die Republiek; (b) die koste van versekering van die goedere vanaf die hawe of plek van uitvoer 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50 in die land van uitvoer na die plek van toegang in die Republiek; (c) die laai-, aflaai- en hanteringskostes verbonde aan die aflewering van die 55 goedere by die plek van toegang in die Republiek;

103. Dit maak nie saak of die goedere in die land waarvandaan dit na die Republiek uitgevoer word of op die oop see verkoop word nie. Kyk woordomskrywing van ‘‘uitvoer na die Republiek’’ in artikel 1 van die Wet op Doeanebeheer wat wyd genoeg is om verkope op die oop see te dek, of trouens enige verkooptransaksie wat plaasvind nadat die goedere die hawe of plek van uitgang in die land van uitvoer verlaat het. 128 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 128 (d) any expenditure incurred in the construction, erection, assembly or mainte- nance of, or technical assistance provided in respect of, the goods after their importation into the Republic; the cost of transport and insurance of the goods in the Republic; any duties and taxes paid or payable in the Republic on the importation into or the sale of the goods in the Republic; (e) (f) (g) any duties and taxes on the goods in the country of exportation from which the (h) goods have been or will be relieved by way of refund, drawback or rebate; interest charged in respect of the price actually paid or payable for the goods, but this deduction is permitted only if— (i) the financing arrangement in terms of which the interest is paid is in writing; the buyer can prove, if requested by the customs authority, that the goods were actually sold at the price declared as the price actually paid or payable, and that the claimed rate of interest does not exceed the level for transactions of that nature prevailing in the country where, and at the time when, the financing was provided; and interest payments made by the buyer to the seller are not included in the price actually paid or payable where the payments are part of a separate, overall financing arrangement between the parties that bears no relationship to a particular sale; and (ii) (iii) 5 10 15 20 (i) any charges for the right or licence to reproduce the goods in the Republic. (5) Interest that must in terms of subsection (4)(h) be deducted from the price actually paid or payable for the goods excludes any— interest paid by the buyer to the seller for default on payments; and (a) (b) payments for interest made by the buyer to the seller arranged as part of the 25 total payment made to the seller. (6) If any of the amounts that must in terms of subsection (4) be deducted from the price actually paid or payable for the goods, is not distinguishable as per the invoice or other supporting document as a component of the price actually paid or payable for the goods, the customs authority may accept any other documentary evidence at the time when the value self-determination is made, as proof that that amount is in fact a separate component of the price actually paid or payable for the goods. (7) The customs authority may direct that any addition contemplated in subsection (3) or any deduction contemplated in subsection (4) or any matter determining whether such addition or deduction must or may be made, be substantiated by documentary evidence submitted to the customs authority. (8) Any calculation in terms of this section must be made in accordance with generally accepted accounting practice. Determination of customs value according to identical goods method 132. (1) If the identical goods method is used for determining the customs value of any specific imported goods— (a) (b) to the Republic at the same commercial the transaction value per unit of identical goods, as previously determined by the customs authority in terms of section 117 or 118(1)(a) or (b), which were sold for export level and in substantially the same quantity and exported to the Republic at or about the same time as the goods being valued, must be taken as the customs value per unit of the goods being valued, subject to any adjustments that must be made in terms of subsection (2); or if no determination contemplated in paragraph (a) was made that can be used for purposes of that paragraph, the transaction value per unit of identical goods, as previously determined by the customs authority in terms of section 117 or 118(1)(a) or (b), which were sold for export to the Republic at either a different commercial level or quantity level, or at a different commercial level and quantity level, and exported to the Republic at or about the same time as the goods being valued, must be taken as the customs value per unit of the 30 35 40 45 50 55 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 129 Wet No. 30 van 2014 129 (d) enige uitgawes aangegaan met die konstruksie, oprigting, montering of onderhoud van, of tegniese bystand verleen in verband met, die goedere nadat die goedere in die Republiek ingevoer is; (e) die koste van vervoer en versekering van die goedere in die Republiek; (f) enige regte en belastings in die Republiek betaal of betaalbaar op die invoer, of die verkoop, van die goedere in die Republiek; (h) (g) enige regte en belastings op die goedere in die land van uitvoer ten opsigte waarvan verligting aan die goedere by wyse van terugbetaling, teruggawe of korting verleen is of sal word; rente gehef ten opsigte van die prys werklik betaal of betaalbaar vir die goedere, maar hierdie aftrekking is toelaatbaar slegs indien— (i) die finansieringsreëling ingevolge waarvan die rente betaal is op skrif is; (ii) die koper bewys kan lewer, indien deur die doeanegesag daartoe versoek, dat die goedere werklik verkoop is teen die prys verklaar as die prys werklik betaal of betaalbaar, en dat die rentekoers waarop daar aanspraak gemaak word nie hoër is as die vlak wat algemeen geld vir transaksies van daardie aard in die land waar, en op die tydstip toe, die finansiering verskaf is nie; en rentebetalings deur die koper aan die verkoper gemaak, nie in die prys werklik betaal of betaalbaar ingesluit is nie waar die betalings deel vorm van ’n afsonderlike, oorkoepelende finansieringsreëling tussen die partye wat nie met ’n spesifieke verkoop verband hou nie; en (iii) 5 10 15 20 (i) enige gelde vir die reg of magtiging om die goedere in die Republiek te reproduseer. (5) Rente wat ingevolge subartikel (4)(h) afgetrek moet word van die prys werklik 25 betaal of betaalbaar vir die goedere, sluit enige— (a) rente wat deur die koper aan die verkoper betaal moet word vir versuime om te betaal, uit; en (b) betalings vir rente deur die koper aan die verkoper gemaak soos ooreengekom as deel van die totale betaling aan die verkoper, uit. (6) Indien enige van die bedrae wat ingevolge subartikel (4) afgetrek moet word van die prys werklik betaal of betaalbaar vir dié goedere, nie volgens die faktuur of ander stawende dokument onderskei kan word as ’n komponent van die prys werklik betaal of betaalbaar vir die goedere nie, kan die doeanegesag enige ander dokumentêre getuienis ten tye van die waarde self-bepaling as bewys aanvaar dat daardie bedrag inderdaad ’n afsonderlike komponent van die prys werklik betaal of betaalbaar vir die goedere is. (7) Die doeanegesag kan gelas dat enige byvoeging beoog in subartikel (3) of enige aftrekking beoog in subartikel (4) of enige aangeleentheid wat bepaal of so ’n byvoeging of aftrekking gemaak moet of kan word, deur dokumentêre getuienis aan die doeanegesag voorgelê, gestaaf moet word. (8) Enige berekening ingevolge hierdie artikel moet volgens algemeen aanvaarde rekeningkundige praktyk gedoen word. Bepaling van doeanewaarde volgens identiese goedere metode 132. (1) Indien die identiese goedere metode gebruik word vir die bepaling van die doeanewaarde van enige spesifieke ingevoerde goedere— (a) moet die transaksiewaarde per eenheid van identiese goedere, soos voorheen ingevolge artikel 117 of 118(1)(a) of (b) deur die doeanegesag bepaal, wat vir uitvoer na die Republiek verkoop is teen dieselfde handelsvlak en in wesenlik dieselfde hoeveelhede en na die Republiek uitgevoer is op of ongeveer op dieselfde tyd as die goedere wat waardeer word, geneem word as die doeanewaarde per eenheid van die goedere wat waardeer word, behoudens enige aanpassings wat ingevolge subartikel (2) gedoen moet word; of indien geen bepaling beoog in paragraaf (a) gedoen is wat vir doeleindes van daardie paragraaf gebruik kan word nie, moet die transaksiewaarde per eenheid van identiese goedere, soos voorheen ingevolge artikel 117 of 118(1)(a) of (b) deur die doeanegesag bepaal, wat vir uitvoer na die Republiek verkoop is, hetsy teen ’n ander handels- of hoeveelheidsvlak of teen ’n ander handels- en hoeveelheidsvlak, en na die Republiek uitgevoer is op of ongeveer op dieselfde tyd as die goedere wat waardeer word, geneem word as die (b) 30 35 40 45 50 55 130 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 130 goods being valued, subject to any adjustments that must be made in terms of subsection (3).104 (2) The transaction value of the identical goods used for a valuation in terms of subsection(1)(a) must be adjusted to compensate for any differences in the costs and charges contemplated in section 131(3) and (4) resulting from differences in distances and modes of transport to the port or place of export, between the identical goods and the goods being valued. (3) The transaction value of the identical goods used for a valuation in terms of subsection (1)(b) must be adjusted to compensate for any differences in— (a) (b) the sale for export to the Republic of the identical goods and of the goods being valued, at the different commercial levels or quantity levels; and the costs and charges for different distances and modes of transport to the port or place of export, between the identical goods and the goods being valued. (4) If in applying this section more than one identical goods transaction is used for determining the value of the goods being valued, the transaction yielding the lowest value must be taken as the customs value of the goods. Determination of customs value according to similar goods method 133. (1) If the similar goods method is used for determining the customs value of any specific imported goods— (a) (b) to the Republic at the same commercial the transaction value per unit of similar goods, as previously determined by the customs authority in terms of section 117 or 118(1)(a) or (b), which were sold for export level and in substantially the same quantity and exported to the Republic at or about the same time as the goods being valued, must be taken as the customs value per unit of the goods being valued, subject to any adjustments that must be made in terms of subsection (2); or if no determination contemplated in paragraph (a) was made that can be used for purposes of that paragraph, the transaction value per unit of similar goods, as previously determined by the customs authority in terms of section 117 or 118(1)(a) or (b), which were sold for export to the Republic at either a different commercial level or quantity level, or at a different commercial level and quantity level, and exported to the Republic at or about the same time as the goods being valued, must be taken as the customs value per unit of the goods being valued, subject to any adjustments that must be made in terms of subsection (3).105 (2) The transaction value of the similar goods used for a valuation in terms of subsection (1)(a) must be adjusted to compensate for any differences in costs and charges contemplated in section 131(3) and (4) resulting from differences in distances and modes of transport to the port or place of export, between the similar goods and the goods being valued. (3) The transaction value of the similar goods used for a valuation in terms of subsection (1)(b) must be adjusted to compensate for any differences in— (a) the sale for export to the Republic of the similar goods and of the goods being valued at the different commercial levels or quantity levels; and (b) costs and charges for different distances and modes of transport to the port or place of export, between the similar goods and the goods being valued. (4) If in applying this section more than one similar goods transaction is used for

104. Transaction value of goods are determined in accordance with section 131. See definition of ‘‘transaction value’’ in section 1.

105. Transaction value of goods are determined in accordance with section 131. See definition of ‘‘transaction value’’ in section 1. 5 10 15 20 25 30 35 40 45 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 131 Wet No. 30 van 2014 131 doeanewaarde per eenheid van die goedere wat waardeer word, behoudens enige aanpassings wat ingevolge subartikel (3) gemaak moet word.104 (2) Die transaksiewaarde van die identiese goedere gebruik vir ’n waardering ingevolge subartikel (1)(a) moet aangepas word om te kompenseer vir enige verskille in koste en gelde beoog in artikel 131(3) en (4) wat voortvloei uit verskille in afstand en wyses van vervoer na die hawe of plek van uitvoer, tussen die identiese goedere en die goedere wat waardeer word. (3) Die transaksiewaarde van die identiese goedere wat gebruik is vir ’n waardering ingevolge subartikel (1)(b) moet aangepas word om te kompenseer vir enige verskille in— (a) die verkoop vir uitvoer na die Republiek van die identiese goedere en van die teen die verskillende handelsvlakke of goedere wat waardeer word, hoeveelheidsvlakke; en (b) die kostes en gelde vir verskillende afstande en wyses van vervoer na die hawe of plek van uitvoer, tussen die identiese goedere en die goedere wat waardeer word. (4) Indien daar by die toepassing van hierdie artikel meer as een identiese goedere transaksie gebruik word om die waarde te bepaal van die goedere wat waardeer word, moet die transaksie wat die laagste waarde oplewer as die doeanewaarde van die goedere geneem word. Bepaling van doeanewaarde volgens soortgelyke goedere metode 133. (1) Indien die soortgelyke goedere metode gebruik word vir die bepaling van die doeanewaarde van enige spesifieke ingevoerde goedere— (b) (a) moet die transaksiewaarde per eenheid van soortgelyke goedere, soos voorheen ingevolge artikel 117 of 118(1)(a) of (b) deur die doeanegesag bepaal, wat vir uitvoer na die Republiek verkoop is teen dieselfde handelsvlak en in wesenlik dieselfde hoeveelheid en na die Republiek uitgevoer is op of ongeveer op dieselfde tyd as die goedere wat waardeer word, geneem word as die doeanewaarde per eenheid van die goedere wat waardeer word, behoudens enige aanpassings wat ingevolge subartikel (2) gemaak moet word; of indien geen bepaling beoog in paragraaf (a) gemaak is wat vir doeleindes van daardie paragraaf gebruik kan word nie, moet die transaksiewaarde per eenheid van soortgelyke goedere, soos voorheen ingevolge artikel 117 of 118(1)(a) of (b) deur die doeanegesag bepaal, wat vir uitvoer na die Republiek verkoop is, hetsy teen ’n ander handelsvlak of hoeveelheidsvlak of teen ’n ander handelsvlak en hoeveelheidsvlak, en na die Republiek uitgevoer is op of ongeveer op dieselfde tyd as die goedere wat waardeer word, geneem word as die doeanewaarde per eenheid van die goedere wat waardeer word, behoudens enige aanpassings wat ingevolge subartikel (3) gemaak moet word.105 (2) Die transaksiewaarde van die soortgelyke goedere wat gebruik is vir ’n waardering ingevolge subartikel (1)(a) moet aangepas word om te kompenseer vir enige verskille in die koste en gelde beoog in artikel 131(3) en (4) wat voortvloei uit verskille in afstand en wyses van vervoer na die hawe of plek van uitvoer, tussen die identiese goedere en die goedere wat waardeer word. (3) Die transaksiewaarde van die soortgelyke goedere wat gebruik is vir ’n waardering ingevolge subartikel (1)(b) moet aangepas word om te kompenseer vir enige verskille in— (a) die verkoop vir uitvoer na die Republiek van die soortgelyke goedere en van die goedere wat waardeer word, teen die verskillende handelsvlakke of hoeveelheidsvlakke; en (b) die kostes en gelde vir verskillende afstande en wyses van vervoer na die hawe of plek van uitvoer, tussen die soortgelyke goedere en die goedere wat waardeer word. 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50 (4) Indien daar by die toepassing van hierdie artikel meer as een soortgelyke goedere transaksie gebruik word om die waarde te bepaal van die goedere wat waardeer word, 55

104. Transaksiewaarde van goedere word volgens artikel 131 bepaal. Kyk woordomskrywing van ‘‘transaksiewaarde’’ in artikel 1.

105. Transaksiewaarde van goedere word volgens artikel 131 bepaal. Kyk woordomskrywing van ‘‘transaksiewaarde’’ in artikel 1. 132 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 132 determining the value of the goods being valued, the transaction yielding the lowest value must be taken as the customs value of the goods. Determination of customs value according to deductive method 134. (1) If the deductive method is used for determining the customs value any to any the customs value of the goods must, subject specific imported goods, adjustments in terms of subsections (2) and (3), be taken as equal to— (a) (b) the price per unit at which imported identical goods are sold in the Republic, in the greatest number of units— (i) in the same condition as that in which they were when imported; (ii) by importers of such goods to persons not related to them within the meaning of section 130; and (iii) at or about the same time the goods being valued were imported; or if no price per unit contemplated in paragraph (a) for imported identical goods can be determined, the price per unit at which imported similar goods are sold in the Republic, in the greatest number of units— in the same condition as that in which they were when imported; (i) (ii) by importers to persons not related to them within the meaning of section 130; and (iii) at or about the same time the goods being valued were imported. (2) A price per unit of imported identical or similar goods determined in terms of subsection (1)(a) or (b) must be adjusted by deducting proportionately per unit of the goods— (a) usual commissions or profit on the sale of goods falling within the same group or range of goods as the goods being valued, irrespective of the country of exportation; (b) general expenses usually incurred in connection with the sale of goods falling within the same group or range of goods as the goods being valued, irrespective of the country of exportation, including the usual direct and indirect costs of marketing goods falling within the same group or range of goods as the goods being valued; the cost of transportation, loading, unloading, handling and insurance and associated costs incidental to the transportation of those identical or similar goods from the port or place of export in the country of exportation to the importer’s premises in the Republic; and (c) 5 10 15 20 25 30 (d) any duties and taxes paid or payable in the Republic on the importation into or 35 the sale of those identical or similar goods in the Republic. (3) If imported identical or similar goods are sold in the Republic only after further processing of the goods in the Republic, subsection (1)(a)(i) or (b)(i) may be disregarded when determining the price per unit at which those imported identical or similar goods are sold in the Republic, provided that such price is adjusted by deducting the value added by such processing. (4) If the deductive method is used for determining or re-determining the customs value of any imported goods in terms of section 117 or 118 after any of those goods have already been sold in the Republic, the customs authority or person applying this section may, instead of determining the price per unit at which imported identical or similar goods were sold in the Republic— (a) determine the price per unit at which the goods being valued were sold; and (b) use that price as the basis for applying subsection (1) of this section. (5) If neither the goods being valued nor imported identical or similar goods were sold at or about the same time the goods being valued were imported, the transaction value of the goods being valued must, subject to subsection (1), be based on the unit price at which the goods being valued or imported identical or similar goods are sold in the Republic in the same condition as that in which they were when imported, at the earliest 40 45 50 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 133 Wet No. 30 van 2014 133 moet die die transaksie wat die laagste waarde oplewer as die doeanewaarde van die goedere geneem word. Bepaling van doeanewaarde volgens deduktiewe metode 134. (1) Indien die deduktiewe metode gebruik word vir die bepaling van die doeanewaarde van enige spesifieke ingevoerde goedere, moet die doeanewaarde van die goedere, behoudens enige aanpassings ingevolge subartikels (2) en (3), geneem word gelyk te wees aan— (a) die prys per eenheid waarteen ingevoerde identiese goedere in die Republiek verkoop word, in die grootste aantal eenhede— (i) (ii) deur in dieselfde toestand as waarin dit was toe dit ingevoer is; invoerders van sodanige goedere aan persone wat nie ooreenkomstig die bedoeling van artikel 130 aan hule verwant is nie; en (iii) op of ongeveer op dieselfde tyd as wanneer die goedere wat waardeer word, ingevoer is; of (b) indien geen prys per eenheid beoog in paragraaf (a) vir ingevoerde identiese goedere bepaal kan word nie, die prys per eenheid waarteen ingevoerde soortgelyke goedere in die Republiek verkoop word, in die grootste aantal eenhede— (i) (ii) deur invoerders aan persone wat nie ooreenkomstig die bedoeling van in dieselfde toestand as waarin dit was toe dit ingevoer is; artikel 130 aan hulle verwant is nie; en (iii) op of ongeveer op dieselfde tyd as wanneer die goedere wat waardeer word, ingevoer is. (2) ’n Prys per eenheid van ingevoerde identiese of soortgelyke goedere ingevolge subartikel (1)(a) of (b) bepaal, moet aangepas word deur proporsioneel per eenheid van die goedere die volgende af te trek: (a) Gewone kommissies of wins op die verkoop van goedere wat tot dieselfde groep of reeks goedere behoort as die goedere wat waardeer word, ongeag vanaf watter land dit uitgevoer word; (b) algemene uitgawes wat gewoonlik aangegaan word in verband met die verkoop van goedere wat tot dieselfde groep of reeks goedere behoort as die goedere wat waardeer word, ongeag die land van uitvoer, met inbegrip van die gewone direkte en indirekte bemarkingskoste van goedere wat tot dieselfde groep of reeks goedere behoort as die goedere wat waardeer word; (c) die vervoer-, laai-, aflaai-, hanterings- en versekeringskoste en gepaardgaande koste wat verband hou met die vervoer van daardie identiese of soortgelyke goedere vanaf die hawe of plek van uitvoer in die land van uitvoer na die invoerder se perseel in die Republiek; en 5 10 15 20 25 30 35 (d) enige regte en belastings in die Republiek betaal of betaalbaar op die invoer of die verkoop van daardie identiese of soortgelyke goedere in die Republiek. 40 (3) Indien ingevoerde identiese of soortgelyke goedere in die Republiek verkoop word eers nadat verdere prosessering van die goedere in die Republiek plaasgevind het, kan subartikel (1)(a)(i) of (b)(i) buite rekening gelaat word wanneer die prys per eenheid bepaal word waarteen daardie ingevoerde identiese of soortgelyke goedere in die Republiek verkoop word, mits daardie prys aangepas word deur die aftrekking van die waarde wat deur sodanige prosessering toegevoeg is. (4) Indien die deduktiewe metode gebruik word vir die bepaling of herbepaling ingevolge artikels 117 en 118 van die doeanewaarde van enige ingevoerde goedere nadat enige van daardie goedere alreeds in die Republiek verkoop is, kan die doeanegesag of persoon wat hierdie artikel toepas, in plaas daarvan om die prys per eenheid te bepaal waarteen ingevoerde identiese of soortgelyke goedere in die Republiek verkoop is— (a) die prys per eenheid bepaal waarteen die goedere wat waardeer word, verkoop is; en (b) daardie prys as die basis vir die toepassing van subartikel (1) van hierdie artikel gebruik. (5) Indien nòg die goedere wat waardeer word nòg die ingevoerde identiese of soortgelyke goedere verkoop is op of ongeveer op dieselfde tyd as wat die goedere wat waardeer word, ingevoer is, moet die transaksiewaarde van die goedere wat waardeer word, behoudens subartikel (1), gebaseer word op die eenheidsprys waarteen die goedere wat waardeer word of die ingevoerde identiese of soortgelyke goedere in die Republiek verkoop word in dieselfde toestand as waarin dit was toe dit ingevoer is, op 45 50 55 60 134 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 134 date after the goods being valued were imported, but not later than 90 calendar days after such importation. Determination of customs value according to computed method

135. If the computed method is used to determine the customs value of any imported goods, the customs value of the goods must be computed on information supplied by the producer of the goods and must consist of the sum of— (a) (b) (c) the cost of producing the goods being valued, which must include— (i) the cost or value of materials and of manufacture or other processing in producing the goods being valued; and the cost of— (aa) packing, including the cost of labour, services and materials; and (bb) containers, which must be dealt with as being one with the goods (ii) being valued; the value, appropriately apportioned to any of the following goods and services if such goods and services were supplied, directly or indirectly, by the buyer free of charge or at reduced cost for use in connection with the production or sale for export to the Republic of the goods being valued, in so far as the value of those goods and services has not been included in the price actually paid or payable for the goods being valued, namely: (i) Materials, components, parts and similar articles forming part of the (ii) goods being valued; tools, dies, moulds and similar articles used in the production of the goods being valued; (iii) materials consumed in the production of the goods being valued; and (iv) engineering, development work, artwork, design work, plans and sketches, undertaken elsewhere than in the Republic that were used for the production of the goods being valued; the cost of transportation, loading, unloading, handling and insurance and associated costs incidental to the delivery of the goods being valued at the port or place of export, and of placing those goods on board a vessel, aircraft, railway carriage or vehicle at that port or place, appropriately apportioned to the goods; and (d) an amount for profit and general expenses equal to that generally applicable in respect of sales of goods of the same class or kind as the goods being valued, which are made and incurred by producers in the country of exportation, appropriately apportioned to the goods being valued. Determination of customs value according to fall-back method 136. (1) If the fall-back method is used to determine the customs value of any imported goods— (a) (b) the customs value of the goods must be determined by using a previous value determination or re-determination of the same class or kind of goods; or if there is no such previous value determination or re-determination, the value of the goods must be determined in accordance with any other method that may render a reasonable valuation of the goods, subject to subsection (2). 5 10 15 20 25 30 35 40 (2) No determination of the customs value of imported goods in terms of subsection 45 (1)(b), may be based on— the selling price in the Republic of goods produced in the Republic; (a) (b) a system which provides for the acceptance for customs purposes of the higher (c) of two alternative values; the selling price of goods on the domestic market of the country of origin or exportation of the goods being valued; 50 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 135 Wet No. 30 van 2014 135 die vroegste datum nadat die goedere wat waardeer word, ingevoer is, maar nie later as 90 dae na sodanige invoer nie. Bepaling van doeanewaarde volgens gekomputeerde metode

135. Indien die gekomputeerde metode gebruik word om die doeanewaarde van enige ingevoerde goedere te bepaal, moet die doeanewaarde van die goedere bereken word op inligting deur die produsent van die goedere verskaf en moet bestaan uit die somtotaal van— (a) die koste van produsering van die goedere wat waardeer word, wat moet 5 insluit— (i) die koste of waarde van grondstowwe en van vervaardiging of ander prosessering om die goedere wat waardeer word, te produseer; en 10 (ii) die koste van— (aa) verpakkingsmateriaal, met dienste en grondstowwe; en inbegrip van die koste van arbeid, (bb) houers, wat beskou moet word as synde deel van die goedere wat 15 waardeer word; (b) die waarde, soos toepaslik aan enige van die volgende goedere en dienste toegeken indien sodanige goedere of dienste, direk of indirek, deur die koper gratis of teen ’n verminderde prys verskaf is vir gebruik in verband met die produksie of verkoop vir uitvoer na die Republiek van die goedere wat waardeer word, in soverre die waarde van daardie goedere en dienste nie ingesluit is by die prys werklik betaal of betaalbaar vir die goedere wat waardeer word nie, te wete— (i) grondstowwe, komponente, onderdele en soortgelyke artikels wat deel vorm van die goedere wat waardeer word; (ii) gereedskap, matryse, gietvorms en soortgelyke artikels gebuik in die produksie van die goedere wat waardeer word; (iii) grondstowwe gebruik in die produksie van die goedere wat waardeer (iv) word; en ingenieurs-, ontwikkelings-, kuns- of ontwerpwerk, of planne en sketse, elders as in die Republiek gedoen en wat gebruik is vir die produksie van die goedere wat waardeer word; (c) die koste van vervoer, laai, aflaai, hantering en versekering en gepaardgaande koste wat verband hou met die aflewering van die goedere wat waardeer word by die hawe of plek van uitvoer, en van die laai van die goedere op ’n vaartuig, vliegtuig, spoorwegwa of voertuig by daardie hawe of plek, soos toepaslik aan die goedere toegeken; en ’n bedrag vir wins en algemene uitgawes gelykstaande aan die bedrag algemeen van toepassing ten opsigte van verkope van goedere van dieselfde klas of soort as die goedere wat waardeer word, wat gemaak en aangegaan is deur produsente in die land van uitvoer, soos toepaslik toegeken aan die goedere wat waardeer word. (d) Bepaling van doeanewaarde volgens terugval metode 136. (1) Indien die terugval metode gebruik word om die doeanewaarde van enige ingevoerde goedere te bepaal— (a) moet die doeanewaarde van die goedere bepaal word deur van ’n vorige waardebepaling of -herbepaling van goedere van dieselfde klas of soort gebruik te maak; of indien daar nie so ’n vorige waardebepaling of -herbepaling is nie, moet die waarde van die goedere volgens enige ander metode bepaal word wat ’n redelike waardering van die goedere kan oplewer, behoudens subartikel (2). (2) Geen bepaling van die doeanewaarde van ingevoerde goedere ingevolge (b) subartikel (1)(b), mag gebaseer word nie op— (a) die verkoopprys in die Republiek van goedere wat in die Republiek (b) geproduseer is; ’n stelsel wat voorsiening maak vir die aanvaarding vir doeanedoeleindes van die hoogste van twee alternatiewe waardes; (c) die verkoopprys van goedere op die binnelandse mark van die land van oorsprong of uitvoer van die goedere wat waardeer word; 20 25 30 35 40 45 50 55 136 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 136 (d) the cost of production, other than computed values which have been determined in accordance with section 135; the price of the goods for export to a country other than the Republic; a system of minimum customs values; or (e) (f) (g) arbitrary or fictitious values. (3) Subsection (2)(a) to (f) does not apply if the person required to clear the goods for home use or a customs procedure— (a) (b) fails to clear the goods or to provide sufficient information in the clearance declaration for valuing the goods; and fails to comply with a request in terms of section 121 to provide information or documents necessary for valuing the goods. Part 4 Valuation of specific imported goods Valuation of re-imported unaltered goods under temporary export procedure

112. It should be noted that as a general rule an administrative appeal and in fact none of the proceedings referred to in Chapter 37 of the Customs Control Act affects or suspends the obligation to pay a duty. See section 830 of the Customs Control Act. 15 20 25 30 35 40 45 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 153 Wet No. 30 van 2014 153 (ii) wat deur dieselfde produsent geproduseer is; en (iii) wat vir binnelandse gebruik of ’n doeaneprosedure geklaar word deur dieselfde persoon wat die goedere geklaar het waarvoor daardie herbepaling gedoen is, ongeag of die goedere voor of na die datum van daardie jongste herbepaling geklaar is. 5 (6) Subartikels (2), (3) en (4) is ingelyks op enige oorsprongherbepaling bedoel in subartikel (5) van toepassing. (7) In hierdie artikel beteken ‘‘identiese goedere’’ goedere wat nie net in voorkoms, kwaliteit en fisiese eienskappe identies is nie, maar ook in soverre die insette gebruik in die vervaardiging daarvan in alle opsigte identies is. 10 Regsmiddele tot beskikking van persone verontreg deur oorsprongbepaling of -herbepaling112 160. (1) Dele 3, 4 en 5 van Hoofstuk 37 van die Wet op Doeanebeheer, soos toepaslik ingevolge die bepalings van daardie Dele, is tot die beskikking van iemand wat verontreg voel deur ’n oorsprongbepaling of -herbepaling. (2) Indien iemand wat verontreg voel deur ’n oorsprongbepaling of -herbepaling, ’n administratiewe appèl ingevolge Deel 3 van daardie Hoofstuk teen die bepaling of herbepaling aanteken, kan die appèl slegs deur ’n spesialis appèlkomitee bedoel in artikel 843(2)(a) van die Wet op Doeanebeheer aangehoor word. (3) Iemand wat verontreg voel deur ’n oorsprongbepaling of -herbepaling of, indien ’n administratiewe appèl teen die bepaling of herbepaling aangeteken is, deur ’n besluit geneem in sodanige appèlverrigtinge, kan— (a) by ’n hof appèl aanteken teen die bepaling, herbepaling of besluit; of (b) regstappe doen vir die hersiening van die bepaling, herbepaling of besluit deur ’n hof. Oorsprongbepaling of -herbepaling vermoed korrek te wees behalwe wanneer vervang, gewysig, ter syde gestel of reggestel 161. ’n Oorsprongbepaling of -herbepaling wat vir enige goedere geld, moet vermoed word korrek te wees en moet toegepas word vir die doel waarvoor dit gedoen is tensy dit vervang, gewysig, ter syde gestel, reggestel of andersins geraak word, na gelang van die geval, deur— (a) enige tersaaklike oorsprongherbepaling ingevolge artikel 154; (b) ’n oorsprongbepaling of -herbepaling wat ingevolge artikel 158(1)(b) of (5)(b) of 159(1)(b) of (5)(b) vir die goedere geld; ’n regstelling van daardie oorsprongbepaling of -herbepaling ingevolge artikel 155; (c) (d) enige tersaaklike vooruit-oorsprongbeslissing ingevolge Hoofstuk 10; (e) in enige administratiewe appèl of alternatiewe geskilbesleg- ’n besluit tingsverrigtinge; die skikking van ’n dispuut; ’n terugwerkende wysiging van die Doeanetarief; of ’n hofbevel gegee of bevestig in ’n finale hofbeslissing. (f) (g) (h) Deel 3 Dokumentêre bewys van oorsprong Wanneer dokumentêre bewys van oorsprong versoek kan word 162. (1) Die doeanegesag kan, behoudens enige tersaaklike internasionale handelsooreenkoms of nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure wat prosedures of ander vereistes vir die verifiëring van die oorsprong van goedere spesifiseer, te eniger tyd wanneer nodig vir ’n doel in subartikel (2) vermeld, enige van die volgende persone versoek om binne ’n bepaalde tydperk dokumentêre bewys van oorsprong aan die

112. Dit dien daarop gelet te word dat as algemene reël ’n administratiewe appèl nie, en trouens geen van die verrigtinge bedoel in Hoofstuk 37 van die Wet op Doeanebeheer nie, die verpligting om ’n reg te betaal, raak of opskort nie. Kyk artikel 830 van die Wet op Doeanebeheer. 15 20 25 30 35 40 45 50 154 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 154 it within a specified period with documentary evidence of origin in respect of any goods imported into or exported or to be exported from the Republic: (a) The person clearing the goods or who submitted a clearance declaration in respect of those goods; (b) any person who is an importer or exporter in relation to the goods; (c) in the case of goods produced in the Republic, a person who— (i) produced the goods or was in any other way involved in the production of the goods; or (ii) was in any way involved in goods from which the goods were produced, directly or indirectly; or (d) a person who may issue documentary evidence of origin in respect of the 5 10 goods. (2) Documentary evidence of origin in respect of goods may be requested in terms of subsection (1) for verifying the origin of the goods when needed for— (a) considering or making an origin determination or re-determination in respect 15 (b) of those goods; implementing— (i) any provision of this Act, applicable legislation; the Customs Control Act or any other (ii) an international trade agreement; (iii) economic or trade measures adopted unilaterally or under an interna- 20 (c) tional trade agreement; or (iv) health or public order measures; ensuring compliance with the requirements of a non-reciprocal generalised system of preferences implemented by another country, in the case of goods exported from the Republic to that country; 25 (d) combating fraud or duty evasion; or (e) statistical purposes. Who may issue documentary evidence of origin for goods of South African origin 163. (1) A certificate of origin, certified declaration of origin or certificate certifying 30 a declaration of origin in respect of goods of South African origin— (a) may be issued by the customs authority, the department responsible for trade and industry or a chamber of commerce authorised by that department; and (b) must contain the particulars as may be— (i) specified in any relevant international trade agreement or non-reciprocal generalised system of preferences that may apply to the goods; or 35 (ii) prescribed by rule. (2) A certificate of origin in respect of goods of South African origin may also be issued by the producer,113 supplier or exporter of the goods on the commercial invoice or other document issued in connection with the goods or on a form as may be prescribed by rule. Who may issue documentary evidence of origin for imported goods 164. (1) A certificate of origin, certified declaration of origin or certificate certifying a declaration of origin in respect of goods imported into the Republic may be accepted only if— (a) issued— (i) treatment in the case of goods exported from a country which qualify for preferential trade agreement, by an authority or body empowered either in terms of the agreement or legislation of that country to issue such certificates or to make such certifications; or in the Republic under an international 40 45 50

113. The definition of ‘‘producer’’ in section 1 of the Customs Control Act includes a manufacturer. STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 155 Wet No. 30 van 2014 155 doeanegesag te verskaf ten opsigte van enige goedere wat ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek: (a) Die persoon wat die goedere klaar of ’n klaringsbrief ten opsigte van daardie (b) (c) goedere ingedien het; iemand wat ’n invoerder of uitvoerder met betrekking tot die goedere is; in die geval van goedere in die Republiek geproduseer, iemand wat— (i) die goedere geproduseer het of op ’n ander wyse by die produksie van die goedere betrokke was; of (ii) op enige wyse betrokke was by goedere waarvan die goedere geproduseer is, hetsy direk of indirek; of (d) iemand wat dokumentêre bewys van oorsprong ten opsigte van die goedere mag uitreik. (2) Dokumentêre bewys van oorsprong ten opsigte van goedere kan ingevolge subartikel (1) versoek word ten einde die oorsprong van die goedere te verifiëer wanneer dit nodig is— (a) vir die oorweging of doen van ’n oorsprongbepaling of -herbepaling ten opsigte van daardie goedere; (b) vir die implementering van— (i) enige bepaling van hierdie Wet, die Wet op Doeanebeheer of enige ander wetgewing wat van toepassing is; (ii) ’n internasionale handelsooreenkoms; (iii) ekonomiese of handelsmaatreëls wat eensydig of kragtens ’n internasionale handelsooreenkoms aanvaar is; of (iv) gesondheids- of openbare orde maatreëls; (c) om die nakoming te verseker van die vereistes van ’n nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure wat deur ’n ander land toegepas word, in die geval van goedere wat uit die Republiek na daardie land uitgevoer word; (d) vir die bekamping van bedrog of ontduiking van reg; of (e) vir statistiese doeleindes. 5 10 15 20 25 Persone wat dokumentêre bewys van oorsprong vir goedere van Suid-Afrikaanse oorsprong kan uitreik 30 163. (1) ’n Sertifikaat van oorsprong, gesertifiseerde verklaring van oorsprong of sertifikaat wat ’n verklaring van oorsprong sertifiseer ten opsigte van goedere van Suid-Afrikaanse oorsprong— (a) kan uitgereik word deur die doeanegesag, die departement verantwoordelik vir handel en nywerheid of ’n sakekamer deur daardie department gemagtig; en (b) moet die besonderhede bevat soos— in (i) gespesifiseer mag word internasionale handelsooreenkoms of nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure wat op die goedere van toepassing mag wees; of tersaaklike enige (ii) by reël voorgeskryf mag word. (2) ’n Sertifikaat van oorsprong ten opsigte van goedere van Suid-Afrikaanse oorsprong kan ook deur die produsent,113 verskaffer of uitvoerder van die goedere uitgereik word op die handelsfaktuur of ander dokument in verband met die goedere uitgereik, of op ’n vorm wat by reël voorgeskryf mag word. Persone wat dokumentêre bewys van oorsprong vir ingevoerde goedere kan uitreik 164. (1) ’n Sertifikaat van oorsprong, gesertifiseerde verklaring van oorsprong of sertifikaat wat ’n verklaring van oorsprong sertifiseer ten opsigte van goedere in die Republiek ingevoer, kan aanvaar word slegs indien— (a) dit uitgereik is— (i) in die geval van goedere uitgevoer vanaf ’n land wat kragtens ’n internasionale handelsooreenkoms vir voorkeurbehandeling in die Republiek kwalifiseer, deur ’n gesag of liggaam wat òf ingevolge die ooreenkoms òf wetgewing van daardie land gemagtig is om sodanige sertifikate uit te reik of sodanige sertifiserings te doen; of

113. Die woordomskrywing van ‘‘produsent’’ in artikel 1 van die Wet op Doeanebeheer sluit ’n vervaardiger in. 35 40 45 50 55 156 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 156 (ii) in the case of goods exported from a country which do not qualify for preferential trade agreement, by an authority or body empowered in terms of legislation of that country to issue such certificates or to make such certifications; and in the Republic under an international treatment (b) it contains the particulars as may be— (i) specified in the relevant international trade agreement that may be applicable; or (ii) prescribed by rule. 5 (2) A certificate of origin in respect of imported goods may also be issued by the producer,114 supplier or exporter of the goods on the commercial invoice or other document issued in connection with the goods or on a form as may be prescribed by rule. 10 Language to be used in documentary evidence of origin 165. (1) Documentary evidence of origin in respect of goods of South African origin must be in the English language. (2) If documentary evidence of origin in respect of goods imported into the Republic is not in an official language of the Republic, the customs authority may require a translation of any unclear particulars on the document, but may not, as a matter of course, require such translations in all cases. Part 4 Rules of origin Main rule for determining origin of goods

137. When goods are imported into the Republic under the temporary export procedure as re-imported unaltered goods, the customs value assigned to the goods when exported from the Republic must be taken as the customs value of those goods when reimported into the Republic. Valuation of used goods imported by individual for own use 138. (1) Goods, including a motor vehicle, used by an individual outside the Republic and imported into the Republic for use by that individual in the Republic, must be valued for customs purposes according to the fall-back method referred to in section 128(1)(e). (2) (a) Subsection (1) does not apply to imported goods cleared in terms of Part 4 of Chapter 12 of the Customs Control Act under the temporary admission procedure on authority of a CPD or ATA carnet which indicates the value of the goods. (b) In the case of such goods the value indicated on the CPD or ATA carnet must be taken as the customs value of the goods, unless the customs authority directs that the goods be valued in accordance with the fall-back method. Part 5 Valuation of goods exported or to be exported Valuation method 139. (1) When goods are to be exported from the Republic under the export procedure,106 the price of the goods free on board the vessel, aircraft, railway carriage or vehicle at the place of exit from where the goods are to be exported must for purposes of this Act be taken as the customs value of the goods. (2) If there is no such free on board price, the customs value of the goods must be the value as if the goods would have been sold at a free on board price. (3) If a person clearing goods for export under the export procedure becomes liable for any further charges relating to placing the goods free on board a vessel, aircraft, (a) (b)

166. The country of origin of goods imported into or to be exported or exported from the Republic is the country in which the goods originated, as determined in accordance with rules of origin referred to in section 167. Determination of applicable rules of origin 167. (1) The country in which goods imported into or to be exported or exported from the Republic originated must be determined in accordance with the general rules of origin, to the extent that the general rules of origin are applicable to such goods in terms of any rules prescribed in terms of section 178(b). (2) If preferential tariff treatment is claimed under an international trade agreement in respect of goods imported into the Republic, the question whether those goods originated in a country which is a party to the agreement and whether those goods qualify for preferential tariff treatment in the Republic under the agreement, must be resolved in accordance with— (a) any rules of origin contained in, or made under, the relevant agreement; and (b) the general rules of origin, to the extent that the general rules of origin are applicable to such goods in terms of any rules prescribed in terms of section 178(b). (3) If preferential tariff treatment is claimed in respect of goods to be exported or exported from the Republic to a country which is a party to an international trade agreement conferring on goods of South African origin preferential tariff treatment in that country, the question whether the goods originated in the Republic must be resolved in accordance with— (a) any rules of origin contained in, or made under, the relevant agreement; and (b) the general rules of origin, to the extent that the general rules of origin are applicable to such goods in terms of any rules prescribed in terms of section 178(b). 15 20 25 30 35 40 45

114. The definition of ‘‘producer’’ in section 1 of the Customs Control Act includes a manufacturer. STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 157 Wet No. 30 van 2014 157 (ii) in die geval van goedere uitgevoer vanaf ’n land wat nie kragtens ’n internasionale handelsooreenkoms vir voorkeurbehandeling in die Republiek kwalifiseer nie, deur ’n gesag of liggaam wat ingevolge wetgewing van daardie land gemagtig is om sodanige sertifikate uit te reik of sodanige sertifiserings te doen; en (b) dit die besonderhede bevat soos— (i) gespesifiseer mag word tersaaklike handelsooreenkoms wat van toepassing mag wees; of die in internasionale (ii) by reël voorgeskryf mag word. (2) ’n Sertifikaat van oorsprong ten opsigte van ingevoerde goedere kan ook deur die produsent,114 verskaffer of uitvoerder van die goedere uitgereik word op die handelsfaktuur of ander dokument in verband met die goedere uitgereik, of op ’n vorm wat by reël voorgeskryf mag word. Taal wat gebruik moet word in dokumentêre bewys van oorsprong 5 10 165. (1) Dokumentêre bewys van oorsprong ten opsigte van goedere van Suid- 15 Afrikaanse oorsprong moet in Engels wees. (2) Indien dokumentêre bewys van oorsprong ten opsigte van goedere wat in die Republiek ingevoer is, nie in ’n amptelike landstaal van die Republiek is nie, kan die doeanegesag ’n vertaling versoek van enige onduidelike besonderhede vervat in die dokument, maar mag nie sodanige vertalings oor die algemeen in alle gevalle vereis nie. 20 Deel 4 Reëls van oorsprong Hoofreël vir bepaling van oorsprong van goedere

166. Die land van oorsprong van goedere wat ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek is die land waarin die goedere hul oorsprong soos bepaal ooreenkomstig die reëls van oorsprong bedoel in artikel 167 het. 25 Bepaling van watter reëls van oorsprong van toepassing is 167. (1) Die land waarin goedere wat ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek hul oorsprong het, moet ooreenkomstig die algemene reëls van oorsprong bepaal word, in soverre die algemene reëls van oorsprong ingevolge enige reëls ingevolge artikel 178(b) voorgeskryf op sodanige goedere van toepassing is. (2) Indien daar op voorkeur ’n internasionale handelsooreenkoms aanspraak gemaak word ten opsigte van goedere wat in die Republiek ingevoer is, moet die vraag of daardie goedere hul oorsprong in ’n land het wat ’n party tot die ooreenkoms is en of daardie goedere kragtens daardie ooreenkoms vir voorkeur tariefbehandeling in die Republiek kwalifiseer, beslis word volgens— tariefbehandeling kragtens (a) enige reëls van oorsprong vervat in, of uitgevaardig kragtens, die tersaaklike ooreenkoms; en (b) die algemene reëls van oorsprong, in soverre die algemene reëls van oorsprong op sodanige goedere ingevolge enige reëls ingevolge artikel 178(b) voorgeskryf, van toepassing is. (3) Indien daar op voorkeur tariefbehandeling aanspraak gemaak word ten opsigte van goedere wat uit die Republiek uitgevoer is of gaan word na ’n land wat ’n party tot ’n internasionale handelsooreenkoms is wat voorkeur tariefbehandeling in daardie land verleen aan goedere van Suid-Afrikaanse oorsprong, moet die vraag of daardie goedere hul oorsprong in die Republiek het, beslis word volgens— (a) enige reëls van oorsprong vervat in, of uitgevaardig kragtens, die tersaaklike ooreenkoms; en (b) die algemene reëls van oorsprong, in soverre die algemene reëls van oorsprong op sodanige goedere ingevolge enige reëls ingevolge artikel 178(b) voorgeskryf, van toepassing is.

114. Die woordomskrywing van ‘‘produsent’’ in artikel 1 van die Wet op Doeanebeheer sluit ’n vervaardiger in. 30 35 40 45 50 158 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 158 (4) If preferential tariff treatment is claimed in respect of goods to be exported or exported from the Republic to a country where those goods qualify for preferential tariff treatment under a non-reciprocal generalised system of preferences, the question whether the goods originated in the Republic must be resolved in accordance with— (a) (b) rules of origin made for the implementation of the system by the country which implements the system; and the general rules of origin, to the extent that the general rules of origin are applicable to such goods in terms of any rules prescribed in terms of section 178(b). 5 (5) In the event of any inconsistency between a rule of origin referred to in subsection (2)(a), (3)(a) or (4)(a) and a general rule of origin, the rule of origin referred to in that subsection prevails over the general rule of origin, to the extent of the inconsistency. 10 Publication of certain rules of origin and measures regulating preferences on SARS website

168. The Commissioner may for purposes of section 167 publish on the SARS 15 website— (a) all rules of origin contained in or made under international trade agreements to which the Republic is a party, including— (i) any amendments to those rules; and (ii) (b) all the dates on which those rules or amendments took effect; and legislative and administrative measures regulating a non-reciprocal generalised system of preferences implemented by a country for goods of South African origin imported into that country, submitted to the Commis- sioner by the customs administration of that country, including— (i) any amendments to those measures submitted by that customs adminis- (ii) tration; and the dates on which those measures or amendments took effect, as advised by that customs administration. Part 5 General rules of origin Constituent parts of general rules of origin 169. (1) The general rules of origin consist of— the rules contained in this Part; (a) (b) any other rules of origin as may be prescribed by rule in terms of section 178(a); and any rules of origin made under the WTO Agreement on Rules of Origin. (c) (2) In the event of an inconsistency between rules of origin referred to in subsection (1)(a) or (b) and rules referred to in subsection (1)(c), the rules referred to in subsection (1)(c) prevail. Goods wholly produced in specific country 20 25 30 35 40 170. (1) Where goods imported into or to be exported or exported from the Republic have been wholly produced in a specific country, that country must for purposes of this Act and the Customs Control Act be taken as the country in which those goods originated. (2) The following goods, to the extent not already covered under subsection (1), must 45 be regarded to be wholly produced in a country: (a) Mineral products extracted from the soil of that country, from its territorial waters or from the sea-bed underneath its territorial waters; (b) products extracted from marine soil or subsoil outside that country’s territorial waters, provided that the country has the sole right to exploit that soil or subsoil for those products; 50 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 159 Wet No. 30 van 2014 159 (4) Indien daar op voorkeur tariefbehandeling aanspraak gemaak word ten opsigte van goedere wat uit die Republiek uitgevoer is of gaan word na ’n land waar daardie goedere kragtens ’n nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure vir voorkeur tariefbehandeling kwalifiseer, moet die vraag of die goedere hul oorsprong in die Republiek het, beslis word volgens— (a) die reëls van oorsprong wat vir die toepassing van die stelsel uitgevaardig is 5 deur die land wat die stelsel toepas; en (b) die algemene reëls van oorsprong, in soverre die algemene reëls op sodanige goedere van toepassing is ingevolge enige reëls wat ingevolge artikel 178(b) voorgeskryf word. 10 (5) In die geval van enige teenstrydigheid tussen ’n reël van oorsprong bedoel in subartikel (2)(a), (3)(a) of (4)(a) en ’n algemene reël van oorsprong, geniet die reël van oorsprong bedoel in daardie subartikel in die mate van die teenstrydigheid voorrang bo die algemene reël van oorsprong. Publikasie op SAID webwerf van sekere reëls van oorsprong en maatreëls wat voorkeure reguleer 15 168. (1) Die Kommissaris kan vir doeleindes van artikel 167 die volgende op die SAID webwerf publiseer: (a) Alle reëls van oorsprong vervat in, of uitgevaardig kragtens, internasionale handelsooreenkomste waarby die Republiek ’n party is, met inbegrip van— (i) enige wysigings van daardie reëls; en (ii) die datums waarop daardie reëls of wysigings in werking getree het; en (b) alle wetgewende en administratiewe maatreëls ter regulering van ’n nie- wederkerige algemene stelsel van voorkeure wat toegepas word deur ’n land vir goedere van Suid-Afrikaanse oorsprong in daardie land ingevoer, wat deur die doeaneadministrasie van daardie land aan die Kommissaris verstrek word, met inbegrip van— (i) enige wysigings van daardie maatreëls deur daardie doeane- 20 25 administrasies verstrek; en (ii) die datums waarop daardie maatreëls of wysigings van krag geword het, 30 soos deur daardie doeaneadministrasie aangedui. Deel 5 Algemene reëls van oorsprong Samestellende dele van algemene reëls van oorsprong 169. (1) Die algemene reëls van oorsprong bestaan uit— (a) die reëls in hierdie Deel vervat; (b) enige ander reëls van oorsprong wat ingevolge artikel 178(a) by reël (c) voorgeskryf mag word; en enige reëls van oorsprong wat kragtens die WHO se ‘‘Agreement on Rules of Origin’’ uitgevaardig is. (2) In die geval van ’n teenstrydigheid tussen reëls van oorsprong bedoel in subartikel (1)(a) of (b) en reëls bedoel in subartikel (1)(c), geniet die reëls bedoel in subartikel (1)(c) voorrang. Goedere geheel en al in spesifieke land geproduseer 170. (1) Waar goedere wat ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek geheel en al in ’n bepaalde land geproduseer is, moet daardie land by die toepassing van hierdie Wet en die Wet op Doeanebeheer geag word die land te wees waarin daardie goedere hul oorsprong het. (2) Die volgende goedere moet, in soverre nie alreeds deur subartikel (1) gedek nie, geag word geheel en al in ’n land geproduseer te wees: (a) Minerale produkte uit daardie land se grond of uit daardie land se territoriale waters of uit die seebed onder daardie land se territoriale waters ontgin; (b) produkte uit seegrond of -ondergrond buite daardie land se territoriale waters ontgin, mits daardie land oor die alleenreg beskik om daardie seegrond of -ondergrond vir daardie produkte te ontgin; 35 40 45 50 55 160 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 160 (c) fish or other products of the sea harvested or gathered from the sea by a vessel of that country; (d) products obtained aboard a factory ship of that country solely from products referred to in paragraph (c); (e) live animals born and raised in that country; (f) products obtained from live animals in that country; (g) products obtained from hunting or fishing in that country; (h) (i) fruit or vegetable products harvested or gathered in that country; scrap or waste from production or processing operations in that country, including used articles collected in that country for the recovery of raw materials; or goods produced in that country solely from products referred to in paragraphs (a) to (i). (j) Goods produced in two or more countries 171. (1) Where goods imported into or to be exported or exported from the Republic have been produced in two or more countries, the country in which the last substantial process in the production of the goods has been carried out which gave the goods their essential characteristics or properties, must for purposes of this Act and the Customs Control Act be regarded to be the country in which those goods originated. 5 10 15 (2) For purposes of subsection (1) the following processes may not be taken as 20 constituting the last substantial process in the production of goods: (a) A process which does not contribute, or which does contribute but only to a minor degree, to the essential characteristics or properties of the goods; (b) a process to preserve the goods during transportation or storage; (c) a process to improve the packaging or the marketable quality of the goods or to prepare the goods for transportation, such as breaking bulk, grouping of packages, sorting, grading or repacking; (d) a simple assembly operation; or (e) the mixing of goods of different origin, provided that the characteristics or properties of the resulting product are not essentially different from the characteristics or properties of the goods which have been mixed. Goods partially produced in specific country 172. (1) Goods imported into or to be exported or exported from the Republic that have been partially produced in a specific country must be regarded to have originated in that country if— (a) at (b) (c) least the applicable percentage referred to in subsection (2) of the production cost of those goods is represented by materials produced and labour utilised in that country; the last process in the production of those goods has taken place in that country; and such other processes in the production of those goods as may be prescribed by rule have taken place in that country. 25 30 35 40 (2) The applicable percentage of production cost for purposes of subsection (1)(a) is— (a) the percentage as may be determined in the Customs Tariff in respect of the goods; or 45 (b) 25 per cent, if no percentage is prescribed in terms of paragraph (a). (3) The Commissioner may by rule prescribe the manner in which the production cost of goods must be determined for purposes of subsection (1)(a). Accessories, spare parts and tools 173. (1) When accessories, spare parts or tools for use with a machine, appliance, apparatus or vehicle are imported into or to be exported or exported from the Republic together with the machine, appliance, apparatus or vehicle, the country of origin of the machine, appliance, apparatus or vehicle must for purposes of this Act and the Customs Control Act be regarded to be the country in which those accessories, spare parts or tools originated. 50 55 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 161 Wet No. 30 van 2014 161 (c) vis of ander seeprodukte deur ’n vaartuig van daardie land uit die see ontgin of verkry; (d) produkte wat aan boord van ’n fabrieksvaartuig van daardie land uitsluitlik van produkte bedoel in paragraaf (c) verkry is; lewendige diere in daardie land gebore en grootgemaak; produkte van lewendige diere in daardie land verkry; (e) (f) (g) produkte uit jag of visvang in daardie land verkry; (h) vrugte of groente produkte in daardie land geoes of verkry; (i) uitskot of afval uit produksie- of prosesseringsbedrywighede in daardie land, met inbegrip van gebruikte artikels wat in daardie land met die oog op herwinning van rou materiale versamel is; of goedere uitsluitlik van produkte bedoel in paragrawe (a) tot (i) in daardie land geproduseer. (j) Goedere in twee of meer lande geproduseer 171. (1) Waar goedere wat ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek in twee of meer lande geproduseer is, moet die land waarin die laaste wesenlike proses in die produksie van die goedere plaasgevind het wat aan die goedere hul essensiële eienskappe of kenmerke verleen het, vir doeleindes van hierdie Wet en die Wet op Doeanebeheer geag word die land te wees waarin die goedere hul oorsprong het. (2) By die toepassing van subartikel (1), mag die volgende prosesse nie as die laaste essensiële proses in die produksie van die goedere beskou word nie: (a) (b) (c) ’n Proses wat nie bydra tot die essensiële eienskappe of kenmerke van die goedere nie, of wat wel, maar slegs in ’n geringe mate, daartoe bydra; ’n proses om die goedere gedurende die vervoer of berging daarvan te bewaar; ’n proses om die verpakking of die bemarkbare kwaliteit van die goedere te verbeter of om die goedere vir vervoer gereed te maak, soos om vrag op te breek in kleiner hoeveelhede, verpakkings te groepeer, te sorteer, te gradeer of te herverpak; ’n eenvoudige monteringsaksie; of (d) (e) die vermenging van goedere van verskillende oorsprong, mits die eienskappe of kenmerke van die eindproduk nie wesenlik van die eienskappe of kenmerke van die goedere wat gemeng is, verskil nie. 5 10 15 20 25 30 Goedere gedeeltelik in spesifieke land geproduseer 172. (1) Goedere wat ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek, wat gedeeltelik in ’n spesifieke land geproduseer is, moet geag word hul oorsprong in daardie land te hê indien— 35 (a) minstens die toepaslike persentasie in subartikel (2) bedoel van die produksiekoste van daardie goedere verteenwoordig word deur materiale geproduseer en arbeid aangewend in daardie land; (b) die laaste proses in die produksie van daardie goedere in daardie land 40 plaasgevind het; en (c) dié ander prosesse in die produksie van daardie goedere soos by reël voorgeskryf mag word, in daardie land plaasgevind het. (2) Die toepaslike persentasie van produksiekoste vir doeleindes van subartikel (1)(a) is— (a) die persentasie wat in die Doeanetarief ten opsigte van die goedere bepaal mag word; of (b) 25 persent, indien geen persentasie ingevolge paragraaf (a) voorgeskryf is nie. (3) Die Kommissaris kan by reël die wyse voorskryf waarop die produksiekoste van goedere vir doeleindes van subartikel (1)(a) betaal moet word. Bybehore, onderdele en gereedskap 173. (1) Wanneer bybehore, onderdele of gereedskap vir gebruik met ’n masjien, toestel, apparaat of voertuig saam met die masjien, toestel, apparaat of voertuig ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek, moet die land van oorsprong van die masjien, toestel, apparaat of voertuig vir doeleindes van hierdie Wet en die Wet op Doeanebeheer geag word die land te wees waarin daardie bybehore, onderdele of gereedskap hul oorsprong het. 45 50 55 162 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 162 (2) Subsection (1) applies to accessories, spare parts and tools only if those accessories, spare parts or tools— (a) are normally sold with the machine, appliance, apparatus or vehicle; and (b) correspond, in kind and in quantity, to the normal equipment of machines, appliances, apparatuses or vehicles of that kind. Unassembled or disassembled articles contained in more than one consignment

106. The export procedure applies to— the outright export of goods; the export of goods under— (i) the outbound leg of the temporary export procedure; (ii) the outbound leg of the temporary admission procedure; or (iii) the outward processing procedure; and the export of goods as inward processed compensating products under the inward processing procedure. (c) 5 10 15 20 25 30 35 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 137 Wet No. 30 van 2014 137 (d) die koste van produksie, anders as berekende waardes wat ooreenkomstig artikel 135 bepaal is; (e) die prys van die goedere vir uitvoer na ’n ander land as die Republiek; (f) (g) arbitrêre of fiktiewe waardes. ’n stelsel van minimum doeanewaardes; of 5 (3) Subartikel (2)(a) tot (f) is nie van toepassing nie indien iemand wat die goedere vir binnelandse gebruik of ’n doeaneprosedure moet klaar— (a) versuim om die goedere te klaar of om voldoende inligting op die klaringsbrief te verskaf om die goedere te waardeer; en (b) versuim om te voldoen aan ’n versoek ingevolge artikel 121 om inligting of 10 dokumente te verskaf wat nodig is om die goedere te waardeer. Deel 4 Waardering van spesifieke ingevoerde goedere Waardering van heringevoerde onveranderde goedere onder prosedure vir tydelike uitvoer 15

137. Wanneer goedere onder die prosedure vir tydelike uitvoer in die Republiek ingevoer word as heringevoerde onveranderde goedere, moet die doeanewaarde tydens uitvoer aan die goedere toegeken, as die doeanewaarde van daardie goedere geneem word wanneer dit in die Republiek heringevoer word. Waardering van gebruikte goedere deur individu vir eie gebruik ingevoer 20 138. (1) Goedere, met inbegrip van ’n motorvoertuig, wat deur ’n individu buite die Republiek gebruik is en in die Republiek ingevoer word vir gebruik deur daardie individu in die Republiek, moet vir doeanedoeleindes volgens die terugval metode bedoel in artikel 128(1)(e) waardeer word. (2) (a) Subartikel (1) is nie van toepassing nie op ingevoerde goedere wat ingevolge Deel 4 van Hoofstuk 12 van die Wet op Doeanebeheer geklaar is onder die prosedure vir tydelike toegang op gesag van ’n CPD of ATA carnet wat die waarde van die goedere aandui. (b) In die geval van sodanige goedere moet die waarde op die CPD of ATA carnet aangedui, as die doeanewaarde van die goedere geneem word, tensy die doeanegesag gelas dat die goedere volgens die terugval metode waardeer moet word. Deel 5 Waardering van goedere wat uitgevoer is of gaan word Waarderingsmetode 139. (1) Wanneer goedere uit die Republiek onder die uitvoerprosedure uitgevoer word,106 moet die prys van die goedere vry aan boord die vaartuig, vliegtuig, spoorwegwa of voertuig by die plek van uitgang waarvandaan die goedere uitgevoer sal word, vir doeleindes van hierdie Wet as die doeanewaarde van die goedere geneem word. (2) Indien daar nie so ’n vry aan boord prys is nie, is die doeanewaarde van die goedere die waarde wat dit sou wees as die goedere teen ’n vry aan boord prys verkoop is. (3) Indien iemand wat goedere vir uitvoer onder die uitvoerprosedure klaar vir enige verdere gelde aanspreeklik word betreffende die laai van die goedere op ’n vaartuig,

106. Die uitvoerprosedure is van toepassing op— (a) die regstreekse uitvoer van goedere; (b) die uitvoer van goedere onder— (i) die uitwaartse fase van die prosedure vir tydelike uitvoer; (ii) die uitwaartse fase van die prosedure vir tydelike toelating; of (iii) die prosedure vir uitwaartse prosessering; en (c) die uitvoer van goedere as inwaarts geprosesseerde kompenserende produkte onder die prosedure vir inwaartse prosessering. 25 30 35 40 138 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 138 railway carriage or vehicle, that person must promptly amend the clearance declaration in accordance with section 174 of the Customs Control Act. (4) When goods cleared under the stores procedure are to be exported from the Republic under that procedure, the price of the goods free on board the vessel, aircraft or railway carriage at the place of exit from where the goods are to be exported must for purposes of this Act be taken as the customs value of the goods. (5) The railway terminal where goods referred to in subsection (1) or (4) were loaded on board a railway carriage must for purposes of those subsections be regarded to be the place of exit from where the goods are to be exported. 5 Valuation of accompanied and unaccompanied baggage of person leaving Republic 10 140. (1) To the extent that section 139 cannot be applied to dutiable items in the accompanied or unaccompanied baggage of a person leaving the Republic, the customs value of those items must be determined in accordance with any method that may render a reasonable valuation of those items, subject to subsection (2). (2) No value determination in terms of subsection (1) may be based on arbitrary or 15 fictitious values. (3) Subsection (2) does not apply if the person concerned fails— to provide sufficient information for valuing the goods; or to comply with a request in terms of section 121 to provide information or documents necessary for valuing the goods. (a) (b) 20 Part 6 Currency conversion Customs value to be expressed in South African Rand 141. (1) The customs value of goods must for purposes of this Act be expressed in South African Rand. (2) If any payment made or to be made in connection with goods or any other amount taken or to be taken into account in determining the customs value of goods is expressed in a foreign currency, that payment or other amount must be converted into South African Rand in accordance with this Part. Publication of currency conversion rate for major currencies 25 30 142. (1) The Commissioner must for purposes of this Act publish on the SARS website in respect of each Wednesday the selling and buying rates of each of the major currencies for conversion into South African Rand, as provided to the Commissioner by the Reserve Bank for that Wednesday. (2) Subsection (1) does not apply if a Wednesday falls on a public holiday. 35 Conversion rate for published currencies 143. (1) If any payment made or to be made in connection with any specific goods cleared for home use or a customs procedure, or if any other amount taken or to be taken into account in determining the customs value of those goods, is expressed in a foreign currency published in terms of section 142, the customs authority must, for the purpose of valuing those goods in South African Rand, use the conversion rate applicable for that currency in terms of subsection (2). (2) The conversion rate for a foreign currency as published in respect of that currency for a Wednesday in terms of section 142 must be used as the rate for converting the relevant currency into South African Rand if the date of clearance of those goods falls within any of the following periods: 40 45 (a) the week commencing the following Wednesday; STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 139 Wet No. 30 van 2014 139 vliegtuig, spoorwegwa of voertuig, moet so iemand onverwyld die klaringsbrief ooreenkomstig artikel 174 van die Wet op Doeanebeheer wysig. (4) Wanneer goedere geklaar kragtens die voorradeprosedure onder daardie prosedure uit die Republiek uitgevoer word, moet die prys van die goedere vry aan boord die vaartuig, vliegtuig, spoorwegwa of voertuig by die plek van uitgang waarvandaan die goedere uitgevoer sal word, vir doeleindes van hierdie Wet as die doeanewaarde van die goedere geneem word. (5) Die spoorwegterminaal waar die goedere bedoel in subartikel (1) of (4) aan boord ’n spoorwegwa gelaai word, moet vir doeleindes van daardie subartikels geag word die plek van uitgang te wees waarvandaan die goedere uitgevoer word. Waardering van vergeselde en onvergeselde bagasie van persoon wat Republiek verlaat 140. (1) In soverre artikel 139 nie toegepas kan word op belasbare items in die vergeselde en onvergeselde bagasie van iemand wat die Republiek verlaat nie, moet die doeanewaarde van daardie items bepaal word volgens enige metode wat ’n redelike waardering van daardie items mag oplewer, behoudens subartikel (2). (2) ’n Waardebepaling ingevolge subartikel (1) mag nie op arbitrêre of fiktiewe waardes gebaseer word nie. 5 10 15 (3) Subartikel (2) is nie van toepassing nie indien die betrokke persoon versuim— (a) om voldoende inligting te verskaf om die waarde van die goedere te kan 20 bepaal; of (b) om te voldoen aan ’n versoek ingevolge artikel 121 om inligting of dokumente te verskaf wat nodig is om die waarde van die goedere te bepaal. Deel 6 Valutaomskakeling Doeanewaarde uitgedruk te word in Suid-Afrikaanse Rand 141. (1) Die doeanewaarde van goedere moet vir doeleindes van hierdie Wet in Suid-Afrikaanse Rand uitgedruk word. (2) Indien enige betaling wat in verband met goedere gemaak is of moet word of enige ander bedrag wat by die bepaling van die doeanewaarde van goedere in ag geneem is of moet word, in ’n buitelandse geldeenheid uitgedruk is, moet daardie betaling of ander bedrag ooreenkomstig hierdie Deel tot Suid-Afrikaanse Rand omgeskakel word. Publikasie van valutaomskakelingskoers vir hoofgeldeenhede 142. (1) Die Kommissaris moet vir doeleindes van hierdie Wet ten opsigte van elke Woensdag die verkoop- en koopkoerse van elk van die hoofgeldeenhede vir omskakeling tot Suid-Afrikaanse Rand, soos deur die Reserwebank aan die Kommissaris verskaf, op die SAID webwerf publiseer. (2) Subartikel (1) is nie van toepassing indien ’n Woensdag op ’n openbare vakansiedag val nie. Omskakelingskoers vir gepubliseerde geldeenhede 143. (1) Indien enige betaling wat in verband met enige spesifieke goedere geklaar vir binnelandse gebruik of ’n doeaneprosedure gemaak is of moet word, of enige ander bedrag wat by die bepaling van die doeanewaarde van daardie goedere in ag geneem is of moet word, in ’n buitelandse geldeenheid uitgedruk is wat ingevolge artikel 142 gepubliseer is, moet die doeanegesag, ten einde daardie goedere in Suid-Afrikaanse Rand te waardeer, die omskakelingskoers gebruik wat ingevolge subartikel (2) vir daardie geldeenheid geld. (2) Die omskakelingskoers vir ’n buitelandse geldeenheid soos ingevolge artikel 142 ten opsigte van daardie geldeenheid vir ’n Woensdag gepubliseer, moet as die koers vir omskakeling van die betrokke geldeenheid tot Suid-Afrikaanse Rand gebruik word indien die datum van klaring van daardie goedere binne enige van die volgende tydperke val: (a) die week wat op die daaropvolgende Woensdag begin; 25 30 35 40 45 50 140 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 140 (b) (c) if that following Wednesday is a public holiday, the two week period commencing that Wednesday; or if that following Wednesday is a public holiday and also the last Wednesday of a calendar year, the three week period commencing that Wednesday. Conversion rate for currency not published 144. (1) If any payment made or to be made in connection with any specific goods cleared for home use or a customs procedure, or any other amount taken or to be taken into account in determining the customs value of those goods, is expressed in a foreign currency not published in terms of section 142, the customs authority must for the purpose of valuing those goods in South African Rand, and on request by the person submitting the clearance declaration in respect of the goods, determine and use the rate which applied on the day before the date of clearance of those goods for converting that foreign currency into South African Rand. (2) When determining a conversion rate in terms of subsection (1), the customs authority must take into account the average selling and buying rates of that foreign currency for conversion into South African Rand as quoted for that day by at least two major banks operating in the Republic. Use of forward exchange contract

174. Unassembled or disassembled articles imported from the same country into, or to be exported or exported from the Republic in more than one consignment when it is not feasible, for transport or production reasons, to import or export it in a single consignment, may, if the person clearing the articles so requests, be treated as one article for the purpose of determining the country in which the articles originated. Packaging 175. (1) If packaged goods are imported into or to be exported or exported from the Republic, the packaging in which the goods are contained must be regarded to have been produced in the country of origin of the goods. (2) Subsection (1) does not apply to packaging in respect of which a duty is payable separate from the goods contained in the packaging. (3) If packaging in which goods are contained is regarded to have the same origin as the goods, the value of the packaging may for the purposes of section 172 be taken into account in determining the production cost of the goods, but only if the goods are ordinarily sold by retail in such packaging. Energy, plant, machinery and tools used in production of goods

176. When determining the origin of goods, no account may be taken of the origin of any energy, plant, machinery or tools used in the production of the goods. Part 6 Other matters 5 10 15 20 25 Publication of determination

145. Where an importer has negotiated a fixed conversion rate with a financial institution and a forward exchange contract has been concluded, this rate will apply to all transactions which fall within the negotiated time period, provided that the invoice reflects the number and the date of the contract as well as the rate used. Fixed rate of exchange between related parties not acceptable

146. The conversion of foreign currency into South African Rand, at fixed contract rates of exchange, negotiated between sellers and buyers related within the meaning of section 130 may not be accepted unless it is proved that the relationship did not affect the rate fixed in terms of the contract. Part 7 Other matters Goods exported to Republic through other country

177. The Commissioner may make public particulars of any determination or re-determination in such a manner and containing such information as the Commis- sioner may determine, subject to section 21 of the Customs Control Act. 30 Rules to facilitate application of this Chapter

178. The Commissioner may in terms of section 224 make rules to facilitate the implementation of this Chapter and any applicable international trade agreement, including rules prescribing— (a) rules of origin establishing— (i) norms and standards, and procedures, for determining— (aa) the origin of goods imported into or to be exported or exported from the Republic; (bb) when goods to be exported or exported from the Republic qualify as goods originating in the Republic; (cc) when goods must be regarded to be wholly produced in a single country or produced in more than one country; and (dd) what processes qualify as the last substantial process in the production of goods, in the case of goods produced in more than one country; and 35 40 45 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 163 Wet No. 30 van 2014 163 (2) Subartikel (1) is van toepassing op bybehore, onderdele en gereedskap slegs indien daardie bybehore, onderdele of gereedskap— (a) normaalweg saam met die masjien, toestel, apparaat of voertuig verkoop word; en (b) wat soort en hoeveelheid betref, met die normale toerusting vir masjiene, 5 toestelle, apparate of voertuie van daardie soort ooreenstem. Ongemonteerde of uitmekaargehaalde artikels in meer as een besending

174. Ongemonteerde of uitmekaargehaalde artikels wat in meer as een besending van dieselfde land af ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek wanneer dit om vervoer- of produksieredes nie prakties uitvoerbaar is om dit in ’n enkele besending in of uit te voer nie, kan, indien die persoon wat die artikels klaar dit versoek, vir doeleindes van die bepaling van die land waarin die artikels hulle oorsprong het as ’n enkele artikel beskou word. Verpakkingsmateriaal 175. (1) Indien verpakte goedere ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek, moet die verpakkingsmateriaal waarin die goedere verpak is, geag word in die land van oorsprong van die goedere geproduseer te wees. (2) Subartikel (1) is nie van toepassing nie op verpakkingsmateriaal ten opsigte waarvan daar ’n reg betaalbaar is afsonderlik van die goedere wat in die verpak- kingsmateriaal verpak is. (3) Indien verpakkingsmateriaal waarin goedere verpak is, geag word dieselfde oorsprong as die goedere te hê, kan die waarde van die verpakkingsmateriaal vir doeleindes van artikel 172 in ag geneem word by die bepaling van die produksiekoste van die goedere, maar slegs indien die goedere gewoonlik in die kleinhandel in sodanige verpakkingsmateriaal verkoop word. Energie, aanleg, masjinerie en gereedskap gebruik in produksie van goedere

176. Wanneer die oorsprong van goedere bepaal word, mag die oorsprong van enige energie, aanleg, masjinerie of gereedskap gebruik in die produksie van die goedere nie in aanmerking geneem word nie. Deel 6 Ander aangeleenthede 10 15 20 25 30 Publikasie van bepalings

177. Die Kommissaris kan besonderhede van enige bepaling of herbepaling bekend maak op ’n wyse en met insluiting van sodanige inligting as wat die Kommissaris behoudens artikel 21 van die Wet op Doeanebeheer mag bepaal. 35 Reëls ter fasilitering van hierdie Hoofstuk

178. Die Kommissaris kan ingevolge artikel 224 reëls uitvaardig om die imple- mentering van hierdie Hoofstuk en enige tersaaklike internasionale handelsooreenkoms te fasiliteer, met inbegrip van reëls wat voorskryf— (a) reëls van oorsprong— (i) wat norme en standaarde, en prosedures, daarstel vir die bepaling van— (aa) die oorsprong van goedere wat ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek; (bb) wanneer goedere wat uit die Republiek uitgevoer is of gaan word, kwalifiseer as goedere wat hul oorsprong in die Republiek het; (cc) wanneer goedere geag moet word geheel en al in een land, of in meer as een land, geproduseer te wees; en (dd) watter prosesse as die laaste essensiële proses in die produksie van goedere kwalifiseer, in die geval van goedere wat in meer as een land geproduseer is; en 40 45 50 164 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 164 (b) (ii) the form and format and contents of documentary evidence of origin; and the circumstances in, and the purposes for, which the general rules of origin must be applied or not be applied to goods imported into or to be exported or exported from the Republic. Offences in terms of this Chapter 179. (1) A person clearing goods is guilty of an offence if that person— fails to comply with section 152(1) or (5); (a) (b) makes an origin self-determination which that person knows is not true or (c) could not reasonably have believed to be true; or in making an origin self-determination— (i) uses false or misleading information with the intention to mislead; or (ii) omits to use accurate information with the intention to mislead. (2) A person is guilty of an offence if that person fails to comply with a request issued by the customs authority to that person in terms of section 162(1). (3) A person who issued or who submits to the customs authority documentary evidence of origin in relation to any goods imported or to be exported or exported from the Republic is guilty of an offence if that document— (a) contains a false statement or incorrect information which that person knows is (b) not true or could not reasonably have believed to be true; states, or omits to state, information which is stated or omitted with the intention to mislead; (c) omits to state information or states incorrect information which that person if stated or stated knows or reasonably ought correctly— (i) have caused the goods to which the document relates to be subject to a to have known would, 5 10 15 20 25 duty or to a higher amount of duty; or (ii) have disqualified the goods from a rebate, refund, drawback or other entitlement in terms of this Act; or (d) was issued to conceal the true origin of the goods. (4) An offence referred to in subsection (1)(b) or (c)(i) or (ii) or (2) is a Category 1 30 offence. CHAPTER 9 PREFERENTIAL TARIFF TREATMENT Purpose of this Chapter

147. For the purpose of this Chapter goods which are exported to the Republic from any country but pass in transit through another country must, subject to any conditions and requirements as may be prescribed by rule, be regarded to be exported directly to the Republic from the first-mentioned country. Publication of value determination and re-determination

148. The Commissioner may make public particulars of any value determination or re-determination in such a manner and containing such information as the Commis- sioner may determine. Rules to facilitate application of this Chapter 5 10 15 20 25 30 35

149. The Commissioner may in terms of section 224 make rules to facilitate the 40 implementation of this Chapter. STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 141 Wet No. 30 van 2014 141 (b) (c) indien daardie daaropvolgende Woensdag ’n openbare vakansiedag is, die tydperk van twee weke wat op daardie Woensdag begin; of indien daardie daaropvolgende Woensdag ’n openbare vakansiedag en ook die laaste Woensdag van ’n kalenderjaar is, die tydperk van drie weke wat op daardie Woensdag begin. Omskakelingskoerse vir geldeenhede nie gepubliseer nie 144. (1) Indien enige betaling wat in verband met enige spesifieke goedere geklaar vir binnelandse gebruik of ’n doeaneprosedure gemaak is of moet word, of enige bedrag wat by die bepaling van die doeanewaarde van daardie goedere in ag geneem is of moet word, in ’n buitelandse geldeenheid uitgedruk is wat nie ingevolge artikel 142 gepubliseer is nie, moet die doeanegesag ten einde daardie goedere in Suid-Afrikaanse Rand te waardeer, en op versoek van die persoon wat die klaringsbrief ten opsigte van die goedere ingedien het, die koers bepaal en gebruik wat op die dag voor die datum van klaring van daardie goedere gegeld het vir die omskakeling van daardie buitelandse geldeenheid tot Suid-Afrikaanse Rand. (2) By die bepaling van ’n omskakelingskoers ingevolge subartikel (1), moet die doeanegesag in ag neem die gemiddelde verkoop- en koopkoerse van daardie buitelandse geldeenheid vir omskakeling tot Suid-Afrikaanse Rand, soos vir daardie dag gekwoteer deur ten minste twee van die belangrikste banke wat in die Republiek besigheid bedryf. Gebruik van vooruit-wisselkoerskontrak

145. Waar ’n invoerder met ’n finansiële instelling op ’n vasgestelde omskakelings- koers ooreengekom het en ’n vooruit-wisselkoerskontrak aangegaan het, geld hierdie koers vir alle transaksies wat binne die ooreengekome tydperk val, mits die nommer en datum van die kontrak asook die koers wat gebruik word op die faktuur aangedui word. Vaste wisselkoers tussen verwante partye nie aanvaarbaar nie

146. Die omskakeling van buitelandse geldeenhede tot Suid-Afrikaanse Rand teen vaste gekontrakteerde wisselkoerse wat onderhandel is tussen verkopers en kopers wat ooreenkomstig die bedoeling van artikel 130 verwant is, mag nie aanvaar word nie tensy daar bewys word dat die verwantskap nie die koers geraak het wat ingevolge die kontrak vasgestel is nie. 5 10 15 20 25 30 Deel 7 Ander aangeleenthede Goedere uitgevoer na Republiek deur ander land

147. Vir doeleindes van hierdie Hoofstuk moet goedere wat vanaf enige land na die Republiek uitgevoer word, maar in transito deur ’n ander land beweeg, geag word, behoudens enige voorwaardes en vereistes wat by reël voorgeskryf mag word, regstreeks vanaf eersgenoemde land na die Republiek uitgevoer te gewees het. 35 Publikasie van waardebepaling en -herbepaling

148. Die Kommissaris kan besonderhede van enige waardebepaling of -herbepaling op só ’n wyse en met insluiting van sodanige inligting bekend maak as wat die Kommissaris mag bepaal. 40 Reëls ter fasilitering van hierdie Hoofstuk

149. Die Kommissaris kan ingevolge artikel 224 reëls uitvaardig om die toepassing van hierdie Hoofstuk te fasiliteer. 45 142 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 Offences in terms of this Chapter 142 150. (1) A person clearing goods is guilty of an offence if that person— fails to comply with section 116(1) or (5) or 139(3); (a) (b) makes a value self-determination which that person knows is not true or could (c) not reasonably have believed to be true; or in making a value self-determination— (i) uses false or misleading information with the intention to mislead; or (ii) omits to use accurate information with the intention to mislead. (2) A person is guilty of an offence if that person fails to comply with a request issued by the customs authority to that person in terms of section 121. (3) An offence referred to in subsection (1)(b) or (c)(i) or (ii) is a Category 1 offence. CHAPTER 8 ORIGIN Part 1 Introductory provisions Purpose and application of this Chapter 151. (1) The purpose of this Chapter is— (a) (b) to provide for the determination of the origin of all goods imported into or to be exported or exported from the Republic; and to provide for the establishment or recognition, as may be appropriate, and the application, of— (i) general rules of origin for determining the origin of all goods imported (ii) (iii) into or to be exported or exported from the Republic; rules of origin for determining the origin of goods imported into or to be exported or exported from the Republic when such determination is necessary for purposes of preferential tariff treatment claims under an international trade agreement; and rules of origin for determining the origin of goods to be exported or exported from the Republic to a country implementing a non-reciprocal generalised system of preferences for goods of South African origin when such determination is necessary for purposes of preferential tariff treatment claims under that system of preferences. (2) This Chapter applies to all goods imported into or destined for export from the Republic, whether dutiable or not. Part 2 Origin self-determination, determination and re-determination Origin self-determination of goods when goods are cleared 5 10 15 20 25 30 35 152. (1) A person clearing goods107 for home use or a customs procedure must— (a) make a self-determination— (i) of the origin of the goods in accordance with the general rules of origin, 40 (ii) irrespective of whether duty is payable on the goods; and if preferential tariff treatment under an international trade agreement or a non-reciprocal generalised system of preferences is claimed in respect of those goods, also of the origin of those goods in accordance with the rules of origin as may be applicable in terms of section 167(2), (3) or (4); and 45

107. See section 166 of the Customs Control Act. STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 143 Wet No. 30 van 2014 Misdrywe ingevolge hierdie Hoofstuk 143 150. (1) Iemand wat goedere klaar, is aan ’n misdryf skuldig indien so iemand— (a) versuim om aan artikel 116(1) of (5) of 139(3) te voldoen; (b) ’n waarde self-bepaling doen wat so iemand weet nie waar is nie of nie redelikerwys as waar kon beskou het nie; of tydens die doen van ’n waarde self-bepaling— (i) vals of misleidende inligting gebruik met die doel om te mislei; of (ii) versuim om akkurate inligting te gebruik met die doel om te mislei. (c) 5 (2) Iemand is aan ’n misdryf skuldig indien so iemand versuim om te voldoen aan ’n versoek ingevolge artikel 121 deur die doeanegesag aan so iemand uitgereik. 10 (3) ’n Misdryf bedoel in subartikel (1)(b) of (c)(i) of (ii) is ’n Kategorie 1 misdryf. HOOFSTUK 8 OORSPRONG Deel 1 Inleidende bepalings Doel en toepassing van hierdie Hoofstuk 151. (1) Die doel van hierdie Hoofstuk is— (a) om voorsiening te maak vir die bepaling van die oorsprong van alle goedere wat ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek; en (b) om voorsiening te maak vir die daarstelling of erkenning, na gelang van die (ii) geval, en die toepassing, van— (i) algemene reëls van oorsprong vir die bepaling van die oorsprong van alle goedere wat ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek; reëls van oorsprong vir die bepaling van die oorsprong van goedere wat ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek wanneer so ’n bepaling vir doeleindes van aansprake op voorkeur tariefbehandeling kragtens ’n internasionale handelsooreenkoms nodig is; en reëls van oorsprong vir die bepaling van die oorsprong van goedere wat uit die Republiek uitgevoer is of gaan word na ’n land wat ’n nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure ten opsigte van produkte van Suid-Afrikaanse oorsprong toepas, wanneer so ’n bepaling vir doeleindes van aansprake op voorkeur tariefbehandeling kragtens daardie stelsel van voorkeure nodig is. (iii) 15 20 25 30 (2) Hierdie Hoofstuk is van toepassing op alle goedere wat ingevoer is in, of bestem 35 is vir uitvoer uit, die Republiek ongeag of die goedere belasbaar is of nie. Deel 2 Oorsprong self-bepaling, -bepaling en -herbepaling Oorsprong self-bepaling van goedere tydens klaring 152. (1) Iemand wat goedere klaar107 vir binnelandse gebruik of ’n doeaneprosedure 40 moet— (a) ’n self-bepaling doen— (i) van die oorsprong van die goedere ooreenkomstig die algemene reëls van (ii) oorsprong, ongeag of reg op die goedere betaalbaar is of nie; en indien daar ten opsigte van die goedere op voorkeur tariefbehandeling kragtens ’n internasionale handelsooreenkoms of ’n nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure aanspraak gemaak word, ook van die oorsprong van die goedere ooreenkomstig die reëls van oorsprong wat ingevolge artikel 167(2), (3) of (4) van toepassing mag wees; en 45

107. Kyk artikel 166 van die Wet op Doeanebeheer. 144 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 144 (b) state on the clearance declaration the origin of the goods determined in terms of paragraph (a)(i) and, if paragraph (a)(ii) applies, also the origin of those goods determined in terms of paragraph (a)(ii). (2) (a) If in the case of subsection (1)(a)(ii) the origin of goods is to be determined in accordance with any procedures or other requirements in terms of the applicable international trade agreement or non-reciprocal generalised system of preferences, the clearance declaration of the goods must be accompanied by such documentary evidence of origin as may be required— (i) in terms of that international trade agreement or non-reciprocal generalised system of preferences; or (ii) by the customs authority. (b) Paragraph (a) does not apply if the relevant international trade agreement or non-reciprocal generalised system of preferences exempts the goods from the submission of documentary evidence of origin. 5 10 (3) An origin self-determination of goods in terms of subsection (1)(a)(i) or (ii) must 15 be consistent with— (a) any relevant origin determination or re-determination that may be applicable to those goods in terms of section 158(1)(b) or (5)(b) or 159(1)(b) or (5)(b); or (b) any relevant advance origin ruling that may be applicable to those goods. (4) (a) An origin self-determination in terms of subsection (1)(a)(i) must be applied in relation to the goods in respect of which it was made unless replaced by an origin determination in terms of section 153 read with section 158 or 159 where applicable. (b) An origin self-determination in terms of subsection (1)(a)(ii) must be applied in relation to the goods in respect of which it was made unless— (i) (ii) rejected by the customs authority; or replaced by an origin determination in terms of section 153 read with section 158 or 159 where applicable. (5) A person clearing goods must on discovery of any inaccuracy in an origin self-determination made in respect of the goods, promptly notify the customs authority of the inaccuracy. (6) This section does not apply to— (a) accompanied or unaccompanied baggage other than commercial goods; (b) international postal articles cleared in accordance with the simplified clearance process contemplated in section 493(2) of the Customs Control Act; or any other goods— (i) excluded by rule from origin self-determination; or (ii) exempted by the customs authority in a specific case from origin (c) self-determination. Origin determination by customs authority 153. (1) The customs authority may at any time, subject to section 156, make a determination of the origin of goods imported into or to be exported or exported from the Republic in accordance with— (a) (b) (c) trade agreement, the general rules of origin; the rules of origin applicable in terms of section 167(2) or (3) to an international tariff treatment under that international trade agreement is claimed in respect of the goods; or the rules of origin applicable in terms of section 167(4) to a non-reciprocal generalised system of preferences implemented by a country, if preferential tariff treatment under that system of preferences is claimed in respect of goods to be exported or exported to that country. if preferential (2) (a) An origin determination of goods in terms of subsection (1) must be consistent with any relevant advance origin ruling that may be applicable to those goods. (b) An origin determination of goods in terms of subsection (1)(b) or (c) is subject to compliance with any procedures contained in or applicable to the relevant international trade agreement or non-reciprocal generalised system of preferences. 20 25 30 35 40 45 50 55 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 145 Wet No. 30 van 2014 145 (b) op die klaringsbrief die oorsprong aandui van die goedere ingevolge paragraaf (a)(i) bepaal, en indien paragraaf (a)(ii) van toepassing is, ook die oorsprong van daardie goedere ingevolge paragraaf (a)(ii) bepaal. (2) (a) Indien in die geval van subartikel (1)(a)(ii) die oorsprong van goedere volgens enige prosedures of ander vereistes ingevolge die tersaaklike internasionale handelsooreenkoms of nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure bepaal moet word, moet die klaringsbrief vergesel gaan van dié dokumentêre bewys van oorsprong wat vereis mag word— 5 (i) ingevolge daardie internasionale handelsooreenkoms of nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure; of 10 (ii) deur die doeanegesag. (b) Paragraaf (a) is nie van toepassing nie indien die tersaaklike internasionale handelsooreenkoms of nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure die goedere van die voorlegging van dokumentêre bewys van oorsprong onthef. (3) ’n Oorsprong self-bepaling van goedere ingevolge subartikel (1)(a)(i) of (ii) moet 15 bestaanbaar wees met— (a) enige tersaaklike oorsprongbepaling of -herbepaling wat ingevolge artikel 158(1)(b) of (5)(b) of 159(1)(b) of (5)(b) vir daardie goedere mag geld; of (b) enige tersaaklike vooruit-oorsprongbeslissing wat vir daardie goedere mag geld. 20 (4) (a) ’n Oorsprong self-bepaling ingevolge subartikel (1)(a)(i), moet toegepas word met betrekking tot die goedere ten opsigte waarvan dit gedoen is tensy dit vervang word deur ’n oorsprongbepaling ingevolge artikel 153, saamgelees, waar toepaslik, met artikel 158 of 159. (b) ’n Oorsprong self-bepaling ingevolge subartikel (1)(a)(ii) moet toegepas word 25 met betrekking tot die goedere ten opsigte waarvan dit gedoen is tensy dit— (i) deur die doeanegesag verwerp word; of (ii) vervang word deur ’n oorsprongbepaling ingevolge artikel 153, saamgelees, waar toepaslik, met artikel 158 of 159. (5) Iemand wat goedere klaar, moet wanneer daardie persoon bewus word van enige onakkuraatheid in ’n self-bepaling ten opsigte van die goedere gedoen, die doeanegesag onverwyld van die onakkuraatheid in kennis stel. (6) Hierdie artikel is nie van toepassing nie op— (a) vergeselde of onvergeselde bagasie anders as kommersiële goedere; (b) internasionale posstukke geklaar ooreenkomstig die verkorte klaringsproses beoog in artikel 493(2) van die Wet op Doeanebeheer; of enige ander goedere— (i) by reël van oorsprong self-bepaling uitgesluit; of (ii) van oorsprong self-bepaling deur die doeanegesag in ’n bepaalde geval (c) onthef. Oorsprongbepaling deur doeanegesag 153. (1) Die doeanegesag kan te eniger tyd, behoudens artikel 156, ’n bepaling doen van die oorsprong van goedere wat ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek ooreenkomstig— (a) die algemene reëls van oorsprong; (b) die reëls van oorsprong wat (3) op ’n internasionale handelsooreenkoms van toepassing is, indien daar ten opsigte van die goedere op voorkeur tariefbehandeling kragtens daardie internasio- nale handelsooreenkoms aanspraak gemaak word; of ingevolge artikel 167(2) of (c) die reëls van oorsprong wat ingevolge artikel 167(4) van toepassing is op ’n nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure wat deur ’n land toegepas word, indien daar ten opsigte van goedere wat na daardie land uitgevoer is of gaan word op voorkeur tariefbehandeling aanspraak gemaak word. (2) (a) ’n Oorsprongbepaling van goedere ingevolge subartikel (1), moet bestaanbaar wees met enige tersaaklike vooruit-oorsprongbeslissing wat vir daardie goedere mag geld. (b) ’n Oorsprongbepaling van goedere ingevolge subartikel (1)(b) of (c) is onderworpe aan voldoening aan enige prosedures vervat in of van toepassing op die tersaaklike internasionale handelsooreenkoms of nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure. 30 35 40 45 50 55 60 146 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 (3) An origin determination in terms of subsection (1) may be made in respect of 146 goods irrespective of whether or not— (a) the goods— (i) have been cleared;108 (ii) have been released; (iii) are dutiable; or (iv) are still subject to customs control; 5 (b) an origin self-determination has been made in respect of the goods; or (c) an amount of duty has been paid on the goods. (4) The customs authority must give notice of any origin determination in terms of 10 subsection (1) to the person clearing the goods. (5) An origin determination of goods in terms of subsection (1) replaces the corresponding origin self-determination applicable to the goods in terms of section 152. Re-determination of previous origin determination or re-determination 154. (1) The customs authority may at any time, subject to section 156— 15 (a) (b) re-determine any origin determination of goods as determined by it in terms of section 153; or re-determine any previous origin re-determination of goods made by it in terms of paragraph (a). (2) More than one origin re-determination of goods may, as necessary, be made in 20 terms of subsection (1)(b). (3) An origin re-determination of goods in terms of subsection (1) must be consistent with any relevant advance origin ruling that may be applicable to those goods. (4) An origin re-determination in terms of subsection (1) may be made in respect of goods irrespective of whether or not— (a) the goods— (i) have been cleared; (ii) have been released; (iii) are dutiable; or (iv) are still subject to customs control; or (b) an amount of duty has been paid on the goods. (5) The customs authority must give notice of any origin re-determination in terms of subsection (1) to the person clearing the goods. (6) An origin re-determination replaces the previous corresponding origin determi- nation or origin re-determination applicable to the goods. Correction of origin determination or re-determination 155. (1) On discovery of an error in an origin determination or re-determination made in respect of any goods which does not affect the origin ascribed to the goods in the determination or re-determination, the customs authority may correct109 the error by notice to the person clearing the goods. (2) There are no time limits as to when a correction may be made in terms of subsection (1). Time limits on origin determination and re-determination 25 30 35 40 156. (1) There are no time limits as to when an origin determination or re-determination of goods may be made, but no origin determination or re-determination 45

108. Neither clearance nor an origin self-determination is a precondition for an origin determination in terms of section 153. An origin determination may sometimes be made in the absence of a preceding clearance or origin self-determination, e.g. where non-cleared goods are in terms of the Customs Control Act regarded to be cleared for home use.

109. An origin error in an origin determination or re-determination of goods cannot be corrected by a correction notice but only by a superseding origin re-determination. See also definition of‘‘correction’’ in section 1. STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 147 Wet No. 30 van 2014 147 (3) ’n Oorsprongbepaling ingevolge subartikel (1) kan ten opsigte van goedere gedoen word ongeag of— (a) die goedere— (i) geklaar is of nie;108 (ii) vrygestel is of nie; (iii) belasbaar is of nie; of (iv) steeds aan doeanebeheer onderworpe is of nie; (b) daar ’n oorsprong self-bepaling ten opsigte van die goedere gedoen is of nie; of (c) daar ’n bedrag van reg op die goedere betaal is of nie. (4) Die doeanegesag moet aan die persoon wat die goedere klaar, kennis van enige oorsprongbepaling ingevolge subartikel (1) gee. (5) ’n Oorsprongbepaling van goedere ingevolge subartikel (1), vervang die ooreenstemmende oorsprong self-bepaling wat ingevolge artikel 152 vir die goedere geld. Herbepaling van vorige oorsprongbepaling of -herbepaling 5 10 15 154. (1) Die doeanegesag kan te eniger tyd, behoudens artikel 156— (a) enige oorsprongbepaling van goedere deur die doeanegesag ingevolge artikel 153 bepaal, herbepaal; of (b) enige vorige oorsprongherbepaling van goedere soos ingevolge paragraaf (a) 20 deur die doeanegesag bepaal, herbepaal. (2) Meer as een oorsprongherbepaling van goedere kan, soos nodig, ingevolge subartikel (1)(b) gedoen word. (3) ’n Oorsprongherbepaling van goedere ingevolge subartikel (1) moet bestaanbaar wees met enige tersaaklike vooruit-oorsprongbeslissing wat op daardie goedere van toepassing mag wees. (4) ’n Oorsprongherbepaling ingevolge subartikel (1) kan ten opsigte van goedere gedoen word ongeag of— (a) die goedere— (i) geklaar is of nie; (ii) vrygestel is of nie; (iii) belasbaar is of nie; of (iv) steeds aan doeanebeheer onderworpe is of nie; of 25 30 (b) daar ’n bedrag van reg ten opsigte van die goedere betaal is of nie. (5) Die doeanegesag moet aan die persoon wat die goedere klaar, kennis van enige 35 oorsprongherbepaling ingevolge subartikel (1) gee. (6) ’n Oorsprongherbepaling van goedere ingevolge subartikel (1), vervang die ooreenstemmende oorsprongbepaling of oorsprongherbepaling wat vir die goedere geld. Regstelling van oorsprongbepalings of -herbepalings 40 155. (1) Wanneer daar in ’n oorsprongbepaling of -herbepaling ten opsigte van goedere gedoen ’n fout ontdek word wat nie die oorsprong raak wat in die bepaling of herbepaling aan die goedere toegeken is nie, kan die doeanegesag die fout by kennisgewing aan die persoon wat die goedere klaar, regstel.109 (2) Daar is geen tydsbeperking wat betref wanneer ’n regstelling ingevolge subartikel 45 (1) gedoen kan word nie. Tydsbeperking op oorsprongbepaling en -herbepaling 156. (1) Daar is geen tydsbeperkings wat betref wanneer ’n oorsprongbepaling of -herbepaling van goedere gedoen kan word nie, maar geen oorsprongbepaling of

108. Nòg klaring nòg ’n oorsprong self-bepaling is ’n voorvereiste vir ’n oorsprongbepaling ingevolge artikel 153. ’n Oorsprongbepaling kan soms in die afwesigheid van ’n voorafgaande klaring of oorsprong self-bepaling gedoen word, bv. wanneer ongeklaarde goedere ingevolge die Wet op Doeanebeheer geag word vir binnelandse gebruik geklaar te wees. 109. ’n Fout in ’n oorsprongbepaling of -herbepaling van goedere kan nie deur ’n regstellings- kennisgewing reggestel word nie, maar slegs deur ’n daaropvolgende oorsprongherbepaling. Kyk ook omskrywing van ‘‘regstelling’’ in artikel 1. 148 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 148 may be applied for purposes of assessing or re-assessing duty on goods otherwise than in accordance with subsection (2). (2) An origin determination or re-determination that affects the dutiability of the goods or the amount of duty paid or payable on the goods must be applied for purposes of assessing or re-assessing duty on those goods— (a) (b) if the origin determination or re-determination was made within a period of three years from the date the goods acquired a tax due status in terms of Chapter 6 of the Customs Control Act;110 or if the origin determination or re-determination was made, whether within or after the expiry of the three years’ period referred to in paragraph (a)— (i) to give effect to— (aa) a decision in any administrative appeal or dispute resolution proceedings; (bb) a dispute settlement; (cc) a retrospective amendment to the Customs Tariff; or (dd) a court order given or confirmed in a final judgement; to rectify an underpayment or non-payment of duty that occurred as a result of fraud, misrepresentation, a false declaration or non-disclosure of material facts; or following an agreement referred to in section 86(2)(b). (ii) (iii) (3) This section may not be read as permitting a re-assessment of duty on goods in conflict with section 87. Origin determination or re-determination in absence of sufficient information

183. The Commissioner must take all reasonable steps, including the making of any necessary rules, to ensure that the legislative and administrative measures regulating a non-reciprocal generalised system of preferences of a country implementing such a system for goods of South African origin are complied with to the extent that those measures require the performance of any acts in the Republic as a precondition for benefiting from that system. 5 Conditions for benefiting from non-reciprocal generalised system of preferences 10

184. A person exporting from the Republic goods to a country implementing a non-reciprocal generalised system of preferences for goods originating in the Republic, and any producer or supplier of those goods or any other person who wants to benefit from that system or has a material interest in the export of the goods to that country, must comply with and give effect to all legislative and administrative measures of that country regulating that system, including— (a) the keeping of books, accounts and other records in respect of— (i) the production, and of all materials used in the production, of the goods exported to that country; the purchase of, cost of, value of and payment for the goods exported to that country, and all materials, including indirect materials, used in the production of the goods exported; (ii) (iii) proof of the origin of those goods in accordance with the rules of origin applicable to those goods; and the export of the goods to that country; (iv) (b) permitting and assisting officers of the customs administration of that country to have access to and to investigate those books, accounts and other records; and any other requirements as may be prescribed by rule in terms of section 185. (c) Rules to give effect to non-reciprocal generalised system of preferences 185. (1) The Commissioner may in terms of section 224 make rules— (a) (b) (c) (ii) to make effective in the Republic any legislative and administrative measures regulating a non-reciprocal generalised system of preferences of a country implementing such a system for goods of South African origin; to enable the customs authority— (i) to perform any customs duties required from it in terms of those measures; to collect information required by the customs administration of that country; to furnish reports to the customs administration of that country as and when required; and to render assistance in respect of the implementation and enforcement of those measures, including assistance with regard to any investigation by the customs administration of that country; to prevent any circumvention of those measures by— (i) (ii) transhipment or re-routing of the goods; false declarations concerning quantities, content, description, classifica- tion, value or origin of the goods; or falsification of documents relating to the goods; (iii) (iv) (iii) 15 20 25 30 35 40 45 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 169 Wet No. 30 van 2014 169 Deel 2 Uitvoere na lande wat nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure toepas Stappe om voldoening aan nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure te verseker

183. Die Kommissaris moet alle redelike stappe doen, met inbegrip van die uitvaardiging van enige reëls wat nodig mag wees, om te verseker dat daar voldoen word aan die wetgewende en administratiewe maatreëls ter regulering van ’n nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure van ’n land wat so ’n stelsel vir goedere van Suid-Afrikaanse oorsprong toepas, in soverre daardie maatreëls die verrigting van enige handelinge in die Republiek vereis as ’n voorvereiste om die voordele van daardie stelsel te benut. Voorwaardes vir benutting van voordele van nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure

184. Iemand wat goedere uit die Republiek uitvoer na ’n land wat ’n nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure toepas vir goedere wat hul oorsprong in die Republiek het, en enige produsent of vervaardiger van daardie goedere of iemand anders wat voordeel uit daardie stelsel wil trek of wat ’n wesenlike belang by die uitvoer van die goedere na daardie land het, moet aan alle wetgewende en administratiewe maatreëls van daardie land ter regulering van daardie stelsel voldoen en daaraan uitvoering gee, met inbegrip van— (a) die hou van boeke, rekeninge en ander rekords ten opsigte van— (i) die produksie, en van alle materiale gebruik by die produksie, van die goedere na daardie land uitgevoer; (ii) die koop van, koste van, waarde van en betaling vir die goedere wat na daardie land uitgevoer word, en alle materiale, met inbegrip van indirekte materiale, gebruik by die produksie van die goedere wat uitgevoer word; (iii) bewys van die oorsprong van daardie goedere ooreenkomstig die reëls van oorsprong wat op daardie goedere van toepassing is; en (iv) die uitvoer van die goedere na daardie land; (b) om beamptes van die doeaneadministrasie van daardie land toe te laat en aan hulle bystand te verleen om toegang tot daardie boeke, rekeninge en ander rekords te verkry en dit te ondersoek; en enige ander vereistes wat ingevolge artikel 185 by reël voorgeskryf mag word. (c) 5 10 15 20 25 30 Reëls om uitvoering te gee aan nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure 35 185. (1) Die Kommissaris kan ingevolge artikel 224 reëls uitvaardig— (a) om enige wetgewende en administratiewe maatreëls ter regulering van ’n nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure van ’n land wat so ’n stelsel vir goedere van Suid-Afrikaanse oorsprong toepas, in die Republiek van krag te maak; (b) om die doeanegesag te magtig om— (i) enige doeanepligte wat ingevolge daardie maatreëls van die doeanegesag (ii) vereis word, te verrig; inligting wat deur die doeaneadministrasie van daardie land benodig word, in te win; (iii) verslae aan die doeaneadministrasie van daardie land soos en wanneer benodig, te verskaf; en (iv) bystand te verleen ten opsigte van die uitvoering en toepassing van daardie maatreëls, met inbegrip van bystand met betrekking tot enige ondersoek deur die doeaneadministrasie van daardie land; ter voorkoming van enige omseiling van daardie maatreëls deur— (i) (ii) vals verklarings rakende hoeveelhede, inhoud, beskrywing, indeling, transverskeping of roeteverandering van die goedere; (c) waarde of oorsprong van die goedere; of 40 45 50 (iii) die vervalsing van dokumente wat op die goedere betrekking het; 55 170 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 (d) (e) (f) (g) 170 to provide for— (i) the conditional registration for purposes of that system of preferences of exporters, producers116 and suppliers of goods to which those measures apply; (ii) any requirements to be complied in respect of such registration; and (iii) the refusal of applications for registration and the amendment, with- drawal or suspension of registrations in circumstances as may be prescribed by rule; to exclude goods to be exported or exported from the Republic from preferential tariff treatment under that system of preferences— (i) if exported by a person not registered as an exporter for purposes of that system; or if the goods are not of South African origin as established in terms of the applicable rules of origin; (ii) to prescribe the keeping of books, accounts and other records by an exporter, producer, supplier or other person concerning the origin of goods exported under preferential tariff treatment in terms of that system of preferences; or regarding any other requirements that may be necessary for the enforcement or implementation of those measures to enable goods of South African origin to benefit from that system of preferences. (2) Rules made in terms of subsection (1) may make applicable provisions of Chapter 28 of the Customs Control Act, with any modifications necessary for the enforcement or implementation of a non-reciprocal generalised system of preferences, for regulating the registration of persons referred to in that subsection. Part 3 Other matters Offences in terms of this Chapter 186. (1) A person is guilty of an offence if that person contravenes or fails to comply with section 184. (2) A person who issues a document which is used for the preferential tariff treatment of goods as contemplated in this Chapter, or who submits such a document to the customs authority for purposes of this Act, is guilty of an offence if that document— (a) contains a false statement or incorrect information which that person knows is (b) not true or could not reasonably have believed to be true; states, or omits to state, information which is stated or omitted with the intention to mislead; (c) omits to state information or states incorrect information which that person knows or reasonably ought to have known would, if stated or stated correctly, have excluded the goods to which the document relates from such preferential tariff treatment; or (d) was issued to conceal the true origin of the goods. (3) An offence referred to in subsection (2) is a Category 1 offence. CHAPTER 10 ADVANCE RULING Purpose and application of this Chapter 187. (1) The purpose of this Chapter is to provide for the issue of rulings to settle in advance the tariff classification and the determination of the valuation and origin of

207. The detention, seizure or confiscation of goods in terms of the Customs Control Act does not prevent the application of this Chapter in relation to breaches of this Act committed in respect of those goods. Applicability of Chapter 37 proceedings120 208. (1) The proceedings contemplated in Chapter 37 of the Customs Control Act, as 40 may be appropriate in the circumstances, apply in respect of— (a) (b) the imposition of an administrative penalty; or the amount of an administrative penalty.

120. As a general rule, none of the proceedings referred to in Chapter 37 of the Customs Control Act affects or suspends the obligation to pay an administrative penalty. See section 830 of that Act. STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 183 Wet No. 30 van 2014 Boete ter vermyding van vervolging 183 205. (1) Iemand wat vervolgbaar raak vir enige vervolgbare breuk van hierdie Wet kan, in stede van ’n strafregtelike vervolging, ’n boete ter vermyding van vervolging opgelê word. (2) Subartikel (1) geld nie vir iemand wat by— (a) twee afsonderlike geleenthede ’n boete ter vermyding van vervolging vir ’n Kategorie 1 misdryf betaal het en binne ’n tydperk van vyf jaar vanaf die datum van betaling van die boete by die eerste geleentheid opgelê, weer vir ’n Kategorie 1 misdryf vervolgbaar word nie; (b) drie afsonderlike geleenthede ’n boete ter vermyding van vervolging vir ’n Kategorie 2 misdryf betaal het en binne ’n tydperk van vyf jaar vanaf die datum van betaling van die boete by die eerste geleentheid opgelê, weer vir ’n Kategorie 2 misdryf vervolgbaar word nie; of (c) drie afsonderlike geleenthede ’n boete ter vermyding van vervolging vir enige misdryf ingevolge hierdie Wet betaal het en binne ’n tydperk van vyf jaar vanaf die datum van betaling van die boete by die eerste geleentheid opgelê, weer vir ’n misdryf ingevolge hierdie Wet vervolgbaar word nie. Prosedure vir oplegging van boete ter vermyding van vervolging 206. (1) Indien iemand vervolgbaar word vir ’n vervolgbare breuk van hierdie Wet kan die doeanegesag, behoudens artikel 205(2), ’n kennisgewing aan so iemand uitreik wat daardie persoon in kennis stel van die beweerde breuk en dat vervolging vermy kan word indien daardie persoon verkies om die aangeleentheid summier deur die doeanegesag te laat skik deur ’n boete ter vermyding van vervolging op of voor ’n datum in die kennisgewing vermeld aan die Kommissaris te betaal. 5 10 15 20 (2) Die bedrag van ’n boete ter vermyding van vervolging ingevolge subartikel (1) 25 opgelê— (a) moet bepaal word in ooreenstemming met enige perke wat deur die Kommissaris gestel mag word; en (b) mag nie die maksimum boete oorskry wat ’n hof by skuldigbevinding van iemand vir die betrokke breuk mag oplê nie. (3) Betaling van ’n boete ter vermyding van vervolging ingevolge hierdie artikel— (a) word nie gereken as ’n skuldigbevinding van iemand wat die boete ten opsigte van die betrokke breuk betaal nie; en stel die persoon van vervolging vir daardie breuk vry. (b) Deel 2 Algemene aangeleenthede 30 35 Effek van detensie, beslaglegging of konfiskering van goedere op toepassing van hierdie Hoofstuk

207. Die detensie, beslaglegging of konfiskering van goedere ingevolge die Wet op Doeanebeheer verhinder nie die toepassing van hierdie Hoofstuk met betrekking tot breuke van hierdie Wet wat ten opsigte van daardie goedere begaan is nie. 40 Toepassing van Hoofstuk 37 verrigtinge120 208. (1) Die verrigtinge beoog in Hoofstuk 37 van die Wet op Doeanebeheer is, soos ook al in die omstandighede gepas mag wees, van toepassing ten opsigte van— (a) die oplegging van ’n administratiewe boete; of (b) die bedrag van ’n administratiewe boete. 45

120. As algemene reël raak geen van die verrigtinge bedoel in Hoofstuk 37 van die Wet op Doeanebeheer die verpligting om ’n boete te betaal nie, en word die verpligting om te betaal nie daardeur opgeskort nie. 184 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 184 (2) Only the amount of a prosecution avoidance penalty and not the imposition of such a penalty is subject to proceedings in terms of Part 3, 4 or 5 of Chapter 37.121 Rules to facilitate implementation of this Chapter

209. The Commissioner may in terms of section 224 make rules to facilitate the implementation of this Chapter, including rules prescribing the format of a notice referred to in section 202(1), 204(1) or 206(1) and the information which such a notice must contain. 5 Offences in terms of this Chapter

210. A person is guilty of an offence if that person has repeatedly for at least five times within a calendar year been penalised in terms of section 202 or 204 for committing a non-prosecutable breach or breaches of this Act and that person thereafter again commits a non-prosecutable breach of this Act within the same calendar year. 10 CHAPTER 12 JUDICIAL MATTERS Part 1 Offences122 and penalties Categories of offences in terms of this Act

221. In any criminal or civil proceedings arising from the application of this Act, any statement in any record, letter or other document submitted, kept or received by or on behalf of any person to the effect that goods of a particular price, value (including any commission, discount, cost, charge, expense, royalty, freight, tax, drawback, refund, rebate or other information which relates to such goods and has a bearing on such price or value), quantity, quality, nature, strength or other characteristic have been produced, imported, ordered, supplied, purchased, sold, dealt with, processed, traded in or held in stock by that person, is admissible as evidence that that person has produced, imported, ordered, supplied, purchased, sold, dealt with, processed, traded in or held in stock goods of that price, value, quantity, quality, nature, strength or other characteristic. 35 40

123. Certain provisions of the Customs Control Act on judicial procedures, such as advance notice of judicial proceedings against SARS and the limitation of the period for instituting legal proceedings against SARS, equally apply to causes of action arising from the enforcement or implementation of the Customs Duty Act. See sections 896 and 897 of the Customs Control Act.

124. The Prescription Act determines the period within which civil actions for amounts owing must be instituted. STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 191 Wet No. 30 van 2014 191 (b) ’n Kategorie 2 misdryf indien die misdryf wat deur die invoerder, uitvoerder, vervoerder of ander persoon, of die regsentiteit, gepleeg is ’n Kategorie 2 misdryf is. (4) Indien ’n regsentiteit vervolg kan word vir ’n breuk van hierdie Wet wat ’n misdryf ingevolge hierdie Wet is, kan iemand wat ten tye van die pleging van daardie breuk ’n direkteur, administrateur of trustee van daardie regsentiteit was, of ’n werknemer van daardie entiteit in ’n bestuurspos was, of namens die entiteit enige perseel of besigheid bestuur het waarop of in verband waarmee daardie breuk gepleeg is, benewens die entiteit vir daardie breuk vervolg word— indien so iemand— (i) handelende namens of in belang van die entiteit die breuk in werklikheid (a) self gepleeg het; of (b) (ii) deelgeneem het aan die pleging van die breuk; of indien so iemand nie die breuk in werklikheid self gepleeg of in die pleging daarvan deelgeneem het nie, maar toe hy of sy bewus geword het van die breuk versuim het om redelike stappe binne die bestek van daardie persoon se bevoegdheid te doen om te voorkom dat die entiteit met die pleging van die breuk voortgaan. Aanspreeklikheid van gewone werknemer van regsentiteit

219. Indien ’n regsentiteit vervolg kan word vir ’n breuk van hierdie Wet wat ’n misdryf ingevolge hierdie Wet is, kan iemand wat ten tye van die pleging van daardie breuk ’n werknemer, anders as ’n werknemer bedoel in artikel 218(4), van daardie entiteit was, benewens die entiteit vir daardie breuk vervolg word indien so iemand— (a) handelende namens of in belang van die entiteit die breuk in werklikheid self gepleeg het; of (b) deelgeneem het aan die pleging van die breuk. 5 10 15 20 25 Deel 2 Ander regsaangeleenthede123 Siviele aksie wat voortspruit uit hierdie Wet 220. (1) Die Kommissaris kan enige siviele aksies wat nodig is vir die toepassing of implementering van hierdie Wet, met inbegrip van eise vir bedrae wat ingevolge hierdie Wet verskuldig is, instel.124 (2) Die Kommissaris moet as verweerder of respondent in enige siviele aksies teen die inbegrip van SAID en die doeanegesag, wat uit die toepassing of Staat, met implementering van hierdie Wet ontstaan, gesiteer word. 30 35 Toelaatbaarheid van sekere bewerings in dokumente

221. In enige strafregtelike of siviele verrigtinge wat uit die toepassing van hierdie Wet ontstaan, is enige bewering in enige rekord, brief of ander dokument wat deur of namens iemand ingedien, voorgelê, gehou of ontvang is, met die strekking dat goedere van ’n bepaalde prys, waarde (met inbegrip van enige kommissie, afslag, onkoste, fooi, uitgawe, tantième, vragprys, belasting, teruggawe, terugbetaling, korting of ander inligting betreffende sodanige goedere en op sodanige prys of waarde betrekking het), hoeveelheid, kwaliteit, aard, sterkte of ander eienskap deur so iemand geproduseer, ingevoer, bestel, verskaf, gekoop, verkoop, mee gehandel, geprosesseer, verhandel of in voorraad gehou is, as getuienis toelaatbaar dat daardie persoon goedere van daardie prys, waarde, hoeveelheid, kwaliteit, aard, sterkte of ander eienskap geproduseer, ingevoer, bestel, verskaf, gekoop, verkoop, mee gehandel, geprosesseer, verhandel of in vooraad gehou het. 40 45

123. Sekere bepalings van die Wet op Doeanebeheer rakende regsverrigtinge, soos vooraf kennisgewing van regsgedinge teen SAID en die beperking van die tydperk waarbinne regsgedinge teen SAID ingestel kan word, is insgelyks van toepassing op skuldoorsake wat uit die toepassing of implementering van die Wet op Doeaneregte voortspruit. Kyk artikels 896 en 897 van die Wet op Doeanebeheer.

124. Die Wet op Verjaring bepaal die tydperk waarbinne siviele aksies vir bedrae wat verskuldig is, ingestel moet word. 192 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 Jurisdiction of magistrate’s court 192 222. (1) A magistrate’s court may hear and decide any criminal action against a person for an offence in terms of this Act and impose any penalty determined for such offence within its jurisdiction in terms of the Magistrates’ Courts Act, 1944 (Act No. 32 of 1944). (2) A magistrate’s court may hear and decide any civil action for the payment of any duty, interest, administrative penalty or other money claimed by the Commissioner in terms of this Act within its jurisdiction in terms of the Magistrates’ Courts Act, 1944. 5 Procedure for collection of debt if not paid by due date 223. (1) If a debt referred to in section 26 or 44 (other than a prosecution avoidance penalty) is not paid to the Commissioner on or before the due date, the Commissioner may file with the clerk or registrar of any competent court a statement stating— 10 (a) (b) (c) the amount of the debt; the due date on which the payment was payable; and the name of the person by whom the debt is payable. (2) A statement referred to in subsection (1) must be certified by or on behalf of the 15 Commissioner as correct. (3) A statement filed in accordance with subsection (1) has all the effects of, and any proceedings may be taken thereon, as if it were a civil judgement lawfully given in that court in favour of the Commissioner for a liquid debt of the amount specified in the statement. in accordance subsection (1) may not exceed the civil (4) The amount of a debt contained in a statement filed with the clerk of a magistrate’s court jurisdiction of the magistrate’s court in terms of the Magistrates’ Courts Act, 1944 (Act No. 32 of 1944). (5) Pending the conclusion of any proceedings referred to in Chapter 37 of the Customs Control Act regarding a dispute as to the amount of a debt payable, the statement filed in terms of subsection (1) in respect of that debt must for purposes of subsection (3) be regarded to be correct. (6) (a) The Commissioner may by notice in writing addressed to the clerk or registrar of the relevant court, withdraw a statement referred to in subsection (1). (b) A withdrawn statement ceases to have any effect, but does not prevent the Commissioner from instituting proceedings afresh under subsection (1) in respect of the debt referred to in the withdrawn statement. CHAPTER 13 MISCELLANEOUS MATTERS Rules 224. (1) The Commissioner may make rules to facilitate the implementation of this Act or any Chapter, Part or other provision of this Act, including rules prescribing— (a) any matter that may be prescribed by rule in terms of this Act; (b) the form and format, and contents, of any report, notice or other document that must be submitted to the Commissioner, the customs authority or a customs officer in terms of a provision of this Act; the manner in which and the persons by whom such reports, notices or other documents must be submitted, and the persons who must submit any such reports, notices or other documents electronically; the combination or simultaneous submission of such reports, notices or other documents; the circumstances in, and the conditions on, which any such reports, notices or other documents may be amended or corrected, and procedures for the amendment or correction of any such reports, notices or other documents; (c) (d) (e) 20 25 30 35 40 45 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 193 Wet No. 30 van 2014 Jurisdiksie van landdroshof 193 222. (1) ’n Landdroshof kan binne sy jurisdiksie ingevolge die Wet op Landdroshowe, 1944 (Wet Nr. 32 van 1944), enige strafregtelike aksie teen iemand vir ’n misdryf ingevolge hierdie Wet aanhoor en beslis, en enige straf wat vir so ’n misdryf bepaal word, oplê. (2) ’n Landdroshof kan binne sy jurisdiksie ingevolge die Wet op Landdroshowe, 1944, enige siviele aksie vir die betaling van enige reg, rente, administratiewe boete of ander gelde ingevolge hierdie Wet deur die Kommissaris geëis, aanhoor en beslis. Prosedure vir invordering van skuld nie teen sperdatum betaal nie 223. (1) Indien ’n skuld bedoel in artikel 26 of 44 (anders as ’n boete ter vermyding van vervolging) nie op of voor die sperdatum vir betaling aan die Kommissaris betaal word nie, kan die Kommissaris by die klerk of griffier van enige bevoegde hof ’n verklaring met vermelding van die volgende indien: (a) Die bedrag van die skuld; (b) die sperdatum vir betaling van die skuld; en (c) die naam van die persoon deur wie die skuld betaalbaar is. (2) ’n Verklaring bedoel in subartikel (1) moet deur of namens die Kommissaris as korrek gesertifiseer word. (3) ’n Verklaring wat ooreenkomstig subartikel (1) ingedien is, het al die gevolge van ’n siviele hofbeslissing, en enige verrigtinge kan op gesag daarvan ingestel word asof dit ’n siviele hofbeslissing is, wat regtens in daardie hof ten gunste van die Kommissaris gegee is vir ’n likwiede skuld van die bedrag vermeld in die verklaring. (4) Die bedrag van ’n skuld vermeld in ’n verklaring ingevolge subartikel (1) by die klerk van ’n landdroshof ingedien, mag nie die siviele jurisdiksie van ’n landdroshof ingevolge die Wet op Landdroshowe, 1944 (Wet Nr. 32 van 1944), oorskry nie. (5) Hangende die afhandeling van enige verrigtinge bedoel in Hoofstuk 37 van die Wet op Doeanebeheer met betrekking tot ’n geskil oor die bedrag van ’n skuld wat betaalbaar is, moet die verklaring wat ingevolge subartikel (1) ten opsigte van daardie skuld ingedien is vir doeleindes van subartikel (3) geag word korrek te wees. 5 10 15 20 25 (6) (a) Die Kommissaris kan by skriftelike kennisgewing aan die klerk of griffier van 30 die betrokke hof ’n verklaring bedoel in subartikel (1) terugtrek. (b) ’n Verklaring wat teruggetrek is, hou op om van krag te wees, maar belet nie die Kommissaris om van nuuts af verrigtinge kragtens subartikel (1) ten opsigte van die skuld bedoel in die teruggetrekte verklaring in te stel nie. HOOFSTUK 13 DIVERSE AANGELEENTHEDE Reëls 224. (1) Die Kommissaris kan reëls uitvaardig om die implementering van hierdie Wet of enige Hoofstuk, Deel of ander bepaling van hierdie Wet te fasiliteer, met inbegrip van reëls wat die volgende voorskryf: (a) Enige aangeleentheid wat ingevolge hierdie Wet by reël voorgeskryf kan word; (b) die vorm en formaat, en inhoud, van enige verslag, kennisgewing of ander dokument wat ingevolge ’n bepaling van hierdie Wet aan die Kommissaris, die doeanegesag of ’n doeanebeampte voorgelê moet word; (c) die wyse waarop en die persone deur wie sodanige verslae, kennisgewings of ander dokumente voorgelê moet word, en die persone wat enige sodanige verslae, kennisgewings of ander dokumente elektronies moet voorlê; (d) die kombinering of gelyktydige voorlegging van sodanige verslae, kennisgewings of ander dokumente; (e) die omstandighede waarin, en die voorwaardes waarop, sodanige verslae, kennisgewings of ander dokumente gewysig of reggestel kan word, en die prosedures vir die wysiging of regstelling van sodanige verslae, kennisgewings of ander dokumente; 35 40 45 50 194 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 194 (f) (g) (h) (i) (j) (k) the records that persons to whom this Act applies must keep for the purposes of this Act and the manner in which, the period for which and the place at which those records must be kept; the manner and time in which applications may be made for authorisations, permissions, approvals or exemptions that may be granted by the customs authority in terms of a provision of this Act; the particulars such authorisations, permissions, approvals or exemptions must contain and any conditions subject to which such authorisations, permissions, approvals or exemptions are issued; the application of the materiality principle in relation to this Act, including criteria for determining when— (i) an interest in goods is to be regarded as a material or beneficial interest; (ii) a benefit received by a person is to be regarded as a material benefit; (iii) a breach of this Act is to be regarded as a material breach; (iv) information required for an application in terms of this Act is to be regarded as material for the consideration of the application; and the circumstances in which an application in terms of this Act was granted are to be regarded as material to the granting of the application; the form and format of any notices to be given by the customs authority to any person in terms of this Act; and criminal sanctions for a contravention of or non-compliance with a provision of the rules or an international trade agreement. (v) (2) Rules in terms of this section may— (a) differentiate between different— (i) categories of persons to which this Act applies; (ii) categories of goods; (iii) categories of vessels, aircraft, trains, railway carriages or vehicles; (iv) modes of transport; (v) places of entry or exit or categories of places of entry or exit; (vi) customs controlled areas or categories of customs controlled areas; (vii) customs procedures; (viii) types of duties; or (ix) matters to which this Act applies; or (b) be limited in its application to a particular— (i) category of persons to which this Act applies; (ii) category of goods; (iii) category of vessels, aircraft, trains, railway carriages or vehicles; (iv) mode of transport; (v) place of entry and exit or category of places of entry or exit; (vi) customs controlled area or category of customs controlled areas; (vii) customs procedure; type of duty; or (viii) (ix) matter to which this Act applies. (3) (a) Rules made in terms of this section take effect from a date specified in those rules, or if no date is specified, from the date of publication of those rules. (b) The commencement date specified in any rules may be a date before, on or after the date of publication of those rules. Consultative process before promulgation of rules 5 10 15 20 25 30 35 40 45 225. (1) Before rules in terms of section 224 are promulgated, the Commissioner must publish the draft rules in the Government Gazette or the SARS website for public comment. 50 (2) Rules made in terms of section 224 must be submitted to— the Minister; and (a) (b) Parliament for parliamentary scrutiny. STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 195 Wet No. 30 van 2014 195 (f) die rekords wat persone op wie hierdie Wet van toepassing is vir doeleindes van hierdie Wet moet hou en die wyse waarop, die tydperk waarvoor en die plek waar daardie rekords gehou moet word; (g) die wyse waarop en tyd waarbinne aansoeke om magtigings, toestemmings, goedkeurings of ontheffings wat ingevolge ’n bepaling van hierdie Wet deur die doeanegesag toegestaan kan word, gedoen kan word; (i) (h) die besonderhede wat sodanige magtigings, toestemmings, goedkeurings of ontheffings moet bevat en enige voorwaardes waarop sodanige magtigings, toestemmings, goedkeurings of ontheffings uitgereik word; die toepassing van die wesenlikheidsbeginsel met betrekking tot hierdie Wet, asook kriteria om te bepaal wanneer— (i) ’n belang in goedere geag moet word ’n wesenlike of voordelige belang te wees; ’n voordeel deur ’n persoon ontvang, geag moet word ’n wesenlike voordeel te wees; ’n breuk van hierdie Wet geag moet word ’n wesenlike breuk te wees; inligting wat vir ’n aansoek ingevolge hierdie Wet vereis word, geag moet word wesenlik vir oorweging van die aansoek te wees; en (ii) (iii) (iv) (v) die omstandighede waarin ’n aansoek ingevolge hierdie Wet toegestaan word, geag moet word as wesenlik vir die toestaan van die aansoek te wees; die vorm en formaat van enige kennisgewings wat ingevolge hierdie Wet deur die doeanegesag aan iemand gegee moet word; en strawwe vir ’n oortreding van of nie-voldoening aan ’n bepaling van die reëls of ’n internasionale handelsooreenkoms. (j) (k) (2) Reëls ingevolge hierdie artikel kan— (a) ’n onderskeid tref tussen verskillende— (i) kategorieë persone op wie hierdie Wet van toepassing is; (ii) kategorieë goedere; (iii) kategorieë seevaartuie, vliegtuie, treine, spoorwegwaens of voertuie; (iv) wyses van vervoer; (v) plekke van toegang of uitgang of kategorieë van plekke van toegang of uitgang; (vi) doeanebeheergebiede of kategorieë doeanebeheergebiede; (vii) doeaneprosedures; tipes reg; of (viii) (b) (ix) aangeleenthede waarop hierdie Wet van toepassing is; of in die toepassing daarvan beperk wees tot ’n bepaalde— (i) kategorie persone waarop hierdie Wet van toepassing is; (ii) kategorie goedere; (iii) kategorie vaartuie, vliegtuie, treine, spoorwegwaens of voertuie; (iv) wyse van vervoer; (v) plek van toegang of uitgang of kategorie van plekke van toegang of uitgang; (vi) doeanebeheergebied of kategorie doeanebeheergebiede; of (vii) doeaneprosedure; tipe reg; of (viii) (ix) aangeleentheid waarop hierdie Wet van toepassing is. (3) (a) Reëls ingevolge hierdie artikel uitgevaardig, tree in werking vanaf ’n datum in daardie reëls vermeld, of indien geen datum vermeld word nie, vanaf die datum van publikasie van daardie reëls. (b) Die inwerkingtredingsdatum in enige reëls vermeld, kan ’n datum voor, op of na die datum van publikasie van daardie reëls wees. Konsultasieproses voor uitvaardiging van reëls 225. (1) Voordat enige reëls ingevolge artikel 224 uitgevaardig word, moet die Kommissaris die konsepreëls in die Staatskoerant of op die SAID webwerf vir openbare kommentaar publiseer. (2) Reëls ingevolge artikel 224 uitgevaardig, moet voorgelê word aan— (a) die Minister; en (b) die Parlement vir parlementêre toesig. 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 60 196 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 Manner of promulgation of rules 196

157. The customs authority may, subject to any procedures or other requirements regulating the determination of the origin of goods in terms of any applicable international trade agreement, base an origin determination or re-determination on the best information available to it— (a) (b) (c) if particulars of the goods in respect of which the origin determination or re-determination is made are not disclosed or not sufficiently disclosed in the clearance declaration or any supporting documents and those particulars are still not disclosed or still not sufficiently disclosed following— (i) a request in terms of section 162; or (ii) an amendment of the clearance declaration or any supporting documents; in any other case, if information or documents necessary for considering or making the origin determination or re-determination were not furnished following a request in terms of section 162; or if no clearance declaration was submitted and the goods are in terms of the Customs Control Act for tax purposes regarded to be cleared for home use or outright export. 5 10 15 20 25 30 35 Goods to which origin determination or re-determination made in accordance with general rules of origin apply 40 158. (1) An origin determination or re-determination of goods made in accordance with the general rules of origin applies— to the goods in respect of which it was made; and (a) (b) also to all identical goods— (i) produced by the same producer;111 and (ii) cleared for home use or a customs procedure by the same person who cleared the goods for which that origin determination or re-determination was made, whether those identical goods were cleared before or after the date of that origin determination or re-determination. 45 50

110. Goods that have been cleared acquire a tax due status in terms of Chapter 6 of the Customs Control Act as from the date of clearance of the goods for home use or a customs procedure that confers a tax due status, which in terms of section 173 of that Act is the date of acceptance by Customs of the clearance declaration submitted in respect of the goods.

111. The definition of ‘‘producer’’ in section 1 of the Customs Control Act includes a manufacturer. STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 149 Wet No. 30 van 2014 149 -herbepaling mag anders as ooreenkomstig subartikel (2) vir doeleindes van aanslag of heraanslag van reg ten opsigte van goedere toegepas word nie. (2) ’n Oorsprongbepaling of -herbepaling wat die belasbaarheid van die goedere of die bedrag van reg betaal of betaalbaar op die goedere raak, moet vir doeleindes van aanslag of heraanslag van reg op daardie goedere toegepas word— (a) (b) indien die oorsprongbepaling of -herbepaling gedoen is binne ’n tydperk van drie jaar vanaf die datum waarop die goedere ingevolge Hoofstuk 6 van die Wet op Doeanebeheer ’n belasting betaalbare status verkry het;110 of indien die oorsprongbepaling of -herbepaling gedoen is, hetsy binne of na verstryking van die drie jaar tydperk bedoel in paragraaf (a)— (i) om uitvoering te gee aan— (aa) ’n beslissing in enige administratiewe appèl of geskilbeslegtings- verrigtinge; (bb) die skikking van ’n dispuut; (cc) ’n terugwerkende wysiging van die Doeanetarief; of (dd) ’n hofbevel gegee of bevestig in ’n finale hofbeslissing; (ii) om ’n onder-betaling of nie-betaling van reg as gevolg van bedrog, wanvoorstelling, ’n vals klaringsbrief of die nie-openbaarmaking van wesenlike feite reg te stel; of (iii) na aanleiding van’n ooreenkoms bedoel in artikel 86(2)(b). (3) Hierdie artikel mag nie uitgelê word om ’n heraanslag van reg op goedere in stryd met artikel 87 te veroorloof nie. Oorsprongbepaling of -herbepaling in afwesigheid van voldoende inligting

157. Die doeanegesag kan, behoudens enige prosedures of ander vereistes ter regulering van die bepaling van die oorsprong van goedere ingevolge enige tersaaklike internasionale handelsooreenkoms, ’n oorsprongbepaling of -herbepaling baseer op die beste inligting tot die doeanegesag se beskikking— (a) (b) (c) indien besonderhede van die goedere ten opsigte waarvan die oorsprong- bepaling of -herbepaling gedoen word, nie verstrek of voldoende verstrek word in die klaringsbrief of enige ondersteunende dokumente nie, en daardie besonderhede steeds nie verstrek of voldoende verstrek word nie nadat— (i) (ii) ’n versoek ingevolge artikel 162 uitgereik is; of ’n wysiging van die klaringsbrief of enige ondersteunende dokumente gedoen is; in enige ander geval, indien inligting of dokumente wat nodig is om die oorsprongbepaling of -herbepaling te oorweeg of te doen, nie na ’n versoek ingevolge 162 verskaf word nie; of indien geen klaringsbrief voorgelê is nie en die goedere ingevolge die Wet op Doeanebeheer vir belastingdoeleindes geag word vir binnelandse gebruik of regstreekse uitvoer geklaar te wees. Goedere waarop oorsprongbepaling of algemene reëls van oorsprong van toepassing is -herbepaling gedoen ooreenkomstig 158. (1) ’n Oorsprongbepaling of -herbepaling van goedere gedoen ooreenkomstig die algemene reëls van oorsprong geld— (a) vir die goedere ten opsigte waarvan dit gedoen is; en (b) ook vir alle identiese goedere wat— (i) deur dieselfde produsent111 geproduseer is; en (ii) vir binnelandse gebruik of ’n doeaneprosedure geklaar word deur dieselfde persoon wat die goedere geklaar het waarvoor daardie -herbepaling gedoen is, ongeag of daardie oorsprongbepaling of identiese goedere voor of na die datum van daardie oorsprongbepaling of -herbepaling geklaar is. 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50

110. Goedere wat geklaar word, verkry ingevolge Hoofstuk 6 van die Wet op Doeanebeheer ’n belasting betaalbare status vanaf die datum van die klaring van die goedere vir binnelandse gebruik of ’n doeaneprosedure wat ’n belasting betaalbare status verleen, wat ingevolge artikel 173 van daardie Wet die datum is waarop doeane die klaringsbrief ingedien ten opsigte van die goedere aanvaar.

111. Die woordomskrywing van ‘‘produsent’’ in artkel 1 van die Wet op Doeanebeheer sluit ’n vervaardiger in. 150 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 150 (2) An origin determination or re-determination that applies to identical goods referred to in subsection (1)(b) may not be applied for assessing or re-assessing duty in respect of those identical goods otherwise than in accordance with section 156(2). (3) An origin self-determination in terms of section 152(1)(a)(i) made in respect of identical goods referred to in subsection (1)(b) which are cleared on or after the date of an origin determination or re-determination that applies in terms of that subsection to those goods must be consistent with that origin determination or re-determination. (4) This section may not be read as permitting a re-assessment of duty on goods in conflict with section 87. (5) If the customs authority makes an origin re-determination in accordance with the general rules of origin in relation to goods for which a previous origin determination or re-determination is in force in terms of this section, the latest re-determination supersedes the previous one and must be applied— to the goods in respect of which it was made; and (a) (b) also to all identical goods— (i) produced by the same producer; and (ii) cleared for home use or a customs procedure by the same person who cleared the goods for which that re-determination was made, whether the goods were cleared before or after the date of that latest re-determination. (6) Subsections (2), (3) and (4) apply equally to any new origin re-determination referred to in subsection (5). (7) In this section ‘‘identical goods’’ means goods that are not only identical in appearance, quality and physical characteristics, but also to the extent that the inputs used in their manufacturing are identical in all respects. 5 10 15 20 Goods to which origin determination or re-determination made in accordance with rules of origin for preferential tariff treatment apply 25 159. (1) An origin determination or re-determination of goods made in accordance with rules of origin as may be applicable in terms of section 167(2), (3) or (4) to an international trade agreement or non-reciprocal generalised system of preferences for purposes of preferential tariff treatment under that agreement or system, applies— (a) (b) to the goods in respect of which it was made; and for those purposes also to all identical goods— (i) for which preferential agreement or system; tariff treatment may be claimed under that (ii) produced by the same producer; and (iii) cleared for home use or a customs procedure by the same person who cleared the goods for which that origin determination or re-determination was made, whether those identical goods were cleared before or after the date of that origin determination or re-determination. (2) An origin determination or re-determination that applies to identical goods referred to in subsection (1)(b) may not be applied for assessing or re-assessing duty in respect of those identical goods otherwise than in accordance with section 156(2). (3) An origin self-determination in terms of section 152(1)(a)(ii) made in respect of identical goods referred to in subsection (1)(b) which are cleared on or after the date of an origin determination or re-determination that applies in terms of that subsection to those goods must be consistent with that origin determination or re-determination. (4) This section may not be read as permitting a re-assessment of duty on goods in conflict with section 87. (5) If the customs authority makes an origin re-determination in accordance with the same rules of origin as those referred to in subsection (1) in relation to goods for which a previous origin determination or re-determination is in force in terms of this section, the latest re-determination supersedes the previous one and must be applied— to the goods in respect of which it was made; and (a) (b) also to all identical goods— for which preferential tariff treatment may be claimed under the applicable international trade agreement or non-reciprocal generalised system of preferences; (i) 30 35 40 45 50 55 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 151 Wet No. 30 van 2014 151 (2) ’n Oorsprongbepaling of -herbepaling wat vir identiese goedere bedoel in subartikel (1)(b) geld, mag nie anders as ooreenkomstig artikel 156(2) vir doeleindes van ’n aanslag of heraanslag van reg ten opsigte van daardie identiese goedere toegepas word nie. (3) ’n Oorsprong self-bepaling ingevolge artikel 152(1)(a)(i) gedoen ten opsigte van identiese goedere bedoel in subartikel (1)(b) wat geklaar is op of na die datum van ’n oorsprongbepaling of -herbepaling wat ingevolge daardie subartikel vir daardie goedere geld, moet met daardie oorsprongbepaling of -herbepaling bestaanbaar wees. (4) Hierdie artikel mag nie uitgelê word om ’n heraanslag van reg op goedere in stryd met artikel 87 te veroorloof nie. (5) Indien die doeanegesag ooreenkomstig die algemene reëls van oorsprong ’n oorsprongherbepaling doen met betrekking tot goedere ten opsigte waarvan daar ’n vorige oorsprongbepaling of -herbepaling ingevolge hierdie artikel van krag is, vervang die jongste oorsprongherbepaling die vorige een en moet dit toegepas word— (a) op die goedere ten opsigte waarvan dit gedoen is; en (b) ook op alle identiese goedere wat— (i) deur dieselfde produsent geproduseer is; en (ii) vir binnelandse gebruik of ’n doeaneprosedure geklaar word deur dieselfde persoon wat die goedere geklaar het waarvoor daardie herbepaling gedoen is, ongeag of die goedere voor of na die datum van daardie laaste herbepaling geklaar is. (6) Subartikels (2), (3) en (4) is insgelyks op enige oorsprongherbepaling bedoel in subartikel (5) van toepassing. (7) In hierdie artikel beteken ‘‘identiese goedere’’ goedere wat nie net in voorkoms, kwaliteit en fisiese eienskappe identies is nie, maar ook in soverre die insette gebuik in die vervaardiging daarvan in alle opsigte identies is. Goedere waarop oorsprongbepaling of -herbepaling gedoen ooreenkomstig reëls van oorsprong vir voorkeur tariefbehandeling van toepassing is 159. (1) ’n Oorsprongbepaling of -herbepaling van goedere gedoen ooreenkomstig reëls van oorsprong wat ingevolge artikel 167(2), (3) of (4) van toepassing mag wees op ’n internasionale handelsooreenkoms of nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure vir doeleindes van voorkeur tariefbehandeling kragtens daardie ooreenkoms of stelsel, geld— (a) vir die goedere ten opsigte waarvan dit gedoen is; en (b) vir daardie doeleindes ook vir alle identiese goedere— (i) waarvoor daar op voorkeur tariefbehandeling kragtens daardie ooreenkoms of stelsel aanspraak gemaak kan word; (ii) wat deur dieselfde produsent geproduseer is; en (iii) wat vir binnelandse gebruik of ’n doeaneprosedure geklaar word deur dieselfde persoon wat die goedere geklaar het waarvoor daardie oorsprongbepaling of -herbepaling gedoen is, ongeag of daardie identiese goedere voor of na die datum van daardie oorsprongbepaling of -herbepaling geklaar is. (2) ’n Oorsprongbepaling of -herbepaling wat van toepassing is op identiese goedere bedoel in subartikel (1)(b) mag nie vir die aanslag of heraanslag van reg ten opsigte van daardie identiese goedere gebruik word anders as ooreenkomstig artikel 156(2) nie. (3) ’n Oorsprong self-bepaling ingevolge artikel 152(1)(a)(ii) gedoen ten opsigte van identiese goedere bedoel in subartikel (1)(b) wat geklaar is op of na die datum van ’n oorsprongbepaling of -herbepaling wat ingevolge daardie subartikel vir daardie goedere geld, moet bestaanbaar wees met daardie oorsprongbepaling of -herbepaling. (4) Hierdie artikel mag nie uitgelê word om ’n heraanslag van reg op goedere in stryd met artikel 87 te veroorloof nie. (5) Indien die doeanegesag ’n oorsprongherbepaling ooreenkomstig dieselfde reëls van oorsprong as dié bedoel in subartikel (1) doen met betrekking tot goedere waarvoor daar ’n vorige oorsprongbepaling of -herbepaling ingevolge hierdie artikel van krag is, vervang die jongste herbepaling die vorige een en moet dit toegepas word— (a) op die goedere ten opsigte waarvan dit gedoen is; en (b) ook op alle identiese goedere— (i) waarvoor daar op voorkeur tariefbehandeling kragtens die tersaaklike internasionale handelsooreenkoms of nie-wederkerige algemene stelsel van voorkeure aanspraak gemaak kan word; 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 60 152 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 152 (ii) produced by the same producer; and (iii) cleared for home use or a customs procedure by the same person who cleared the goods for which that re-determination was made, whether the goods were cleared before or after the date of that latest re-determination. (6) Subsections (2), (3) and (4) apply equally to any new origin re-determination 5 referred to in subsection (5). (7) In this section ‘‘identical goods’’ means goods that are not only identical in appearance, quality and physical characteristics, but also to the extent that the inputs used in their manufacturing are identical in all respects. Remedies available to person aggrieved by origin determination or re-determina- tion112 10 160. (1) Parts 3, 4 and 5 of Chapter 37 of the Customs Control Act, as may be appropriate in terms of the provisions of those Parts, are available to a person aggrieved by an origin determination or re-determination. (2) If a person aggrieved by an origin determination or re-determination lodges in terms of Part 3 of that Chapter an administrative appeal against the determination or re-determination, the appeal may only be heard by a specialist appeal committee referred to in section 843(2)(a) of the Customs Control Act. (3) A person aggrieved by an origin determination or re-determination or, if an administrative appeal has been lodged against the determination or re-determination, by a decision taken in such appeal proceedings, may— (a) (b) lodge an appeal with a court against the determination, re-determination or decision; or institute proceedings for a review by a court of the determination, re- determination or decision. Origin determination or re-determination presumed to be correct except when replaced, amended, set aside or corrected

161. An origin determination or re-determination applicable to any goods must be presumed to be correct and must be applied for the purpose it was made except when replaced, amended, set aside, corrected or otherwise affected, as may be appropriate, by— (a) any relevant origin re-determination in terms of section 154; (b) an origin determination or re-determination that becomes applicable to the (c) goods in terms of section 158(1)(b) or (5)(b) or 159(1)(b) or (5)(b); a correction of that origin determination or re-determination in terms of section 155; (d) any relevant advance origin ruling in terms of Chapter 10; (e) a decision in any administrative appeal or alternative dispute resolution proceedings; a dispute settlement; (f) (g) a retrospective amendment to the Customs Tariff; or (h) a court order given or confirmed in a final judgement. Part 3 Documentary evidence of origin When documentary evidence of origin may be requested 162. (1) The customs authority may, subject to any applicable international trade agreement or non-reciprocal generalised system of preferences specifying procedures or other requirements for the verification of the origin of goods, at any time when needed for a purpose mentioned in subsection (2) request any of the following persons to furnish

180. The purpose of this Chapter is to provide for matters relating to the 35 administration of— (a) international trade agreements in relation to goods imported into or exported from the Republic under the agreement; and (b) non-reciprocal generalised systems of preferences implemented by a country in relation to goods exported from the Republic to that country. 40 Part 1 Import and export under international trade agreement Steps to enforce international trade agreement in Republic

181. The Commissioner must take all reasonable steps, including the making of any necessary rules, to enforce an international trade agreement that has been enacted into law in the Republic as contemplated in section 921 of the Customs Control Act, or was in force prior to the date this Act took effect, to the extent that the agreement requires the performance of any acts in the Republic for the preferential tariff treatment of goods originating in— 45 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 165 Wet No. 30 van 2014 165 (ii) wat die vorm en formaat, en inhoud, van dokumentêre bewys van oorsprong bepaal; en (b) die omstandighede waarin en die doeleindes waarvoor die algemene reëls van oorsprong op goedere wat ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek toegepas moet word of nie toegepas moet word nie. 5 Misdrywe ingevolge hierdie Hoofstuk 179. (1) Iemand wat goedere klaar, is aan ’n misdryf skuldig indien so iemand— (a) versuim om aan artikel 152(1) of (5) te voldoen; (b) ’n oorsprong self-bepaling doen wat so iemand weet nie waar is nie of nie redelikerwys as waar kon beskou het nie; of tydens die doen van ’n self-bepaling— (i) vals of misleidende inligting gebruik met die doel om te mislei; of (ii) versuim om akkurate inligting te gebruik met die doel om te mislei. (c) 10 (2) Iemand is aan ’n misdryf skuldig indien so iemand versuim om te voldoen aan ’n versoek ingevolge artikel 162(1) deur die doeanegesag aan so iemand uitgereik. 15 (3) Iemand wat dokumentêre bewys van oorsprong met betrekking tot enige goedere wat ingevoer is in, of uitgevoer is of gaan word uit, die Republiek, uitreik of aan die doeanegesag verstrek, is aan ’n misdryf skuldig indien daardie dokument— (a) (b) (c) ’n vals verklaring of inligting wat nie korrek is nie bevat wat so iemand weet nie waar is nie of nie redelikerwys as waar kon beskou het nie; inligting vermeld of verswyg wat vermeld of verswyg is met die doel om te mislei; inligting verswyg of inligting wat nie korrek is nie vermeld wat so iemand weet of redelikerwyse behoort te geweet het dat indien dit vermeld of korrek vermeld was— (i) tot gevolg sou gehad het dat die goedere waarop die dokument betrekking het, onderworpe sou wees aan reg of ’n hoër bedrag van reg; of (ii) die goedere sou gediskwalifiseer het van ’n korting, terugbetaling, teruggawe of ander aanspraak ingevolge hierdie Wet; of (d) uitgereik is om die ware oorsprong van die goedere te verdoesel. (4) ’n Misdryf bedoel in subartikel (1)(b) of (c)(i) of (ii) of (2) is ’n Kategorie 1 misdryf. HOOFSTUK 9 VOORKEUR TARIEFBEHANDELING Doel van hierdie Hoofstuk

180. Die doel van hierdie Hoofstuk is om voorsiening te maak vir aangeleenthede betreffende die administrasie van— (a) internasionale handelsooreenkomste met betrekking tot goedere wat kragtens die ooreenkoms ingevoer word in, of uitgevoer word uit, die Republiek; en (b) nie-wederkerige algemene stelsels van voorkeure deur ’n land toegepas met betrekking tot goedere wat uit die Republiek na daardie land uitgevoer word. Deel 1 Invoere en uitvoere kragtens internasionale handelsooreenkoms Stappe om internasionale handelsooreenkoms in Republiek toe te pas

181. Die Kommissaris moet alle redelike stappe doen, met inbegrip van die uitvaardiging van enige reëls wat nodig mag wees, om ’n internasionale handelsooreenkoms wat in die Republiek as wet soos beoog in artikel 921 van die Wet op Doeanebeheer verorden is, of wat voor die datum van inwerkingtreding van hierdie Wet van krag was, toe te pas, in soverre die ooreenkoms die verrigting in die Republiek vereis van enige handelinge vir die voorkeur tariefbehandeling van goedere wat hul oorsprong in— 20 25 30 35 40 45 50 166 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 166 (a) a country which is a party to the agreement and imported into the Republic; or (b) the Republic and exported to such a country. Rules to give effect to international trade agreement 182. (1) The Commissioner may in terms of section 224 make rules— (a) (b) (c) (d) (iii) to provide for— (i) to enable the customs authority— (i) to perform any customs duties required from it by an international trade agreement; to collect information required by the customs administration of a country which is party to the agreement; and to furnish reports to the customs administration of that country as and when required; (ii) (iii) to prevent any circumvention of the agreement by— (i) (ii) transhipment or re-routing of the goods; false declarations concerning quantities, content, description, classifica- tion, value or origin of the goods; or falsification of documents relating to the goods; and the conditional registration for purposes of the agreement of importers, exporters, producers115 and suppliers of goods to which the agreement applies; (ii) any requirements to be complied with in respect of such registration; and the refusal of applications for registration and the amendment, with- (iii) drawal or suspension of registrations, in circumstances as may be prescribed by rule; to exclude goods— (i) imported into the Republic from preferential tariff treatment under the agreement— (aa) if imported by a person not registered as an importer for purposes of the agreement; or (bb) if the country of origin of the goods as established in terms of the rules of origin applicable to the agreement is not a party to the agreement; or to be exported or exported from the Republic from preferential tariff treatment under the agreement— (aa) if exported by a person not registered as an exporter for purposes of (ii) the agreement; or (bb) if the goods are not of South African origin as established in terms of the rules of origin applicable to the agreement; (e) (f) to prescribe the keeping of books, accounts and other records by an exporter, importer, producer, supplier or other person concerning the origin of goods imported or exported under preferential tariff treatment in terms of the agreement; or regarding any other requirements which may be necessary for the enforce- ment or implementation of the agreement. (2) Rules made in terms of subsection (1) may make applicable provisions of Chapter 28 of the Customs Control Act, with any modifications necessary for the enforcement or implementation of an international trade agreement, for regulating the registration of persons referred to in that subsection.

115. Includes manufacturers. See definition of ‘‘produce’’ in section 1 of Customs Control Act. 5 10 15 20 25 30 35 40 45 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 167 Wet No. 30 van 2014 167 (a) ’n land het wat ’n party tot die ooreenkoms is en wat in die Republiek ingevoer word; of (b) die Republiek het en wat na so ’n land uitgevoer word. Reëls om uitvoering te gee aan internasionale handelsooreenkoms 182. (1) Die Kommissaris kan ingevolge artikel 224 reëls uitvaardig— (a) om die doeanegesag in staat te stel— (i) om enige doeanefunksies te verrig wat deur ’n internasionale handelsooreenkoms van die doeanegesag vereis word; (ii) om inligting in te win wat benodig word deur die doeaneadministrasie van ’n land wat ’n party tot die ooreenkoms is; en (iii) om verslae aan die doeaneadministrasie van daardie land te verskaf, soos 5 10 en wanneer dit benodig word; (b) om enige omseiling van die ooreenkoms te voorkom deur— transverskeping of roeteverandering van die goedere; (i) (ii) vals verklarings rakende hoeveelhede, inhoud, beskrywing, indeling, 15 waarde of oorsprong van die goedere; of (iii) die vervalsing van dokumente wat op die goedere betrekking het; en (c) om voorsiening te maak vir— (i) die voorwaardelike registrasie, vir doeleindes van die ooreenkoms, van invoerders, uitvoerders, produsente115 en verskaffers van goedere waarop die ooreenkoms van toepassing is; (ii) enige vereistes waaraan ten opsigte van so ’n registrasie voldoen moet word; en (iii) die afkeuring van aansoeke om registrasie en die wysiging, intrekking of opskorting van registrasies, in omstandighede wat by reël voorgeskryf mag word; (d) om goedere— (i) wat in die Republiek ingevoer is van voorkeur tariefbehandeling 20 25 kragtens die ooreenkoms uit te sluit— (aa) indien die goedere ingevoer is deur iemand wat nie vir doeleindes 30 van die ooreenkoms as ’n invoerder geregistreer is nie; of (bb) indien die land van oorsprong van die goedere, soos ingevolge die reëls van oorsprong van toepassing op die ooreenkoms vasgestel, nie ’n party tot die ooreenkoms is nie; of (ii) wat uit die Republiek uitgevoer is of gaan word van voorkeur 35 tariefbehandeling kragtens die ooreenkoms uit te sluit— (aa) indien die goedere uitgevoer is deur iemand wat nie vir doeleindes van die ooreenkoms as ’n uitvoerder geregistreer is nie; of (bb) indien die goedere nie van Suid-Afrikaanse oorsprong is nie, soos bepaal ingevolge die reëls van oorsprong wat op die ooreenkoms van toepassing is; (e) om die hou van boeke, rekeninge en ander rekords deur ’n uitvoerder, invoerder, produsent, vervaardiger of ander persoon betreffende die oorsprong van goedere ingevoer of uitgevoer onder voorkeur tariefbehandeling ingevolge die ooreenkoms, voor te skryf; of aangaande enige ander vereistes wat nodig mag wees vir die toepassing of uitvoering van die ooreenkoms. (f) (2) Reëls ingevolge subartikel (1) uitgevaardig, kan ter regulering van die registrasie van persone in daardie subartikel bedoel bepalings van Hoofstuk 28 van die Wet op Doeanebeheer, met enige aanpassings wat vir die toepassing of uitvoering van ’n internasionale handelsooreenkoms nodig is, van toepassing maak. 40 45 50

115. Sluit vervaardigers in. Kyk woordomskrywing van ‘‘produseer’’ in artikel 1 van die Wet op Doeanebeheer. 168 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 168 Part 2 Export to country implementing non-reciprocal generalised system of preferences Steps to ensure compliance with non-reciprocal generalised system of preferences

199. There are for purposes of enforcing this Act the following types of administrative penalties: (a) A fixed amount penalty referred to in section 201; (b) a fixed percentage penalty referred to in section 203; and (c) a prosecution avoidance penalty referred to in section 205. Punishment for breaches of this Act

200. If a person commits a breach of this Act, the customs authority may— (a) (b) (c) in the case of a non-prosecutable breach other than a breach referred to in paragraph (b), impose a fixed amount penalty for the breach; in the case of a non-prosecutable breach consisting of the non- or late payment of duty or interest on duty, impose a fixed percentage penalty for the breach; or in the case of a prosecutable breach— (i) (ii) impose a prosecution avoidance penalty for the breach; or lay a charge for the institution of criminal proceedings for the breach. Fixed amount penalty 201. (1) (a) The Minister must by notice in the Gazette list non-prosecutable breaches of this Act for which fixed amount penalties may be imposed. (b) A notice in terms of paragraph (a) must list non-prosecutable breaches under different categories as set out in subsection (2). (2) Fixed amount penalties for the different categories of non-prosecutable breaches of this Act are as follows: 5 10 15 20 25 30 35 40 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 179 Wet No. 30 van 2014 Uitwerking van daaropvolgende verandering in die reg 179 196. (1) ’n Vooruitbeslissing hou op om van krag te wees— (a) (b) indien ’n bepaling van hierdie Wet wat die vooruitbeslissing raak, herroep of gewysig word en daardie herroeping of wysiging tot gevolg het dat die vooruitbeslissing onbestaanbaar met hierdie Wet word; of indien ’n hof in ’n finale beslissing ’n uitleg op ’n bepaling van hierdie Wet plaas wat tot gevolg het dat die vooruitbeslissing regtens nie korrek is nie, mits die uitleg van daardie bepaling nodig was om die saak voor die hof te beslis. 5 (2) Die werking van ’n vooruitbeslissing kom tot ’n einde onmiddellik wanneer die 10 omstandighede beskryf in subartikel (1) intree. Reëls ter fasilitering van hierdie Hoofstuk

197. Die Kommissaris kan ingevolge artikel 224 reëls uitvaardig om die toepassing van hierdie Hoofstuk te fasiliteer, met inbegrip van reëls wat bykomende gronde bepaal waarop ’n vooruitbepaling ingetrek kan word of waarop die werking daarvan tot ’n einde kom. 15 Misdrywe ingevolge hierdie Hoofstuk

198. Iemand is aan ’n misdryf skuldig indien so iemand versuim om te voldoen aan ’n versoek deur die doeanegesag aan daardie persoon ingevolge artikel 193(a) gerig. HOOFSTUK 11 20 ADMINISTRATIEWE BOETES Deel 1 Administratiewe boetes vir breuke van hierdie Wet Tipes administratiewe boetes

199. Daar is vir doeleindes van die toepassing van hierdie Wet die volgende tipes 25 administratiewe boetes: (a) (b) (c) ’n vastebedragboete in artikel 201 bedoel; ’n vastepersentasieboete in artikel 203 bedoel; en ’n boete ter vermyding van vervolging in artikel 205 bedoel. Strawwe vir breuke van hierdie Wet

200. Indien iemand ’n breuk van hierdie Wet begaan, kan die doeanegesag— (a) (b) (c) in die geval van ’n nie-vervolgbare breuk anders as ’n breuk bedoel in paragraaf (b), ’n vastebedragboete vir daardie breuk oplê; in die geval van ’n nie-vervolgbare breuk wat die nie-betaling of laat betaling van reg of rente op reg behels, ’n vastepersentasieboete vir die breuk oplê; of in die geval van ’n vervolgbare breuk— (i) (ii) ’n boete ter vermyding van vervolging vir die breuk oplê; of ’n klag lê vir ’n strafregtelike vervolging vir die breuk. Vastebedragboete 201. (1) (a) Die Minister moet by kennisgewing in die Staatskoerant ’n lys opstel van nie-vervolgbare breuke van hierdie Wet waarvoor vastebedragboetes opgelê kan word. (b) ’n Kennisgewing ingevolge paragraaf (a), moet die nie-vervolgbare breuke lys onder die verskillende kategorieë soos in subartikel (2) vermeld. (2) Vastebedragboetes vir die verskillende kategorieë nie-vervolgbare breuke van hierdie Wet is soos volg: 30 35 40 45 180 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 180 FIXED AMOUNT PENALTIES Category of breach Category A Category B Category C Category D Amount of penalty Maximum of R5 000117 R10 000 R15 000 R20 000 (3) (a) If a person has been penalised in terms of section 202 for committing a non-prosecutable breach and within a period of three years after the penalty has been imposed, again commits the same non-prosecutable breach, the amount of the fixed amount penalty that may be imposed for that breach is double the applicable amount for that breach in terms of subsection (2). (b) If a person has in accordance with paragraph (a) been penalised for committing a non-prosecutable breach with an amount double the applicable amount for that breach and thereafter, within the remaining part of the same three year period, again commits the same non-prosecutable breach, the amount of the fixed amount penalty that may be imposed for each time that breach was committed during the remaining part of that three year period, is three times the applicable amount for that breach in terms of subsection (2). Procedure for imposing fixed amount penalty 202. (1) If a person commits a non-prosecutable breach of this Act listed in terms of section 201(1), the customs authority may by notice to that person impose the appropriate fixed amount penalty for the breach in accordance with section 201(2) or (3). (2) A penalty imposed in terms of subsection (1) must be paid to the Commissioner on or before a date specified in the notice or to which that date may have been postponed in terms of section 908 of the Customs Control Act.118 (3) (a) The customs authority may for a Category A breach referred to in the Table in section 201(2) instead of imposing a fixed amount penalty for the breach issue a written warning to the person who committed the breach. (b) A warning issued to a person in terms of paragraph (a) must for purposes of section 201(3) be regarded to be a fixed amount penalty imposed on that person. Fixed percentage penalty 203. (1) A failure to pay to the Commissioner on or before the due date an amount of duty self-assessed in terms of section 82(1)(a) or assessed in terms of section 83(2)(a) or (b) or 84(1)(a) or an underpayment of duty arising from an assessment in terms of section 83(2)(b) or 85(1)(a) or (b) is a non-prosecutable breach of this Act for which a fixed percentage penalty may be imposed. 5 10 15 20 25 30 35 (2) A fixed percentage penalty that may be imposed in terms of subsection (1) is 10 40 per cent of the amount of duty payable. Procedure for imposing fixed percentage penalty 204. (1) If a person commits a non-prosecutable breach referred to in section 203(1), the customs authority may by notice to that person impose a fixed percentage penalty for the breach in accordance with that section. (2) A penalty imposed in terms of subsection (1) must be paid to the Commissioner on or before a date specified in the notice or to which that date may have been postponed in terms of section 908 of the Customs Control Act.119 45

117. See section 202(3) for warning instead of penalty. A warning counts as a penalty for purposes of section 201(3).

118. Section 228 makes section 908 of the Customs Control Act applicable to this Act.

119. Section 228 makes section 908 of the Customs Control Act applicable to this Act. STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 181 Wet No. 30 van 2014 181 VASTEBEDRAGBOETES Kategorie breuk Kategorie A Kategorie B Kategorie C Kategorie D Bedrag van boete Maksimum van R5 000117 R10 000 R15 000 R20 000 (3) (a) Indien iemand ingevolge artikel 202 vir die pleging van ’n nie-vervolgbare breuk beboet is en binne ’n tydperk van drie jaar nadat die boete opgelê is, weer dieselfde nie-vervolgbare breuk begaan, is die bedrag van die vastebedragboete wat vir daardie breuk opgelê kan word dubbel die toepaslike bedrag vir daardie breuk ingevolge subartikel (2). (b) Indien iemand ooreenkomstig paragraaf (a) vir die pleging van ’n nie-vervolgbare breuk met ’n bedrag van dubbel die toepaslike bedrag vir daardie breuk beboet is en daarna, binne die oorblywende deel van dieselfde drie jaar tydperk, weer dieselfde nie-vervolgbare breuk begaan, is die bedrag van die vastebedragboete wat opgelê kan word vir elke keer wat daardie breuk gedurende die oorblywende deel van daardie drie jaar tydperk begaan word, drie keer die toepaslike bedrag vir daardie breuk ingevolge subartikel (2). Prosedure vir oplegging van vastebedragboete 202. (1) Indien iemand ’n nie-vervolgbare breuk van hierdie Wet begaan wat ingevolge artikel 201(1) gelys is, kan die doeanegesag by kennisgewing aan daardie persoon die toepaslike vastebedragboete vir die breuk ooreenkomstig artikel 201(2) of (3) oplê. (2) ’n Boete ingevolge subartikel (1) opgelê, moet aan die Kommissaris betaal word op of voor ’n datum in die kennisgewing vermeld of waartoe daardie datum ingevolge artikel 908 van die Wet op Doeanebeheer uitgestel mag word.118 (3) (a) Die doeanegesag kan, in stede daarvan om ’n vastebedragboete vir ’n Kategorie A breuk bedoel in die Tabel in artikel 201(2) op te lê, ’n skriftelike waarskuwing uitreik aan die persoon wat die breuk begaan het. (b) ’n Waarskuwing ingevolge paragraaf (a) aan ’n persoon uitgereik, moet vir doeleindes van artikel 201(3) geag word ’n vastebedragboete te wees wat daardie persoon opgelê is. Vastepersentasieboete 203. (1) ’n Versuim om op of voor die sperdatum vir betaling ’n bedrag van reg soos self aangeslaan ingevolge artikel 82(1)(a) of aangeslaan ingevolge artikel 83(2)(a) of (b) of 84(1)(a), of ’n kort-betaling van reg na aanleiding van ’n aanslag ingevolge artikel 83(2)(b) of 85(1)(a) of (b), aan die Kommissaris te betaal, is ’n nie-vervolgbare breuk van hierdie Wet waarvoor ’n vastepersentasieboete opgelê kan word. 5 10 15 20 25 30 35 (2) ’n Vastepersentasieboete wat ingevolge subartikel (1) opgelê kan word, is 10 40 persent van die bedrag van reg betaalbaar. Prosedure vir oplegging van vastepersentasieboete 204. (1) Indien iemand ’n nie-vervolgbare breuk bedoel in artikel 203(1) pleeg, kan die doeanegesag by kennisgewing aan daardie persoon ’n vastepersentasieboete vir die breuk ooreenkomstig daardie artikel oplê. (2) ’n Boete ingevolge subartikel (1) opgelê, moet aan die Kommissaris betaal word op of voor ’n datum in die kennisgewing vermeld of waartoe daardie datum ingevolge artikel 908 van die Wet op Doeanebeheer uitgestel mag word.119 45

117. Kyk artikel 202(3) vir ’n waarskuwing in plaas van ’n boete. ’n Waarskuwing geld as ’n boete vir doeleindes van artikel 201(3).

118. Artikel 228 maak artikel 908 van die Wet op Doeanebeheer op hierdie Wet van toepassing.

119. Artikel 228 maak artikel 908 van die Wet op Doeanebeheer op hierdie Wet van toepassing. 182 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 Prosecution avoidance penalty 182 205. (1) A prosecution avoidance penalty may, instead of a criminal prosecution, be imposed on a person who becomes liable to prosecution for any prosecutable breach of this Act. (2) Subsection (1) may not be applied to a person who on— (a) (b) (c) two separate occasions paid a prosecution avoidance penalty for a Category 1 offence and within a period of five years from the date of payment of the penalty on the first occasion again becomes liable to prosecution for a Category 1 offence; three separate occasions paid a prosecution avoidance penalty for a Category 2 offence and within a period of five years from the date of payment of the penalty on the first occasion again becomes liable to prosecution for a Category 2 offence; or three separate occasions paid a prosecution avoidance penalty for any offence in terms of this Act and within a period of five years from the date of payment of the penalty on the first occasion again becomes liable to prosecution for an offence in terms of this Act. Procedure for imposing prosecution avoidance penalty 206. (1) If a person is liable to prosecution for a prosecutable breach of this Act, the customs authority may, subject to section 205(2), issue to that person a notice informing that person of the alleged breach and that prosecution can be avoided if that person elects to have the matter summarily settled by the customs authority by paying a prosecution avoidance penalty to the Commissioner on or before a date specified in the notice. 5 10 15 20 (2) The amount of a prosecution avoidance penalty imposed in terms of section (1)— (a) must be determined in accordance with any limits as may be set by the 25 Commissioner; and (b) may not exceed the maximum fine a court may impose upon conviction of a person for the relevant breach. (3) Payment of a prosecution avoidance penalty in terms of this section— (a) does not amount to a conviction of the person paying the penalty in respect of 30 the relevant breach; and indemnifies the person from prosecution for that breach. (b) Part 2 General matters Effect of detention, seizure or confiscation of goods on application of this Chapter 35

211. An offence in terms of this Act must be classified as a Category 2 offence unless expressly stated that it is a Category 1 offence. General Category 1 offences 212. (1) A person is guilty of a Category 1 offence if that person— (a) makes a false statement or provides false or misleading information or omits to state with the intention to mislead information in any document that must in terms of this Act— (i) be submitted to the Commissioner or the customs authority; or (ii) be kept or retained by that person; submits to the Commissioner or the customs authority or produce to a customs officer a document in terms of this Act which— (i) contains a false statement or misleading information which that person (b) 15 20 25 knows is not true or could not reasonably have believed to be true; or 30 (ii) omits to state information which was omitted with the intention to mislead; (c) makes use of a document for purposes of this Act which— (i) contains a false statement or misleading information which that person knows is not true or could not reasonably have believed to be true; or 35 (ii) omits to state information which was omitted with the intention to mislead; (d) with the intention to evade duty on goods or to qualify for a refund or drawback— (i) commits an unlawful act, including a breach of this Act or the Customs 40 Control Act; (e) (ii) assists another in the commission of such an act; or is a party to the commission of such an act; or (iii) attempts to commit or assists in committing an act which is a Category 1 offence in terms of— (i) (ii) any other section of this Act. this section; or 45

121. The imposition of a prosecution avoidance penalty cannot be subject to appeal as the person paying the penalty does so because of own choice.

122. For criminal proceedings against corporate bodies or associations of persons other than corporate bodies, see section 332 of the Criminal Procedure Act, 1977 (Act No. 51 of 1977). STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 185 Wet No. 30 van 2014 185 (2) Slegs die bedrag van ’n boete ter vermyding van vervolging, en nie die oplegging van so ’n boete nie, is aan verrigtinge ingevolge Deel 3, 4 of 5 van Hoofstuk 37 onderworpe.121 Reëls ter fasilitering van implementering van hierdie Hoofstuk

209. Die Kommissaris kan ingevolge artikel 224 reëls ter fasilitering van die implementering van hierdie Hoofstuk uitvaardig, met inbegrip van reëls wat die vorm en formaat van ’n kennisgewing bedoel in artikel 202(1), 204(1) of 206(1) en die inligting wat so ’n kennisgewing moet bevat, voorskryf. Misdrywe ingevolge hierdie Hoofstuk

210. Iemand is aan ’n misdryf skuldig indien so iemand herhaaldelik minstens vyf keer tydens ’n kalenderjaar ingevolge artikel 202 of 204 vir die pleging van ’n nie-vervolgbare breuk of breuke van hierdie Wet beboet is en daardie persoon daarna weer binne dieselfde kalenderjaar ’n nie-vervolgbare breuk van hierdie Wet pleeg. HOOFSTUK 12 REGSAANGELEENTHEDE Deel 1 Misdrywe122 en strawwe 5 10 15 Kategorieë van misdrywe ingevolge hierdie Wet 211. ’n Misdryf ingevolge hierdie Wet moet as ’n Kategorie 2 misdryf geklassifiseer word tensy daar uitdruklik vermeld word dat dit ’n Kategorie 1 misdryf is. 20 Algemene Kategorie 1 misdrywe 212. (1) Iemand is aan ’n Kategorie 1 misdryf skuldig indien so iemand— (a) (b) ’n vals verklaring maak of vals of misleidende inligting verstrek, of met die bedoeling om te mislei, versuim om inligting te verstrek in enige dokument wat ingevolge hierdie Wet— (i) by die Kommissaris of die doeanegesag ingedien moet word; of (ii) deur so iemand gehou of bewaar moet word; ’n dokument ingevolge hierdie Wet by die Kommissaris of die doeanegesag indien of aan ’n doeanebeampte toon wat— (i) ’n vals verklaring of misleidende inligting bevat wat so iemand weet nie waar is nie of nie redelikerwys as waar kon beskou het nie; of inligting verswyg wat verswyg word met die bedoeling om te mislei; (ii) (c) vir doeleindes van hierdie Wet gebruik maak van ’n dokument wat— (i) (ii) ’n vals verklaring of misleidende inligting bevat wat so iemand weet nie waar is nie of nie redelikerwys as waar kon beskou het nie; of inligting verswyg wat verswyg word met die bedoeling om te mislei; (d) met die bedoeling om reg op goedere te ontduik of om vir ’n terugbetaling of teruggawe te kwalifiseer— (i) ’n onwettige daad, met inbegrip van ’n breuk van hierdie Wet of die Wet op Doeanebeheer, pleeg; iemand anders met die pleging van so ’n daad help; of ’n party is tot die pleging van so ’n daad; of (ii) (iii) (e) poog om ’n daad te pleeg, of hulp te verleen by die pleging van ’n daad, wat ’n Kategorie 1 misdryf is ingevolge— (i) hierdie artikel; of (ii) enige ander artikel van hierdie Wet.

121. Die oplegging van ’n boete ter vermyding van vervolging kan nie aan appèl onderhewig wees nie aangesien iemand wat die boete betaal dit uit eie keuse doen.

122. Kyk artikel 332 van die Strafproseswet, 1977 (Wet Nr. 51 of 1977), vir strafregtelike verrigtinge teen regspersone of verenigings van persone wat nie regspersone is nie. 25 30 35 40 45 186 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 186 (2) A person who conducts business by trading in or processing imported goods is guilty of a Category 1 offence if that person without reasonable cause for believing that duty on the goods has been paid— (a) buys, acquires or receives imported goods on which duty has been evaded; (b) (c) is in possession of imported goods on which duty has been evaded; sells or offers or advertise for sale imported goods on which duty has been evaded; or (d) processes imported goods on which duty has been evaded. (3) If in any proceedings against a person charged with the commission of an offence referred to in subsection (2)(a), (b), (c) or (d) the following facts are proved, such proof is in the absence of evidence to the contrary which raises a reasonable doubt, sufficient evidence of the absence of reasonable cause: (a) That the accused is a person who conducts business by trading in or (b) (c) processing imported goods; that duty on the imported goods which are the subject of the charge has been evaded; and that the accused person has, as the case may be, purchased, acquired, received, been found in possession of, sold, offered or advertised for sale or processed those goods. General Category 2 offences

213. A person is guilty of a Category 2 offence if that person— (a) performs an act without the authorisation, permission or approval of the customs authority if such act may in terms of this Act only be performed on authority of such authorisation, permission or approval; (b) contravenes or fails to comply with a condition subject to which any authorisation, permission, approval or exemption was granted by the customs authority in terms of this Act; or attempts to commit or assists in committing an act which is a Category 2 offence in terms of this section or any other section of this Act. (c) Offences committed outside Republic 214. (1) A person is guilty of an offence if that person— (a) at a place outside the Republic designated in terms of section 34 of the Customs Control Act to be a place of entry or exit for the Republic, commits an act which would have constituted an offence in terms of this Act had that act been committed at a place of entry or exit inside the Republic; or in a country which is a party to an international trade agreement referred to in Chapter 9, commits an act in relation to goods which would have constituted an offence in terms of that Chapter had that act in relation to those goods been committed inside the Republic. (b) (2) A person charged with an offence in terms of subsection (1) may be prosecuted for that offence in any court having jurisdiction at the place where the accused happens to be in the Republic. Penalty for Category 1 offence 215. (1) A person convicted of a Category 1 offence in terms of this Act is liable to imprisonment for a period not exceeding five years or to a fine not exceeding R1 000 000 or a higher amount as may be prescribed in terms of the Adjustment of Fines Act, 1991 (Act No. 101 of 1991), or to both that fine and that imprisonment. (2) If a person convicted for an offence referred to in section 212(1)(a), (b), (c), (d) or (e)(i) or (2) is at any time within five years of the date of conviction again convicted for an offence referred to in that section, the court must consider the imposition of a period of imprisonment not exceeding the period referred to in subsection (1) without the option of a fine or both such imprisonment and a fine referred to in that subsection. (3) This section does not affect the application of section 216. 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 187 Wet No. 30 van 2014 187 (2) Iemand wat besigheid doen deur handel te dryf in ingevoerde goedere of ingevoerde goedere te prossesseer, is aan ’n Kategorie 1 misdryf skuldig indien so iemand sonder redelike gronde om te glo dat reg op die goedere betaal is— (a) (b) (c) (d) ingevoerde goedere waarop reg ontduik is, koop, aanskaf of ontvang; in besit is van ingevoerde goedere waarop reg ontduik is; ingevoerde goedere waarop reg ontduik is, verkoop of te koop aanbied of vir verkoop adverteer; of ingevoerde goedere waarop reg ontduik is, prosesseer. (3) Indien tydens verrigtinge teen iemand wat aangekla word weens die pleging van ’n misdryf bedoel in subartikel (2)(a), (b), (c) of (d), die volgende feite bewys word, is sodanige bewys in die afwesigheid van getuienis tot die teendeel wat redelike twyfel daarstel, afdoende bewys van die afwesigheid van redelike gronde: (a) Dat die beskuldigde iemand is wat besigheid doen deur in ingevoerde goedere 5 10 handel te dryf of ingevoerde goedere te prosesseer; (b) dat reg op die ingevoerde goedere wat die onderwerp van die aanklag is, 15 ontduik is; en (c) dat die beskuldigde daardie goedere, na gelang van die geval, gekoop, aangeskaf, ontvang, in besit gehad, verkoop, vir verkoop aangebied of geadverteer of geprosesseer het. Algemene Kategorie 2 misdrywe

116. Includes manufacturers. See definition of ‘‘produce’’ in section 1 of Customs Control Act. 5 10 15 20 25 30 35 40 45 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 171 Wet No. 30 van 2014 (d) om voorsiening te maak vir— 171 (i) die voorwaardelike registrasie, vir doeleindes van daardie stelsel van voorkeure, van uitvoerders, produsente116 en verskaffers van goedere waarop daardie maatreëls van toepassing is; (ii) enige vereistes waaraan ten opsigte van so ’n registrasie voldoen moet 5 word; en (iii) die afkeuring van aansoeke om registrasie en die wysiging, intrekking of opskorting van registrasies in omstandighede wat by reël voorgeskryf mag word; (e) om goedere wat uit die Republiek uitgevoer is of gaan word van voorkeur tariefbehandeling kragtens daardie stelsel van voorkeure uit te sluit— (i) indien die goedere uitgevoer word deur iemand wat nie vir doeleindes van daardie stelsel as ’n uitvoerder geregistreer is nie; of indien die goedere, soos ingevolge die tersaaklike reëls van oorsprong vasgestel, nie van Suid-Afrikaanse oorsprong is nie; (ii) (f) om die hou van boeke, rekeninge en ander rekords deur ’n uitvoerder, produsent, verskaffer of ander persoon rakende die oorsprong van goedere wat onder voorkeur tariefbehandeling ingevolge daardie stelsel van voorkeure uitgevoer word, voor te skryf; of (g) aangaande enige ander vereistes wat nodig mag wees vir die toepassing of uitvoering van daardie maatreëls ten einde dit vir goedere van Suid- Afrikaanse oorsprong moontlik te maak om voordeel uit daardie stelsel van voorkeure te trek. (2) Reëls ingevolge subartikel (1) uitgevaardig, kan ter regulering van die registrasie van persone in daardie subartikel bedoel bepalings van Hoofstuk 28 van die Wet op Doeanebeheer, met enige veranderings wat vir die toepassing of uitvoering van ’n internasionale handelsooreenkoms nodig is, van toepassing maak. Deel 3 Ander aangeleenthede Misdrywe ingevolge hierdie Hoofstuk 186. (1) Iemand is aan ’n misdryf skuldig indien so iemand artikel 184 oortree of versuim om daaraan te voldoen. (2) Iemand wat ’n dokument uitreik wat vir die voorkeur tariefbehandeling van goedere soos beoog in hierdie Hoofstuk gebruik word, of wat so ’n dokument vir doeleindes van hierdie Wet aan die doeanegesag verstrek, is aan ’n misdryf skuldig indien daardie dokument— (a) (b) (c) ’n vals verklaring of inligting wat nie waar is nie bevat wat so iemand weet nie waar is nie of nie redelikerwys as waar kon beskou het nie; inligting vermeld of verswyg wat vermeld of verswyg is met die doel om te mislei; inligting verswyg of inligting vermeld wat nie korrek is nie wat so iemand weet of redelikerwys behoort te geweet het dat, indien dit vermeld of korrek vermeld was, die goedere waarop die dokument betrekking het van sodanige voorkeur tariefbehandeling sou uitgesluit het; of (d) uitgereik is om die ware oorsprong van die goedere te verdoesel. (3) ’n Misdryf in subartikel (2) bedoel, is ’n Kategorie 1 misdryf. HOOFSTUK 10 VOORUITBESLISSINGS 10 15 20 25 30 35 40 45 Doel en toepassing van hierdie Hoofstuk 187. (1) Die doel van hierdie Hoofstuk is om voorsiening te maak vir die uitreik van beslissings om vooruit die tariefindeling en die bepaling van die waardasie en oorsprong 50

116. Sluit vervaardigers in. Kyk woordomskrywing van ‘‘produseer’’ in artikel 1 van die Wet op Doeanebeheer. 172 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 172 goods of a specific class or kind cleared for home use or a customs procedure by or on behalf of a person to whom the ruling is issued. (2) This Chapter applies to all goods in respect of which the tariff classification, valuation and origin must be determined. Application for advance ruling 188. (1) Any person who is a licensee or registered person in terms of the Customs Control Act may apply to the customs authority for— (a) an advance tariff ruling; (b) an advance valuation ruling; or (c) an advance origin ruling. (2) An application for an advance ruling— (a) must relate to only— (i) one class or kind of goods; and (ii) (b) must— transactions between the same parties; and 5 10 15 (i) be made in the form and format and in accordance with any requirements as may be prescribed by rule; (ii) contain the information required on the application form or prescribed by rule; (iii) be signed by the applicant; (iv) be accompanied by any relevant supporting documents and information 20 as may be prescribed by rule; and (v) be submitted to the customs authority. (3) The customs authority may request the applicant to submit any additional information that may be required before considering an application for an advance ruling. 25 (4) A fee prescribed by rule is payable in respect of each application. Consideration of application 189. (1) The customs authority must consider each application and may— (a) grant the application; or (b) refuse the application. (2) The customs authority may grant an application only if— (a) (b) the advance ruling will promote or facilitate implementation of this Act and the Customs Control Act; and there is sufficient certainty as to the application of the advance ruling to the goods to which the ruling will relate. (3) The customs authority must refuse an application if— (a) any of the requirements of subsection (2) are not met; (b) the applicant— (i) is not a licensee or registered person in terms of the Customs Control Act; (ii) has not in respect of the application complied with a requirement of this Act; (iv) (v) (iii) has made a false or misleading statement in the application or has omitted to state a fact which is material to the consideration of the application; raises a frivolous or vexatious issue in the application; or refuses or fails to provide the customs authority with additional information in connection with the application, if requested to do so; the tax matters of the applicant are not in order as contemplated in section 917 of the Customs Control Act; or the application raises an issue that is the same as or substantially similar to an issue— (i) (ii) that is pending before a court; or that is the subject of an administrative appeal in terms of Part 3 of Chapter 37 of the Customs Control Act. (4) The applicant must be notified if the application is refused. (c) (d) 30 35 40 45 50 55 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 173 Wet No. 30 van 2014 173 van goedere van ’n bepaalde klas of soort te beslis wat vir binnelandse gebruik of ’n doeaneprosedure geklaar word deur of namens iemand aan wie die beslissing uitgereik is. (2) Hierdie Hoofstuk is van toepassing op alle goedere ten opsigte waarvan die tariefindeling, waardasie en oorsprong bepaal moet word. Aansoek om vooruitbeslissing 188. (1) Iemand wat ingevolge die Wet op Doeanebeheer ’n lisensiehouer of ’n geregistreerde persoon is, kan by die doeanegesag aansoek doen om— (a) (b) (c) ’n vooruit-tariefbeslissing; ’n vooruit-waardasiebeslissing; of ’n vooruit-oorsprongbeslissing. (2) ’n Aansoek om ’n vooruitbeslissing— (a) moet betrekking hê op slegs— (i) een klas of soort van goedere; en (ii) (b) moet— transaksies tussen dieselfde partye; en (i) gedoen word in die vorm en formaat en ooreenkomstig enige vereistes wat by reël voorgeskryf mag word; (ii) die inligting weergee wat op die aansoekvorm vereis word of by reël voorgeskryf mag word; (iii) deur die applikant onderteken wees; (iv) vergesel wees van enige tersaaklike ondersteunende dokumente en inligting wat by reël voorgeskryf mag word; en (v) aan die doeanegesag voorgelê word. (3) Die doeanegesag kan die applikant versoek om enige bykomende inligting wat te verstrek voordat die doeanegesag ’n aansoek om ’n vereis mag word, vooruitbeslissing oorweeg. (4) ’n Fooi soos by reël voorgeskryf, is ten opsigte van elke aansoek betaalbaar. Oorweging van aansoek 189. (1) Die doeanegesag moet elke aansoek oorweeg en kan— (a) die aansoek toestaan; of (b) die aansoek afkeur. (2) Die doeanegesag kan ’n aansoek goedkeur slegs indien— (a) die vooruitbeslissing die toepassing van hierdie Wet en die Wet op Doeanebeheer sal bevorder of fasiliteer; en (b) daar voldoende sekerheid is rakende die toepassing van die vooruitbeslissing op die goedere waarop die beslissing betrekking sal hê. (3) Die doeanegesag moet ’n aansoek afkeur indien— 5 10 15 20 25 30 35 (a) daar nie voldoen word aan enige van die voorskrifte van subartikel (2) nie; (b) die applikant— 40 (i) nie ’n lisensiehouer of ’n geregistreerde persoon ingevolge die Wet op Doeanebeheer is nie; (ii) nie voldoen het aan ’n voorskrif van hierdie Wet ten opsigte van die (iii) aansoek nie; ’n vals of misleidende verklaring in die aansoek gemaak het of versuim het om ’n feit wat wesenlik tot die oorweging van die aansoek is, te verstrek; (iv) ’n beuselagtige of kwelsugtige aangeleentheid in die aansoek opper; of (v) weier of versuim om bykomende inligting in verband met die aansoek 45 aan die doeanegesag te verstrek, indien daartoe versoek word; (c) die belastingsake van die applikant nie in orde is soos beoog in artikel 917 van 50 die Wet op Doeanebeheer nie; of (d) die aansoek ’n aangeleentheid opper wat dieselfde of wesenlik dieselfde is as ’n aangeleentheid wat— (i) voor ’n hof aanhangig is; of (ii) die onderwerp van ’n administratiewe appèl ingevolge Deel 3 van 55 Hoofstuk 37 van die Wet op Doeanebeheer is. (4) Die applikant moet in kennis gestel word indien die aansoek afgekeur word. 174 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 Granting of application 174 190. (1) If the customs authority grants an application, it must issue to the applicant an advance ruling, stating— the title, number and date of the ruling; the name of the recipient of the ruling; (a) (b) (c) whether it is an advance tariff ruling, an advance valuation ruling or an advance origin ruling, and, if an advance valuation ruling, particulars of the valuation criterion to which it relates; the class or kind of goods to which the ruling relates; (d) (e) particulars of the transactions to which the ruling relates, including the names of the parties to these transactions; particulars of the ruling made; (f) (g) any assumptions made or conditions imposed by the customs authority in connection with application of the ruling; the period for which the ruling will remain valid; and any other relevant information. (h) (i) (2) An advance ruling applies subject to the provisions of the ruling, and only— (a) (b) to goods of the class or kind specified in the ruling when cleared by or on behalf of the recipient of the ruling for home use or a customs procedure during the validity period of the ruling; and in the case of an advance valuation ruling, to transactions between the parties specified in the ruling. (3) An advance ruling must be consistent with the provisions of this Act. 5 10 15 20 Validity period of advance ruling

191. An advance ruling is valid for a period of three years as from the date of issue 25 unless— (c) (d) (e) (a) another period for the validity of the advance ruling is specified in the ruling; (b) the advance ruling is withdrawn by the customs authority in terms of section 195; the advance ruling is set aside by a court; section 196 becomes applicable to the advance ruling; in the case of an advance tariff ruling, an amendment to an international instrument referred to in section 97 causes the advance ruling to lapse; in the case of an advance ruling on a valuation criterion, an amendment to an international instrument referred to in section 113 causes the advance ruling to lapse; or in the case of an advance origin ruling, an amendment to the rules of origin applicable in terms of section 167 causes the advance ruling to lapse. (g) (f) 30 35 Binding effect of advance ruling 192. (1) An advance ruling binds both the recipient of the ruling and the customs 40 authority. (2) An advance ruling must, to the extent applicable, be applied in— (a) any tariff self-determination, value self-determination or origin self-determi- nation made in relation to goods of the class or kind specified in the ruling cleared for home use or a customs procedure by or on behalf of the recipient of the ruling; and (b) any tariff determination or re-determination, value determination or re- determination or origin determination or re-determination made in relation to goods of the class or kind specified in the ruling cleared for home use or a customs procedure by or on behalf of the recipient of the ruling. 45 50 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 175 Wet No. 30 van 2014 Toestaan van aansoek 175 190. (1) Indien die doeanegesag ’n aansoek toestaan, moet die doeanegesag ’n vooruitbeslissing aan die applikant uitreik wat die volgende inligting vermeld: (a) Die titel, nommer en datum van die beslissing; (b) die naam van die ontvanger van die beslissing; (c) of dit ’n vooruit-tariefbeslissing, ’n vooruit-oorsprongbeslissing is, en in die geval van ’n vooruit-waardasie- beslissing, besonderhede van die waardasiemaatstaf waarop dit betrekking het; ’n vooruit-waardasiebeslissing of 5 (d) die klas of soort van goedere waarop die beslissing betrekking het; (e) besonderhede van die transaksies waarop die beslissing betrekking het, met 10 inbegrip van die name van die partye tot daardie transaksies; besonderhede van die beslissing; (f) (g) enige aannames of voorwaardes deur die doeanegesag gemaak of opgelê in verband met die toepassing van die beslissing; (h) die tydperk waarvoor die beslissing geldig sal bly; en (i) enige ander toepaslike inligting. (2) ’n Vooruitbeslissing geld behoudens die bepalings van die beslissing en is van toepassing slegs— (a) op goedere van die klas of soort in die beslissing gespesifiseer wanneer die goedere vir binnelandse gebruik of ’n doeaneprosedure deur of namens die ontvanger van die beslissing tydens die geldigheidstydperk van die beslissing geklaar word; en in die geval van ’n vooruit-waardasiebeslissing, op die transaksies tussen die partye in die beslissing gespesifiseer. (b) (3) ’n Vooruitbeslissing moet met die bepalings van hierdie Wet bestaanbaar wees. 15 20 25 Geldigheidstydperk van vooruitbeslissing 191. ’n Vooruitbeslissing is geldig vir ’n tydperk van drie jaar vanaf die datum van uitreiking tensy— (a) ’n ander tydperk vir die geldigheid van die vooruitbeslissing in die beslissing gespesifiseer word; 30 (b) die vooruitbeslissing ingevolge artikel 195 deur die doeanegesag ingetrek word; (c) die vooruitbeslissing deur ’n hof ter syde gestel word; (d) artikel 196 op die vooruitbeslissing van toepassing word; (e) in die geval van ’n vooruit-tariefbeslissing, ’n wysiging van ’n internasionale instrument bedoel in artikel 97 tot gevolg het dat die vooruitbeslissing verval; in die geval van ’n vooruitbeslissing oor ’n waardasiemaatstaf, ’n wysiging van ’n internasionale instrument bedoel in artikel 113 tot gevolg het dat die vooruitbeslissing verval; of in die geval van ’n vooruit-oorsprongbeslissing, ’n wysiging van die reëls van oorsprong wat ingevolge artikel 167 van toepassing is, tot gevolg het dat die vooruitbeslissing verval. (f) (g) 35 40 Bindende werking van vooruitbeslissing 192. (1) ’n Vooruitbeslissing bind beide die ontvanger van die beslissing en die 45 doeanegesag. (2) ’n Vooruitbeslissing moet, in soverre dit van toepassing is, toegepas word by— (a) enige tarief self-bepaling, waarde self-bepaling of oorsprong self-bepaling wat gedoen word met betrekking tot goedere van die klas of soort in die beslissing gespesifiseer wat deur of namens die ontvanger van die beslissing vir binnelandse gebruik of ’n doeaneprosedure geklaar word; en (b) enige tariefbepaling of -herbepaling, waardebepaling of -herbepaling of oorsprongbepaling of -herbepaling wat gedoen word met betrekking tot goedere van die klas of soort in die beslissing gespesifiseer wat deur of namens die ontvanger van die beslissing vir binnelandse gebruik of ’n doeaneprosedure geklaar word. 50 55 176 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 Clearance of goods under advance ruling 176

193. When clearing goods for home use or a customs procedure under an advance ruling, the recipient of the ruling or other person clearing the goods on behalf of the recipient must— (a) on request furnish such information concerning the goods as the customs 5 authority may require; and (b) provide proof to the customs authority that the ruling applies to those goods. Amendment of advance ruling 194. (1) The customs authority may amend an advance ruling either on application by the recipient of the ruling or on own initiative— (a) (b) (c) (d) to correct an error in the ruling; in the case of an advance tariff ruling, to give effect to an amendment or addition to an international instrument referred to in section 97; in the case of an advance valuation ruling, to give effect to an amendment to an international instrument referred to in section 113; or in the case of an advance origin ruling, to give effect to an amendment to the rules of origin applicable in terms of section 167. (2) An advance ruling as it read immediately before an amendment effected in terms of subsection (1)(a) remains, despite the amendment, effective in respect of goods for which the recipient of the ruling is contractually bound by an existing contract concluded on the basis of the advance ruling before its amendment. (3) The un-amended version of an advance ruling remains effective in terms of subsection (2) only if the recipient of the ruling so chooses and the customs authority so authorises, and then only— (a) (b) for a period of 90 calendar days from the date of the amendment or for the remainder of the validity period of the advance ruling, whichever expires first; and for determining whether any duty is payable on goods referred to in subsection (2), and if so, for assessing the amount of duty payable on those goods. (4) The holder of an advance ruling who chooses to rely in relation to any specific goods on the un-amended version of an advance ruling, must— (a) notify the customs authority; and (b) submit to the customs authority any necessary supporting documents to prove the existence of a contract referred to in subsection (2). (5) Subsections (2), (3) and (4) do not apply to an amendment to an advance ruling referred to in subsection (1)(b), (c) or (d). Withdrawal of advance ruling 195. (1) The customs authority must withdraw an advance ruling if— (a) (b) the advance ruling was issued as a result of fraud, misrepresentation or incorrect or incomplete information; or in the case of an advance origin ruling, the advance ruling is in conflict with an international trade agreement concluded by the Republic, or to which the Republic becomes a party, after the ruling was issued. (2) The withdrawal of an advance ruling in terms of subsection (1)(a) without replacing the advance ruling with an amended version is effective retrospectively from the date of issue of the advance ruling. 10 15 20 25 30 35 40 45 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 177 Wet No. 30 van 2014 Klaring van goedere kragtens vooruitbeslissing 177

193. Wanneer goedere kragtens ’n vooruitbeslissing vir binnelandse gebruik of ’n doeaneprosedure geklaar word, moet die ontvanger van die beslissing of ander persoon wat die goedere namens die ontvanger klaar— (a) die inligting rakende die goedere wat die doeanegesag mag vereis op versoek 5 verstrek; en (b) aan die doeanegesag bewys lewer dat die beslissing op daardie goedere van toepassing is. Wysiging van vooruitbeslissing 194. (1) Die doeanegesag kan ’n vooruitbeslissing òf op aansoek deur die ontvanger 10 òf uit eie beweging wysig— (a) om ’n fout in die beslissing reg te stel; (b) in die geval van ’n vooruit-tariefbeslissing, om uitvoering te gee aan ’n wysiging van of byvoeging tot ’n internasionale instrument bedoel in artikel 97; in die geval van ’n vooruit-waardasiebeslissing, om uitvoering te gee aan ’n wysiging van ’n internasionale instrument bedoel in artikel 113; of in die geval van ’n vooruit-oorsprongbeslissing, om uitvoering te gee aan ’n wysiging van die reëls van oorsprong wat ingevolge artikel 167 van toepassing is. (c) (d) (2) ’n Vooruitbeslissing soos dit gelui het onmiddellik voordat ’n wysiging ingevolge subartikel (1) (a) aangebring is, bly ten spyte van die wysiging van krag ten opsigte van goedere waarvoor die ontvanger van die beslissing kontraktueel deur ’n bestaande kontrak gebind is wat aangegaan is op die basis van die vooruitbeslissing voordat dit gewysig is. (3) Die ongewysigde weergawe van ’n vooruitbeslissing bly ingevolge subartikel (2) van krag slegs indien die ontvanger van die beslissing dit so verkies en die doeanegesag dit so magtig, en dan slegs— (a) vir ’n tydperk van 90 kalenderdae vanaf die datum van die wysiging of vir die oorblywende gedeelte van die geldigheidstydperk van die vooruitbeslissing, watter tydperk ook al eerste verstryk; en (b) om te bepaal of enige reg op goedere bedoel in subartikel (2) betaalbaar is, en indien wel, om die bedrag van reg te bereken wat op daardie goedere betaalbaar is. (4) Die houer van ’n vooruitbeslissing wat verkies om met betrekking tot enige spesifieke goedere op die ongewysigde weergawe van ’n vooruitbeslissing te steun, moet— (a) kennis daarvan aan die doeanegesag gee; en (b) aan die doeanegesag enige ondersteunende dokumente voorlê om die bestaan van ’n kontrak bedoel in subartikel (2) te bewys. (5) Subartikels (2), (3) en (4) is nie op ’n wysiging van ’n vooruitbeslissing bedoel in subartikel (1)(b), (c) of (d) van toepassing nie. Intrekking van vooruitbeslissing 15 20 25 30 35 40 195. (1) Die doeanegesag moet ’n vooruitbeslissing intrek indien— (a) die vooruitbeslissing uitgereik is as gevolg van bedrog, wanvoorstelling of 45 (b) foutiewe of onvolledige inligting; of in die geval van ’n vooruit-oorsprongbeslissing, die vooruitbeslissing strydig is met ’n internasionale handelsooreenkoms deur die Republiek aangegaan, of waartoe die Republiek ’n party word, nadat die beslissing uitgereik is. (2) Die intrekking van ’n vooruitbeslissing ingevolge subartikel (1)(a) sonder om die vooruitbeslissing met ’n gewysigde weergawe te vervang, is terugwerkend vanaf die datum van uitreiking van die vooruitbeslissing van krag. 50 178 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 Effect of subsequent change in law 178 196. (1) An advance ruling ceases to be effective— (a) (b) if a provision of this Act affecting the advance ruling is repealed or amended and that repeal or amendment renders the advance ruling incompatible with this Act; or if a court in a final judgement places an interpretation on a provision of this Act which renders the advance ruling legally incorrect and interpreting that provision was necessary for deciding the case before the court. (2) An advance ruling ceases to be effective immediately upon the occurrence of the circumstances described in subsection (1). Rules to facilitate implementation of this Chapter

197. The Commissioner may in terms of section 224 make rules to facilitate the implementation of this Chapter, including rules determining additional grounds on which an advance ruling may be withdrawn or ceases to be effective. Offences in terms of this Chapter

198. A person is guilty of an offence if that person fails to comply with a request issued by the customs authority to that person in terms of section 193(a). CHAPTER 11 ADMINISTRATIVE PENALTIES Part 1 Administrative penalties for breaches of this Act Types of administrative penalties

213. Iemand is aan ’n Kategorie 2 misdryf skuldig indien so iemand— (a) (b) ’n handeling sonder die magtiging, toestemming of goedkeuring van die doeanegesag verrig indien so ’n handeling ingevolge hierdie Wet slegs op gesag van so ’n magtiging, toestemming of goedkeuring verrig mag word; ’n voorwaarde onderworpe waaraan enige magtiging, toestemming, goedkeuring of ontheffing deur die doeanegesag ingevolge hierdie Wet toegestaan is, oortree of versuim om daaraan te voldoen; of (c) poog om ’n daad wat ingevolge hierdie artikel of enige ander artikel van hierdie Wet ’n Kategorie 2 misdryf is, te pleeg of hulp by die pleging van so ’n daad te verleen. Misdrywe buite Republiek gepleeg 214. (1) Iemand is aan ’n misdryf skuldig indien so iemand— (a) by ’n plek buite die Republiek wat ingevolge artikel 34 van die Wet op Doeanebeheer as ’n plek van toegang of uitgang vir die Republiek aangewys is, ’n daad pleeg wat ingevolge hierdie Wet ’n misdryf sou wees indien daardie daad by ’n plek van toegang of uitgang binne die Republiek gepleeg was; of in ’n land wat ’n party is tot ’n internasionale handelsooreenkoms bedoel in Hoofstuk 9 ’n daad met betrekking tot goedere pleeg wat ingevolge daardie Hoofstuk ’n misdryf sou wees indien daardie daad met betrekking tot daardie goedere in die Republiek gepleeg was. (b) (2) Iemand wat ingevolge subartikel (1) van ’n misdryf aangekla word, kan vir daardie misdryf vervolg word in enige hof wat jurisdiksie het by die plek waar die beskuldigde in die Republiek is. Straf vir Kategorie 1 misdrywe 215. (1) Iemand wat aan ’n Kategorie 1 misdryf ingevolge hierdie Wet skuldig bevind word, is by skuldigbevinding strafbaar met gevangenisstraf vir ’n tydperk van hoogstens vyf jaar of met ’n boete van hoogstens R1 000 000 of ’n hoër bedrag wat ingevolge die Wet op die Aanpassing van Boetes, 1991 (Wet Nr. 101 van 1991), voorgeskryf mag word, of met beide daardie boete en daardie gevangenisstraf. (2) Indien iemand wat aan ’n misdryf bedoel in artikel 212(1)(a), (b), (c), (d) of (e)(i) of (2) skuldig bevind is te eniger tyd binne vyf jaar na die datum van skuldigbevinding weer aan ’n misdryf bedoel in daardie artikel skuldig bevind word, moet die hof die oplegging oorweeg van ’n tydperk van gevangenisstraf van hoogstens die tydperk bedoel in subartikel (1) sonder die opsie van ’n boete, of van beide sodanige gevangenisstraf en ’n boete in daardie subartikel bedoel. (3) Hierdie artikel doen nie afbreuk aan die toepassing van artikel 216 nie. 20 25 30 35 40 45 50 55 188 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 188 Additional punitive powers of court in criminal proceedings 216. (1) A court convicting a person for an offence in terms of this Act involving the non-payment or evasion of duty may summarily make an inquiry into the amount of the unpaid duty and make an order regarding the payment to the Commissioner of that amount. (2) A court convicting a person for an offence referred to in section 212(1) may— (a) (b) summarily make an inquiry into the amount of any duty the convicted person may have evaded in committing the offence and, in addition to any other penalty imposed on that person for committing that offence, impose a fine on that person not exceeding three times the amount of duty that was evaded; and summarily make an inquiry as to anything that has been used in the commission of that offence, including any vessel, aircraft or vehicle, and declare that thing forfeited to the state. (3) A court convicting a person for an offence referred to in section 179(3), 186(2) or 212(2) may— (a) summarily inquire into any benefit the convicted person may have gained in committing the offence; (b) determine the monetary value of that benefit; and (c) in addition to any other penalty imposed on that person for committing that offence, impose a fine on that person not exceeding three times the amount of the monetary value of that benefit. Penalty for Category 2 offence 217. (1) A person convicted of a Category 2 offence in terms of this Act is liable to imprisonment for a period not exceeding three years or to a fine not exceeding R500 000 or a higher amount as may be prescribed in terms of the Adjustment of Fines Act, 1991 (Act No. 101 of 1991), or to both that fine and that imprisonment. (2) A Category 2 offence is despite subsection (1) punishable as if it were a Category 1 offence if it is proved that the offence was committed to evade duty. Liability of registered agent and person managing juristic entity 218. (1) If an importer, exporter, carrier or other person not located in the Republic commits an act (including an omission to perform an act) which is an offence in terms of this Act, the registered agent in the Republic of that importer, exporter, carrier or other person is guilty of an offence if that agent— (a) knew or should reasonably have known that the importer, exporter, carrier or other person is to commit that act and failed to take reasonable steps within the powers of the agent to prevent that importer, exporter, carrier or other person from committing that act; or (b) when becoming aware of that act, failed to notify the customs authority of the commission of that act. (2) If a juristic entity commits an act (including an omission to perform an act) which is an offence in terms of this Act, a person who is a director, administrator or trustee of that entity is guilty of an offence if that person— (a) knew or should reasonably have known that the entity is to commit that act and failed to take reasonable steps within the powers of that person to prevent the entity from committing that act; or (b) when becoming aware of that act, failed to notify the customs authority of the commission of that act. (3) An offence in terms of subsection (1) or (2) is— 5 10 15 20 25 30 35 40 45 (a) a Category 1 offence if the offence committed by the importer, exporter, carrier or other person, or the juristic entity, is a Category 1 offence; or 50 STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 189 Wet No. 30 van 2014 189 Bykomende strafbevoegdhede van howe in strafregtelike verrigtinge 216. (1) ’n Hof wat iemand aan ’n misdryf ingevolge hierdie Wet skuldig bevind wat die nie-betaling of ontduiking van reg behels, kan op staande voet ’n ondersoek instel na die bedrag van die onbetaalde reg en ’n bevel gee rakende die betaling van daardie bedrag aan die Kommissaris. (2) ’n Hof wat iemand aan ’n misdryf bedoel in artikel 212(1) skuldig bevind, kan— (a) op staande voet ondersoek instel na die bedrag van enige reg wat die veroordeelde persoon deur die pleeg van die misdryf mag ontduik het, en benewens enige ander straf wat daardie persoon vir die pleging van daardie misdryf opgelê is, daardie persoon ’n boete oplê van hoogstens drie keer die bedrag van die reg wat ontduik is; en (b) op staande voet ondersoek instel betreffende enigiets wat gebruik is in die pleging van daardie misdryf, met inbegrip van enige vaartuig, vliegtuig of voertuig, en soiets aan die Staat verbeurd verklaar. 5 10 (3) ’n Hof wat iemand aan ’n misdryf bedoel in artikel 179(3), 186(2) of 212(2) 15 skuldig bevind, kan— (a) op staande voet ondersoek instel na enige voordeel wat die veroordeelde persoon deur die pleging van die misdryf mag verkry het; (b) die geldwaarde van daardie voordeel bepaal; en (c) benewens enige ander straf wat daardie persoon vir die pleging van daardie misdryf opgelê is, daardie persoon ’n boete oplê van hoogstens drie keer die bedrag van die geldwaarde van daardie voordeel. Straf vir Kategorie 2 misdrywe 217. (1) Iemand wat aan ’n Kategorie 2 misdryf ingevolge hierdie Wet skuldig bevind word, is strafbaar met gevangenisstraf vir ’n tydperk van hoogstens drie jaar of met ’n boete van hoogstens R500 000 of ’n hoër bedrag wat ingevolge die Wet op die Aanpassing van Boetes, 1991 (Wet Nr. 101 van 1991), voorgeskryf mag word, of met beide daardie boete en daardie gevangenisstraf. (2) ’n Kategorie 2 misdryf is ondanks subartikel (1) strafbaar asof dit ’n Kategorie 1 misdryf is indien daar bewys word dat die misdryf gepleeg is met die doel om reg te ontduik. Aanspreeklikheid van geregistreerde agent en persoon wat regsentiteit bestuur 218. (1) Indien ’n invoerder, uitvoerder, vervoerder of ander persoon wat nie in die Republiek gesetel is nie ’n daad pleeg (met inbegrip van ’n versuim om ’n handeling te verrig) wat ’n misdryf ingevolge hierdie Wet is, is die geregistreerde agent in die Republiek van daardie invoerder, uitvoerder, vervoerder of ander persoon aan ’n misdryf skuldig indien daardie agent— (a) geweet het of redelikerwys moes geweet het dat die invoerder, uitvoerder, vervoerder of ander persoon daardie daad sou pleeg en versuim het om redelike stappe, binne die bestek van die agent se bevoegdheid, te doen om te voorkom dat daardie invoerder, uitvoerder, vervoerder of ander persoon daardie daad pleeg; of toe die agent bewus geword het van daardie daad, versuim het om die doeanegesag van die pleging van daardie daad in kennis te stel. (b) (2) Indien ’n regsentiteit ’n daad pleeg (met inbegrip van ’n versuim om ’n handeling te verrig) wat ’n misdryf ingevolge hierdie Wet is, is iemand wat ’n direkteur, administrateur of trustee van daardie entiteit is, aan ’n misdryf skuldig indien so iemand— (a) geweet het of redelikerwyse moes geweet het dat die entiteit daardie daad sou pleeg en versuim het om redelike stappe, binne die bestek van daardie persoon se bevoegdheid, te doen om te voorkom dat die entiteit daardie daad pleeg; of toe hy of sy bewus geword het van daardie daad, versuim het om die doeanegesag van die pleging van daardie daad in kennis te stel. (b) (3) ’n Misdryf ingevolge subartikel (1) of (2) is— (a) ’n Kategorie 1 misdryf indien die misdryf wat deur die invoerder, uitvoerder, vervoerder of ander persoon, of die regsentiteit, gepleeg is, ’n Kategorie 1 misdryf is; of 20 25 30 35 40 45 50 55 190 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 190 (b) a Category 2 offence if the offence committed by the importer, exporter, carrier or other person, or the juristic entity, is a Category 2 offence. (4) If a juristic entity is liable to prosecution for a breach of this Act which is an offence in terms of this Act, any person who, at the time of the commission of that breach, was a director, administrator or trustee of that juristic entity, or an employee of that entity in a managerial position, or managing on behalf of the entity any premises or business in or in connection with which that breach was committed, is in addition to the entity liable to prosecution for that breach— 5 (a) if that person— (i) acting on behalf or in the interests of the entity actually committed the 10 breach; or (b) (ii) participated in the commission of the breach; or if that person did not actually commit or participated in the commission of the breach, but failed to take reasonable steps within the powers of that person when becoming aware of the breach, to prevent the entity from continuing with the commission of the breach. Liability of ordinary employee of juristic entity

219. If a juristic entity is liable to prosecution for a breach of this Act which is an offence in terms of this Act, any person who at the time of the commission of that breach was an employee of that entity other than an employee referred to in section 218(4) is, in addition to the entity, liable to prosecution for that breach if that person— (a) acting on behalf of the entity actually committed the breach; or (b) participated in the commission of the breach. Part 2 Other judicial matters123 15 20 25 Civil action arising from this Act 220. (1) The Commissioner may institute any civil actions necessary for enforcing or implementing this Act, including claims for amounts owing in terms of this Act.124 (2) The Commissioner must be cited as defendant or respondent in any civil actions against the state, including SARS and the customs authority, which arises from the enforcement or implementation of this Act. 30 Admissibility of certain statements in documents

226. Where this Act states that a matter must or may be prescribed by rule, the Commissioner must prescribe that matter by rule published in the Government Gazette unless the Commissioner by rule published in the Gazette indicates that that matter is to be prescribed by rule published on the SARS website. 5 Departure from, and condonation of non-compliance with, rules, conditions and requirements 227. (1) The Commissioner may in extraordinary circumstances approve a departure from— (a) a rule; (b) a condition or requirement imposed by the customs authority in terms of this 10 (c) Act; or a requirement on any form or other document that must be submitted to the customs authority in terms of this Act. (2) The Commissioner may in extraordinary circumstances condone any non- 15 compliance with— (a) a rule; (b) a condition or requirement imposed by the customs authority in terms of this (c) Act; or a requirement on any form or other document that must be submitted to the customs authority in terms of this Act. (3) Any person seeking approval in terms of subsection (1) for a departure from, or in terms of subsection (2) condonation of non-compliance with, a rule, condition or requirement, may apply for such departure or condonation to the customs authority in a manner as may be prescribed by rule. (4) In this section ‘‘extraordinary circumstances’’ means— (a) (b) in relation to a departure from a rule, condition or requirement, circum- stances— (i) beyond those that ordinarily apply when that rule, condition or (ii) requirement is complied with; and that are beyond the control of the person required to comply with that rule, condition or requirement; and in relation to a condonation of any non-compliance with a rule, condition or requirement, circumstances that applied when the failure to comply with that rule, condition or requirement occurred— (i) beyond those that ordinarily apply when that rule, condition or (ii) requirement is complied with; and that were beyond the control of the person required to comply with that rule, condition or requirement. Application of certain provisions of Customs Control Act 228. (1) Sections 908 to 925 of the Customs Control Act, modified by any necessary changes as the context may require, apply for purposes of implementing or enforcing this Act except where stated otherwise or where the application of such section is inconsistent with a provision of this Act. (2) In such application a reference in any of those sections to the Customs Control Act must, unless clearly inappropriate, be read as a reference to this Act as defined in section 1. (3) Section 908 of the Customs Control Act may not be applied to extend a period— (a) within which a duty must be paid;125 (b) within which a person may apply for a refund or a drawback; 20 25 30 35 40 45 50

125. Extension of the time within which a duty must be paid can only be granted in terms of section 24. STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 197 Wet No. 30 van 2014 Wyse van uitvaardiging van reëls 197

226. Waar hierdie Wet bepaal dat ’n aangeleentheid by reël voorgeskryf moet of kan word, moet die Kommissaris daardie aangeleentheid by reël gepubliseer in die Staatskoerant voorskryf tensy die Kommissaris by reël gepubliseer in die Staatskoerant aandui dat daardie aangeleentheid by reël gepubliseer op die SAID webwerf voorgeskryf moet word. Afwyking van, en kondonasie van nie-voldoening aan, reëls, voorwaardes en vereistes 227. (1) Die Kommissaris kan in buitengewone omstandighede goedkeur dat daar (a) (b) afgewyk mag word van— ’n reël; ’n voorwaarde of vereiste ingevolge hierdie Wet deur die doeanegesag opgelê; of ’n vereiste vermeld op enige vorm of ander dokument wat ingevolge hierdie Wet ingedien moet word by of voorgelê of verstrek moet word aan die doeanegesag. (c) (2) Die Kommissaris kan in buitengewone omstandighede enige nie-voldoening aan enige van die volgende kondoneer: (a) (b) (c) ’n Reël; ’n voorwaarde of vereiste ingevolge hierdie Wet deur die doeanegesag opgelê; of ’n vereiste vermeld op enige vorm of ander dokument wat ingevolge hierdie Wet ingedien moet word by of voorgelê of verstrek moet word aan die doeanegesag. (3) Iemand wat ingevolge subartikel (1) goedkeuring verlang om af te wyk van, of wat ingevolge subartikel (2) kondonasie verlang vir ’n nie-voldoening aan, ’n reël, voorwaarde of vereiste, kan op ’n wyse soos by reël voorgeskryf mag word by die doeanegesag om so ’n goedkeuring of kondonasie aansoek doen. (4) In hierdie artikel beteken ‘‘buitengewone omstandighede’’— 5 10 15 20 25 (a) met betrekking tot ’n afwyking van ’n reël, voorwaarde of vereiste, 30 omstandighede— (i) wat anders is as dié wat normaalweg geld wanneer daar aan daardie reël, voorwaarde of vereiste voldoen word; en (ii) wat buite die beheer van die persoon was wat aan daardie reël, voorwaarde of vereiste moet voldoen; en (b) met betrekking tot ’n kondonasie van enige nie-voldoening aan ’n reël, voorwaarde of vereiste, omstandighede wat gegeld het toe die versuim om aan daardie reël, voorwaarde of vereiste te voldoen, plaasgevind het— (i) wat anders is as dié wat normaalweg geld wanneer daar aan daardie reël, voorwaarde of vereiste voldoen word; en (ii) wat buite die beheer van die persoon was wat aan daardie reël, voorwaarde of vereiste moet voldoen. Toepassing van sekere bepalings van Wet op Doeanebeheer 228. (1) Artikel 908 tot 925 van die Wet op Doeanebeheer, soos aangepas deur enige nodige veranderings wat die samehang mag vereis, is vir doeleindes van die implementering of toepassing van hierdie Wet van toepassing, behalwe waar daar anders bepaal word of waar die toepassing van so ’n artikel met ’n bepaling van hierdie Wet onbestaanbaar is. (2) By sodanige toepassing moet ’n verwysing in enige van daardie artikels na die Wet op Doeanebeheer uitgelê word as ’n verwysing na hierdie Wet soos in artikel 1 omskryf. (3) Artikel 908 van die Wet op Doeanebeheer mag nie toegepas word nie om ’n tydperk te verleng— (a) waarbinne ’n reg betaal moet word;125 (b) waarbinne ’n persoon vir ’n terugbetaling of teruggawe mag aansoek doen; 35 40 45 50

125. Verlenging van die tyd waarbinne ’n reg betaal moet word, kan slegs ingevolge artikel 24 toegestaan word. 198 No. 37821 Act No. 30 of 2014 GOVERNMENT GAZETTE, 10 July 2014 Customs Duty Act, 2014 198 (c) within which the Commissioner, the customs authority or a customs officer is required or allowed in terms of a provision of this Act to perform a specific act; referred to in section 86(1) or 206(1); or (d) (e) within which an action prescribes in terms of the Prescription Act, 1969 (Act 5 No. 68 of 1969). Short title and commencement

229. This Act is called the Customs Duty Act, 2014, and takes effect on the date on which the Customs Control Act takes effect in terms of section 944(1) of that Act. STAATSKOERANT, 10 Julie 2014 Wet op Doeanereg, 2014 No. 37821 199 Wet No. 30 van 2014 199 (c) waarbinne die Kommissaris, die doeanegesag of ’n doeanebeampte ingevolge ’n bepaling van hierdie Wet ’n bepaalde handeling moet of mag verrig; (d) waarna in artikel 86(1) of 206(1) verwys word; of (e) waarbinne ’n aksie ingevolge die Wet op Verjaring, 1969 (Wet Nr. 68 van 1969), verjaar. Kort titel en inwerkingtreding 5

229. Hierdie Wet heet die Wet op Doeanereg, 2014, en tree in werking op die datum waarop die Wet op Doeanebeheer ingevolge artikel 944(1) van daardie Wet in werking tree.